Jak go namówić na dziecko?

[Gość: Kocianna]

Mam 24 lata, a on 28. Jesteśmy młodym, szczęśliwym małżeństwem, mamy gdzie
mieszkać, oboje pracujemy, w przypadku urlopu macieżyńskiego mielibyśmy 3000 na
troje plus korepetycje, po urlopie obejdziemy się bez opiekunki, bo ja pracuję
te 18 godzin tygodniowo w szkole obok domu, mamy młodą stosunkowo babcię
niedaleko, ja mam problemy hormonalne i moja pani doktor radzi, żeby się szybko
decydować, bo potem mogą być kłopoty. Problem: on nie chce do tego stopnia, że
nawet w kinderniespodziankę nie da się wrobić, bo po prostu się do mnie nie
zbliża, odkąd zaczęłam o dziecku napomykać. Ciągle: jeszcze jesteśmy
niedojrzali, jeszcze muszę skończyć doktorat, jestem zestresowany, nie jestem
gotowy, przyjadą Twoi rodzice i nas zamęczą, zostawisz mnie samego i będziesz
zajmować się tylko dzieckiem... To ostatnie, powiedzmy, rozumiem, bo był długo
jedynakiem i nagle mu się siostra niepełnosprawna urodziła. A we mnie instynkt
macierzyński buzuje i łzy napływają do oczu na widok każdego wózka i każdego
brzucha. Pomocy!

[Gość: kola]

jakie problemy masz tylko 24 lata? cz to wynika z badań że jak teraz nie
urodzisz to potem nie będziesz mogła?
jesli nie to powinnas dac męzowi szanse na to by i on mógł cieszyc sie z
planowania dziecka, nic na sile

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: Kocianna napisał(a):

> Mam 24 lata, a on 28. Jesteśmy młodym, szczęśliwym małżeństwem, mamy gdzie
> mieszkać, oboje pracujemy, w przypadku urlopu macieżyńskiego mielibyśmy 3000 na
>
> troje plus korepetycje, po urlopie obejdziemy się bez opiekunki, bo ja pracuję
> te 18 godzin tygodniowo w szkole obok domu, mamy młodą stosunkowo babcię
> niedaleko, ja mam problemy hormonalne i moja pani doktor radzi, żeby się szybko
>
> decydować, bo potem mogą być kłopoty. Problem: on nie chce do tego stopnia, że
> nawet w kinderniespodziankę nie da się wrobić, bo po prostu się do mnie nie
> zbliża, odkąd zaczęłam o dziecku napomykać. Ciągle: jeszcze jesteśmy
> niedojrzali, jeszcze muszę skończyć doktorat, jestem zestresowany, nie jestem
> gotowy, przyjadą Twoi rodzice i nas zamęczą, zostawisz mnie samego i będziesz
> zajmować się tylko dzieckiem... To ostatnie, powiedzmy, rozumiem, bo był długo
> jedynakiem i nagle mu się siostra niepełnosprawna urodziła. A we mnie instynkt
> macierzyński buzuje i łzy napływają do oczu na widok każdego wózka i każdego
> brzucha. Pomocy!

ale egoicha, brrrrrr !!!

[Gość: Sławek]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> ale egoicha, brrrrrr !!!

A u niego egoizmu nie dostrzegasz wogóle ?

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: Sławek napisał(a):

> Gość portalu: Andrzej napisał(a):
>
> > ale egoicha, brrrrrr !!!
>
> A u niego egoizmu nie dostrzegasz wogóle ?
>

Toz wlasnie o nim mowie (sorry jesli poszlo to w innym kierunku).
Andrzej.

[czarodziejka]

___
Andrzej napisał(a):
ale egoicha, brrrrrr !!!

___
Sławek napisał(a):
A u niego egoizmu nie dostrzegasz wogóle ?

___
Andrzej napisał(a):
Toz wlasnie o nim mowie (sorry jesli poszlo to w innym kierunku).

___
hm ...
czy chec posiadania dziecka nie jest przejawem egoizmu?
chce miec dziecko, bo .. bo chce?
zwroccie tez uwage na slowo "miec"
czy chec posiadania dziecka wbrew ojcu nie jest przejawem egoizmu?

nie wypowiadam zadnych sadow, czy opinii, ... daleka jestm od tego ... ja
pytam ... sama nie wiem ...
sama o sobie (i swym ewentualnym przyszlym dziecku) mysle, ze .. niestety, jest
to ... pewnego rodzaju .. egoizm wlasnie

ech ..
trudne jest to zycie ..

[mercedess]

Chęć posiadania dziecka wbrew woli męża to wcale nie przejaw egoizmu!
To właśnie jak nie chce się mieć dziecka (dla własnej wygody) jest przejawem
wielkiego egoizmu.

Szkoda, że mąż nie chce dziecka - przecież i tak na kobiecie spoczywa najwięcej
problemów zwiazanych z dzieckiem...

[Gość: Kim]

Nie zawsze nie chce się dziecka z wygody. Do macierzyństwa lub ojcostwa trzeba
mieć powołanie, trzeba to czuć.
Jeśli się nie ma, to lepiej nie unieszczęśliwiać dziecka i siebie.

[mercedess]

A owszem - to też prawda.
Bywa też tak, że ojcem zaczyna się czuć dopiero tuż po porodzie.
Na przykład mój kolega, który w ogóle nie chciał mieć dzieci,
zaliczył "wpadkę", był zrozpaczony, ale jak zobaczył synka po urodzeniu i wziął
na ręce to sie popłakał z wrazenia i teraz świata poza nim nie widzi.

[Gość: Kim]

Ale tak być nie musi, niestety. Ja bym się nie odważyła eksperymentować na
drugim człowieku.
Niestety, zgodnie z prawami biologii mężczyzna w 50% jest "autorem" nowego
życia. Więc ma prawo decydować, czy chce być ojcem, czy nie.
Jeśli kobieta koniecznie chce być matką bez względu na ochotę mężczyzny - to
nie może potem od niego nic wymagać.

[Gość: Aśka]

Kocianno, jedyne co Ci mogę zaproponować, to poczytanie listów na forum o
niepłodności (wejdziesz przez "zdrowie"). Może tam znajdziesz argumenty, które
przekonają Twojego męża, że nie należy bagatelizować Twoich problemów
zdrowotnych, bo może się okazać, że wcale nie od razu zajdziecie w ciążę, tylko
po... wielu latach leczenia.
No chyba, że chce zostać tatusiem w wieku 40 lat.

A może on się boi...

[Gość: kamfora]

Gość portalu: Kocianna napisał(a):

To ostatnie, powiedzmy, rozumiem, bo był długo
> jedynakiem i nagle mu się siostra niepełnosprawna urodziła.

Że Wam się dziecko niepełnosprawne urodzi...

[chudyy]

a mnie się ostatnio pomyślało, że problem z tymi ciągłymi roztrząsaniami czy mieć
czy nie mieć dziecka wynikają w dużym stopniu z odejścia od naturalnego stanu w
tej materii. Jeszcze wiek temu po prostu się miało dzieci i już. Teraz możliwość
planownia momentu poczęcia może odpowiadać za takie jak tu dylemty. Myślę, że w
wygodnictwie idziemy tak daleko, że już nam się nie chce mieć dzieci. Trudno. Ja
tam nie miałem z tym problemu. Jak się okazało, że żona w ciąży tom oszalał z
radości. Gorzej z żoną za to.
kłaniam się

serdecznie polecam

[roseanne]

w czasie cotygodniego buszowania po ksiegarni znalazlam cos fajnego.
autor: Gordon Churchwell
tytul: EXPECTING - one man's uncensored memoir of pregnancy

zabawne, zastanawiajace i po czesci odpowiada na to pytanie.

[Gość: nina_nin]

Ja chaciałam zaznaczyć tylko parę spraw - tzn. jesteś jeszcze baaardzo młoda
(ja o parę latek starsza i nie w głowie mi dzieci), a problemy możesz mieć
zawsze z zajściem w ciążę, natomiast Twój wiek to nie jest jeszcze absolutnie
tzw. "ostatni dzwonek". A po drugie, jak to mawiają w tym to cały jest ambaras
żeby dwoje chciało na raz. Jeżeli nie chce, tzn. że nie jest gotów i nie
uszczęśliwiaj go na siłę. I nie roztkliwiaj się tak na widok dzieci ;) Weź się
dziewczyno w garść, bo jeżeli on widzi jak mażesz się do każdego wózka i
smęcisz w kółko o ciąży, to każdego by to odstraszyło. Spokojnie. Spokojne
rozmowy, DELIKATNE mówienie o pragnieniu dziecka i cierpliwość. I nie zachowuj
się jak małą dziewczynka, która teraz chce dostać lalkę i już.

[mindo]

Jeżeli lekarz powiedział, że możesz miec problemy to nie czekaj tylko od razu
bierz sie do majstrowania, bo za parę lat może faktycznie juz być za późno.
Nie rozumiem twego faceta, przemawi przez niego skrajny egoizm. Na czy on niby
ma stracić jeśli pojawi się dziecko? Czy to on będzie miał gruby brzuch przez
kilka miesięcy? A może to on będzie na macierzyńskim i nie napisze tej swojej
ukochanej pracy doktorskiej?
Palant z niego i tyle! Nie słuchaj go i postaw przed faktem dokonanym...czyli
kinderniespodzianka (stary chwyt sprytnych kobiet).

Odwrotny problem

[Gość: frisky2]

A ja nie umiem swojej zony namowic na dziecko. Dzis mi ponownie zakomunikowala,
ze nic z tego.

no to Frisky2

[chudyy]

Gość portalu: frisky2 napisał(a):
> A ja nie umiem swojej zony namowic na dziecko. Dzis mi ponownie zakomunikowala,
> ze nic z tego.

masz okazję w tolerancji się poćwiczyć
pozdro

[wredna2]

frisky2

nie namawiaj.. to samo przyjdzie, zobaczysz... zona nagle zacznie zagladac do
wozkow i " wykrzywic sie" do siedzacych w nich malenstw...
to wlasnie bedzie ten moment, nie przegap go...:)))




Gość portalu: frisky2 napisał(a):

> A ja nie umiem swojej zony namowic na dziecko. Dzis mi ponownie zakomunikowala,
>
> ze nic z tego.

[Gość: frisky2]

Oj, wredna, nic z tego. Nawet zaczalem palic (bo juz mi i tak na dzieci nie
zaszkodzi, no nie?

[wredna2]

Chyba w zlym kierunku poszedles, frisky, mimo wszystko...:)

[Gość: ida]

mindo napisał(a):

> Jeżeli lekarz powiedział, że możesz miec problemy to nie czekaj tylko od razu
> bierz sie do majstrowania, bo za parę lat może faktycznie juz być za późno.


ja w kwestii merytorycznej-sama jestem lekarzem i przestrzegam przed zbyt
dosłownym braniem do siebie to co mówią lekarze ponieważ zbyt często się mylą
stawiając takie kategoryczne diagnozy

poza tym, układanie sobie (i partnerowi) życia pod dyktando lekarzy ("bo jak
teraz pani nie urodzi to poźniej bedzie to zupełnie niemozliwe") to moim zdaniem
gruba przesada

[Gość: frisky2]

Albo poszukac innej matki dla swego dziecka;)

Frisky2

[chudyy]

Gość portalu: frisky2 napisał(a):
> Albo poszukac innej matki dla swego dziecka;)

ech życie,
pozdro

[Gość: frisky2]

ech, takie asze meskie zycie:(

[Gość: misia]

U mnie mój mąż nie chce miec dzieci a dodam, że mam juz 30 lat a 5 lat jesteśmy po ślubie

[Gość: Kim]

Myślę, że takie waże rzeczy jak moment czy też w ogóle fakt posiadania dzieci
powinno się wspólnie ustalić przed ślubem lub "związaniem się". To są zbyt
istotne tematy i bardzo trudny jest kompromis, jeśli jedno chce mieć dzieci, a
drugie nie.
Dziecko ma być wasze i Twój mężczyzna ma 50% głosów przy tym wyborze, jego
zdanie jest tak samo ważne jak Twoje.
I może warto zapytać go, jak on to widzi, jaki jest jego przepis na życie.
Decyzja o nieposiadaniu dzieci to nie zawsze egoizm - po prostu jeden ma do
tego powołanie, a inny nie.

[Gość: anka]

Może to i palant, ale TP JEGO PRAWO! Nie można nikogo zmuszać do posiadania
dziecka wbrew jego woli, a od czasu kiedy chwyt "na ciaże" działał, upłynęło
dużo czasu. Skoro twój facet nie zbliża się do ciebie z obawy, zeby nie zostać
wrobionym, to jest sygnał, że NAPRAWDĘ nie chce i uszczęśliwienie go na siłe
skończy się tylko rozpadem związku. Pamiętaj o jednym - można faceta "zmusić"
do posiadania dziecka, ale żadną miarą nie zmusisz go, żeby je pokochał, jeśli
sam jeszcze do tego nie dorósł. I w tym przypadku jeśli sobie
zafundujesz "kinderniespodziankę", to zrealizujesz najprawdopodobniej swoje
marzenia tylko połowicznie - jako samotna matka...

[Gość: Kim]

Święte słowa.

[Gość: aga]

brawo dla tej pani! myślę dokładnie tak samo
zastanawiam sie dlaczego niektórzy piszą, że to palant? ja go rozumiem, chociaż
jestem kobietą
mam 25 lat i nie mówię, że nigdy nie będę chciała mieć dziecka, ale jedno jest
pewne - NIE TERAZ!!! I nawet jeśli moj facet, by mnie bałagał, to nie
zdecydowałabym się na ciążę. Dziecko nie jest zabawką, takie decyzje muszą być
podejmowane świadomie przez OBIE STRONY.
Postaraj sie postawic w jego sytuacji

[Gość: Ola]

Gość portalu: anka napisał(a):

> Może to i palant, ale TP JEGO PRAWO! Nie można nikogo zmuszać do posiadania
> dziecka wbrew jego woli, a od czasu kiedy chwyt "na ciaże" działał, upłynęło
> dużo czasu. Skoro twój facet nie zbliża się do ciebie z obawy, zeby nie zostać
> wrobionym, to jest sygnał, że NAPRAWDĘ nie chce i uszczęśliwienie go na siłe
> skończy się tylko rozpadem związku. Pamiętaj o jednym - można faceta "zmusić"
> do posiadania dziecka, ale żadną miarą nie zmusisz go, żeby je pokochał, jeśli
> sam jeszcze do tego nie dorósł. I w tym przypadku jeśli sobie
> zafundujesz "kinderniespodziankę", to zrealizujesz najprawdopodobniej swoje
> marzenia tylko połowicznie - jako samotna matka...

A zmuszanie do nieposiadania dziecka, wbrew woli - uważasz za słuszne? Ktoś
napisał, że facet ma 50% prawo w decyzji, a więc dlaczego JEGO decyzja ma być
respektowana w 100% ? bo przeciez nie można mieć dziecka w 50%.

Jeżeli jesteś kobietą i nie rozumiesz co to jest instynkt macierzyński, co to
takiego budząca się miłość i czułość do swojego dziecka, co to w ogóle pragnienie
bycia MATKĄ - to znaczy, że TY jeszcze nie dorosłac do tej roli, albo tak
naprawdę nie potrafisz kochać.
Ale wobec tego NIE MASZ PRAWA KRYTYKOWAĆ innych kobiet, które w ten sposób czują.
I nic tu nie pomoże odwoływanie sie do rozumu - bo to jest uczucie (bardzo silne
uczucie) a nie zwykły kaprys czy zachcianka !
I facet, który nie potrafi uszanować uczuć swojej ukochanej kobiety - sam nie
zasługuje na szacunek.
Bo nigdy nie jest własciwy moment na posiadanie dziecka - zawsze coś stoi na
przeszkodzie: a to praca, a to nauka, za mało pieniązków, za małe mieszkanie itp.
Takim "wynajdowaczom" problemów - polecam książkę D. Terakowskiej "Poczwarka" i
życzę zastanowienia się nad sensem życia. Nad PRAWDZIWYM sensem życia, a nie nad
lenistwem i wygodnictwem.

[Gość: anka]

Nie krytykuję nikogo za chęć posiadania dziecka, twierdzę tylko że obie strony
powinny go chcieć!!! Kiepskie perspektywy widzę dla związku, gdzie dziecko
pojawia się wbrew woli jednej ze stron... I wiem to z praktyki. I bawi mnie,
kiedy ktoś jako rozwiązanie KONKRETNYCH życiowych sytuacji podsuwa komuś jakąś
literaturę... A tak na serio - rozumiem faceta, bo sama jestem w analogicznej
sytuacji - mój partner też namawia mnie na dziecko, a ja nie chcę! I nie ma to
nic wspólnego z uczuciem, które żywię do niego, nie boję się przyszłości itd.
Jestem pewna naszych uczuć, trwałości naszsego związku, po prostu nie czuję
instynktu, nie mam żadnej potrzeby posiadanie kolejnego dziecka. I mam urodzić
po to, żeby zrobić mu przyjemność? A co ze mną? Czy mam świadomie rezygnować z
takiego życia, jakie mi odpowiada na rzecz takiego, którego nie lubię? Nie
znoszę siedzenia w domu, nie nadaję się na matkę-Polkę. Owszem mogę znaleźć
nianię i usprawnić sobie życie organizacyjnie, ale czy to o to chodzi, żeby
urodzić i jak kukułka podrzucać babci, niani czy do żłobka? Uważam, że ludzie
powinni mieć dzieci świadomie. W tym konkretnym przypadku uważam że facet nie
dorósł do ojcostwa, ale według mnie - usiłowanie przyspieszenia tego procesu
przez postawienie go przed faktem dokonanym da efekt odwrotny, tzn. zniknięcie
z horyzontu. I myślę, że autorka wziąć pod uwagę także taki wariant rozwoju
wydarzeń, tzn. co ewentualnie zrobi, gdy zajdzie w ciążę, a facet jej powie
np. "twój wybór - twój problem". Bo zdaje się, że na razie ma plan
optymistyczny - zachodzi w ciążę, facet dojrzewa w szybkim tempie, chodzą do
szkoły rodzenia i a po urodzeniu dziecka nosi ją na rękach i pluje sobie w
brodę, że był taki głupi... Wybacz mam 34 lata i trochę się zdążyłam napatrzeć
na podobne perturbacje, może stąd mój pesymizm, bo w praktyce mój wariant
częściej się niestety sprawdza

DECYZJA JEST TWOJA

[irma.x]

... radze Ci to mocno przemyslec,
jest coraz wiecej mlodych kobiet, ktore nie moga miec dzieci i moze troche
brutalnie ale powiem Ci: męża można zmienić, czyż nie? a dziecka nikt za Ciebie
nie urodzi! i jeśli masz problemy, to on powinien zrozumieć Twój strach, Twoje
potrzeby, przecież Cię kocha, prawda? chce dla Ciebie jak najlepiej? ta mała
istotka o której marzysz to nie samochód, dom i dyplom, to coś znacznie
poważniejszego! Weź się w garść! Zadecyduj o swoim życiu!

KORZYSTAJ Z ŻYCIA

[spulka]

Nie ma sensu go zmuszać. Po co? Żeby usłyszeć: "Chciałaś, to teraz radź sobie
sama!"?
A może wykorzystaj ten czas jego dojrzewania do ojcostwa i zrób coś absolutnie
dla siebie, coś na co nie będziesz sobie mogła pozwolić będąc matką. Zapisz się
na kurs karate, skoków spadohronowych albo na jakieś inne wariactwo :-)
W ten sposób odreagujesz swoje niespełnione marzenia a on może zacznie myśleć,
że czas popracować nad Twoim ustatkowaniem się? ;-)

do tych co nie chca dzieci

[Gość: A27]

Drodzy dzieciofobii,
Guzik rozumiecie, co czuje kobieta, ktorej doktor powiedzial, ze bede problemy
z plodnoscia i lepiej miej dziecko teraz niz potem. Nie sadze zeby doktor
mowil tak po to by promowac model rodziny z dziecmi, tylko mial ten doktor
jakis powazny powod. Guzik rozumiecie jakie moze byc frustrujace dla kobiety,
gdy jej maz ma zawsze czas na to zeby dzidziusia zrobic i kaze czekac, gdy
tutaj wedlug opinii doktora jej plodosc z kazdym dniem jest mniejsza. Maz ma
czas bo jest mlody i robi doktorat. Natomiast zona tego czasu ma znacznie
mniej. Biologia jest kurwa laskawsza dla mezczyzn i dla kobiet. I pamietajcie
o tym, gdy nazywacie mloda kobiete pragnaca dziecka egositka.

Mowicie, ze takie rzeczy trzeba ustalic przed slubem. W idealnym swiecie tak
powinno byc. Ale nie zawsze tak jest. I SORRY ludziki kochane, ale zawsze
bede po stronie tych, ktorzy pragna dziecka. Taka juz moja uroda.

I nie mowcie mi, ze chec posidania dziecka jest egoizmem. Moim zdaniem to
najpeikniejsza rzecz jaka moze byc. Gdybym nigdy nie miala miec dzieci,
obojetnie czy swoich czy adoptowanych to juz dzisiaj bym sobie strzelila w leb.
Dobranoc panstwu.

[Gość: Ola]

Kocianna - jesteś w bardzo trudnej sytuacji, nie dlatego, że TERAZ Twój mąż nie
chce dziecka, ale dlatego, że On raczej wcale nie chce miec dziecka. I będzie
zawsze szukał jakiegoś usprawiedliwienia dla swojej decyzji.
Porozmawiaj z nim - spokojnie, otwarcie, szczerze - kiedy kiego zdaniem będzie
dobry czas, aby mieć dziecko. Niech sie dokładnie okresli. A potem będziesz
musiała podjąć decyzję co do dalszego swojego życia.
Spytaj też w czym jemu przeszkadzałby fakt, gdybyś była w ciąży.
W moim mężu miłośc do dzieci narodziła się znienacka (choć z początku też nie
chciał mieć dzieci, decyzję odkładał na "później") - po wizycie znajomych z
maleńkim dzieckiem - bardzo pogodnym, spokojnym, usmiechniętym 2-miesiecznym
bobaskiem, który świata nie widział poza swoim tatusiem.
Może to jest własciwy sposób? Nie wiem - ale mój mąz "przełamał" się i teraz,
kiedy parę dni temu okazało się, że jestem w ciaży - był taki wzruszony i
szczęsliwy - jak jeszcze nigdy dotąd.
Życzę Ci, abyś podjęła właściwą drogę do realizacji swoich marzeń, które
powinny przecież być WASZYMI wspólnymi marzeniami.

[Gość: Melba]

Kocianna, gdybym była na Twoim miejscu postawiłabym sparwę na ostrzu noża i ok,
teraz usłyszę, że to szantaż i egoizm, trudno. Ja też uważam ,że takie rzeczy
powinno się ustalac przed ślubem, być ich pewnym na 100%. Przynajmniej ja
musiałam i sprawdziłam to niemal od razu, na początku związku. Argumenty są
zawsze przeciw dziecku - forsa, doktorat, małe mieszkanie, wyjazd z miasta ple
ple ple. Ale kiedy nei jest to sprawa Twoich buzujących wiosną hormonów a po
prsotu wybór miedzy macierzyństwem a niemożnością posiadania dzieci, tzreba
wszystko rzucić w kąt i przypomnieć sobie o priorytetach! Wiesz, znam parę,
gdzie dziewczyna, zarabiająca netto około 3 tys. błaga swojego faceta o
dziecko, a on mówi, że nie mają pieniędzy (sam zarabia powyzej 15 tys.).
Czyli, niestety, najczęściej te przeszkody nie leżą w warunkach zewnetrznych,
ale w ludziach :( Życzę Ci najwspanialszego rozwiązania problemu i dużo siły.

RATOWAC SWIAT (przed asteroida) CZY WYDAC PACHOLE?

[Gość: Pdbpieta]

Nie mowcie, ze trzeba to ustalic przed poczatkiem zwiazku! Jakiez to CYNICZNE! Zawsze sadzilem, ze autentyczny zwiazek rodzi sie SPONTANICZNIE.
Gdyby od takiego pytania wszystkie dziewczyny zaczynaly "chodzic" z chlopakami to by zostaly starymi pannami i zeby urodzic to musialyby siegnac do banku spermy, a to problemy wobec ktorych wspomniana tu diagnoza o pozniejszym ryzyku bezplodnosci - to kaszka z mlekiem!

Co do egoizmu i wygodnictwa, ze to niby dobrobyt dobr cywilizacyjnych tak rozpiescil wspolczesnych mezczyzn, iz nie chce im sie wziac odpowiedzialnosci za 100% obsluzenie malego 100% egoisty (ktory przez kolejne minimum 10-20 lat bedzie 100-procentowym egoista) i ze maja czelnosc posiadac jakies ambicje intelektualne, kochac sztuke i piekno przyrody, chca sie dalej ksztalcic, zmieniac swiat, ZASTANAWIAC SIE W SWIETYM SPOKOJU NAD NATURA SWIATA czy wszechswiata lub MIEC REFLEKSJE dokad to cale globalne szalenstwo zmierza (?), zamiast stroic glupawe miny do jeszcze reagujacego na poziomie prymitywnych ssakow niemowlecia, budzic sie pare razy w nocy zeby zachodzic w glowe dlaczego niemowle ciagle tak wrzeszczy (naprawde bardzo glosno) by potem w pracy "powieki na zapalki" bo jakby wyrzucili z roboty to nie starczyloby na tony pampersow, odzywek, lozeczko, wozeczek, kojec, prywatne wizyty u kolejnych pediatrow lub - nie daj Boze - doktorow innych specjalnosci (prywatnie to naprawde krwiopijcy), czyli ogolnie KOCHAC KIERAT DOMOWY i morda w kubel - nie myslec, nie "filozofowac" - tylko won robic na rodzine, byle wydajnie, 600% normy aby tylko sil starczylo do osiagniecia przez dziecko pelnoletnosci - potem mozna pasc na pysk z przepracowania i stresow ("murzyn zrobil swoje - murzyn moze odejsc" - sorry, nie jestem rasista)!

Otoz ten egoizm wspolczesnych mezczyzn to - ja wiem - to wszystko przez TELEWIZJE! Drewniej, kiedy telewizorow jeszcze nie znali, ludziom sie strasznie nudzilo i zeby nie zwariowac to robili co sezon WOJNY, a to po by po co ciekawszych bitwach, ci co przezyli, roztaczali barwne opowiesci, takie a la Trylogia Sienkiewicza, dajac niewiastom i kalekom substytut filmow hollywood-skich! Wtedy trzeba bylo rodzic tasmowo aby przedwczesnie dojrzali chlopcy - rownie tasmowo - gineli w makabrycznie krwawych jatkach (przy ktorych dzisiejsza "TV-violence", ketchup na ekranie - to "jedynie zabawka dla Szana") a 13-nastolatnie dziewczeta umieraly, tez "tasmowo", przy jakze woczas czestych powiklaniach porodowych...
Wiec rzeczywiscie wspolczesni mezczyzni to egoistyczne lenie! Nie chce sie im juz wojen toczyc, palic wsi, gwalcic kobiety, nabijac zdrajcow na pal. Gdziez ci wspaniali rycerze co w slniacych zbrojach odrabywali sobie toporami wojennymi konczyny - podczas WSPANIALLYCH TURNIEJOW RYCERSKICH - dla hucznej uciechy gawiedzi lecz przede wszystkim dla laskawego spojrzenia siedzacej na trybunie honorowej KSIEZNICZKI!?
Zamiast tych zakutych lbow macie niwiasty dzis jakichs anemicznych gzryzipiorkow co to im doktorat w glowie i marzenia o zbawianiu swiata poprzez "wysokie technologie" zamiast snu o ociekajacych swieza krwia glowach wrogich wodzow zatknietych na kopiach, wodzow ktorych nigdy osobiscie ci bohaterscy rycerze nie poznali - zanim zobaczyli ich nagie mozgi...
Prawie caly swiat oszalal i zszedl na psy! Tylko jeszcze jakies niedobitki z Al-Qaedy zywia idee powrotu do XIII wieku i trzymaja sie z dala od tych wszystkich "szatanskich wynalzkow". Moze jednak by ich uratowac przed wytepieniem i dac im szanse na przywrocenie tych WSPANIALYCH KLIMATOW?!

W kazdym razie jam jest Podbipieta i nie w glowie mi teraz mysl o zeniaczce bom przysiagl, ze nie spojrze na niwieste poki tych trzech glow jednym machnieciem mego miecza... No wiecie przeciez!

Jaki tam z ciebie Podbipieta ;-)

[vesir]

GRAFOMAN i tyle.

nara

Irek

Nie radze...

[iwa.ja]

Zaraz po ślubie wydawało mi się, ze jestem w ciąży. Byłam przerażona, że kończy
mi się życie, że już nic nie zrobię, że doktorat, że... Kiedy się okazało, że
to falszywy alarm, odetchnęłam. Po prostu nie byłam przygotowana PSYCHICZNIE na
dziecko. W kilka lat później zachciało mi się (MI SIĘ ZACHCIAŁO). I nic. Nie
szło. Myślałam, że zwariuję. To zaglądanie do wózków... I nagle - zaskoczyło.
Mąż przyjął to "do akceptującej wiadomości" jako moją fanaberię. Potem jeszcze
raz. Zaczął się nudzić. Potem... Potem okazało się, że to mój wybór, moj
brzuch, moje wstawanie nocne, moje zmartwienie, żeby to utrzymać. On umywał
ręce....
Dziecko naprawdę bardzo czuje, czy i mama, i tata na niego czekali. Jeżeli
jedno z rodziców nie czekało (a nigdy nie masz gwarancji, ze instynkt sie w nim
obudzi), to strasznie to dziecko kaleczysz... To nie jest zabawka. I strasznie
mnie wkurzają sformułowania o "posiadaniu dziecka". Dziecka się nie "posiada".
Dzecko się MA. A właściwie: dziecko ma rodziców. Oboje.
Oboje więc musicie podjąć decyzję!

[Gość: inka_s]

Tak Iwa, masz rację.
A jeszcze dokładniej to - stajesz sie rodzicem, jestes ojcem, jestes matką. To
etat na całe życie.

[treya]

Iwa.ja PIEKNIE to ujelas. Nic dodac nic ujac. Dzieki Ci:)

iwa.ja napisał(a):

> Zaraz po ślubie wydawało mi się, ze jestem w ciąży. Byłam przerażona, że kończy
>
> mi się życie, że już nic nie zrobię, że doktorat, że... Kiedy się okazało, że
> to falszywy alarm, odetchnęłam. Po prostu nie byłam przygotowana PSYCHICZNIE na
>
> dziecko. W kilka lat później zachciało mi się (MI SIĘ ZACHCIAŁO). I nic. Nie
> szło. Myślałam, że zwariuję. To zaglądanie do wózków... I nagle - zaskoczyło.
> Mąż przyjął to "do akceptującej wiadomości" jako moją fanaberię. Potem jeszcze
> raz. Zaczął się nudzić. Potem... Potem okazało się, że to mój wybór, moj
> brzuch, moje wstawanie nocne, moje zmartwienie, żeby to utrzymać. On umywał
> ręce....
> Dziecko naprawdę bardzo czuje, czy i mama, i tata na niego czekali. Jeżeli
> jedno z rodziców nie czekało (a nigdy nie masz gwarancji, ze instynkt sie w nim
>
> obudzi), to strasznie to dziecko kaleczysz... To nie jest zabawka. I strasznie
> mnie wkurzają sformułowania o "posiadaniu dziecka". Dziecka się nie "posiada".
> Dzecko się MA. A właściwie: dziecko ma rodziców. Oboje.
> Oboje więc musicie podjąć decyzję!

[Gość: Jaga]

"kinderniespodzianka"? A on się do Ciebie nie zbliża,
odkad zaczęłaś mówić o dziecku? Oj, coś mi tutaj
brzydko pachnie! U Ciebie próba podstępu, u
niego "kara", o co tutaj chodzi? Jak załatwiacie inne,
w końcu mniej wazne problemy? Przecież decyzja musi
być wspólna! I jeszcze jedno:popatrz uważnie, jaki
jest jego stosunek do niepełnosprawnej siostry i
będziesz miała obraz ojca swojego dziecka.

kto troszczy sie TYLKOoSWOJA rodzine jest egoista!

[longinus.podbipieta]

Sluchaj facet! Mnie chodzilo o WSZYSTKICH LUDZI na tej jednej Ziemii.
Podzial na narodowosci skonczyl sie troche po II Wojnie Swiatowej. Nie widzisz
tego tam w USA?! Skad ty jestes wogole? Jestes zulem z Jackowa i w ten sposob
tutaj sie dowartosciowujesz?
Teraz chodzi o to zeby wyemigrowac do dobrego kraju odpowiednio wczesnie i
dobrze sie tam ustawic (widac tobie sie to nie udalo) i potem szydzic,
zasluzenie niestety, z beznadziejnych wad narodowych swoich (bylych) rodakow -
tak jak to ciagle i ochoczo robia na sasiednim "Forum Polonia".

Ludzi (wszystkich razem) na Ziemii rzeczywiscie jest za duzo. Co wiecej, jest
wyrazna prawidlowosc, ze im mniej liczny narod tym wyzszy jego poziom
cywilizacyjny - tym wiekszy dochod narodowy per capita, tym silniejsza armia,
tym wieksze osiagniecia naukowo-techniczne - tym silniejsze i bardziej liczace
sie panstwo! (Pamietam jak to 3 lata temu, 4 milionowa Dania blokowala na forum
Banku Swiatowego 1.5 miliardowe Chiny. Albo chociaz spojrz na 4 milionowy
Izrael, ktory trzyma caly polmiliardowy swiat arabski w szachu, bo posiada
bombe atomowa, silna i dobrze wyposazona w najnowoczasniejszy sprzet armie,
oraz silna i prezna gospodarke - glownie dzieki nauce i edukacji, traktowanych
bardzo priorytetowo w tradycyjnej kulturze zydowskiej.) Widac liczy sie JAKOSC
a NIE ILOSC! DUZA LICZBA ZANIEDBANYCH I CIEMNYCH LUDZI TO ROZPACZ I CHAOS!
Ludzi przychodzacych na swiat spoleczenstwo powinno byc w stanie przywitac
nalezycie i zapewnic im pelny rozwoj. I zle sie dzieje, dla dobra spoleczenstwa
i przyszlosci rodziny, gdy potencjalny rodzic porzuca jakas ambitna dzialalnosc
po to aby zarzznac sie "czarna robota". Zarzuca wtedy szanse awansu
spolecznego - co przydaloby sie rowniez przyszlemu dziecku. Lepiej poczekac, az
ten doktorat sie uda skonczyc i umocnic pozycje zawodowa - bo inaczej to BEDZIE
CIENKO!

A wiec, nie mow tu o Zydach czy o Eskimosach, tylko troszczmy sie o Cala
Planete, ktorej wlasnie (przykladowo) moze zagrazac jakas asteroida - gotowa
zniszczyc ABSOLUTNIE WSZYSTKO - a w tym wszystkie dzieci calego swiata!
A wlasnie ten, ktory musial zarzucic swoj doktorat, byl w stanie wymyslic
technologie zdolna obronic Nasza Planete.

KTO WLASCIWIE JEST EGOISTA? Czy ten kto chce koniecznie "miec" dziecko czy ten
kto mysli kategoriami ogolno-spolecznymi i przejmuje sie losem wiekszej liczby
ludzi niz tylko WLASNEJ rodziny!?