intuicja??

[quien]

ufacie swoim przeczuciom dotyczacym ludzi, ktorych jeszcze nie znacie dobrze?
ja przez pewien czas zalozylam, ze to dziala.
ale jak ostatnio ryplo!!
jak czlowiek sie wzial i okazal dosc mocno inny, od moich "przeczuc"..
to bylo bardzo przykre. bo in minus, jak sie latwo domyslacie.

[koala_tralalala]

Jak sie nie ma daru jasnowidzenia, to w ogole lepiej nie zdawac sie na przeczucia ;)
(choc niektorzy ludzie taki dar maja)

[larusse]

Mnie też dzisiaj rypło na forum obok. Ale to na szczęście tylko user'y... nie ludzie. ufff

quien napisała:

> ale jak ostatnio ryplo!!
> jak czlowiek sie wzial i okazal dosc mocno inny, od moich "przeczuc"..
> to bylo bardzo przykre. bo in minus, jak sie latwo domyslacie.

[to.niemozliwe]

Z intuicja, to jest w ogole ciekawie, bo to skumulowane doswiadczenie, przyswojona i skondensowana wiedza, ktora podpowiada nam glosem bezposrednio z emocji gdzie jestesmy i co z tego moze wyniknac. Tyle, ze po pierwszym intuicyjnym odczuciu warto je "powiesic na chwile na kołku" i kierujac sie obserwacjami i rozumem weryfikowac, z zachowaniem obiektywizmu - intuicyjne wrazenia. Tyle, ze w tym przypadku, zachowania, to trudno czasem cos przewidziec, wiec nie ma co tak tej intuicji sie czepiac.;-)

[mona.blue]

Wydaje mi się, że mam intuicję, często się nią kieruję. Ale właśnie ostatnio stwierdziłam, że trzeba być bardziej uważnym, nie polegać tylko na niej i uważnie obserwować innych, jacy są, jak mnie traktują i też tym, a może przede wszystkim tym się kierować.

[to.niemozliwe]

Bo to jest taka zabawa ze swoją intuicją...trzeba ją kochać, bo nikt niż ona nie wie, co nam odpowiada, a co nas odrzuca. I co jakiś czas sprawdzić ją przez konfrontację z nagą prawdą.
Wtedy, ona wychodzi z tego wzmocniona i wypiękniona. :D

[y.agni.k]

Miewam przeczucia.
Tłumaczę to tak: być może w natłoku różnych informacji nie jestem w stanie zaobserwować wielu gestów rozmówcy i tak jeśli mam owo przeczucie że dana osoba jest "negatywna" to być może gdzieś podświadomie zorientowałam się że krzyżuje dłonie kiedy ze mną rozmawia lub zwężają się jej źrenice kiedy patrzę w oczy. Czasami tak bywa pomimo tego że ja i tak raczej mniejszą uwagę przykładem do tego co się mówi bardziej skupiam się na tym jak rozmówca się zachowuje.
Mnie zwykle przeczucie nie myli choć przyznam szczerze że osoby nieśmiałe lub mocno zdenerwowane potrafią wysyłać sprzeczne sygnały. Przeczucie może zawieść :-)

[paco_lopez]

ostatnio kompletnie nie naginam iluzji w stosunku do ludzi. przebijam sie ochoczo przez własne uprzedzenia. ostatnio do moich najlepszych dołącza gość, którego nie mogłem zbytnio znieść, ale jak wczoraj wziął gitare i razem pogralismy i az sie spociłem z podjarania, to stwierdziłem, ze jest ok. oczywiście w miedzyczasie pogarlismy tez w karty, połazilismy po dolinach tatrzańskich nasze dzieciaki sie zaprzyjaźniły. także nie ma co nasilac uprzedzeń ani entuzjazmu wobec kogokolwiek. wyjdzie w praniu kto zacz.

[ir1.easy]

in minus - to się najczęściej sprawdza. In plus: często niestety mylące jest. Z mojej prywatnej statystyki wynika, że intuicja "in minus" jest bardziej precyzyjna i pewna. Niestety, nie często jej słucham, ponieważ zwykle mam nadzieję, że się mylę. A potem i tak intuicja wygrywa.

[renkaforever]

Wyczuwam, ze cos nie jest tak, ale musze zdobyc pare dowodow.

[paco_lopez]

ostatnio zas czułem przez skóre , ze cos będzie zgrzytać i potem zgrzytało. nie wiem skąd to sie bierze.

[oliwe]

Mylicie pojęcia. Ja odróżniam przeczucie od intuicji i analitycznego rozumowania. Intuicja jest czymś pośrednim. Przeczucie to coś gdzie nie mamy prawie żadnych danych, gdy mówimy mam przeczucie, że dziś wygram w totolotka i w zasadzie wszystkie logiczne dane sprowadzają się do faktu, że trzeba zagrać. Zaś intuicja to gdy mamy wiele danych ale nie zatrzymujemy się na nich analizując o gościowy nie trzęsą się ręce, źrenice nie zwężają znaczy fajny jest, odbieramy go jako całość i zwyczjnie czujemy, że gość jest ok.

[ognistokrwista_marija]

Ja mam chyba aż nad wyraz rozwiniętą intuicję... Np:
Każdą osobę, która ma być ważna w moim życiu poznaję 2 razy... Najpierw jest jakiś zapalnik, ktoś mi wspomina o tej osobie, pokazuje mi ją gdzieś, przelotem gdzieś tam się pojawia w moim życiu i sobie dokładnie i ze szczegółami notuję w głowie chwilę, w której ta osoba pojawiła się w moim życiu... potem na jakiś czas zapominam o tej osobie i nagle się pojawia i staje się ważna, a ja mogę ze szczegółami powiedzieć, w co była ubrana, jak ją zobaczyłam 3-4 lata wcześniej. Po prostu WIEM, że ta osoba jeszcze się pojawi. Tak było z jednym i drugim ważnym chłopakiem, z najlepszą przyjaciółką, z szefem z pracy,...
Z ostatnim chłopakiem od pierwszej randki wiedziałam, że coś z tego wyniknie, ale go kiedyś rzucę. Byłam tego na 100% pewna, mimo że dobrze się nam układało, zgadzaliśmy się i mieliśmy plany na przyszłość. I tak też się stało.
A teraz mam intuicję, że wkrótce spotkam wielką miłość i wyjadę z tego miasta:)