Zdążyć przed innymi...

[ta_mar_ta]

Jestem tutaj od kilku miesięcy. Zdążyłam poznać i polubić sporo osób, ale też
sporo z nich odeszło :( Inni pojawiaja się sporadycznie.
Kwieto, Toi, onnanochito, janusz_b, bird_man... ej, smutno.
Bardzo nie lubię takich rozstań, mam zawsze dotkliwe poczucie opuszczenia :(
Po odejściu kolejnego forumowicza nie mam ochoty długo rozmawiać z nikim.
Nie chcę doswiadaczać tego uczucia, nie radzę sobie z nim.
Wiem, że następni Goście forum też będą ciekawi i wspaniali, ale ja pragnę
jakiejś stabilności !
A może należy odejść i "zdążyć przed innymi" ?

Ta_ :(

[olek13]

Podświadomość nie lubi zmian - działa rutynowo, pragnie stabilności. Ale życie jest nieustanną zmianą; każdy dzień może nieść coś nowego, spotkanie, rozstanie. Może zapytaj, jak sobie radzić z tym. Moje doświadczenia wskazują, że należy ugruntować poczucie bezpieczeństwa wobec zmian i ufność, że w życiu spotykają mnie same cudowne niespodzianki. I tak zaczyna się dziać...
Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Renka]

Kiedys sobie wyobrazalam forum jak salon, gdzie trwaja rozmowy prowadzone w
grupkach, niektore glosno, inne szeptem, z ogladaniem sie na boki, czy aby nikt
nie uslyszal..Niektorzy weszli do salonu w roboczym ubraniu, inni wyperfumowani
tak, ze az skreca , a jeszcze inni zwyczajnie, w strojach salonowych :))
Teraz jakos bardziej kojarzy mi sie forum z ulica. Mysle, ze za jakis czas
skojarzy mi sie inaczej..:)
Na ulicy mijamy ludzi i nie pamietamy ich.

[Gość: wredna2]

Oj Renka... Ty nie mozesz wejsc nawet na " salony" zeby wszystkich w kolo nie
obrazac!?

Wstydz sie... potem masz te skojarzenia z ulica ...Ale " ta ulica" w roboczych
ubraniach to tez ludzie , ktorzy moze maja jakas wrazliwosc... moze nawet
chwilami wieksza niz Ty...?

Zastanow sie moze... albo zostan tam, gdzie jestes...

wredna 2

[Gość: Renka]

Wlasnie forum wyszlo niedawno na ulice i nie bardzo wiadomo, kto jest kto :)
Wrazliwi niech zostana w salonie.Na ulicy jest przeciag:)

[Gość: wredna2]

Taaaa...przychodzisz ot , tak sobie, z ciekawosci... a zostajesz dla konkretnych
ludzi...

To fantastycznie dziala... na mnie tez... ale ci, co odeszli maja przeciaz
adresy na priva ... napisz , powiedz im to , na pewno sie uciesza...a chocbys
tylko miala pamietac o nich.... to tez przeciez bardzo duzo...

Ale zaufaj tez nowym , oni tak jak Ty kiedys, szukaja wsparcia duchowego..
potrzebuja kontaktu , takze z Toba , ... nie mysl o rozstaniu, jesli tylko taki
jego powod ma byc... daj im szanse ...

czy wredna ?

[ninaa]

A wszystko sprowadza się do tego, że ... potrzebujemy ludzi !! Wszędzie !! We własnym łóżku, przy kolacji w
kuchni, na łajbie na wakacjach, na monitorze przed własnym nosem ... Nie ma nic złego w przywiązaniu ... Ale
doswiadczenie każe nie przywiązywać się za bardzo... Z drugiej strony jednak warto poznawać..,
przywiązywać się... człowiek to w końcu zwierzę stadne .. Ceńmy ludzi obok.., choć przychodzą i odchodzą tak
łatwo.. Pozdrawiam.

[olek13]

Mogę się nie zgodzić ze stwierdzeniem "Nie ma nic złego w przywiązaniu"? Po co się przywiązywać?

[ninaa]

Przywiązanie ma w sobie .. ciepło.., zaangażowanie.., pewne poczucie bezpieczenstwa... Nie przywiązujesz
się do niczego...?? Nie wierzę w brak przywiązania..., chyba że jestes lodowcem jakims... Pozdrawiam.

[olek13]

Przywiązanie, to lęk przes utratą. To złudne poczucie bezpieczeństwa, oparte na drugiej osobie. Zaangażowanie może być próbą osaczenia drugiej osoby, wywarcia na nią presji, aby ją utrzymać. A może można inaczej? Może lepiej dać sobie nawzajem wolność. Zaufać sobie. Może źródeł poczucia bezpieczeństwa poszukać w sobie, nie obarczając brzemieniem odpowiedzialności drugiej osoby? Może wystarczy się cieszyć, że się jest, że się czuje? I nie zamykać się swoim przywiązaniem na coś jeszcze lepszego.
Pozdrawiam serdecznie

[ninaa]

olek13 napisał(a):

> Przywiązanie, to lęk przes utratą. To złudne poczucie bezpieczeństwa, oparte na
> drugiej osobie. Zaangażowanie może być próbą osaczenia drugiej osoby, wywarcia
> na nią presji, aby ją utrzymać. A może można inaczej? Może lepiej dać sobie na
> wzajem wolność. Zaufać sobie. Może źródeł poczucia bezpieczeństwa poszukać w so
> bie, nie obarczając brzemieniem odpowiedzialności drugiej osoby? Może wystarczy
> się cieszyć, że się jest, że się czuje? I nie zamykać się swoim przywiązaniem
> na coś jeszcze lepszego.
> Pozdrawiam serdecznie

Przywiązuję się... do ludzi, zwierząt, rzeczy, miejsc..i sytuacji... I nie widzę w tym niczego w rodzaju braku
bezpieczeństwa, wywierania presji, czy obarczania kogokolwiek czymkolwiek...!! Ależ ja się cieszę tym, że żyję, że
czuję ..i cieszę się z przywiązania innych do mnie i mnie do nich.. To nie jest ciężar... to jest przyjemnosc.... Może po
prostu różnie interpretujemy pojęcie "przywiazanie" .... :-)) Przywiązanie wreszcie wcale nie zamyka nam drogi ani
możliwosci poznania czegos lepszego.... :-) Zawsze cos do "przywiązania" może się przecież dopiero wydarzyć...

[ninaa]

A zaufanie samemu sobie i dobre samopoczucie w byciu z samym sobą nie ma tu nic do rzeczy... Nie musimy
przeciaż uzależniać naszych nastrojów od tego co nas otacza... Lepiej kształtować je w sobie.. Przywiązanie
wcale nie zabija naszej wewnętrznej siły do usmiechu, szczęscia.., życia..............!!

[olek13]

Masz np. chomika. Sprawia Ci wiele radości i przywiązujesz się do niego. Chomiki nie żyją długo... Zostaje żal, ból po stracie.
Masz pracę. Podoba Ci się, przywiązujesz się do niej. Pojawia się nowa możliwość - praca ciekawsza, lepiej płatna. Ale jesteś przywiązana. Nieświadomie unikasz zmiany. Szukasz argumentów przeciw nowemu. Rezygnujesz w końcu z ulgą, że nic się nie zmieniło. A obiektywnie sporo tracisz. Tak to działa (przynajmniej u mnie).
Pozdrawiam serdecznie

[ninaa]

Ale o to własnie chodzi !!! Będę płakać jak ryba przestanie machać pięknymi płetwami...., jak wyżlica ukochana
będzie musiała mieć kolejną operację.., kiedy stracę pracę, pewnie też.., Ale... CZYŻ NIE O TO WŁASNIE
CHODZI..???? Potrafisz się zablokować i nie przywiązywać do niczego....?? Ja cenię i szanuję łzy po stracie
czegos, do czego się przywiązalismy...
Chorujesz..., bardzo .. Nikt nie jest do Ciebie przywiązany.., nawet matka.., bo po co się przywiązywać... - z
takiego założenia wychodzi... I zostajesz sam...... To taki sam przykład jak z chomikiem.

[ninaa]

olek13 napisał(a):

> Masz np. chomika. Sprawia Ci wiele radości i przywiązujesz się do niego. Chomik
> i nie żyją długo... Zostaje żal, ból po stracie.
> Masz pracę. Podoba Ci się, przywiązujesz się do niej. Pojawia się nowa możliwoś
> ć - praca ciekawsza, lepiej płatna. Ale jesteś przywiązana. Nieświadomie unikas
> z zmiany. Szukasz argumentów przeciw nowemu. Rezygnujesz w końcu z ulgą, że nic
> się nie zmieniło. A obiektywnie sporo tracisz. Tak to działa (przynajmniej u m
> nie).
> Pozdrawiam serdecznie
A to co napisałes... to tylko pełne lenistwa przyzwyczajenie..., nic więcej...

[olek13]

Czy chodzi o to by cierpieć! Pragniesz cierpienia! Uważasz to, za głęboko ludzkie. Tak, to jest ludzkie. Ale czy korzystne? Ludzką sprawą jest również choroba. Czy to znaczy, że korzystnie jest np. umierać na raka?
A lenistwo: z tonu Twojej wypowiedzi wnoszę, że potępiasz lenistwo. Jest ono również źródłem cierpienia dla wielu. Dlaczego tego cierpienia nie akceptujesz?
Mimo wszystko nie jestem sam. Przeciwnie - jest mi coraz lepiej. Naprawdę!
Jednak chyba się domyślam, czemu jest nam trudno się porozumieć. Chodzi o stosunek do cierpienia. Ale to dłuższa sprawa. Może wolisz już poza wątkiem?
Pozdrawiam serdecznie

[ninaa]

Stosunek do cierpienia.....? Hm.., poważnie brzmi... Nie lubię cierpieć, jeżeli o to chodzi... , mam jednak dla
tego pojęcia pewien szacunek...
Jaką formę komunikacji proponujesz....? Ja stawiam na GG... :-)

[ninaa]

olek13 napisał(a):

> Czy chodzi o to by cierpieć! Pragniesz cierpienia! Uważasz to, za głęboko ludzk
> ie. Tak, to jest ludzkie. Ale czy korzystne? Ludzką sprawą jest również choroba
> . Czy to znaczy, że korzystnie jest np. umierać na raka?
> A lenistwo: z tonu Twojej wypowiedzi wnoszę, że potępiasz lenistwo. Jest ono ró
> wnież źródłem cierpienia dla wielu. Dlaczego tego cierpienia nie akceptujesz?
> Mimo wszystko nie jestem sam. Przeciwnie - jest mi coraz lepiej. Naprawdę!
> Jednak chyba się domyślam, czemu jest nam trudno się porozumieć. Chodzi o stosu
> nek do cierpienia. Ale to dłuższa sprawa. Może wolisz już poza wątkiem?
> Pozdrawiam serdecznie

Nie pragnę cierpienia... Akceptuję tylko jako zjawisko istniejące w życiu..., i nie mam zamiaru udawac, ze nie
istnieje...
Gdybym chciała ograniczać sie w życiu tylko do tego co korzystne... kim stałabym się.., dla samej siebie...?? Jest
przywiązanie..., gdy ono umiera pojawia się cierpienie... i nic na to nie poradzisz... Ktos powiedział "żeby mieć
miękkie serce, trzeba mieć twardą d..." I tak to mniej więcej dziala... Moje posladki bywają obolale..., ale są
szczęsliwe !! :-))

[olek13]

Ja również widzę, że cierpienie istnieje. Ale nie będę twierdził, że je lubię. Dla mnie ma ono jedynie wymiar informacji: cierpię, więc szukam powodów tego stanu rzeczy. I tylko do tego cierpienie jest mi potrzebne. A doświadczać chcę jedynie rzeczy dobrych, korzystnych. Jakoś nie chce mi się już nowych złych doświadczeń. Nie będę szczęśliwy z powodu bólu. Nie, dość zakłamania.
W kwestii komunikacji: co to jest GG?
Pozdrawiam serdecznie

[ninaa]

GG - www.gadu-gadu.pl Zainstalować sobie trzeba... Bardzo fajna forma komunikacji... :-) Polecam.

Nie rozumiemy się..., zdecydowanie. Nie twierdzę, że rozkoszuję się cierpieniem ... Też wolę go unikać.. Ale tak
się nie da..., choćbysmy nie wiem jak chcieli...! Ja liczę się tylko z cierpieniem..., wiem, że istnieje i potrafię się z
tym pogodzić..!! Zupełnie nieźle potrafię sobie z nim radzić..., sama odzyskuję pion i potrafię wiele spraw sama
sobie wytłumaczyć..., załagodzić... Jestem osobą usmiechniętą, energiczną i pełną życia.., zdarza się jednak
popłakać czasem w podusię... Ale uważam to za normalną kolej rzeczy...

[olek13]

Chyba rzeczywiście trudno nam będzie się porozumieć. Ale jeśli masz ochotę spróbować, to napisz na skrzynkę. Do czata jakoś nie jestem przekonany; wolę list (post) lub rozmowę. A może...
Pozdrawiam najserdeczniej.

[ninaa]

OK... Mam tylko nadzieję, ze nie "przywiąże sie" zbyt szybko.. :-))) Ok..
Odezwę sie w okolicach piątku..., za chwile wyjeżdzam.. Napisz pierwszy.., na
spokojnie,... i na gorąco.. Pozdrawiam.

Oj Ta! :)

[vicca]

Chyba dawno nie rozmawiałyśmy! Ale jest w tym co mówisz trochę racji - mnie też
jest przykro gdy ktoś "znika" z forum :( - zdążyłam polubić kilka "znikniętych"
osób, a ze nie lubię się narzucać, więc... Ale czy ja sama znikłabym - raczej
nie - lubię tu być (nawet jak mnie nie chcą :(( )

Nie znikaj mi gdzieś!!
Pzdr Ciepło Vicca

[ta_mar_ta]

Witajcie,
Czy nie uważacie ,że żyjący w innych krajach niż Polska ( mam na myśli tzw
Zachód) są trenowani od małego przez życie do rozstań ? Częste zmiany miejsc
zamieszkania ( zmiana pracy rodziców), szkół , przyjaciół,okolic, klimatu,
nastrojów; potem już własne w życiu dorosłym wedrówki za pracą, domem itp dają
niezłą szkołę w zakresie "znieczulania" na rozstania.

Mam wrażenie,że ludzie tak szkoleni od dziecka staja sie mniej czuli; spychając
gdzies głęboko ciągle ranioną potrzebę stabilności i więzi z ludźmi stają się
powierzchowni w kontaktach obawiając się następnych rozstań...

Interesują mnie wypowiedzi wszystkich, oczywiście także tych, którzy
takie "tułacze" życie praktykują :)

Naględziłam, ale jestem b. zmeczona, huk pracy !, mam nadzieję, że można to z
grubsza pojąć ;)
Ta_

[kwieto]

Mozna po prostu "wszedzie czuc sie dobrze" - owszem, rozstanie boli, ale
rozstanie jest wpisane juz w momencie spotkania... wiec - jedyna rada to
zaakceptowac. I nie musi to oznaczac stepionej wrazliwosci.

Hej Ta_mar_to!

[kwieto]

Cieplo pozdrawiam.
Bywam na forum, rzadko sie udzielam, to fakt... ale rozplynac sie jeszcze nie
rozplynalem :")))
No i codziennie sprawdzam poczte:
[e-mail]
[e-mail]
(do Vicci: jesli chodzi o mnie, to jesli dostane od Ciebie maila to na pewno
nie odbiore tego jako narzucanie sie)

W kazdym razie - wszystkim zycze Wesolych Swiat!

kwieto_z_zaswiatow

P.S.
Gorace pozdrowienia od Toi

[tula]

Ja odwiedzam forum w takt mojego "nieinternetowego" zycia.

Bywam tu czesciej gdy wszystko jest Ok, gdy jestem "wyzerowana" z obowiazkami,
gdy mam "glowe" do pisania.

Lubie, odpowiadajac na posty, czuc ze robie to z serca i z zaangazowaniem.

Tak jak ty "przezwyczajam" sie do ludzi tu na forum i gdy nagle znikna lub
zmniejsza sie intensywnosc pobytu, czuje jakis rodzaj tesknoty.

Tak bylo z ...Kwietem. Byl przeciez "zawsze" i nagle stop.
i dlatego milo bylo "uslyszec" go znowu.

pozdrawiam wielkanocnie

Tula

[ta_mar_ta]

Witajcie :)

Cieszę się, że nie tylko ja jestem taka "przywiązywalna". Nie mylić z kobietą-
bluszczem. Taką nie jestem i nie chcę być. Póki co staram się stać na własnych
nogach, ale jak kogoś polubię - tęsknię...

Czytać Kwieta- święta udane ( to Wielkanocna wróżba)

Pozdrawiam serdecznie i świątecznie wszystkich forumowiczów
Ta_