Dodaj do ulubionych

Boję się ludzi...

09.07.12, 12:30
Mieszkam za granicą. Skończył mi się właśnie macierzyński. Niedługo wybieram się do pracy. I tu zaczyna się problem. Moim marzeniem jest praca bez innych ludzi - żeby nie trzeba było z nikim rozmawiać... Uważam, że nie jestem ani przebojowa, ani o niczym nie można ze mną pogadać. Kiedy mąż zaprasza kogoś nowego na kawę, ja się męczę niemiłosiernie. Nie interesują mnie ludzie - nie umiem zadawać pytań, by podtrzymać rozmowę. Takie gadanie o byle czym to dla mnie strata czasu :-( A po drugie i tak nie umiem tak sobie gadać. Nie lubię kontaktu z ludźmi - tzn. takiego towarzyskiego gadania... Nie raz słyszę od męża, że jestem odludkiem, że nie mam koleżanek - ale ja nie potrzebuję koleżanki... Że nigdy nie chcę do nikogo iść, że nie lubię, jak ktoś do nas przychodzi... A tu chodzi mi jedynie o rozmowę...
Idę do pracy niedługo - głowa mnie boli, by wybrać coś, co nie będzie związane z kontaktem z ludźmi. Jeśli rozmowa w pracy będzie skierowana jedynie na pracę, to OK. Zawsze byłam odludkiem...
Może ktoś pomoże mi...
Jaką pracę mam znaleźć?
Jak się nie męczyć podczas imprez towarzyskich?
Obserwuj wątek
    • lifeisaparadox Re: Boję się ludzi... 09.07.12, 16:39
      To zdaje się jest kwestia pozytywnych odczuć jakie wzbudza towarzystwo innych osób, chyba po prostu tego nie masz. Gadanie i tematy do rozmowy to zdaje się jest sprawa drugorzędna, bo priorytetem jest kontakt, przebywanie z ludźmi i tego pozytywny wydźwięk sam w sobie.
    • to.niemozliwe Re: Boję się ludzi... 09.07.12, 17:57
      Po pierwsze, to Cie doskonale rozumiem. Nie ma obowiązku prowadzenia bujnego życia towarzyskiego, szczególnie jeśli się jest z natury samotniczym domatorem. Tym, nie mniej mysle, ze mozesz g troche zrozumiec i wyjsc mu na przeciw i zaakceptowac to, ze czasem miewacie gosci. Byc moze on tego potrzebuje i sadze, ze lepiej by ci goscie byli u ciebe w domu, niz, zeby on sie wypuszczal gdzies sam bez ciebie ;-)
      > Takie gadanie o byle czym to dla mnie strata czasu :-(
      A o czym chcialabys gadac?
      Proponowałbym ci isc dwutorowo, tzn. i zaakceptowac te swoją lekka indywidualnosc, cos w rodzaju "wiedziec, ze jedną noge mam krótsza, wiec na siłę nie robię nią dłuższego kroku, bo nie bede udawac, ze nie mam krotszej, skoro mam". I jednoczesnie "stapaj" ostrożnie!
      Filtruj, to co widzisz, ale po zdjeciu tego samotniczego filtru. Bo on Cię definiuje, okresla Twoje postrzeganie swiata i odbierania reakcji innych. Twoej reakcje sa nadmiarowe, nad-reaktywne. Pamietaj, ze byc moze Twoja skłonnosc do domatorstwa i zajmowania sie swoimi sprawami i brak zainteresowania innymi i ich problemami sytuuje Cię w 5% populacji?
      To nie jest zle, ani dobrze, tylko inaczej niz przecietna wiekszosc.
      Jednoczesnie, skoro chcesz stapac ostroznie, to nie bron sie przed stapaniem po nowych obszarach. Np., zeby czuc sie bezpiecznie, umowcie sie z mezem, ze jak sie zmeczysz, to wezmiesz dziecko na spacer lub do innego pokoju pobyc z nim(nią?) sama. A mąż zamiast pokazac znajomym niezadowolenie, ze idziesz wyjasni, ze maluch musi odpocząc.
      Wtedy i Ty bedziesz sie czuc niezagrozona, bo kontrolujesz sytuacje, i maz zadowolony, ze widzi sie ze znajomymi.
      Co do pracy, to byz moze dobrzebys sie czula w kontroli jakosci, przy weryfikacji dokumantacji, przy sprawdzaniu zgodnosci procedur. Dla wielu ludzi to nudne zajecia, bo czesto pozbawione kontaktu z innymi, dla ciebie mogą byc interesjące. A jesli jestes dokladna i sumienna, to nawet pozwolą Ci na karierę.
    • renkaforever Re: Boję się ludzi... 10.07.12, 01:31
      W sprawie pracy moglabys sie zglosic do biura posrednictwa pracy (unemployment centre) i umowic sie na spotkanie z konsultantem. W trakcie rozmowy powiedzialabys mu o swoich preferencjach. Oni sa tam po to, by pomoc ci wybrac kierunek dzialania.
      Zeby sie nie meczyc podczas imprezy towarzyskiej trzeba sie zajac soba i swoimi sprawami, tzn twoimi obowiazkami podczas takiej imprezy. Zajmij sie tym, czym musisz sie zajac, zeby impreza wygladala tak, jak powinna, tzn zeby nikt nie czul sie zle. Nie sadze, zeby bylo konieczne angazowanie sie w rozmowy.
      Inni lubia gadanie o d.. maryni i to bardzo, delektuja sie plotkami na rozne tematy, dywaguja, peroruja, slowem maja zabawe. Nie psuj innym zabawy, rob to, co ty "lubisz"(musisz cos "lubic") w trakcie takiej imprezy. Ty tez masz prawo dobrze sie bawic.
    • 1lapaz Re: Boję się ludzi... 10.07.12, 09:46
      Piszesz, ze zawsze bylas odludkiem. Do tego dolaczylo sie odizolowanie od zgielku zycia w trakcie urlopu macierzynskiego. To jest wyjatkowo wyczerpujacy okres zwiazany z fizjologia i dzieleniem sie soba na okraglo z dzieckiem. Z czasem odpoczniesz i znow wrocisz na dawny tor. Daj sobie czas i pozwol na powolne rozkrecanie do zycia. W pracy dostosujesz sie i przestaniesz w koncu odczuwac jakikolwiek dyskomfort zwiazany z kontaktami interpersonalnymi. Nie wymagaj od siebie zbyt duzo na poczatek. Wszystko powoli, przeciez w pracy nie rozmawia sie o pie...ch, tylko o konkretach.
    • jedr-ek28 Re: Boję się ludzi... 12.07.12, 21:24
      Piszesz, że nie lubisz kontaktu z ludźmi, że nie umiesz się zachować w sytuacjach towarzyskich, ba, nawet ich unikasz i nie chcesz kontaktów z nimi, ale piszesz tutaj do ludzi, piszesz, że jesteś odludkiem i prosisz, aby ktoś Ci pomógł. No to jak to w końcu z Tobą jest, chcesz tych kontaktów z ludźmi czy nie, bo szczerze, to nie bardzo Cię rozumiem. Możesz nam to wytłumaczyć?
    • malwa200 Re: Boję się ludzi... 13.07.12, 08:53
      polecam pracę w kiosku RUCH. kiedyś pracowałam tam i rozmowa z ludźmi moze ograniczać się wyłącznie do zakupu, poza tym siedzisz sama
    • paco_lopez Re: Boję się ludzi... 13.07.12, 09:46
      interesujące z punktu widzenia działania praw natury. osoba odludek ma męża i dziecko.
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka