Chrzest i zgrzyt

[ziemiomorze]

Z jednej strony probujemy cos ulepic, cos, co nada byciu sens (i chrzanie te
wszystkie komunaly o 'sensie samym w sobie' akurat teraz), i czesto to sie -
chwilowo - udaje, bo niby czemu nie.
Ale zaraz potem trzeba zajac sie topieniem swiadomosci, ze to wszystko jest
beznadziejnie kruche.

Jaka strategia wygrywa?

[beate1]

może strategia lepienia ze świadomością, że sens bycia jest w lepieniu

[ziemiomorze]

Kiedy bylo napisane, ze 'zycie sensem samym w sobie' akurat chrzanie.
Jakby nie patrzec - z kazdej strony banal. Lepiej gasic watpliwosci watpliwymi
uciszaczami,

Przekładaniec?

[trzcina]

Jestem za rownoprzekładaniem strategii. Jeśli się da.

Wiemy, że się rozpada, lepimy, żeby potrwało. Choć do jutra.
A żeby nie zakuło nas na amen w beton, świadomość stuka od środka.
Nie bójmy nic. Pewnie wie, co robi.


Albo jakieś takieś zen, albo właśnie lepię;)


z pozdrowieniem, Z.:)

t.

[ziemiomorze]

Nie - wlasnie do mnie dotarlo, to co mowilam niedawno - 'nie zyj kiedys', wiec
zadnego 'do jutra', przytulasz mnie wlasnie teraz.

Ehehe - znowu banal, wyswiecht wyswiecht,

Czuleczko, Te.

[trzcina]

Lepisz też teraz.
A pytasz o strategię.

Nie topić świadomość, płynąć (nie lepiąc łodek i materacyków) na świadomości
kruchości,w miarę bezboleśnie.
Będąc pogodzonymi z tym, że może jeszcze 2 minuty w wodzie i nieodwołalnie
odpadamy.
Wygrywa to właśnie. Choć też wyświecht;) Tyle że hoho kto tak ma, szczególnie
w części bezboleśnie.
Srategia jest na kiedy się nie da.

t.:)

[ziemiomorze]

No i znowu ocieramy sie o zens cierpienia.

Srategia byloby wiec licealne odkrycie typu tu-i-teraz.
Niniejszym obrazam sie na dochodzenie wciaz w to samo miejsce i ide spac chyba.

[rybolog]

ta optymistymistyczna, bo po co dzieci rodzic skoro ma sie swiadomosc, ze moga
nie dozyc do chrztu?...

[ziemiomorze]

A czy niemowleta nei sa za kruche na uniesienie sensu ich doroslych rodzicow?
Wez no,

[price_control]

price-earnings ratio

mow dalej n/t

[ziemiomorze]

[rybolog]

Zaraz "doroslych"? W wiekszosci to tylko im sie tak wydaje...

Wszystko jest kruche, bardzo kruche. I mamy to w swojej swiadomosci. Jedni
mniej, drudzy wiecej. Ci, co maja tej swiadomosci za duzo stracili balans i
automatycznie stali sie kalekami. A ci co nie maja takiej swiadomosci, sa
niebezpieczni.

[ziemiomorze]

To swiadomosc jest zla?
'Nie pros o latwiejsze zycie, pros o bycie silniejszym.' - Raczej sily rowne
problemom, niz problemy rowne silom.

Dbnc,

kruche jest

[alkmaar]

właśnie nadziejnie

[fleuret]

"Znam ludzi z kamienia
Co będą wiecznie trwać
Znam ludzi z papieru
Co rzucają się na wiatr

A my tak łatwopalni
Biegniemy w ogień
By mocniej żyć

A my tak łatwopalni
Tak śmiesznie mali
Dosłowni zbyt

Wiem, że można inaczej żyć
Poszukać, okpić czas
Wiem, jak zimno potrafi być
Gdy wszystko jest ze szkła

Świat między wierszami
Największy ukrył skarb
Lecz, w to miejsce czasami
Odchodzi któryś z nas..."

:-)

[kvinna]

Żyć.

Wiedząc, że kruche.
Może i śmieszne, ale widząc swoich bliskich, gdy np. wracają do domu, myślę
sobie (z duużym zdziwieniem): - Są. Wciąż są. Memento mori.


Żyć.

(jak piękne jest to, że pisane inaczej i po staropolsku słowo to
oznaczało "dupę")

Pozdr.