Male miasteczko

[aiida]

Mieszkam w malym 50-tysiecznym miescie. Nie lubie tego miejsca. Nic sie tu nie
dzieje, wszyscy sie znaja i jest duze bezrobocie. Zawsze chcialam stad wyjechac
i wyprowadzic sie gdziekolwiek, najlepiej do jakiegos wiekszego miasta. To jest
takie moje niespelnione marzenie, ktore co jakis czas do mnie powraca.
Zauwazylam tez ze wstydze sie nawet mowic skad jestem i ze automatycznie gdy
ktos mi powie ze jest na przyklad z Warszawy lub z innego duzego miasta w
Polsce to czuje ze ja jestem gorsza. Nie wiem skad te odczucia. Nie lubie
siebie za to!!! Przeciez wiem ze to nie ma znaczenia gdzie sie mieszka. Moze
kiedys zrealizuje swoje marzenie ale na razie jest to niemozliwe ze wzgledu na
moje dzieci i rodzicow. Musze wiec zaakceptowac to miejsce. Wiem ze stwarzam
problemy i ze to tak naprawde nie jest zaden problem. Ale dla mnie to nie jest
takie proste. Co powiecie na to wszystko? Czy ktos tez ma taki "problem"?

[Gość: Kulka]

...i Ty to nazywasz małym miastem? swego czasu mieszkałam w mieście liczacym
sobie 4573 mieszkańców /dokładnie/ i to było dopiero małe miasto,jak się
Iksińskiej zdarzyło mleko przypalic, to całe miasto o tym wiedziało!
A wiesz, jak jestem gdzieś w Polsce ,to unikam opowiadania skąd jestem, choć
jak mnie pytają wprost to się przyznaję ,że w Warszawie mieszkam.Unikam dlatego
że reakcje są bardzo różne...oj bardzo... Jednym zdaniem wszędzie dobrze gdzie
nas nie ma:)

[tuli_pan]

a ja mieszkam w duzym miescie ( tys.) i chcialbym zamieszkac w malej
miescinie, spokojnej, z ryneczkiem i fontanna na srodku, ale coraz mniej
takich....

[Gość: sylwia]

tuli_pan napisał(a):
> a ja mieszkam w duzym miescie ( tys.) i chcialbym zamieszkac w malej
> miescinie, spokojnej, z ryneczkiem i fontanna na srodku, ale coraz mniej
> takich.... >


Dokladnie tak samo jest ze mną, ale jak "kwieto" powiedzial tuz
obok duzej aglomeracji.

[kwieto]

Ja pochodze z 25 tysiecznego miasta, obecnie mieszkam w Warszawie. I tez zwykle
nie mowie, ze jestem z Warszawy (mimo ze mam tu meldunek). Rzeczywiscie,
reakcje czasem sa dziwne... Czasem mowie o sobie, ze jestem "z dziada pradziada
od pieciu miesiecy Warszawiak". I to sie mniej wiecej zgadza. Ale nie o to
chyba Ci chodzi.

Ostatnio tesknie za malymi miastami. Optimum to by bylo niewielkie miasto/wies
ale stosunkowo niedaleko czegos wiekszego + samochod. Swoja droga, male miasta
potrafia tworzyc klimat niesamowity w porownaniu z tymi duzymi. I nawet wiele
wiecej sie w nich dzieje - przeglady poezji spiewanej w Olsztynie (ten nie taki
maly, ale... ;")) ), Przystanek Woodstock w Olecku, Mulatka - przeglad
kabaretowy w Elku... Wszyscy sie znaja, i wlasnie dzieki temu, jesli ktos
wpadnie na pomysl zorganizowania czegos - ma ulatwione zadanie, bo kazdy
urzednik bedzie wiedzial z kim ma do czynienia, na ile tej osobie mozna zaufac
itd...

[melanie]

Przystanek woodstok to są Żary

[olt]

takie pytanie: bardziej chcesz polubic swoje miasteczko, czy z niego wyjechac?
widze, ze to drugie...i co chcesz w ten sposob naprawde uzyskac?
co jest w duzym miescie, czego ty nie masz? anonimowosc? ludzie?
bo nie jest to dla mnie jasne
jestem po prostu ciekawa ;-)
pozdrawiam
OLT (hmm, warszawianka, ale z pewnym bagazem pozawarszawskich doswiadczen
zyciowych wynikajacych z rozwinietej potrzeby przemieszczania sie ;-))

[Gość: dodo]

szczerze powiem, ze nie lubie malych miejscowosci.
owszem, byly czasy, gdy nie mialam wyjscia i mieszkalam w jakichs dziurach
populacja 248 albo 3200 czy cos w tym rodzaju i nie popadlam w skrajna depresje
z tego powodu. ale majac wybor -nic ponizej miliona mieszkancow mnie nie
zadowala.
jest cos duszacego w malych miejscowosciach.
wcale nie czuje sie w nich bezpieczniej czy spokojniej - raczej wrecz
przeciwnie - mam poczucie, ze wszyscy na mnie patrza, kontroluja i wiedza
o mnie wiecej niz ja sama. takie namacalne doswiadczenie "big brother watching
you".
i te ryneczki z fontannami tez mnie nie pociagaja - zawsze mi sie wydaje, ze sa
tylko dekoracja, za ktora kryja sie wszystkie paskudztwa ukrywane skrzetnie
przed "obcymi" ale swietnie znane "miejscowym".
to nawet nie jest potrzeba anonimowosci - ta moja ciagota do duzego miasta.
chyba raczej zapatrzenie sie w futurystyczne zachwyty "miastem-masa-maszyna"
albo zwyczajnie spaczona milosci do tramwajow, tlumow, korkow na drogach,
klopotow z parkowaniem i innych niezdrowych przyjemnosci;-)
za to na weekend lubie sie wyniesc gdzies w "dzicz" ale wtedy to nawet
populacja 100 jest za duza!

[maly.ksiaze]

Gość portalu: dodo napisał(a):

> i te ryneczki z fontannami tez mnie nie pociagaja - zawsze mi sie wydaje, ze sa
> tylko dekoracja, za ktora kryja sie wszystkie paskudztwa ukrywane skrzetnie
> przed "obcymi" ale swietnie znane "miejscowym".
Aha. W duzych miastach natomaist nie ma sekretow skrywanych przed obcymi, bo
1) kazdy jest tam obcy, wiec nie ma kto skrywac
2) o kazdym paskudztwie mozna przeczytac w gazecie

Ja mieszkam teraz w zupelnie malutkim miasteczku, ulokowanym pomiedzy dwoma
duzymi i blisko trzeciego, baardzo duzego. Ni to pies, ni wydra. Dziura
niewielka, ale znam tylko niektorych sasiadow (tak ze czterech).

Pozdrawiam,

mk. (malomiasteczkowy)

[Gość: ida]

ja się juz parokrotnie w życiu przeprowadzałam i muszę powiedzieć, że też
kiedyś czułam "gorsza" jak mówiłam skąd jestem, ale to wynikało głównie z tego,
że musiałam zawsze jeszcze tłumaczyć "a gdzie to jest", a jak sie mieszka w
dużym mieście to nikomu nic tłumaczyć nie trzeba. Większośc ludzi jest w stanie
sobie skojarzyć sama "gdzie to jest" :-)

Jak nadarzy Ci się okazja to wyjedź- bedziesz miała porównanie. Bo może
tęsknisz za czymś co "przy bliższym poznaniu" w ogóle Ci się nie spodoba...

[novia]

Pochodze rowniez z nieduzego miasta: dwa kina (dzis tylko jedno, rzadko
wypelnione po brzegi), jakies sztuczne jezioro, w oddali fabryka, troche blokow.
Mialam mozliwosc mieszkania w kilku miastach, rowniez w bardzo duzych. Nigdy
nie posiadalam kompleksow z tytulu swojego miejsca zamieszkania, czy tez
robotniczego pochodzenia. Mysle, ze jestem na swoj sposob z tego dumna. Za
kilka miesiecy, prawdopodobnie, znow przeprowadze sie, tym razem na polskie
wybrzeze. Chce zamieszac w malym, nadmorskim miasteczku w domu z widokiem na
morze. To chyba niewazne skad pochodzimy, ale raczej kim jestesmy... " Nasz dom
jest tam gdzie jest nasze serce"
novia

A jeśli duże, to jakie?

[trzcina]

Jesli Ci źle w małym miasteczku, to jakie duże byś wybrała, aiido? Są takie,
które łączą wady małego i dużego, jak Rzeszów i takie, które łączą ich zalety -
np. Kraków. I jest to wynikiem nie tylko zaszłości historycznych, ale również,
a może przede wszystkim, architektonicznej organizacji przestrzeni. Jesli
miasto budowane jest na ludzką skalę, ma jakieś centrum/centra skupiające
życie, nie biurowe, ale towarzyskie i rozrywkowe, ma ulice, które nie
przytłaczają, a pozwalają się zobaczyc i spotkać, to wielbiciele małych rynków
i fontann odnajdą się w nim z łatwością. I nie będa cierpieć z powodu tzw.
małomiasteczkowości, świadomości bycia oglądanym i ocenianym na każdym niemalże
kroku.
I sa oczywiście miasta - olbrzymy, ale to już inna pieśń.
pozdrawiam
t.

[Gość: Andrzej]

novia napisał(a):

> Pochodze rowniez z nieduzego miasta: dwa kina (dzis tylko jedno, rzadko
> wypelnione po brzegi), jakies sztuczne jezioro, w oddali fabryka, troche blokow
> .
> Mialam mozliwosc mieszkania w kilku miastach, rowniez w bardzo duzych. Nigdy
> nie posiadalam kompleksow z tytulu swojego miejsca zamieszkania, czy tez
> robotniczego pochodzenia. Mysle, ze jestem na swoj sposob z tego dumna. Za
> kilka miesiecy, prawdopodobnie, znow przeprowadze sie, tym razem na polskie
> wybrzeze. Chce zamieszac w malym, nadmorskim miasteczku w domu z widokiem na
> morze. To chyba niewazne skad pochodzimy, ale raczej kim jestesmy... " Nasz dom
>
> jest tam gdzie jest nasze serce"
> novia

No wlasnie, kazesz sie nie przejmowac, ale dom jest tam gdzie nasze serce.
Cos mi tu nie gra. Wiec jak sie nie przejmowac, gdy mieszkam w malej dziurze,
a serce me w Warszawie ?
Skad sie bierze ten stan rzeczy, ze jedna osoba jest dumna ze swego miejsca
zamieszkania, a druga sie wstydzi ?
Pozdr, Andrzej.

[martyna14]

Ja co prawda pochodze z duzego miasta ale pamietam jaki dobry ubaw mialam jak
np spotykalam kogos na wakacjach powiedzmy z Warszawy albo z duzej aglomeracji
oczywiscie pytalo pytanie skad jestes? Czasami jak mi ktos wygladal na
zarozumialca wymienialam nazwe jakiejs malej miesciny i mialam nieziemski ubaw
patrzac na jego zdegustowana mine.
Teraz mieszkam w malym miasteczku i wierze, ze wszedzie mozna znalezc ciekawych
ludzi a roznice w mentalnosci sa w wiekszym stopniu wynikiem wyksztalcenia (
niekoniecznie tego potwierdzonego dyplomami)niz tego gdzie sie ktos wychowal.

[Gość: nevada]

aiida napisał(a):
> Mieszkam w malym 50-tysiecznym miescie.
> wszyscy sie znaja

hm

[Gość: Renka]

Male miasteczko jest dla "malych" ludzikow. Jak masz wieksze marzenia wybierz
sie w swiat.Ja jestem zwiazana od pokolen z Warszawa, a obecnie mieszkam w
nieduzym miescie. Zycie "jak na talerzu" nie jest latwe, oj nie. Ale skazenie
srodowiska mniejsze i o to mi chodzilo :) Niby tez sie wybralam w ten wiekszy
swiat, ale szumu ula nie lubie :)

[majka14]

Gość portalu: Renka napisał(a):
> Male miasteczko jest dla "malych" ludzikow. >


Co za bzdura!!!

[Gość: Malwina]

czort wie gdzie jest. Moje miejsce jest tam gdzie ja jestem.

[Gość: Renka]

Nie mysl, ze "maly ludzik" to nie czlowiek. To czlowiek, ktoremu po prostu nie
potrzeba tego calego wielkomiejskiego blichtru.
Jezeli czujesz, ze ci tego nie potrzeba, siedz, gdzie siedzisz i ciesz sie tym
co masz i mozesz miec, w malym miescie.Ale jestes wtedy "malym ludzikiem" :)
Ludzie, ktorzy chca wiekszych wrazen i adrenaliny non stop, mieszkaja w duzych
miastach :)))))))))) Majka, jestes "malym ludzikiem", he? Czy WIELKIM
CZLOWIEKIEM ? *)
ad*) znalam przed laty tzw WIELKIEGO CZLOWIEKA, zycie zrobilo z niego zwyklego,
malego czlowieka