Obawy przed podróżą

[mona.blue]

Macie jakieś sposoby na zmiejszenie obaw przed podróżą? Lecimy z córka do drugiej córki, do Japonii. Pierwszy raz lecę sama z córką za granicę, zawsze lataliśmy z dziadkami, kiedyś z ex i ta sytuacja powoduje mój lęk. Co prawda na miejscu druga córka zaopiekuje się nami, jest tam już parę lat, ale i tak mam swoje obawy. A może to normalne i należy po prostu jakoś to przeżyć?

[apersona]

Normalne. Obawiam się przed każdą podróżą, mniej lub więcej zależnie od nowości, zwykle lęk po rozpoczęciu podróży się zmniejsza.

[mona.blue]

Jestem już w Japonii, wszystko jak do tej pory jest ok :)

[mona.blue]

Wszystko jest tu tak dobrze zorganizowane, ludzie są uprzejmi i mili, ogólnie pierwsze wrażenia bardzo pozytywne.
Tylko jak na naszą kieszeń jest drogo, ale za to standard usług i jedzenie są bardzo dobre.

[apersona]

Długo trwała podróż? Czujesz jet lag?

[mona.blue]

Podróż trwała 10 godzin. Jest lag odczułem trochę dziwnie, następnego dnia czułam się dobrze, ale obudziłam się o 1 w nocy (czyli jakby o naszej 8) i już tylko tak drzemałam albo i nie do rana). Następnego dnia było ok.

[jan_stereo]

Czego konkretnie sie Mona boisz, ze sie nie dogadasz po japonsku czy ze bedzie rzucalo w samolocie ?

[mona.blue]

Juz teraz prawie niczego, córka mówi po japońsku, świetnie z mapa z internetu orientuje się w Tokio. Może tylko jednego, pojutrze zatrzymujemy się nie w hotelu, tylko w apartamencie, klucz ma być w skrytce pocztowej, mam nadzieję, że będzie. No i może jeszcze trochę, że się zgubi któraś z nas. I żebyśmy się nie spoźniły na samolot powrotny, bo jest o 10, będzie trzeba rano wstać.

[jan_stereo]

Mona, Ty masz chyba jakas nerwice jak sie takimi duperelami przejmujesz...

[mona.blue]

Nerwicę może się mam ;)

Bardziej się przejmowałam przed podróżą, teraz mi prawie przeszło.

[jan_stereo]

Zawsze idz Mona na zywiol, co sie ma stac to i tak sie stanie, zebys nie wiem jak sie przygotowywala, zatem nie ma co sobie na zapas psuc dobrego stanu umyslu ;')

[apersona]

mona.blue napisała:

> Juz teraz prawie niczego, córka mówi po japońsku, świetnie z mapa z internetu o
> rientuje się w Tokio. Może tylko jednego, pojutrze zatrzymujemy się nie w hotel
> u, tylko w apartamencie, klucz ma być w skrytce pocztowej, mam nadzieję, że będ
> zie. No i może jeszcze trochę, że się zgubi któraś z nas. I żebyśmy się nie spo
> źniły na samolot powrotny, bo jest o 10, będzie trzeba rano wstać.
>
znam te obawy :)

[mona.blue]

Klucz był w skrytce, jesteśmy już w apartamencie :)

[ortolann]

Na strachy najlepsze jest chyba pogodzenie się z myślą, że się zmaterializują. Bo przecież zgubić się możecie, rozdzielić się w tłumie. Możecie zachorować, możecie, nie wiem, spóźnić się na jakiś pociąg, może nastąpić awaria prądu itp. itd. To dobre strachy, pozwalają się przygotować. Bo przecież, dzięki temu można sobie opracować scenariusze na wypadek tych awarii właśnie. Mieć przy sobie naładowany power bank, naładowaną komórkę, sprawdzić po przylocie czy działa itp. Zaopatrzyć się w jakieś specyfiki na chory żołądek czy gardło. Strach niekoniecznie musi być zły, bo motywuje do działania.
A poza tym, nastawić się na dobrą podróż, fajne przygody i przede wszystkim na spotkanie z córką :)