skąd...?

[asta_la_vista]

wziąć siłę o życia?
kiedy wizja każdego kolejnego dnia nieznośnie męczy
a tabletki to widać za mało
nie czuję nic
nie wiem, a może to jednak smutek?
obojętność
pustka
nawet oddychać jakby ciężej
skąd wziąć choć odrobinę radości
kiedy nic jej nie sprawia?
odrobinę siły
kiedy ledwo jej powoli starcza na cokolwiek?

[isabelle7]

Dziekuej za poetycki akcent na forum psychologia.

Juz odpowiadam skad
Od drugiego człowieka, od rozmowy z nim.
jak ja czuje pustke i brak chceci do zycia tzn ze cos przytłacza, i z Toba jest
tak samo. To moze byc poczatek zdołowania badz depresji jak taki stan bedzie
sie utrzymywac dłuzej.
Dobrze jest sie otaczac zywymi kolorami np rozne odcienie zoltego, pomaranczu,
piasku itp Własnie mam taki słoneczny pokoj i dobrze sie wnim czuje:))

[asta_la_vista]

to jest depresja i trwa już kilka miesięcy
nie pierwsza zresztą
zgoda, że rozmowa z kimś czasem może pomóc, ale ja w tym stanie po prostu nie
mam najmniejszej ochoty na żadne spotkania, obecność drugiego człowieka, mimo
że potrzebna, to jednak drażni. a codziennie muszę spędzać wśród ludzi po kilka
przynajmniej godzin uśmiechając sę do tego, że wszystko ok. a potem wracam do
swojej nory i jestem tak zmęczona, że nie chcę już nikogo widzieć.
również mam sporo kolorów w pokoju, tylko w dole ich po prostu nie zauważam,
nie trafiają do mnie :( są obojętne jak wszystko wokół

dziś się jakoś ciut lepiej czuję, dlatego piszę
i wdzięczna będę za każdą radę
może któraś będzie tym, czego jeszcze nie próbowałam
bo przecież tabletki to nie może być chyba wszystko

pozdrawiam serdecznie
asta

[isabelle7]

tak zgadzam się.
jak człowiek ma depresje to draznia go ludzie, rozmowy, nie cche nawet
wychodzic. Pragnie ciszy i spokoju. I nie zauwaza wielu rzeczy, czasem drazni
go huk, wrzask, pisk, głosna muzyka, hałas, a nawet swiatło. Taki swiatłowstręt.
Co do rozmowy miałam namysli raczej osobe ktora jest nam bardzo bliska i
zarazamy sie od niej optymizmem i energia Inaczej patrzymy na swiat. Miałam
namysli tez ukochan osobe lub bliska nam.

Tabletki- coz to wspomagacz, ale trzeba czegos jeszcze.


A modlitwa?
Tak wieczorem, nawet na koniec mszy isc. ja tak robie, zawsze siadam na koncu
wławce, i nic nie mowie mimo ze mam dłonie na twarzy. I najczesciej jest tak,
ze organista zaspiewa piesni i słowa piosenki tak pasuja do mnie do tego co
czuje, ze od razu mam pauera/! I radosc, jak tylko wychodze z koscioła. Nie
wiem sama przychodzi do mnie. tak mam tez po spowiedzi. A przeciez spowiednik
nic takiego mi nie mowi. Niby rutyna a jak wstaje to czuje sie taka lekka i
usmiech mam na twazry:)

Własnie ta pustka i poczucie ciezkosci, to trzeba usunac. I mi pomaga to co u
gory.
A muzyka?
Moze rozmowa na czacie ale z fajnymi ludzmi, polecam www.adonai.pl byłam tam 2
razy na czacie i sie tam posmiejesz i poczytasz. I mozna tam powierzyc siebie
modlitwom innym. Bardzo kolorowa strona.

[isabelle7]

dzis ciu lepiej - a czym to lepeij uzyskane? Moze tu jest klucz do Ciebie:))

[asta_la_vista]

niczym, najzupełniej niczym - raz dzień jest nieco lepszy, raz gorszy, a raz
całkiem nie do życia. wieczory są na ogół lepsze, ale nie zawsze.

osoby w pewien sposób bliskie, rozumiejące jak to jest, są dostępne jedynie na
gg, najbliżej jakieś 400 km. pozostaje więc kontakt wirtualny, który ma tę
wadę, że nie można milczeć gdy nie ma się nic do powiedzenia. a czasem takie
milczenie jest najbardziej potrzebne.

nie jestem osobą wierzącą. nie wiem czemu, ale kościoły mnie odpychają, nie
czuję się w nich pewnie. dla mnie taką "świątynią" był zawsze las. teraz ciężko
się gdzieś z domu wygonić i nie ma za bardzo czasu, bo się sesja nałożyła i
opornie to wszystko idzie, ale spróbuję znaleźć chwilę, żeby sę wybrać. albo
nad morze. dzięki, że mi o tych miejscach przypomniałaś.
pozdrawiam
asta

drobna uwaga...

[jurek28]

mowi sie: asta la vista, ale...

ale pisze sie : hasta la vista...

wolalbym (tak bez obrazy) abys przyjal oryginalna pisownie
_______________________________ ____________
no hay que mentir - hay que salir

[asta_la_vista]

nie obrażam się
wiem jak to się pisze i celowo napisałam tak, jak widać
przykro mi, nie zmienię tego
pozdr.

no, jak Ty jestes... una agradabla chica...

[jurek28]

to z wiary.
wiary w siebie i w ludzi , ktorzy Cie otaczaja...

po pochmurnym dniu, kiedys zaswieci slonce.
upasc, a potem podniesc sie, to zawsze lepsze, niz zginac w bezpamieci.

de golpe ingueno

[asta_la_vista]

dzięki, staram się o tym pamiętać.

> de golpe ingueno

przepraszam, nie znam hiszpańskiego

[hubkulik]

Zrob cos co sprawi Ci radosc.

Pozdrawiam Hubert

[procesor]

Te tabletki to takie "ogólnodostępne" czy na receptę od lekarza??

Bo mam nadzieję że się leczysz skoro wiesz że to depresja.
Jeśli dany lek nie pomaga - to moż etrzeba go zmienić.

No i chyba trzeba uzupełnić leczenie jakąś terapia??
Coś musi ci dac punkt zaczepienia bys umiała sama ładowac swoej akumulatory.

[asta_la_vista]

tak leczę się, tabletki od lekarza
w porównaniu z tym, co było na początku lek sporo pomógł, już nie śpię całymi
dniami chociażby, nie mam tak intensywnych myśli samobójczych
ale wygląda, że powtarza się schemat z zeszłego roku, w miarę sprawne (2-3
miesiące) doprowadzenie do stanu względnego funkcjonowania, a potem kolejne pół
roku mniejszego lub większego doła, wewnętrznej pustki, obojętności, poczucia
braku siły, zmęczenia na krótko przerywane i wracające
o psychologu moja lekarka wspominała, ale nie wiem czy mam w tej chwili siłę i
ochotę z kimś rozmawiać, ale pomyślę nad tym
dzięki, pozdrawiam
asta

[procesor]

Lekarka sugerowała ci psychologa - i dobrze! Trafiłaś na normalną co uważa że
nie w samych prochach metoda do wyjścia z tego.

Leki maja na tyle pomóc by moc funkcjonować i pracowac nad psychiką. Przecież
nie będziesz na zawsze jechac na prochach.

Zaraz czegoś poszukam.. chwila..
Nie już nie ma tego. Felieton Joanny Szczepkowskeij z drzewem o depresji.

Mysle że powinnaś ze swoją lekarka porozmawiac o tych objawach.

[forumromanum]

przepraszam że sie wtrącę...
ale skąd deprecha? jakaś przyczyna? czy "samo" przychodzi?

[asta_la_vista]

nie potrafię znaleźć żadnej obiektywnej przyczyny tego stanu
być może jest on endogenny, mam podejrzenie dwubiegunowej

[kvinna]

O dwu- mówi się, że ma podłoże biol.

[asta_la_vista]

lekarka jest dobra, wiem
pogadam z nią o tym, tylko nie wiem kiedy, dziś znów nie udało mi się dodzwonić
najwcześniej chyba za jakieś dwa tygodnie

[forumromanum]

specjalista ze mnie żaden ale.....
czasem bywa tak, ze na nasze złe samopoczucie ma wpływ nasze zdrowie fizyczne,
czasem jest to efekt braku minerałów...witamin...lub braku słońca zwłaszcza
teraz....
a czasem wystarcza zmiana "klimatu" , wyjechanie gdzieś, oderwanie się od
codziennej walki ze wstawaniem....ze sobą...z codziennoscią....
o wiek nie pytam, bo nie wypada ale jeśli jesteś po czterdziestce...to może
jeszcze "inna-inszość"

mnie dużą ulgę przynoszą rozmowy z przyjaciółmi, których ostatnio coraz mniej
ale jednak...
takie wygadanie się, nawet przed kiepskim psychoterapeutą...też jest ciekawe...
polecam...

[asta_la_vista]

wieku się wstydzić nie muszę - 20 lat
pierwsza depresja przyszła rok temu i trwała 10 miesięcy
nie pomagały zmiany miejsca, łykane witaminki czy magnez (też próbowałam iść
tym tropem, że czegoś organizmowi brakuje), wiosną gdy wyszło słońce czułam się
jeszcze gorzej, lato wspominam fatalnie
potem jesienią przyszła hipo/mania i przez kilka tygodni było mi
niezapomnienie cudownie, z dnia na dzień dosłownie
a następnie gwałtowny powrót w depresję, która obecnie trwa juz trzeci miesiąc
mam wrażenie, jakbym się niczego w temacie radzenia z nią przez ostatni rok nie
nauczyła, bo ciągle nie idzie mi to najlepiej :(

więc pytam Was o pomysły, bo nie wiem co jeszcze mogę zrobić
dziękuję za odpowiedzi, pozdrawiam
asta

[lunar1978]

Asta masz coś czego nie mają inni ..... ŚWIADOMOŚĆ. Nie wstydzisz się przyznać
do tego że masz depresję. Dla wielu to wstyd ... a TY się nie wstydzisz i
dumnie stawiasz temu czoło. I jeśli nawet przegrasz to z podniesionym czołem bo
walczyłaś, mimo że czasami było bardzo trudno. Ale Ty wygrasz, zobaczysz,
wierzę w to :)) Będę trzymał kciuki żeby tak się stało. Powodzenia

[asta_la_vista]

nieprawda Lunar
nie chwalę się na prawo i lewo, że mam depresję tłumacząc kiepski nastrój i
trudności z codziennością. o tym, że choruję wie zaledwie kilka osób w realu,
ściślej chyba trzy. reszta to znajomi z forum, głównie poświęconego depresji, a
wśród nich nie trzeba się niczego wstydzić, bo oni to sami świetnie znają z
autopsji. gdybym miała się komuś przyznać, czułabym lekki opór, ale nie
dlatego, że bym się wstydziła, ale nie miałabym pewności, że zostanę właściwie
zrozumiana.

nie rób ze mnie proszę na siłe bohaterki, bo nią nie jestem. nie ma w tym nic z
dumnego stawiania czoła, a jedynie często żałosne próby wyszarpania i przeżycia
jakoś kolejnego dnia, byle minął. a jeśli przegram będzie to równie żałosne.
żadnego patosu. nic. po prostu durna choroba.

w każdym razie dzięki za wiarę
a i trzymanie kciuków niewątpliwie się przyda
na maile postaram się jakoś sprawnie odpowiedzieć
pozdrawiam
asta

[lunar1978]

> nieprawda Lunar
> nie chwalę się na prawo i lewo, że mam depresję tłumacząc kiepski nastrój i
> trudności z codziennością. o tym, że choruję wie zaledwie kilka osób w realu,
> ściślej chyba trzy

Nie miałem na myśli o tym by się "chwalić", chodzi mi o to że masz świadomość
przed samą sobą. I dobrze że wiedzą o tym chociaż te trzy osoby, bo o moich
problemach nie wie nikt. Nawet na forum miałem opory czy wogóle pisać o sobie.

> nie rób ze mnie proszę na siłe bohaterki, bo nią nie jestem. nie ma w tym nic
z dumnego stawiania czoła, a jedynie często żałosne próby wyszarpania i
przeżycia jakoś kolejnego dnia, byle minął. a jeśli przegram będzie to równie
żałosne.żadnego patosu. nic. po prostu durna choroba.

Ależ nie miałem zamiaru robić z Ciebie na siłę bohaterki, może rzeczywiście
przesadziłem z tym patosem, ale właśnie dlatego że podchodzisz do tego jak to
sama nazwałaś durnej choroby, masz całkiem duże szanse na wydobycie się z tego.
Właśnie dzięki świadomości o której pisałem wcześniej, że depresja to "tylko"
choroba a nie koniec świata.

Miłego wieczoru
Pozdrawiam
Lunar

[asta_la_vista]

sorry, nie chciałam być niemiła :/
jestem dziś trochę rozdrażniona
wybacz
pozdrawiam
asta

[lunar1978]

Wcale tego tak nie odebrałem ...
Nie gniewam się.

[bazylia7]

asta,

to troche karkolomne, co powiem...
czy probowalas medytacji... nie takiej wiesz buddyzm i te rzeczy
raczej w sensie koncentracji i kontrolowania swoich mysli (zdecydowane
odcinanie negatywnych i zastepowanie ich pozytywnymi)???

To dlugotrwaly sposob i lepiej by miec kogos kto Ci w tym pomoze...
ale samemu tez mozna - wiem to z autopsji

(to dziala tak jak modlitwa dla wierzacych :)

[asta_la_vista]

nie próbowałam. dość sceptycznie do tego podchodzę. nawet nie wiedziałabym jak
się za to zabrać. może udzieliłabyś mi jakichś wskazówek?

[lunar1978]

Ja też raczej nie podchodzę do takich rzeczy z entuzjazmem ... raczej z
przymrożeniem oka. Moim zdaniem bez instruktora to bezcelowe, ale też chętnie
bym się dowiedział jak się do tego zabrać.

[bazylia7]

asta_
czy wiesz o czym pisze?
czy mozesz mi powiedziec, dlaczego podchodzisz do tego sceptycznie?
Ja tez kiedy zaczynalam, nie wiedzialam jak to ugryzc.

do dlugotrwaly proces, moze potrwac lata, ale warto :))

[asta_la_vista]

nie jestem pewna czy wiem. podejście sceptyczne wiąże się z tym, co piszesz o
kontroli myśli i medytacji w ogóle. pewnie zbyt mało o tym wiem dlatego. dla
mnie to trochę egzotycznie brzmi, stąd dystans, sceptycyzm. będę wdzięczna
jeśli udzielisz mi jakiś wskazówek na początek, wyjaśnisz o co Ci dokładnie
chodzi. może być tu lub na skrzynkę. dzięki, pozdrawiam
asta

[bazylia7]

nie podejme sie udzielania wskazowek, moge podrzucic Ci jakas lekture i
opowiedziec jak to bylo ze mna - tylko tyle

Ja zaczynalam od prostej techniki liczenia oddechow, to pozwala na wycwiczenie
koncentracji i jest pierwszym krokiem do kontrolowania przeplywu mysli (to tak
w bardzo uproszczonym skrocie)

Nie ma to nic wspolnego z wprowadzaniem sie w jakis trans i (inne tego typu)
nastepnym etapem jest odcinanie negatywnych mysli i zastepowanie ich
pozytywnymi

To znowu ogromne uproszczenie (1% z tego co sie wlasciwie dzieje w calym
procesie) - powinna temu towarzyszyc praca nad soba, zagladanie do swojego
wnetrza, patrzenie z boku na swoje postrzeganie rzeczywistosci, czy nie jest
wlasciwie narzucone przez otoczenie, czy nie jest wynikiem stereotypow itd...

u mnie ten proces trwal ...kilkanascie lat ;)))
ale warto bylo

to przez co teraz przechodzisz to po prostu "trud istnienia" ...
(przepraszam jesli wyglada na to ze trywializuje, wiem, to bardzo powazny stan
psychiki, ale da sie zamienic na stan w ktorym zaczniesz postrzegac
rzeczywistosc pozytywnie. W koncu o to przeciez chodzi, Prawda?

[bazylia7]

napisz na priva jesli Cie to interesuje...

Bazylia...

[m.malone]

Nie zapominaj, że mowa o stanie chorobowym

[bazylia7]

wiem, malone
troche sie chyba rozpedzilam (zwlaszca jesli to choroba dwubiegunowa,(manic -
depressive disorder)

nie podejmuje sie dawac rad
uwazam jednak ze polecana gdzies terapia kognitywna:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=19723050&a=19726518

jest czyms, co wg mnie moze pomoc, i zmienic oglad rzeczywistosci
bo wg mnie jest to kluczowa sprawa

nie sadze by cwiczenia relaksacyjne i koncentracja mogly w czymkolwiek
zaszkodzic

Jasne

[m.malone]

w porządku. tyle że w tym stanie (czy fazie) jest niesłychanie trudno skupić się
na czymkolwiek. Znam to z autopsji:)

[bazylia7]

m.malone napisał:

> w porządku. tyle że w tym stanie (czy fazie) jest niesłychanie trudno skupić
si
> ę
> na czymkolwiek. Znam to z autopsji:)

po to wlasnie cwiczenia...

zreszta jesli asta bierze proszki, to dobrze, bo to pozwala na jakies tam
kontrolowanie negatywnych emocji (tak przynajmniej bylo ze mna - choc
porownywac tu nie mozna )

bazylia i m.malone

[asta_la_vista]

dzieki Wam za zainteresowanie. bazylia byłabym zainteresowana i chętnie
poczytam. gdybyś mogła mi to opisać w mailu będę wdzięczna.
m.malone - dziękuję za maila, odpiszę jak się trochę pozbieram, bo dziś już
chyba nie dam rady. póki co nie jest ze mną tak najgorzej, z mniejszym lub
większym trudem, ale jakoś funkcjonuję i nawet zaskakująco nieźle mi idzie.
fakt, biorę prochy, kłopot w tym, że one działają jakby tylko do pewnego
momentu. przez pierwsze 2-3 miesiące łagodzą jedynie głęboką depresję, a potem
następuje wielomiesięczny okres stagnacji. przynajmniej tak było ostatnio i
zaczyna się to powtarzać również tym razem. ciągle próbuję wypracować sobie
jakąś strategię chorowania, żeby przetrwać jakoś ten okres. z różnymi
rezultatami na razie.

dziękuję Wam obojgu za troskę i wszystkim, którzy próbowali w jakikolwiek
sposób pomóc
pozdrawiam bardzo serdecznie
asta

Asta...

[m.malone]

Kolorowych(!) snów
Dobranoc
MM

[bazylia7]

napisze,
jeszcze dzisiaj

podziwiam Twoje podejscie asta, to polowa sukcesu...
na razie dobrych mysli zycze

[alfika]

pomyśleć, co tę siłę odbiera
potem załatwić temat
i siła pojawi się sama z siebie - kiedy życie zacznie cieszyć
:)

[asta_la_vista]

> pomyśleć, co tę siłę odbiera

depresja

> potem załatwić temat

??? to nie takie proste
właśnie o to pytam w tym wątku

> i siła pojawi się sama z siebie - kiedy życie zacznie cieszyć
> :)
>
sorry, ale trąciło strasznym komunałem
proszę przeczytaj cały wątek, gdzie tłumaczyłam już co i jak
i jeśli będziesz miała jakieś konkretne pomysły
chętnie je od Ciebie usłyszę :]
tymczasem pozdrawiam
asta

[alfika]

asta_la_vista napisała:

> > pomyśleć, co tę siłę odbiera
>
> depresja
>
> > potem załatwić temat
>
> ??? to nie takie proste
> właśnie o to pytam w tym wątku
>
> > i siła pojawi się sama z siebie - kiedy życie zacznie cieszyć
> > :)
> >
> sorry, ale trąciło strasznym komunałem
> proszę przeczytaj cały wątek, gdzie tłumaczyłam już co i jak
> i jeśli będziesz miała jakieś konkretne pomysły
> chętnie je od Ciebie usłyszę :]
> tymczasem pozdrawiam
> asta


rzekłam
jesli coś ci to da, to się cieszę
jeśli nie, to szukaj dalej

aha, i nie zajmuj się tylko sobą
i ocenianiem innych

[asta_la_vista]

ależ ja Cię wcale nie zamierzałam oceniać, tym bardziej, że kompletnie nie
znam. przepraszam jeśli tak to odebrałaś. chodziło mi o to, że opisałam już
wcześniej co jest źródłem problemu. piszesz mi "załatwić temat, a radość
wróci" - a ja tu właśnie pytam: jak? licząc, że ktoś podrzuci konkretny pomysł,
na który ja być może jeszcze nie wpadłam. stwierdzenie, że sila pojawi się sama
kiedy życie zacznie cieszyć też niewiele wnosi, bo moim problemem jest również
to, że w tym stanie NIC tak naprawdę nie cieszy, jest najwyżej obojętne. i też
nie wiem jak to zmienić. choć niby takie proste: wyleczyć depresję. żeby to się
jeszcze przekładało tak łatwo na rzeczywistość.
pozdrawiam serdecznie
asta

[alfika]

ok


asta_la_vista napisała:

> ależ ja Cię wcale nie zamierzałam oceniać, tym bardziej, że kompletnie nie
> znam. przepraszam jeśli tak to odebrałaś. chodziło mi o to, że opisałam już
> wcześniej co jest źródłem problemu. piszesz mi "załatwić temat, a radość
> wróci" - a ja tu właśnie pytam: jak? licząc, że ktoś podrzuci konkretny
pomysł,


najpierw napisałam, żeby znaleźć powód depresji - i zabrać się za ten powód -
nie pisuję, że należy się zabrać za samą depresję, bo to chyba by było trochę
bez sensu
szkoda, że tak to zrozumiałaś


stwierdzenie, że sila pojawi się sama
>
> kiedy życie zacznie cieszyć też niewiele wnosi, bo moim problemem jest
również
> to, że w tym stanie NIC tak naprawdę nie cieszy, jest najwyżej obojętne. i
też
> nie wiem jak to zmienić.

no wiesz, w zasadzie jest faktem, że jeśli powód zostanie załatwiony, to i
siła, i radość życia się pojawia
może obecnie Twoim problemem jest to, że nic nie cieszy - obecnie;
ja zaś pozwoliłam sobie napisać o efektach
ale czy rzeczywiście niepotrzebnie, skoro pytasz, skąd tę chęć i siłę do życia
wziąć? hmmmm
ja po prostu tak widzę sprawę

nie ulega wątpliwości, że największa praca należy do Ciebie, a tu można jedynie
podsuwać Ci pomysły albo okazać zainteresowanie

a tak apropos:
"depresja jest bardzo rozpowszechnioną chorobą, od której powinieneś albo
trzymać się z daleka, albo możliwie szybko się uwolnić.
Są w życiu zdarzenia, które smutno cię nastrajają. Jest to typowe dla pewnego
stanu świadomości.
Depresja, w przeciwieństwie do tego, jest apatycznym stanem duszy, z którego
się nie wyrasta.
Jest ona jak stęchła woda.
Wylej ją, bo nie nadaje się do uzycia.
Co jest najlepszym lekarstwem na ten stan? Nie będziesz chciał wierzyć: poza
sytuacją, ze znajdziesz dobrego człowieka, który cię z niego wyciągnie,
najlepszym lekarstwem jest ostre cierpienie.
Cierpienie czyni świadomym. Depresja jest stanem nieświadomości. Człowiek
depresyjny nie zdaje sobie sprawy z tego, jakim darem jest życie. Jeśli jednak
poważnie się rozchoruje i będzie musiał się lękać o przetrwanie własnego ciała,
rozwinie w sobie nowy punkt widzenia. Uzyskuje inne spojrzenie.
Dostrzegaj daryu życia i doceniaj je. Wdzięczność jest mianowicie najlepszym
środkiem na wszelkie ponure stany duszy, jakie tylko można sobie wyobrazić."

jeszcze:
"Dbaj o porządek w życiu. Uprzątnij nawet najdalsze kąty. Nieporządek pochłania
energię."

jeszcze:
"Nieporządek potęguje depresję. Brud wywołuje choroby. Dlatego uważaj na
porządek i czystość.
Ustal dni tygodnia, w których będziesz sprzątałi porządkował swój dom. Jest to
bardzo ważne."

jeszcze:
"Ludzie dają na chybił trafił upustswoim uczuciom i popędom, obiecując sobie
osiągnięcie szczęścia. A jakie są skutki? Niezadowolenie, depresja i
zgorzknienie - typowe choroby naszych czasów!
Nie sprzedawaj się za tak niską cenę."

(cytowałam z "Sai Baba mówi do Zachodu" - to hinduski święty, mówi o
wartościach życia branych ze wszystkich wiodących religii świata)
...
Nie wiem, co bierzesz za powód istnienia świata, środowiska, planet i ludzi
niemniej trzymaj się blisko tej siły, mów do niej, dziękuj jej i pros o co
chcesz
To słyszy i reaguje

tylko spróbuj
nie wiem, czy pomoże, ale spróbować możesz, na tym nie stracisz

pozdrawiam serdecznie

[lunar1978]

A ja znalazłem coś bardzo "ciekawego". Sam nie wiem śmiać się czy płakać:

Rozmyślanie o Słowie Bożym i Jego obietnicach pomaga pokonać uczucie
przygnębienia (depresji). Biblia mówi: „Wznoszę ręce do przykazań twoich, które
kocham, I rozmyślam o ustawach twoich. ...To jest pociechą moją w niedoli
mojej, Że obietnica twoja mnie ożywia.” PS. 119,48.50 (BW)

Modlitwa jest kluczem do zwalczania przygnębienia. Biblia mówi: „...Pan
usłyszał głos płaczu mojego. Wysłuchał Pan błaganie moje, Przyjął Pan modlitwę
moją.” PS. 6,9-10 (BW)

W chwilach przygnębienia przypominaj sobie o wszystkich błogosławieństwach,
którymi Bóg Cię obdarzył. Biblia mówi: „Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I
za jego cuda dla synów ludzkich, Napoił bowiem duszę pragnącego, A duszę
głodnego napełnił dobrem!” PS. 107,8-9 (BW)

Wychwalanie naszego Boga pomaga pokonać uczucie przygnębienia. Biblia
mówi: „Będę błogosławił Pana w każdym czasie, Chwała jego niech będzie zawsze
na ustach moich! Dusza moja będzie się chlubić Panem! Niechaj słuchają pokorni
i weselą się! Wysławiajcie Pana ze mną! Wywyższajmy wspólnie imię jego!
Szukałem Pana i odpowiedział mi, I uchronił mnie od wszystkich obaw moich.” PS.
34, 2-5 (BW)

Chrześcijańska muzyka może pomóc rozproszyć obawy i pokonać uczucie
przygnębienia. Biblia mówi: „Radujcie się w Panu, sprawiedliwi! Prawym przystoi
chwała. Dziękujcie Panu na cytrze! Grajcie mu na dziesięciostrunnej harfie!
Śpiewajcie mu pieśń nową, Grajcie pięknie z okrzykiem radosnym!” PS. 33,1-3 (BW)

Uczucie przygnębienia i depresji nie będą trwały wiecznie. Biblia mówi: „...I
jeśli nawet płacze człowiek wieczorem, ranek przywraca mu radość.” PS. 30,5
(BWP)

Przestrzeganie Bożych przykazań zapewnia pokój tym, którzy są przygnębieni.
Biblia mówi: „Pokój pełny mają ci, którzy kochają twój zakon, Na niczym się nie
potkną.” PS. 119,165 (BW)

NO I PO SPRAWIE :-)

[alfika]

to ja ci nie podpowiem, czy masz się śmiac, czy płakać -
skoro sam nie wiesz :)))))
ale zadowalającej decyzji życzę :))))

ale powiedz, jak bardzo zalezy ci na powodzeniu Asty?
aż tak bardzo czy jeszcze bardziej?
bo przecież nie aż tak, by przy okazji nie załatwiać jakiś wydumanych
pretensji :))))
(chyba, że masz manię prześladowczą)

dorośnij, lunar

[lunar1978]

> bo przecież nie aż tak, by przy okazji nie załatwiać jakiś wydumanych
> pretensji :))))

Alfika ... przepraszam, ale ja naprawdę nie mam do Ciebie żadnych pretensji,
przepraszam Ciebie najmocniej jak tylko mogę ... naprawdę nie miałem zamiaru by
Ciebie w jakikolwiek sposób urazić, byłem po prostu nieco rozdrażniony ... a
jak gdzieś zobaczę radę typu "weź się w garść" to po prostu uważam że lepiej
nic nie mówić i nie pisać, a akurat miałem taki a nie inny nastrój. Wiem, może
niepowinienem, ale napisałem. A post na który odpowiedziałaś nie ma z Tobą
absolutnie NIC wspólnego. Po prostu chciałem zobaczyć mają do powiedzenia na
temat depresji media katolickie i .... ręce mi opadły. Tylko tyle

Proszę nie gniewaj się na mnie
Wybacz jeśli poczułaś się przezemnie urażona, nie chciałem

Przepraszam i pozdrawiam
Lunar

[lunar1978]

> pomyśleć, co tę siłę odbiera
> potem załatwić temat
> i siła pojawi się sama z siebie - kiedy życie zacznie cieszyć
> :)

:-)))))

Czasami lepiej jest mądrze pomilczeć niż wygadywać głupotki :-)

[alfika]

lunar1978 napisał:

> :-)))))
>
> Czasami lepiej jest mądrze pomilczeć niż wygadywać głupotki :-)
>

rzekłaś, kwiatuszku
więc cichutko, bo nic o mnie nie wiesz

@

[m.malone]

[asta_la_vista]

nie zakładam nowego wątku, bo nie wiem czy będę miała siłę odpowiadać
i jeszcze raz tłumaczyć
a pytanie ciągle aktualne
albo jeszcze bardziej..

nie wiem czego się spodziewam po odpowiedziach
może, że ktoś z Was mnie choć przez chwilę potrzyma za rękę
a może ktoś powie: "wiem, że boli, już dość, możesz spokojnie odejść"

nie wiem co mam ze sobą zrobić
mam zwiększoną dawkę leków
i na razie nic
czekam, choć już chyba bez nadziei..

myśli..
powoli zaczynam już marzyć tylko o jednym..
szept osiedlowych wieżowców uwodzi nawet w snach..
zamknąć oczy..
jedne krok..
to przecież takie proste..

i wiem, że depresja, choroba, że się leczy, trzeba poczekać..
ale rozum jedno, a uczucia drugie..
a to tak bardzo boli..

proszę Was..
skąd wziąć siłę, by żyć?
albo umrzeć?

bo trwanie pomiędzy to męka..

[lunar1978]

Rozumiem Cię doskonale :

> skąd wziąć siłę, by żyć?
> albo umrzeć?
> bo trwanie pomiędzy to męka..

Tylko powody trwania "pomiędzy" zupełnie inne.

> a może ktoś powie: "wiem, że boli, już dość, możesz spokojnie odejść"

Ja tego nie powiem ... na mnie nie licz, choć sam w tej chwili myślę o tym
samym.

> zamknąć oczy..
> jedne krok..
> to przecież takie proste..

Tak proste że aż za bardzo skomplikowane dlatego trwasz ...trwam ... trwamy.

Serdecznie pozdrawiam
Lunar

[fleuret]

jestem i słyszę Cię

[cossa]

a czy byl kiedys taki czas
ze sily byly
i ciekawosc nastepnego dnia..? ;)

pozdr.cossa