Praca w pandemii

[mona.blue]

Mam propozycje pracy (albo starania się o staz). Chodzi o pracę stacjonarna, wiaze się z tym spotykanie się z ludźmi, jezdzenie komunikacja miejska. Nie wiem co robić, najchętniej zaczekałabym z podjęciem pracy aż będę zaszczepiona. Znajomi najczęściej pracują zdalnie, ale nie wszyscy, niektórzy i stacjonarnie, a ja mam obawy o zarażenie się, nie tylko swoje, ale też starszych rodziców lub córki.
Potem może już nie być tej okazji, ale zapewne będą inne. Wiem, że sama muszę podjąć te decyzję, ale jestem ciekawa waszego zdania.

[inka.fem]

Jeżeli nie jesteś w grupie 0 lub 1, to szczepionki możesz doczekać się za dwa lata. Pomyśl, czy tyle czasu chcesz czekać.

[mona.blue]

Nie jestem, ale mialam nadzieję, że może zaszczepie się do lipca.

[yadaxad]

Weź się w końcu polub. Widocznie finansowo wychodzisz, jak potrzebujesz kopnięcia tutaj. Decydować o sobie ze względu na własne -ja-, które boisz się dopieścić. Nie wiem jak ci radośnie pójdzie w pracy, która będzie mieć własne problemy plus twoja covidowa frustracja. A potem znowu pytania, te twoje, o relacjach, stresie, lękach, lenistwie i tym wszystkim. Masz prawo chcieć -swoje- i za tę decyzję się lubić. Zrób to z czym się będziesz lepiej czuła. Jeśli brak pracy cię bardziej dręczy i powoduje większy strach o przyszłość niż olanie, że wezmę się za to jak będzie stabilniej, to ją bierz. A jak mniej stresujące teraz, jest myśleć jak sobie poradzę potem i mieć plany, niż teraz się szarpać, to zrób to co jest ci miłe. Życie i rzeczywistość i tak zrobi wszystko po swojemu.

[mona.blue]

Dzięki.

[astroblaster]

Brać co się da, kiedy się da i ile się da.
Nie bądź dupa wołowa; bierz!