gdy boli...

[Gość: dodo]

co myslicie o bolu? tym fizycznym np. zeba albo bolu porodowym, albo migrenie?
czy za wszelka cene staracie sie znalezc srodek usmierzajacy ten bol, czy
raczej probujecie przeczekac?
czy myslicie, ze umiejetnosc radzenia sobie z bolem fizycznym pomaga w radzeniu
sobie z bolem ducha? a odwrotnie?
tak pytam, bo bywam u mojego meza w szpitalu jako wolontariusz. czytam bajki
i opowiadam niestworzone historie dzieciom, ktore czesto znaja w zyciu tylko
bol (fizyczny) i potrafia znosic go w imponujacy sposob. zastanawia mnie skad
czerpia sile ducha by znosic bol ciala.
czy jest w ogole cos pozytywnego w bolu?

[roseanne]

bol bolowi nie rowny.
porod - to cala metafizyka, wiesz ,ze to do czegos prowadzi, czemus sluzy i co
wazniejsze minie.

Tez sie naogladalam cierpien w szpitalach. Niesamowite z jakim spokojem
przyjmuja je dzieci - boli, bo tak byc musi.
Ludzie starsi tez znosza bol w pokoju, jest to jakby rezygnacja. Czasami
znajduja oparcie w wierze (ze moga ten bol komus lub czemus ofiarowac).
najgorzej znosza bol osoby w wieku 20 - 40. Sa niecierpliwi i zadajacy
natychmiastowej reakcji.

podobno bol uczy pokory - bo ja wiem?

nie zawsze lykam "proszki"

[goga.74]

Sama nie wiem. Od dwoch lat cierpnie z powodu bolu -
problemy z nerwem trojdzielnym mnie dopadly.
Z tego powodu zmuszona bylam przeorganizowac cale moje
zycie w tym rowniez zawodowe- tzn. z pewnych spraw
zrezygnowac. To jest bardzo bolesne, bo jednak jakas tam
realizacja zawodowa byla dla mnie zawsze wazna.
"Pozytywy" - ciesze sie kazdym dniem gdy mnie nic nie
boli i oduczylam sie narzekania, martwienia sie
blahostkami. Ja bym to ujela tak - bol fizyczny sprawia,
ze mniej rzeczy "duchowo" mnie boli.Patrzy sie na wiele
spraw z innej perspektywy. Ale marze ze to sie kiedys
skonczy, bo chcialbym funkcjonowac jak normalny czlowiek.

> co myslicie o bolu? tym fizycznym np. zeba albo bolu
porodowym, albo migrenie?
> czy za wszelka cene staracie sie znalezc srodek
usmierzajacy ten bol, czy
> raczej probujecie przeczekac?
> czy myslicie, ze umiejetnosc radzenia sobie z bolem
fizycznym pomaga w radzeniu
>
> sobie z bolem ducha? a odwrotnie?
> tak pytam, bo bywam u mojego meza w szpitalu jako
wolontariusz. czytam bajki
> i opowiadam niestworzone historie dzieciom, ktore
czesto znaja w zyciu tylko
> bol (fizyczny) i potrafia znosic go w imponujacy
sposob. zastanawia mnie skad
> czerpia sile ducha by znosic bol ciala.
> czy jest w ogole cos pozytywnego w bolu?

[vicca]

Z punktu widzenia biologii ból jest błogosławieństwem - jak boli to wiadomo że
coś jest nie tak i trzeba sprawdzić co. Istnieje bardzo mała grupa ludzi (20
czy 30 na całym świecie) która bólu wcale nie odczuwa - co za tym idzie muszą
się regularnie poddawać wszystkim możliwym badaniom by mieć pewność że wszystko
jest ok.
Ale czy to naprawdę takie szczęście - nie lubię jak mnie coś boli i wymyślam
1500 środków na to by przestało. No chyba że już koniecznie musi ;)

[czarodziejka]

vicca napisał(a):
> nie lubię jak mnie coś boli i wymyślam 1500 środków na to by przestało.
> No chyba że już koniecznie musi ;)

tzn. kiedy? kiedy "musi" bolec?

[Gość: dodo]

ja tez mysle, ze czasem "musi" bolec zebysmy mogli poczuc, ze zyjemy albo zeby
byc jak goga - bardziej wyczulonym na piekno momentow, gdy nie boli.
zastanawia mnie jednak np. prog czegos, co moja matka nazywala zezwierzeceniem
z bolu. czy mozna sie na cos takiego przygotowac? czy mozna ten prog przesuwac
w miare "przyzwyczajania sie" do bolu, czy wrecz przeciwnie - im bol dluzej
trwa, tym trudniej go zniesc? no i ciagle ta sama kwestia - na ile odczuwanie
bolu fizycznego laczy sie z odpornoscia na bol ducha i vice versa...

[Gość: roseanne]

z wykladow pamietam, ze im dluzej boli tym gorzej sie to znosi.
Chyba, ze widzi sie sens tego cierpienia - vide: porod lub ucieczka w
poswiecenie religijne

[Gość: dodo]

Gość portalu: roseanne napisał(a):

> z wykladow pamietam, ze im dluzej boli tym gorzej sie to znosi.
> Chyba, ze widzi sie sens tego cierpienia - vide: porod lub ucieczka w
> poswiecenie religijne

jest jeszcze jedna opcja - sport. wcale nie zartuje. moj syn gra w hokeja i nawet
najokropniejsze urazy na lodzie znosi ze stoickim spokojem udajac, ze wszystko
jest ok zeby tylko nie byc odeslanym na lawke. co innego, gdy mu w domu kartka
papieru spadnie mu na palec u nogi - o, wtedy to jest dopiero bol i rozpacz ;-)
wniosek chyba jednak taki, ze nawet z bolem wszystko zalezy od motywacji i tego,
co sobie czlowiek sam wmowi. a moze nie? moze to tylko moj syn?

sporty, pasje

[Gość: roseanne]

mysle, ze nie tylko Twoj syn.
A moje poodgniatane paluszki - bo staram sie uprawiac tance
a zdarte paluchy i pokoslawiona sylwetka tancerek baletu....
Ale to wszystko dlatego ,ze widzisz sens tego co robisz.

jaki jestsens znoszenia innego rodzaju bolu.
a'propos hokeja, to moj chlopczyk tez chyba sie zarazil

[Gość: Malwina]

w zyciu sie nie zgodze ze niby bol wartosci moralnej dodaje.
Natomiast "musi" bolec jak zlamiesz noge bo gdyby nie to bys sie na niej oparla i tu bum bim bam
katastrofa nastepuje. "musi" bolec jako ostrzezenie - uwaga uwaga cos nie gra, zajmij sie okiem, palcem,
kolanem.
Cala reszta o tej uszlachetniajacej roli bolu jest klamstwem ! (wiem o czym mowie !)

[goga.74]

Chyba latwije jest znosic bol, dgy sie wie ze on
przejdzie. Porod- boli ale przestanie. Tak samo bolaca
noga po zlamaniu itd. Pisalam wczesniej o moim
problemie i kilku "pozytywach" ale przede wszystkim
chce zeby to byl juz koniec. Jestem osoba niewierzaca,
wiec religijnego sensu w tym nie widze. Staram sie zyc
mimo bolu pelnia zycia i sie cieszyc zyciem, ale sensu
samego bolu jako takiego jednak nie widze.

sens bolu?

[Gość: dodo]

moze nie moralna czy uszlachetniajaca wartosc. hmmm... raczej nawet mysle, ze
na pewno nie ale jezeli to, co ludzie mowia, ze "tyle wiemy o sobie ile nas
sprawdzono" ma jakis sens, to moze jest to paradoksalnie wartosc wzmacniajaca
naszego ducha? w tym sensie, ze wiem ile moge wytrzymac - burz, wiatrow, bolu
zeba czy zlamanego zebra sie nie boje, bo wiem "czym to pachnie".
ale z drugiej strony... moze boje sie jeszcze bardziej, bo wlasnie juz wiem...

[goga.74]

Ja tam woalalbym nie byc sprawdzona.
A chyba wiekszosc lucdzi bol wytrzymuje, tzn. cierpni
ale sie z tego powodu nie zabija. Nadzieja ze kiedys
przestanie + instynkt samozachowawczy wedlug mnie niz
sila ducha.

[trzcina]

Jaki sens? Nie śmiem odpowiadać, bo taki, który znam, nijak się ma do bólu,
jaki znosić muszą choćby dzieci, o których dodo piszesz.
Czy ból uszlachetnia, czy degraduje? Na pewno silny ból fizyczny wypycha nas z
nas samych, ograniczając myśl, świadomość, redukuje nas do czucia, bólu. Już
nie ma nas, jest on - wszechwładny. I jedno pragnienie - żeby się skończył. Gdy
boli, bardzo,a kres bólu nie wiadomo kiedy, szczęściem jawi się jego brak, nic
więcej.
W ataku bólu słowa- degradacja, uszlachetnienie nie istnieją, a użycie ich
przez osobę stojącą obok - to nadużycie.
Nie do zrozumienia jest, jak ból silny i przewlekły , wracający falami, znieść
można godnie. A iluż tak właśnie go znosi.
Nie sądzę, by ból fizyczny uodparniał na duchowy, to jednak odrębne "kategorie".
Cierpienie duchowe degradować, uszlachetniać może. Sporo czynników ma na to
wpływ. "Jakość" człowieka, siła cierpienia, głównie. Jeśli ból nas nie
przerasta, mamy wpływ na to, co z nim zrobimy.

Pozdrawiam
Proszki na ból, a jakże, zażywam, wtedy, kiedy nie mogę z bólem wejść do norki
i jak chore zwierzę przeczekać.

Wszystko jest wzgledne

[Gość: inka_s]

Ból przewlekły trudniej znieść chyba. Ale nawet krótki atak intensywnego bólu
moż e nas całkowicie wyłączyć - i to bez utraty przytomności. Kto miewa migreny
wie o czym mówię. Ale na migrene nic u mnie nie działa poza snem...

boli...

[czarodziejka]

podobno "cierpienie uszlachetnia"
ale ja ... boje sie bolu ...
wolalabym zawsze umiec go szybko usmierzyc

[ta_mar_ta]

Ból fizyczny jest o tyle przydatny, że sygnalizuje niebezpieczeństwo dla
organizmu czyli uraz, chorobę. Jednak wiele podstępnych chorób rozwijających
się swobodnie i szeroko-nie boli (niestety) i w/wym sygnału odpowiednio
wcześnie nie wysyła.

Poza tą rolą nie znajduję żadnej innej "korzyści" z odczuwania bólu fizycznego,
a znajduję tylko jego negatywne skutki.

Moja Mama cierpiała straszliwie...dlaczego?...za co?.... po co?....te pytania
przysparzają mi bólu psychicznego do dziś ( a minęło ponad 18 lat od Jej
śmierci). Czy ten ból, który tyle lat odczuwam jest konieczny ?...
dlaczego?...za co?...po co?...

Ta_

[Gość: dodo]

cos w tym jest ta_mar_to, mnie sie tez wydaje, ze czesto obserwujacy z boku
(jak ty w przypadku twojej mamy)cierpi bardziej i dluzej niz sama osoba, ktorej
bol dotyczy.
obserwuje to wlasnie gdy hmmmm.... po polsku to jest chyba "pracuje spolecznie"
choc brzmi to koszmarnie prl-owsko, w szpitalu dla bardzo (!) chorych dzieci.
niektore z nich cierpia koszmarnie, wielu z nich lekarstwa nie zawsze pomagaja
a jednak w momentach, gdy bol "odpuszcza" potrafia regenerowac sie prawie
w 100%, zwlaszcza psychicznie.
zupelnie inaczej ma sie sprawa z ich rodzicami i opiekunami - poki dziecko
cierpi - walcza by mu pomoc, sa skupieni na tej pomocy bardziej niz na
czymkolwiek innym (nie spia, nie jedza itd.) - gdy jednak bol dziecka mija, nie
potrafia sie w zaden sposob zrelaksowac - tkwia w tym "ciemnym pokoju" strachu
i bezsilnosci choc akurat w danym momencie mogliby choc na moment dac swojej
psychice odpoczac.
czy to jest tylko kwestia roznicy pomiedzy dorosloscia i dziecinstwem? sama nie
wiem...

[Gość: Epson]

Bol uczy nas wspolczucia dla innych. Chociaz chyba mozna do tego przywyknac i
zobojetniec jesli ma sie z tym do czynienia na codzien, jak chociazby sluzba
zdrowia. Osobiscie jestem za zniesieniem wszelkiego bolu: fizycznego,
psychicznego i kazdego innego. Nienawidze cierpiec i patrzec na cierpienia
innych. Do diabla z bolem. Ludzie za czesto maja z nim do czynienia. Proponuje
wprowadzic raj na ziemii od dzisiaj. Ale sie zagalopowalem. Wybaczcie , ale mam
dolek psychiczny. Pozdrawiam