Mam problem z internetową miłością

[Gość: Aneta]

Cześć wszystkim!
Chcę Wam opowiedzieć o mojej rozterce: poznałam w necie faceta.
mieszka za granicą, więc jeszcze się nie spotkaliśmy.
Dużo jednak już rozmawialiśmy ze sobą i myślę, że jestem nim zauroczona.
Co gorsza - zaczynam być zazdrosna o jego inne kontakty - chociaż powtarza, że
jestem dla niego ważna - nie mogę przecież do końca mu ufać w takiej sytuacji.
Prawdę mówiąc kilka razy chciałam już z nim zerwać, myśląc, że to ma najwyżej
1 procent szans.
Z jednej strony - serce mówi mi, że to coś wyjątkowego - z drugiej przecież
nie raz tak mówiło...
Proszę wszystkich tych, którzy byli w podobnej sytuacji o radę.

[malvvina]

znam kilka osob w stalych relacjach zrodzonych w sieci.
No ale nie zaczynali od zazdrosci...


> Cześć wszystkim!
> Chcę Wam opowiedzieć o mojej rozterce: poznałam w necie faceta.
> mieszka za granicą, więc jeszcze się nie spotkaliśmy.
> Dużo jednak już rozmawialiśmy ze sobą i myślę, że jestem nim zauroczona.
> Co gorsza - zaczynam być zazdrosna o jego inne kontakty - chociaż powtarza, że
> jestem dla niego ważna - nie mogę przecież do końca mu ufać w takiej sytuacji.
> Prawdę mówiąc kilka razy chciałam już z nim zerwać, myśląc, że to ma najwyżej
> 1 procent szans.
> Z jednej strony - serce mówi mi, że to coś wyjątkowego - z drugiej przecież
> nie raz tak mówiło...
> Proszę wszystkich tych, którzy byli w podobnej sytuacji o radę.

[Gość: Imagine]

ci twoi znajomi to jakos zawsze kochaja inaczej albo zza wegla ... co z toba
sie dzieje malwina ?

hihihi ;)

[vielonick]

przeciez 'stala relacja' nie musi oznaczac
zwiazku partnerskiego
a np. przyjazn, kolezenstwo
- tyle do malviny

a autorka chyba sama nie wie czego chce...

[malvvina]

o czym ty gadasz aniolku ? inaczej to twoi amis homo kochaja ;-)))
moi sa normalni - nie kupuja partnera na wlasnosc (ida po gruszki lub fasole do
Geant'a), nie sa chorobliwie zazdrosni, nie zdradzaja "w myslach" lub ogladajac
zdjecia golych bab hihi no i w ogole jacys tacy banalni do znudzenia.
tu za to atrakcja za atrakcja goni...
jak nie do komorki panie zagladaja to do kieszeni jak nie do kieszeni to do
gadu gadu, jak nie do gg to do zwojow mozgowych...ech, za madre to dla mnie...

[cossa]

zauroczenie poznajesz po tym
ze chcesz miec wylacznosc?


pozdr.cossa

[odett]

nie raz poznawalam kogos przez internet. ale nidy przez mysl mi nie przeszlo,
zeby byc o tego kogos zazdrsna. a mowie o naprawde zazylych znajomosciach przez
internet. moze ja tak mam, ale nie jestem zazdrona o jego kontakty z innymi -
kazdy ma prawo do innych znajomosci. moze to kwestia tego, ze facet wyraznie
daje mi do zrozumienia, ze jestem dla niego naprawde wazna? moze na poczatku sa
z mojej strony niewinne pytanka w formie zartu 'to ile jednoczesnie panienek
nakrecasz' czy cos w tym stylu, ale tylko na poczatku, bo to jest glupie.
a jesli masz rozterki typu 'czy to na pewno TEN to w koncu spotkaj sie z nim.
chociaz to pewnie trudne, jesli mieszka za granica.

[Gość: Aneta]

Niedługo sie spotkamy oczywiście.
Z tą zazdrością to nie jest tak, że on mi daje powody, albo że ja ciągle się tym
przejmuję. Nie - wręcz przeciwnie - na ogół czuję, że... no właśnie, że to jest
więcej niż zauroczenie. Nie chcę napisać, że go kocham bo wydaje mi się to głupie.
Ale jestem bardzo bliska tego. To jest takie... nie wiem jak to nazwać. Nie
jestem już bardzo młoda - mam 27 lat, a jednak to jest tak odmienne od
wszystkiego, co do tej pory czułam.
Ja wiem czego chcę - chcę, żeby się udało. Właściwie to niepokoi mnie fakt, że
się w nim zakochałam chociaż się nie spotkaliśmy. Tyle razy czytałam o tym, że
to jest iluzja więc usiłuję sobie wmówić, że to tylko iluzja. Ale od pewnego
czasu nie skutkuje.

[Gość: asia]

witaj w klubie

nie ma czegoś takiego jak internetowa miłość!!!

[Gość: sama prawda]

jest tylko nasze przeświadczenie i rozbuchana wyobraźnia...

[Gość: asia]

i właśnie tego się obawiam,że wpadłam w jakaś pułapkę

[Gość: werty]

cholerka, mam to samo

[vielonick]

nazywasz internetowe kontakty miloscia?
i twierdzisz, ze nie jestes 'bardzo mloda'?
hmmm...

[Gość: werty]

to na pewno nie jest milosc, ale zaurocznie, zafascynowanie

[mathias_sammer]

Gość portalu: Aneta napisał(a):

> Cześć wszystkim!
> Chcę Wam opowiedzieć o mojej rozterce: poznałam w necie faceta.
> mieszka za granicą, więc jeszcze się nie spotkaliśmy.
> Dużo jednak już rozmawialiśmy ze sobą i myślę, że jestem nim zauroczona.
> Co gorsza - zaczynam być zazdrosna o jego inne kontakty - chociaż powtarza, że
> jestem dla niego ważna - nie mogę przecież do końca mu ufać w takiej sytuacji.
> Prawdę mówiąc kilka razy chciałam już z nim zerwać, myśląc, że to ma najwyżej
> 1 procent szans.
> Z jednej strony - serce mówi mi, że to coś wyjątkowego - z drugiej przecież
> nie raz tak mówiło...
> Proszę wszystkich tych, którzy byli w podobnej sytuacji o radę.

Znam kilka osob, ktore poznaly sie w necie. Pisalem juz o tym, nie chcialbym
sie powtarzac.
Net jest jedna z form ulatwiajacych zawieranie znajomosci obok kawiarn,
dyskotek, wieczorkow tamecznych, ogloszen towarzysko-matrymonialnych,
zawodowych rautow itp. itd. Bodajze najskuteczniejszy jest czat.
Nic zlego w poznawaniu sie przez neta. Kiedys (gdy nie bylem zonaty) poznalem
pewna dziewczyne przez siec. Milo nam sie rozmawialo, zreszta do dzis utrzymuje
luzne kontakty. Ona tez tak to widzi, na szczescie.
Nadszedl moment, gdy trzeba bylo sobie odpowiedziec "co dalej?" Czy
przechodzimy na druga strone monitora, czy pozostajemy po szklanej stronie.
Nasza znajomosc zostala okreslona i zamknieta jako wirtualna i inna nie jest i
nie bedzie. I nie chodzi tylko o fakt, ze mam zone, ktora kocham ponad
wszystko, lecz o utrzymywaniu kontaktu jako takiego. Zreszta ja specjalnie jej
nie odbieram jako kobiety (mam nadzieje, ze nie obrazi sie na mnie), odbieram
ja w pojeciu czysto ludzkim (oczywiscie roznie), ale wylacznie takim.
Nie wiem, czy Ty sobie zadalas pytanie, czy chcesz spotkania, czy chcecie oboje?
Jesli tak to powinniscie sie spotkac. Jesli nie, to moze nalezy uznac znajomosc
wylacznie za wirtualna i nie miec zbyt wielu oczekiwan?
Napisalas o duzym ladunku emocjonalnym, musisz wiec inaczej odbierac niz ja.
Tak sobie tylko rozmyslam, ale zycze pozytywnych rozwiazan.
M.S.
list adresowny jest do autorki watku.

[odett]

to chyba bardzo bardzo glebokie zauroczenie druga osoba. bo nie mozna mowic o
milosci, jesli sie kogos nie widzialo (zdjecie nie wystarczy), nie widzialo jak
sie porusza, jakie gesty wykonuje, jaki ma zapach, jak sie zachowuje w
relacjach z ludzmi, jakby sie zachowywal w stosunku do Ciebie tak na codzien.
znam dziewczyne, ktora poznala kogos na czacie. bylo wzajemne zuroczenie, ktos
jej powiedziel, ze sie zakochala. a ona chciala podjac decyzje co dalej,
dopiero po spotkaniu z chlopakiem. bo jesli nie bylo jescze spotkania w realu,
to wszystko nadal jest wirtualne, jakby nie prawdziwe.

Re :)))

[alfika]

no co ty, przecież miłość internetowa nie istnieje
człowieka trzeba poznać, przegadać masę czasu, przeżyć razem parę sytuacji,
które przynosi życie - i wtedy mozna pomyśleć, czy to miłośc czy nie -
a tak? -
ech, co za dewaluacja słowa...

[kardiolog]

Anetko dziecko, czytam sobie Twoj watek i naprawde jakos smutno sie robi.

Musisz odwazyc sie na spotkanie z nim. Inaczej ta milosc moze byc tylko w
Twojej glowie, w wyobrazni. To tez piekne, ale czy nie lepiej jednak byc przy
boku ukochanej osoby a wyobraznie zaprzec w czytanie wspolnie! ciekawej ksiazki?

kardiolog

[tanczacyblazen]

najlepiej zacznij tego gościa traktować bardziej oziemble a wtedy łatwiej
będzie nabrać ci do niego dystansu... wiem że może nie chcesz go ranić ale
ratuj się przed błędem... to jest internet skoro poznał ciebie może rozmwaić z
siedmoima innym kobietami na całym swiecie...albo choćby z twoją sasiadką :/

[Gość: Aneta]

Przeczytałam wszystko co napisaliście, bardzo Wam dziękuję.
No właśnie. Napisałam chyba ten post po to, by usłyszeć od kogoś - to nie jest
miłość. Chyba napiszę to sobie na lustrze, na lodówce, bo zwykłe powtarzanie w
myśli nie skutkuje.

[kardiolog]

Aneta i jak sobie poradzilas?

k.

[Gość: Smutna zakochana]

Dwa lata temu poznalam w necie kogos,kogo pokochlam.Mieszka za granica, wiec
znalismy sie tylko przez net, telefony.Kazdego dnia rozmawialismy po kilka
godzin..tesknilismy...W tym roku na wakacjach polecialam do niego-spedzilismy
ze soba kilka tygodni...Spelnily sie nasze marzenia...OSwiadczyl mi sie( trzeci
raz), zareczylismy sie...Ja wrocilam do kraju...jestem w trakcie
rozwodu...czekam ze on wroci do Polski...Powinnam byc szczesliwa..ze
narzeszcie...ale...wlasnie to ALE...on ciagle ma jakies sprawy,ktore go
zatrzymuja...a jestesmy przeciez zareczeni...kocham i jestem kochana...Milosc
internetowa jest moja najwieksza miloscia...ale towrzyszy jej cigly niepokoj
czy to napewno tak jest jak mysle...moze to ta odleglosc...a moze ja jednak sie
myle...moze On mysli inaczej,a mnie tylko stworzyl pozory...te oswiadczyny,
zreczyny....ale ciagle jest daleko....Ja cierpie z tej niepewnosci, cierpie bo
zniswzczylam swoj dom...a On ciagle czeka...

[Gość: Anka]

dziewczyno Ty sie dobrze zastanów! prawdopodobnie on tam kogoś ma na boku a
może nawet żonę i dzieci?znam takie przypadki(znajomy z pracy tak zamieszał)
skąd możesz wiedziec że nie? przecież mógł to ukryć,ja nie wierzę w taką
miłosć,rozwaliłaś swoje życie dla kogoś kto teraz nie ma nawet dla ciebie
czasu,ściemnia najzwyczajniej a ty mu pewnie ślepo wierzysz ..ech...

[Gość: bak]

Nie raz iskrzy w internecie. Ale radze wszelkie blizsze znajomsci szybciutko
konfrontowac w realu. Nawet nie masz pojecia ilu podstarzalych, zonatych,
popapranych gosci (w tej grupie stosunkowo duzo jest polskich emigrantow) szuka
w necie tylko i wylacznie wrazen, emocji.. W ten sposob mozesz zmarnowac swoje
nawet LATA!

[Gość: samaka]

a ja Ci powiem, spotkaj sie z nim i to jak najszybciej
poznalam mezczyzne w necie, po paru dniach rozmawialismy przez telefon - po
kilka godzin dziennie
wiedzialam, ze jestem ZAKOCHANA, choc go nie widzialam (nawet zdjecia)
po 3 tygodniach przylecial do mnie
dwa dni pozniej bylismy zareczeni
3 miesiace pozniej pobralismy sie
minely 3 lata
kocham, kazdego dnia bardziej (jak to mozliwe?)
jestem kochana i szczsliwa jak nigdy w zyciu
to, ze zawieracie znajomosc przez net, wcale nie znaczy, ze nie bedziecie sie
prawdziwie kochac
powodzenia!

[kardiolog]

Popieram samake w zdaniu "spotkaj sie".
W temacie nie mam nic wiecej do dodania, wiec ewakuuje sie tylnim wyjsciem z
niego.

kardiolog

[Gość: Aneta]

jeszcze troche czasu minie zanim sie spotkamy...
teraz troche otrzezwialam
tak sie zastanawiam nad tym co napisala smutna zakochana - przez 2 lata sie nie
widzieliscie, dopiero w te wakacje? Tak wynika z Twojego postu, ale moze bylo
inaczej?
Rzeczywiscie trudna sytuacja. "Moj" tez jest za granica, chcialabym wierzyc, ze
nie jest popaprany...
No wlasnie - skad mam wiedziec czy nie jest popaprany - wyznal mi milosc, mowi o
powrocie...
Dziala na mnie tak, ze chociaz nie jestem pierwsza naiwna - cos takiego sie ze
mna dzieje hm... dziwnego. Teraz dystans wrócił, dziękuję jeszcze raz za
wszystkie posty przywracające do rzeczywistości, ale pewnie za parę dni znowu to
wróci...
Może wtedy znowu poproszę o kubeł zimnej wody.

[Gość: Alhemik]

Czesc,
taka historia na ten moment, kiedy bedziesz sie rozgladac za wiadrem zimnej
wody....: wiesz, znalazlem kiedys w sieci pewna osobke -
byla sliczna, studiowala to co ja i mieszkala w moim ulubionym miescie w
Europie, do ktorego zreszta miesiac pozniej mialem jechac na wakacje.....
ZONA. Nie mialem watpliwosci. Wlasnie czytalem Alhemika wiec po prostu -
to byla Moja Historia i tyle. Moj mozg w ciagu jenego wieczoru narysowal
wszystko - najblizsze maile, moj przyjazd, nasze wspolne lato, moja
przeprowadzke do niej... a potem po dwoch mailach okazalo sie, ze nawet
korespondowac ze soba nie bedziemy:)) Kiedy czegos bardzo chcemy, okropnie
trudno zauwazyc, kiedy przekraczamy granice rzeczywistosc/wishful thinking;)

Ale z drugiej strony - sam zakochalem sie od pierwszego wejrzenia. Ona, dzis
juz moja narzeczona, tez...!!!:)

Postaraj sie byc gdzies pomiedzy tymi dwiema historiami;)
Sciskam!

[Gość: Aneta]

smutna zakochana nie odpowiedziałaś na moje pytanie!

[Gość: Beverly]

Hmm...też miałam takie przeswiadczenie...ze to własnie to...Mieszkał za
granicą, wymienialiśmy maile itd...Myślałam,że to TO.Ale spotkanie rozwiało
złudzenia. Oprócz słów jednak ważne jest też kilka innych rzeczy m. in. sposób
poruszania się, mówienia, zapach...Internet tworzy złudzenia.To nie jest dobre
miejsce na budowanie życia emocjonalnego.
Pozdrawiam.