szukanie aprobaty

[Gość: zosia]

[Gość: zosia]

Tytuł sam wysłął mi się przypadkowo)).
Wczoraj byłam u teściowej i wróciłam od niej niezadowolona(zła?rozczarowana?
smutna?)bo okazało się, że nie akceptuje ona pewnych moich decyzji, konkretnie
tego, że wracając do pracy zatrudniłam opiekunkę zamiast ją.
Dziś już patrzę na to inaczej, ale wciąż jestem zła, tym razem na
siebie:dlaczego starcza mi hartu ducha, żeby zachowywać się jak uważam za
słuszne, ale nie starcza mi hartu ducha by nie przejmować się opiniami innych?
Po prostu igram z ogniem)).
Powinnam albo zachowywać się, jak oczekują inni albo nie i wtedy nie przejmować
się ich opiniami.
To logicznie rzecz biorąc, bo uczuciowo to 1 jest nie do zaakceptowania. Ja
robię, co chcę, a potem zamartwiam się, że innym się to nie podoba.
I jeszcze do okazywania tej aprobaty wybrałam sobie osobę, z którą łączą mnie
stosunki poprawne, ale w żadnym razie nie bliskie, raczej w naszych relacjach
jest więcej dyplomacji niz szczerości i napięć niż prostoty. Widzę, że tym
oczekiwaniem aprobaty kręcę bicz na siebie, ale jak się z niego wyzwolić Do
doświadczonych:czy tylko terapia może mi pomóć?Nie chcę marnować życia na
uzależnianie nastrojów od innych, ale nie potrafię tego eliminować.
Bardzo proszę o dobre rady!Pozdrawiam

[veronique11]

Eeech problem stary jak świat . Nie jesteś asertywna...nie wiele ludzi jest.
Chcesz wszystkich zadowolić, a tak się nie da.
Nie złość się .. to TY masz rację.
Twoja teściowa chce się czuć potrzebna , a z drugiej strony... opiekunka
wyjdzie , gdy Ty wrócisz do domu ...a teściową..będziesz miała na głowie , do
momentu kiedy sama zdecyduje się na powrót do domu. A potem bedziesz miała
wyrzuty sumienia , że dołożyłaś jej obowiązków itd..itp...
A przecież masz prawo do prywatności i własnych decyzji. Wytłumacz jej
spokojnie ale stanowczo , że nie chcesz jej dokładać obowiązków i że bardzo się
cieszysz , że ona ma tyle dobrej woli , ale już tak zdecydowałaś.
Pamiętaj , że nigdy nie zadowolisz wszystkich , nie ma sensu na siłę szukać
aprobaty ..niech Cię zaakceptuje taką jaka jesteś
Uszy do góry !!
Veronique

[ismena]

Rzeczywiście, szukanie aprobaty wiąże się ściśle z brakiem asertywności.
Przecież zachowania polegające na nieumiejętności mówienia "nie", czy też
stawiania na swoim wynikają z braku pewności siebie, co znowu wiąże się z obawą
braku aprobaty. No tak, ale żeby się nauczyć asertywności- jeżeli się jej nie
posiada wrodzonej, to chyba trzeba przejść jakiś specjalistyczny kurs. Może
ktoś napisze coś o jakiejś skutecznej technice "olewania"?.

[Gość: Sol]

coz Ci pomoze specjalistyczny kurs? Tu chodzi o to, zeby samemu chciec sie troszke zmienic. I chyba
nie ma innej metody jak metoda malych krokow. Bo w tym wypadku rzucanie sie na gleboka
niechybnie grozi utonieciem. Tylko ze trzeba miec obok siebie osobe, ktora bedzie popierac te male
kroki, chwalic i pchac dalej ta dróżką (hmmm i tu kółko sie zamyka bo to znow nie jest pelne
wyzwolenie sie, znow potrzebna jest osoba akceptujaca...No ale tylko jedna, ktora wytlumaczy, ze nie
musi Cie akceptowac caly swiat a i Ty nie musisz byc dobra dusza dla calego swiata).

[ismena]

Ba, sama to ja bardzo bym chciała się pod tym względem zmienić, bo przecież
brak asertywności utrudnia życie. Pytanie - jak? Czasem nawet jak się bardzo
chce i coś tam postanowi: np nigdy w życiu już nie dam się na to namówić, to
siła przyzwyczajenia (natura?) jest silniejsza. I uważam, że nie należy
lekceważyć psychologii: gdzie nie pomaga siła woli, tam może pomóc jakiś trik.
Wiem, że wielu wizyta u psychoterapeuty pomogła i asertywności można się
nauczyć - zwłaszcza jeżeli nie posiada się obok akurat żadnej zaufanej osoby, o
której wspominasz. Oczywiście nie od razu - tu się z tobą w zupełności zgadzam.
No i nie każdego stać na taką dość kosztownę kurację.

[veronique11]

ee tam ..nie ma czegoś takiego .
Ja ma to samo , łatwo komuś radzić , a szewc bez butów chodzi..
Zaczęłam z tym walczyć już dawno , kiedy się tą swoją "spolegliwością "
wplątałam w niezłe kłopoty, bo nie potrafiłam się przeciwstawić ..a potem to
jak dostałam zimny prysznic , to się ocknęłam ...
Teraz nie staram się pozyskiwać czyjejś akceptacji za wszelką cenę ..
Nie odpowiadam komuś ? ok.. nie ma sprawy
Nic na siłę ...
Ale nikt mi nie będzie dyktował jak mam żyć..i koniec !!!

[Gość: Sol]

moze trzeba tak jak Veronique-dostac zimny prysznic? Kuracja konska dawka ale jak twierdzi wyzej
podpisana pomogła : ))
Nie, Ismeno, ja nie lekcewaze psychologii, tylko juz tyle razy slyszalam o psychoterapeutach, ktorzy
nimi nie powinni byc, ze obawiam sie, ze nie tak latwo znalezc specjaliste, ktory spelni pokladane w
nim nadzieje a nie bedzie nastawiony li tylko na wyssanie zawartosci Twojego portfela. Albo bedzie
wyksztalcony tylko w 1/3....Bo w takim przypadku nie dosc ze nie pomoze to jeszcze zaszkodzic moze.
Wiem, troszke dramatyzuje : )
To nie jest tak, ze natura zawsze bierze gore. Jesli wyrobisz w sobie odruchy psa Pawlowa to natury
wprawdzie nie zabijesz ale ja wyciszysz. tylko nie wiem czy o to chodzi. Bo to nie maja byc sztuczne
gesty, sztuczne zachowania, to ma byc zmiana jakiejs czastki Ciebie - jej przenicowanie a nie jej
zagluszenie. Moze sama wobec siebie powinnas stosowac system nagrod i kar? nie wiem co o tym
mysla specjalisci, ale jesli nie ma nikogo kto by chwalil te Twoje male kroki to moze powinnas sama
sie chwalic? (tylko nie popadnij w megalomanie : )))))

[ismena]

no właśnie, ja też mam sobie za złe swoją spolegliwość w niektórych sprawach.
Zauważyłam też z przykrością, że dla niektórych osób - także mi bliskich
straciłam autorytet, tzn nie bardzo mam na nich wpływ, natomiast oni nie bardzo
liczą się z moim zdaniem. Czy zmiana mojej postawy to odwróci? Czy można
zmienić obraz swojej osoby? Czasem wydaje mi się to niemożliwe: wszystko podąża
bowiem utartymi szlakami. Co innego z nowo poznanymi osobami, tu można od
początku nie popełniać starych błędów.

[veronique11]

Polecam gorąco książkę Luise Hay " Jak uzdrowić swoje życie " ( lub coś
podobnego..nie pamiętam )
Muszę przyznać że odmieniła moje życie ..
Udowodniła mi , że brak szacunku i akceptacji zawdzięczam SOBIE !!!
Bo ..trzeba polubić siebie i nie mieć wiecznych pretensji i kompleksów , nie
czuć się ciągle cholernie zobowiązanym :
- ach nie trzeba , bo kłopot..
- przepraszam..pewnie przeszkadzam...?
- nie odzywasz się ..czy Cię obraziłam... ?
- wybacz proszę..przepraszam że nie mam ochoty..
GRRR..
Taka byłam głupia gęś..
A potem wyszłam za mąż za takiego gogusia , mamisynka , kretyna...
Tak im się chciałam we wszystkim spodobać , że w końcu zrobili sobie ze mnie
kozła ofiarnego ..
Bo źle powiedziała , źle zrobiła...
On płacze bo mamunia się obraziła , a o co ??
cholera ją wie..tak poprostu , trochę emocji nie zawadzi , bo ja mieszkam w
JEGO domu a mamunia powiedziała że nie przyjdzie ..
Dlaczego ?? bo jej przykro ..ale dlaczego ?
- no bo...( tu jakaś historia nie trzymająca się kupy... jakieś
nadwrażliwości , jakieś dziwne wymysły )
Prawda taka że mnie NIE ZNOSIŁA ...więc po co wymyślać powody ??
A synuś kretyn się obrażał , nie chciał rozmawiać z żoneczką , bo jego ukochana
siostrunia też żywi do niej jakieś animozje , pociesza biednego
nieszczęśnika ..ale Ci się trafiło !!
A ja głupia gęś ryczałam , przepraszałam , próbowałam
zrozumieć ...analizować..no bo..przecież może i coś powiedziałam , może ktoś
czegoś nie zrozumiał...zdarza się..
A mnie jak przykro , próbuje wszystkim dogodzić..
I kiedyś pękło...
Stało się coś takiego , że spojrzałam na męża kretyna jak na KRETYNA
I na rodzinę męża kretyna jak na KRETYNÓW..
I stała się światłość..i nie pomogły potem ŻADNE argumenty..
Wyszłam i już nigdy nie wróciłam.
I BOŻe jaka jestem szczęśliwa..
POczytałam mądrych książek , polubiłam siebie ...
I mam fantastyczną nową rodzinę , która...wyobraźcie sobie LUBI mnie i SZANUJE
chociaż ja nie próbuje się już nikomu spodobać..
Jestem jaka jestem, kocham i jestem kochana..
Mam nadzieję , że moja historyjka komuś pomoże
Serdecznie pozdrawiam
Veronique

Droga Veronique

[zlakobieta]

masz calkowita racje.
Dodatkowo moge powiedziec, ze sa ludzie ktorzy traktuja nas w momencie poznania
troche jak pieski na tresurze - "albo ja go zlamie albo on mnie".
Z moich obserwacji wynika, ze tesciowe czesto maja taka sklonnosc.
Na moja tesciowa podzialala terapia wstrzasowa. Kiedy wreszcie powiedzialam co
NAPRAWDE mysle i przestalam udawac poprawne stosunki dla swietego spokoju, to
ona zrobila tzw. "lezec" i do dnia dzisiejszego jestem najlepsza synowa i ona
nigdy nie okazuje mi nic poza wyrazami swojego zachwytu.
Nie kochamy sie ale nie musze wysluchiwac glupich i niesprawiedliwych
uszczypliwosci wyglaszanych niby w dobrej wierze.

Jeszcze jedno

[zlakobieta]

Przez wiele lat wybaczalam mojej tesciowej oraz siostrze mojego meza rozne
przykrosci, ktore mi robily, bo tlumaczylam sobie ze robia to nieswiadomie
(tesciowa to prosta kobieta ze wsi) i nie maja intencji ranienia mnie.
Tymczasem okazalo sie, ze to wszystko bylo z premedytacja i one chyba leczyly
sie z kompleksow robiac mi przykrosci. Juz nigdy nikomu na to nie pozwole.

[veronique11]

zlakobieta napisał(a):

> Przez wiele lat wybaczalam mojej tesciowej oraz siostrze mojego meza rozne
> przykrosci, ktore mi robily, bo tlumaczylam sobie ze robia to nieswiadomie
> (tesciowa to prosta kobieta ze wsi) i nie maja intencji ranienia mnie.
> Tymczasem okazalo sie, ze to wszystko bylo z premedytacja i one chyba leczyly
> sie z kompleksow robiac mi przykrosci. Juz nigdy nikomu na to nie pozwole.



No tak ..ja też ze wsi pochodzę ...
"Milusińska rodzinka " opisana przeze mnie też ...
To nie ma znaczenia , poprostu trzeba sie urodzić " burakiem " i już , wszystko
jedno , na wsi , w mieście...
Jak się tylko ogląda seriale wenezuelskie i czyta tylko " na Żywo " ..albo i
nic .. to może jakieś kompleksy kiełkują...diabli wiedzą.
Najczęściej chodzi jednak o pieniądze .
" siostrunia " obwieszona złotem , z wywieszonym językiem biegała po wszystkich
sklepach " adidasa " żeby mieć " rasowe dresy", jeansy koniecznie
" wrangler " , no i ... na zimę futerko z norek .
A skromniejsi , niech tańczą jak zagramy !! A co , jak do " takiej rodziny "
trafiła , to powinna dziękowac Bogu i spłacać dług wdzięczności !!
Eeech kochane pieniądze !!
A ja wole przysłowiową " kawalerkę dwa na dwa " i skromne życie ... za to z kimś
kto KOCHA MNIE a nie swoje pieniądze..


Pozdrowionka

Moze tak troche niezrecznie wyszlo

[zlakobieta]

jak napisalam "prosta kobieta ze wsi". Nie chcialam przez to nikogo urazic, a
wrecz przeciwnie - tlumaczylam jej postepowanie wlasnie ta pozytywnie pojeta
prostota. Myslalam - kobieta wychowana na wsi, wsrod prostolinijnych, szczerych
ludzi nie moze przeciez stosowac takich wyrafinowanych technik gnebienia.
Tymczasem bylo jak napisalam - stalam sie kozlem ofiarnym i tyle. Na szczescie
to minelo.

Co do burakow Veronique, to faktycznie mozna sie nim urodzic nawet w krolewskim
palacu.

Pzdr.

[Gość: veronique11]

zlakobieta napisał(a):

> jak napisalam "prosta kobieta ze wsi". Nie chcialam przez to nikogo urazic, a
> wrecz przeciwnie - tlumaczylam jej postepowanie wlasnie ta pozytywnie pojeta
> prostota. Myslalam - kobieta wychowana na wsi, wsrod prostolinijnych, szczerych
>
> ludzi nie moze przeciez stosowac takich wyrafinowanych technik gnebienia.
> Tymczasem bylo jak napisalam - stalam sie kozlem ofiarnym i tyle. Na szczescie
> to minelo.
>
> Co do burakow Veronique, to faktycznie mozna sie nim urodzic nawet w krolewskim
>
> palacu.
>
> Pzdr.



Noo zlakobieta !!
Teraz to przesadziłaś !!
Martwisz się czy mnie nie uraziłaś , czyli zaczynasz się przejmować moimi
odczuciami , czyli chcesz być miła dla wszystkich ( broń boże nie urazić ) czyli
zaraz ktoś Ci wejdzie na głowę . ( żartuję troszkę .... teraz ja poprzepraszam) .
Reasumując , wcale nie wyszło niezręcznie.
Zrozumiałam intencję ( może poprostu nie szukam złych rzeczy tam , gdzie ich nie
ma )
Pozdrawiam serdecznie
Veronique