chyba popełnię samobójstwo

[Gość: g.]

Piszę te słowa w stanie skrajnej deprechy. Zastanawiam się nad moją
przyszłością i myślę, że zupełnie się do niczego nie nadaję. Kończę studia, ale
nie mam szansy na pracę. Nie mam pieniedzy, rodzice zapowiedzieli, ze nie
pomoga mi finansowo, bo mam juz 26 lat, wiec powinnam zaczac sama dbac o wlasne
zycie. Nie moge na razie odejsc od faceta, który jest wspaniałym i mądrym
człowiekiem, ale juz go nie kocham. Nic mi w zyciu nie wychodzi. Wszystko mnie
denerwuje, reaguje agresja nawet w najmniej oczekawanych momentach (wyżywam się
na kolezance albo po prostu rycze ze wscieklosci)Mam wszystkiego dosc. I co z
tym zrobic? Zapisalam sie do psychjploga - przyjmie mnie dopiero w sierpniu. Na
prywatnego mnie nie stac. Nie mam nawet kasy, zeby pojsc do fryzjera i poprawic
sobie humor. Nie mam nic. Nie mam nawet siły żyć.

[Gość: Melba]

Napiszesz do mnie? [e-mail]

[Gość: g.]

Jarvi, dzięki za odzew, napisze do Ciebie w sobotę, ok? bede miala troche
wiecej czasu, moze mi sie troche przejasni w glowie do tego czasu.Dzięki!

[Gość: Melba]

ok, na pewno odpowiem, trzymaj się dzielnie :)
Melba [e-mail]

[Gość: gawrona]

a moze porady psychologow przez internet?
patrz watek: "Porady psychologiczne przez internet"

[Gość: Slawek]

Gość portalu: gawrona napisał(a):

> a moze porady psychologow przez internet?
> patrz watek: "Porady psychologiczne przez internet"

Jak chcesz, mój kolega jest niezłym psychologiem (naprawdę) , jak chcesz dam ci
numer do niego albo skrzyneczkę (moja poczta: [e-mail] ) , to mozesz do
niego zadzwonić i pogadac. jakbyś chciała szczegóły, napisz.
Ten mój kolega teraz pracuje w biznesie, i taki powrót do zawodu :)) to dla niego
perełki, z chęcia cię wysłucha i na pewno pomoże.
Mi pomógł kiedyś , nawet bardzo. pzdr.

[Gość: g.]

Sławku, wielkie dzięki! Na pewno się odezwę! W sobote, jak sie na dłuzej dorwe
do komputera.

[Gość: g.]

Słąwku, dla Ciebie oddzielne podziękowania, na pewno się do Ciebie odezwę w
sprawie Twojego kolegi! Dzięki!

[Gość: couleur3]

No to nie tylko ja tak mam. Żeby polskie koleje jeździły nieco szybciej to
miałbym już wszystkoz głowy.

[Gość: frisky2]

g, jak chcesz, to ci "pozycze" kase na tego psychologa.
([e-mail]). I pamietaj, ze kazdy miewa takie mysli jak ty, a w
koncu sie przekonuje, ze swiat jest inny niz te ponure wizje.

[Gość: g.]

Frisky, strasznie mnie zaskoczyłeś (łas) tym postem, nie sądziłam, ze cos
takiego sie zdarza na tym swiecie. Bardzo Ci dziekuje, ale naprawde nie moge
twojej pomocy przyjac, bo nie wiem, kiedy moglabym Ci te pieniądze zwrócić. Ale
sam Twoj list podniosl mnie na duchu, slowo!Pozdrawiam!

[Gość: g.]

Bardzo Wam wszystkim, którzy pisaliście do mnie, dziękuję! Wyjechalam na kilka
tygodni w Bieszczady, z koleżanką, łaziłam i milczałam, ale już jest mi lepiej!
Koleżanka pożyczyła mi kasę na psychoterapię, dziś byłam na pierwszym
spotkaniu, no i teraz, zasmarkana i zaryczana, pisze, żeby Wam powiedzieć, że
jest mi lepiej! Może jeszcze będzie ze mnie ludź. Frisky, Melba - bardzo mi
pomogliście swoimi postami, nie sądziłam, że ktos może w podobny sposób
zareagować na problemy obcej osoby!A teraz idę zjesc truskawki, czego i wam
życzę!!!

[Gość: g.]

ten pomysl odradzam. Znam faceta, maszyniste, ktoremu mlody chlopak rzucil sie
pod pociag. Do dzis nie moze wyjsc z depresji. Jesli odchodzic, to bez pomocy
osob trzecich (kierowca, pociag, wiadukt i tp.)

Moze kawal - głupi ale na miejscu

[Gość: Slawek]

Taki Joke słyszałem, jakby na miejscu:

Strajk kolejarzy, maszynisci siedzą na elektrowozie. Rozmawiają:
- wiesz, kiedys jechaliśmy pospiesznym do Szczecina, a tu przy torach taka
laska lezy, mówie ci dorodna dwudziestka
- i co , i co
- no, zatrzymałem skład, wzielismy ją do elektrowozu, ja posunałem ja dwa razy,
pomocnik trzy...
- ty, a laskę tez wam zrobiła?
- nieeee, glowy nie mogliśmy znaleźć...

[masaker]

Jak ci powiem, że swego czasu byłem w gorszej sytuacji, to pewnie odpowiesz, że gówno cię to
obchodzi. No i pewnie, tylko weź pod uwagę to, że jakos nie popełniłem samobójstwa. Dlaczego? Bo
chciałem wiedzieć, co będzie dalej. Poddać się dopiero w jednej trzeciej serialu (życia)? Przecież
najlepsze jest zawsze w srodku (podobno - trzeba samemu sprawdzić).

[Gość: g.]

Rozwazalam juz te kwestie, ale juz od dobrych czterech lat nie spotkalo mnie w
zyciu nic pozytywnego. Jak długo mozna ogladac cos tak nudnego i
pesymistycznego? Nie ciekawi nie juz nawet, co nowego pojawi sie w kinach, a
co dopiero w moim zyciu...Nie wiem, czy znasz ten stan, kiedy po prostu NIC cie
nie obchodzi? Ja wlasnie wpadlam w taka psychiczna katatonie i nie mam sily,
zeby sie z niej wygrzebac. Chociaz przyznam, ze ze wzruszeniem czytam to, co
piszecie do mnie na forum.
Zawsze wydawalo mi sie, ze wystarczy byc silna, pracowita i uczciwa, a teraz
stracilam wiare w to, ze cokolwiek trwalego uda mi sie w zyciu stworzyc. Znam
przeciez wszystkie swoje zalety i wady, i nie wierze, ze uda mi sie to
przezwyciezyc.

[Gość: Slawek]

czekaj Dżi, nie spiesz się tak bardzo
nie chcę ci udzielać głupawych porad, zresztą wyczytanych w mądrych ksiązkach,
bo potrzebujesz terapii. Depresja to choroba, ma swoje przyczyny i objawy.
Spróbuj na razie odsunąc się troszkę od siebie. Wyobraź sobie, że masz dwie
jakby świadomości, jedna przeżywa twoje zycie, pracuje, kocha, smieje się czy
płacze a druga to obserwuje. Polega to na tym: czujesz że się na coś wściekasz,
ale możesz też mieć świadomość: to co czuję to złość. Na przykład, oczywiście.
To da ci odrobinę dystansu do tego, co czujesz, także do smutku czy
przygnębienia, i pomaga od razu, jak się załapie o co chodzi.
Tyle na razie.
Ale, ale, powiedz jakie studia skonczylas, moze uda sie komus znalezc ci jakas
pracę. kto wie, nigdy nie mow nigdy.
I pamiętaj, rzeczy przewaznie nie są takie na jakie wyglądają.
pzdr

[Gość: g.]

Witaj, Sławku!
Skończyłam filologię rosyjską, znam ten język naprawdę swietnie, znam tez
angielski, ale nie mam zadnedo doswiadczenia w pracy biurowej czy jakiejkolwiek
innej oprócz tłumaczeń. Nie pisze szybko na maszynie, nie mam samochodu, moja
tzw. prezencja tez nie nalezy do szczegolnych.
Wiem, ze trzeba uwierzyc w siebie, ale jak? Jak to zrobic i co znaczy "wierzyc
w siebie"?.
Co do patrzenia na wydarzenia z dystansu - próbuję, kiedy opanowuje mnie jakis
atak smutku czy zdenerwowania, próbuję nazwać te uczucia po imieniu i
zastanowic sie, co je wywołuje. jeSli moge, staram sie te uczucia odreagowac.
Ja mam naprawde zdroworozsądkowe podejscie do siebie. Moje mysli samobojcze
wynikają z tego, ze widze, jak male znaczenie ma moje zycie i jak malo jest
komukolwiek potrzebne. Mnie przede wszystkim. Czytałam w ostatnim magazynie
Duzy Format o ludziach, którzy stracili prace, nie maja szans na lepsze zycie.
Podziwiam, ze maja jeszcze sile na cokolwiek. Ale oni maja wole przetrwania,
wole walki. A ja po prostu nie chce zyc. (chociaz to, ze jeszcze to pisze
swiadczy, ze jednak troche chce. Paradoks, hę?). Na razie koncze, pozdr.g.

[Gość: MM]

Na pewno nie popełnisz samobójstwa, twój post jest wołaniem o pomoc, zwróceniem
na siebie uwagi i bardzo dobrze - to jest właśnie twój krzyk rozpaczy!
Samobójstwo niczego nie rozwiąże. Ja również mam 26 lat skończyłam studia i
wierz mi - można znależć pracę, trzeba tylko przede wszystkim wierzyć w siebie,
w swoje możliwości, nie oglądać się na innych ale na siebie. Teraz oczywiście
widzisz wszystko w czarnych barwach, ale nie będzie to trwało wiecznie - uwierz
w to:)) i trzymaj się !

[Gość: jasna]

Gość portalu: MM napisał(a):
> Na pewno nie popełnisz samobójstwa, twój post jest wołaniem o pomoc, zwróceniem
> na siebie uwagi i bardzo dobrze - to jest właśnie twój krzyk rozpaczy!

MM, skad wiesz, czy ktos rozpaczliwie krzyczacy nie popelni samobojstwa?
tego nigdy nie mozna byc pewnym


g trzymaj sie i koniecznie rozwaz psychoterapie, moze zadzwon do telefonu
zaufania?

[Gość: Renka]

Najpierw wez sobie troche witaminy B complex, jako suplement i odstaw
kawe.Zmien diete na bardziej jarzynowa, skasuj wszystkie cukry.Pewnie, ze
depresje trzeba leczyc, ale w depresje nie wpada sie z dnia na dzien.
Witamina B comp jest nie zastapiona w walce ze stresem.

[Gość: g.]

Dzięki za rady, właśnie kupilam wit. B, magnez i Kalms!

g. odezwij sie

[Gość: jasna]

g. odezwij sie, co z toba? moze chociaz troche lepiej?
pozdrawiam

[Gość: heliotro]

Kochana Dziewczyno. Nigdy nie jest beznadziejnie . Zobacz ilu fajnych ludzi Ci
odpisało i myśli naprawdę o Tobie i Twoich problemach. Myślisz bardzo
rozsądnie, poszukaj rady specjalisty.My ,na forum, możemy tylko służyc własnym
doswiadczeniem ,nie możemy profesjonalnie Ci pomóc.
Sytuacja w jakiej się znajdujesz jest konsekwencją zgromadzenia się
w tym samym czasie spraw , które musisz jakoś rozwiązać- dyplom, praca,
małżeństwo /albo nie/.,problemy finansowe, uczuciowe.Nie wszystko ,kochanie,
na raz, przynajmniej tak sądzę. Jeśli mogę coś doradzić postaraj się w wolnym
czasie udzielać korepetycji -daj ogłoszenia w lokalnej gazecie, rozwieś na
osiedlu , rozpuść wici wsród znajomych .Możesz tłumaczyć, pisać listy ,pomagać
młodszym studentom.Poznasz nowe środowiska, opowiadaj wszędzie ,że szukasz
pracy- takie działanie naprawdę przynosi dobre rezultaty.Nawet jeśli nie będą
na początku duże zarobki to na tego fryzjera starczą.
Jest to doświadczenie życiowe mojego syna, jest w Twoim wieku.Na początku
trzeba było go do tego troche popchnąć ale wkrótce poczuł smak niezależności
finansowej/ma na swoje przyjemności i wakacje/ ,nabrał odpowiedzialności
/do korepetycji dobrze się przygotowuje- uczy żeby nauczyć kogoś a nie tylko
zwinąć kasę/.Poznał ciekawych i sympatycznych ludzi.Może skorzystasz z mojej
rady, może pomogę chociaż tyle .Serdecznie pozdrawiam i odpisz koniecznie
co u Ciebie słychać. Nie bój się , nie jesteś sama.

[josefina]

Ja ze swojej strony ,oprócz słów otuchy mogę polecić ci dwie książki
amerykańskij psychoterapeutki Louise L. Hay.Bez trudu mozna je dostać w każdej
większej księgarni.Są to:"Poznaj moc,która jest w Tobie" i "Życie!Refleksje na
temat naszej drogi życiowej".Osobiście uważam,że powinny byc one lektura
obowiazkową dla każdego.Mnie pomogły baardzo,czego i Tobie życzę.Pozdrawiam.

cienkim batem i woda polewac

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: g. napisał(a):

> Piszę te słowa w stanie skrajnej deprechy. Zastanawiam się nad moją
> przyszłością i myślę, że zupełnie się do niczego nie nadaję. Kończę studia, ale
>
> nie mam szansy na pracę. Nie mam pieniedzy, rodzice zapowiedzieli, ze nie
> pomoga mi finansowo, bo mam juz 26 lat, wiec powinnam zaczac sama dbac o wlasne
>
> zycie. Nie moge na razie odejsc od faceta, który jest wspaniałym i mądrym
> człowiekiem, ale juz go nie kocham. Nic mi w zyciu nie wychodzi. Wszystko mnie
> denerwuje, reaguje agresja nawet w najmniej oczekawanych momentach (wyżywam się
>
> na kolezance albo po prostu rycze ze wscieklosci)Mam wszystkiego dosc. I co z
> tym zrobic? Zapisalam sie do psychjploga - przyjmie mnie dopiero w sierpniu. Na
>
> prywatnego mnie nie stac. Nie mam nawet kasy, zeby pojsc do fryzjera i poprawic
>
> sobie humor. Nie mam nic. Nie mam nawet siły żyć.

To nie deprecha. Pare klapow w dupe zalatwiloby sprawe. Konczysz studia, jestes z
kims bardzo dobrym, a gdybys tak musiala zyc z alkoholikiem, z wianuszkiem dzieci
a z tej czeredki polowa w pierdlu ? A gdybys miala raka, byla sierota, i tiry
bylyby twoja jedyna nadzieja na przezycie ? Zastanow sie ksiezniczko.
Andrzej.

[kwieto]

A potem sie dziwia, ze ludzie popelniaja samobojstwa. Po takim tekscie
rzeczywiscie juz nic nie zostaje.

Andrzej - sam zachecasz do szukania szczescia w sobie. A jakie masz argumenty
gdy ktos tego szczescia nie widzi? "konczysz studia, jestes z kims wspanialym
(...) gdybys musial zyc z alkoholikiem..." Czyzbys jednak propagowal opieranie
swojego samopoczucia na "swiecie zewnetrznym"? To jak to jest?

[Gość: Andrzej]

kwieto napisał(a):

> A potem sie dziwia, ze ludzie popelniaja samobojstwa. Po takim tekscie
> rzeczywiscie juz nic nie zostaje.
>
> Andrzej - sam zachecasz do szukania szczescia w sobie. A jakie masz argumenty
> gdy ktos tego szczescia nie widzi? "konczysz studia, jestes z kims wspanialym
> (...) gdybys musial zyc z alkoholikiem..." Czyzbys jednak propagowal opieranie
> swojego samopoczucia na "swiecie zewnetrznym"? To jak to jest?

Absolutnie NIE. Ale tak czy inaczej musimy zaczac od siebie, od wygladu, od tego
co robimy, z kim zyjemy... Zwyczajna kartka papieru, Winien i Ma, dwie strony
konta. Ta kolezanka ma conajmniej dobre zycie. Jest infantylna osobka , ktora
"nie wie czego chce". Rzeczywiscie nie wie, ale czy to jest powod do rzucania sie
na line ?
Pozdr, Andrzej.

uzupelnienie

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> kwieto napisał(a):
>
> > A potem sie dziwia, ze ludzie popelniaja samobojstwa. Po takim tekscie
> > rzeczywiscie juz nic nie zostaje.
> >
> > Andrzej - sam zachecasz do szukania szczescia w sobie. A jakie masz argume
> nty
> > gdy ktos tego szczescia nie widzi? "konczysz studia, jestes z kims wspania
> lym
> > (...) gdybys musial zyc z alkoholikiem..." Czyzbys jednak propagowal opier
> anie
> > swojego samopoczucia na "swiecie zewnetrznym"? To jak to jest?
>
> Absolutnie NIE. Ale tak czy inaczej musimy zaczac od siebie, od wygladu, od teg
> o
> co robimy, z kim zyjemy... Zwyczajna kartka papieru, Winien i Ma, dwie strony
> konta. Ta kolezanka ma conajmniej dobre zycie. Jest infantylna osobka , ktora
> "nie wie czego chce". Rzeczywiscie nie wie, ale czy to jest powod do rzucania s
> ie
> na line ?
> Pozdr, Andrzej.

Ona pisze ze nic nie ma. Wylicza wiele ciekawych rzeczy i mowi ze nic nie ma.
Nie ma nic w samym srodku samej siebie, ale o tym nie pisze, bo nawet nie wie,
ze to jej problem. Mysli ze nie kochanie owego faceta jest jednym z powodow jej
depresji. Myli sie. Ona sama siebie nie kocha. Ale to co ma wokol siebie powinno
jej pomoc przetrwac, widac i tego nie nie chce.

[kwieto]

To moze wytlumacz jej to, zamiast ja strofowac? A swoja droga - moze ma
zupelnie inny system wartosci niz Twoj, i to co jest dla Ciebie cenne -
partner, skonczone studia itd - dla niej jest wlasnie niczym? W sumie np. mnie
jakos skonczone studia jakos nie zmienily. Mam dyplom, ale co z tego? Nie jest
to jakis powod, dla ktorego popadalbym w euforie.

[Gość: Andrzej]

kwieto napisał(a):

> To moze wytlumacz jej to, zamiast ja strofowac? A swoja droga - moze ma
> zupelnie inny system wartosci niz Twoj, i to co jest dla Ciebie cenne -
> partner, skonczone studia itd - dla niej jest wlasnie niczym? W sumie np. mnie
> jakos skonczone studia jakos nie zmienily. Mam dyplom, ale co z tego? Nie jest
> to jakis powod, dla ktorego popadalbym w euforie.

Tlumaczenie nikomu nic nigdy nie dalo o ile ktos nie byl gotowym by sluchac.
Jak student jest gotowy, nauczyciel sie znajdzie. Nikt ci nie karze wpadac
w euforie z tytulu posiadania dyplomu kwieto, ale jak jak bedziesz zaciskal petle
na karku, to moze warto pomyslec o tym co sie zrobilo w zyciu i miec troche
wiecej szacunku do samego siebie, NO NIE ?
Pozdr, Andrzej.

[kwieto]

Akurat dyplom czy wspanialy partner nie wplyna na to, czy bede mial wiecej
szacunku do siebie. A jak jestem samotnym zamiataczem ulic to nie mam prawa
miec szacunku do siebie? Dziwna logika.

A jesli uwazasz, ze ludzie nie zrozumieja - wystarczy nie mowic, zamiast mowic
cos, z czym sie sam nie zgadzasz...

[kwieto]

Wiesz, jeszcze pare lat temu tym samym slowem skazalbys mnie. Rowniez nie
mialem wlasciwie nad czym narzekac, a kurcze, ten bol rozsadzajacy glowe jednak
gdzies siedzial.

Poza tym dalej nie rozumiem, jak "ogolna sytuacja zewnetrzna", chocby nie wiem
jak wspaniala, mozna by wplynac na poczucie szzescia ktore siedzi wewnatrz
czlowieka. Mozesz podac mi jakas recepte, ktora nie sprowadza sie tylko do
zagluszania bolu?

[Gość: Andrzej]

kwieto napisał(a):

> Wiesz, jeszcze pare lat temu tym samym slowem skazalbys mnie. Rowniez nie
> mialem wlasciwie nad czym narzekac, a kurcze, ten bol rozsadzajacy glowe jednak
>
> gdzies siedzial.
>
> Poza tym dalej nie rozumiem, jak "ogolna sytuacja zewnetrzna", chocby nie wiem
> jak wspaniala, mozna by wplynac na poczucie szzescia ktore siedzi wewnatrz
> czlowieka. Mozesz podac mi jakas recepte, ktora nie sprowadza sie tylko do
> zagluszania bolu?

Sluchaj kwieto. Mnie nie potrzeba zadnej zewnetrznej sytuacji by poprawic me
samopoczucie. Ale wiekszosci ludzi jest to niezbedne. Trzeba wejsc na pewien
schodek wlasnego rozwoju, by to zrozumiec. Ta dziewczyna potrzebuje truskawek
i Bieszczadow by dojsc do siebie. Dlatego uwazam, ze powinna dokladnie
przypatrzec sie sobie samej, z kim zyje, porownac to z innymi, co studiuje i
porownac to z innymi. Pisze ze przez ostatnie 4 lata nic dobrego nie spotkalo ja
w zyciu. Bzdura. Chodzi i oddycha wiec spotyka ja wiele dobrego. Inni wyladowali
pod kolami pociagu. Ona zwyczajnie nie widzi siebie w odpowiedniej perspektywie.
Pozdr, Andrzej.

[kwieto]

Andrzej, myslalem ze jestes juz na tym etapie, ze wiesz, ze takie porownywanie
z innymi mozna o sobie kant ... potluc. Naprawde wierzysz, ze to cos daje?

[Gość: Andrzej]

kwieto napisał(a):

> Andrzej, myslalem ze jestes juz na tym etapie, ze wiesz, ze takie porownywanie
> z innymi mozna o sobie kant ... potluc. Naprawde wierzysz, ze to cos daje?

daje, powtarzam, nie mnie, ale wiekszosci daje. nie udawaj, ze tego nie wiesz.

[kwieto]

Ciekawe. bo nikomu nie daje, jesli daje to na chwile. Po co wiec kogos wpychac
w bledne kolko?

[Gość: przemek]

Cześć Kiedyś byłem w podobnej depresji i wtedy porównywanie mojej sytuacji do
kogoś innego nie miało żadnego sensu.Widziałem tylko czubek własnego nosa.Teraz
moja sytuacja zyciowa jest znacznie gorsza a widzę duzo przyjemności i widzę
sens dalszego życia .Niewiele brakowało...Dzisiaj wydaje się to żałosne i
śmieszne a przynajmniej dziwne.Brakowało mi wtedy zwykłego ciepłego słowa i
pocieszenia a nie racjonalnych argumentów i tak by nie dotarły.

[proo]

Nie daje , nie daje nic!
To bez znaczenia dla niej co robią i jak mają inni!
Ona czuje tak jak opisała i to jest jej wielki problem
a wskazywanie na cudze nieszczęścia w celu pocieszenia
kogoś uważam za nieetyczne wprost! To często stosowany i nieskuteczny manewr!
Ją trzeba zmotywować do pracy nad sobą , pokazać
cel w życiu do którego dążą jej podobni i namówić do dążenia
do jej własnych ,a nie ... "spuścić z wodą"!
To tak jakbyś kazał , Andrzeju , nam się cieszyć , że
nie żyliśmy w czasach II Wojny Światowej i nie trafiliśmy do pieca!
Przy całym szacunku dla tego faktu ... my tego po prostu nie doswiadczyliśmy
choć wiemy , ze to było najstraszniejsze z przeżyć.
Jednakże czy to może motywować do radości z życia ???
Myślenie o tym wpędza mnie w depresję i wywołuje smutek w moim sercu!
Czyż nie mam racji , Andrzeju?
proo

dywan trzeba wytrzepac czasami nie tylko odkurzac

[Gość: Andrzej]

proo napisał(a):

> Nie daje , nie daje nic!
> To bez znaczenia dla niej co robią i jak mają inni!
> Ona czuje tak jak opisała i to jest jej wielki problem
> a wskazywanie na cudze nieszczęścia w celu pocieszenia
> kogoś uważam za nieetyczne wprost! To często stosowany i nieskuteczny manewr!
> Ją trzeba zmotywować do pracy nad sobą , pokazać
> cel w życiu do którego dążą jej podobni i namówić do dążenia
> do jej własnych ,a nie ... "spuścić z wodą"!
> To tak jakbyś kazał , Andrzeju , nam się cieszyć , że
> nie żyliśmy w czasach II Wojny Światowej i nie trafiliśmy do pieca!
> Przy całym szacunku dla tego faktu ... my tego po prostu nie doswiadczyliśmy
> choć wiemy , ze to było najstraszniejsze z przeżyć.
> Jednakże czy to może motywować do radości z życia ???
> Myślenie o tym wpędza mnie w depresję i wywołuje smutek w moim sercu!
> Czyż nie mam racji , Andrzeju?
> proo

Nie, nie masz. Kolezanka, ktora zaczela ten watek, ma egzystencjalne problemy,
nie mniejsze ani nie wieksze niz ktos inny. Wydaje sie, ze ma pretensje do
rodzicow za to, ze nie beda juz lozyc na corke (moze i na owego partnera, ktorego
nie kocha). Kolezanka owa, twierdzi, ze jest z kims kogo juz nie kocha. Pytam sie
wiec co ona wie o kochaniu wogole ? Twierdzi, ze nic dobrego w zyciu ja nie
spotkalo w ciagu ostatnich kilku lat, a to znaczy jedno: ze nie zjawil sie nowy
obiekt do zakochania, ze moze rodzice nie kupili nowego forda, no i ze trzeba sie
meczyc ze studiami (po jaka cholere to ciagnac jak sie tego nie chce). Sumujac,
ten przypadek, przynajmniej tak to wynika z opisania jej stanu, ma sie tak do
depresji, jak ryba do roweru (tylko pierwsze litery pasuja). Kolezanka jest
znudzona zyciem, ale kazdy z nas ma takie okresy, co w cale nie znaczy ze trzeba
rzucac sie pod hulajnoge relacji wawa-kabul. Daliscie sie nabrac, tak to widze.
Tu nie chodzi o proste porownywanie, kto co ma , a kto nie ma, tylko o zwykle
uswiadomienie sobie, gdzie sie stoi w zyciu, z kim i za ile i co warto zrobic,
by zmienic swoj STOSUNEK do rzeczywistosci, bo jest to jedyna rzecz, ktora tak na
prawde mozemy zmienic. Nikt nikogo nie chcial tu spuszczac z woda !!!!! Uwazam,
ze dywanowi nalezy sie od czasu do czasu przetrzepanie a nie tylko odkurzanie.
Pozdr, Andrzej.