najszczęśliwszy dzień w życiu

[Gość: inka_s]

Tak ostatnio słysze sporo o slubach i zastanowiło mnie takie stwierdzenie -
dość często chyba uzywane - że "to mój najszczęsliwszy dzień w życiu!".

Szczerze mówiąc włos na głowie się jeży po takich swierdzeniu.
Jeśli ten był najszczęśliwszy - to później juz tylko gorzej, czyż nie?
Myślę że potem padnie stweirdzenie : dzień rozwodu to drugi najszczęśliwszy
dzieńw moim życiu!... ;O)

A jak to jest ze szczęsliwymi dniami w waszym życiu? Używacie czasem takich
słów?
Bo właściwie skąd można wiedziećź że to ten dzień a nie któryś z tych przed
nami???
A jaki dzień z dotychczasowych uznajecie za ten "naj"?

[pastwa]

Kiedy mówiąc " to mój najszczęśliwszy dzień w życiu" można mieć tylko na
mysli " w dotychczasowym życiu", bo przecież nasze zycie ma dokładnie tyle, ile
mamy w danej chwili lat, nigdy więcej.

[Gość: inka_s]

pastwa napisał:

> Kiedy mówiąc " to mój najszczęśliwszy dzień w życiu" można mieć tylko na
> mysli " w dotychczasowym życiu", bo przecież nasze zycie ma dokładnie tyle, i
> le
> mamy w danej chwili lat, nigdy więcej.
>

Czyli teoria z dniem rozwodu była trafiona! HUrra! ;))

[pastwa]

Trafiona i zatopiona, bo to raczej dość dwuznaczna chwila...

[Gość: inka_s]

pastwa napisał:
> Trafiona i zatopiona, bo to raczej dość dwuznaczna chwila...

Z całą pewnościa.
Ale moje wnioski chyba stąd że gdy ktoś mówi o ślubie jako o najszczęśliwszym
dniu życia - to jakby odpuszcza sobie. Trochę tak - osiągnąłem/łam szczyt, teraz
można sobie odpuścic... I potem nie następuja dni szczęśliwsze, tylko tamten
pozostaje szczytem, a ze szczytu trzeba kiedys zejść. Chyba lepiej gdy jest to
dzień pierwszy (lub kolejny...) z tych najszczęśliwszych?

A - i jeszcze zapomniałam napisac że ważne jest rozróżnienie w czasie. Napisałeś
że można uznać że określenie dnia slubu (lub innego ) jako najszczęśliwszy
dotyczy życia do tego momentu. No ale jeśli ktoś mówi tak np. po dziesięciu
latach od tej chwili? I nie wspomina o innych tak szczęślwych dniach?? Osiągnął
szczyt i dalej moze byc tylko gorzej?... Czas to dziwne "coś"...

[pastwa]

Wszystkie nawet "najszczęśliwsze" dni wytracają się w swoim szczęściu, to
normalne, podobnie jak pyszne ciastko zostają skonsumowane i smak radości
przechodzi do pamięci, a jaka jest pamięc, każdy wie.
Liczą się więc zawsze, jako te najważniejsze, owe zdarzenia, które sa świeższe i
dostarczają nowszych emocji, co sprawia, że naj-radości z naszej pamięci nie maja
tego samego potencjału i tracą to "naj", co naturalne. Nasze zycie składa się z
samych gór i dolin, nie da się trwać na szczycie wiecznie, bo stanie sie on
płaski z braku kontrastów.
Miałem profesora od matematyki, który na każdym wykładzie powtarzał, to jest
najważniejszy wzór tego semestru, co było oczywistą nieprawdą, skoro tych naj-
wzorów było tyle, co wykładów. Podkreśleniem tym, jednak nadawał pewną rangę
temu, co chciał nam przekazać, a i my notowaliśmy z większą uwagą ( do czasu
hihi).

[Gość: ela]

Ja miałam kilka takich dni/chwil. Ale tak naprawdę szczęśliwa to byłam jak
wygrałam dość sporą sumę w Lotku. Pamiętam, że tysiące razy wstawałam w nocy i
sprawdzałam to liczby na kuponie to wyniki w Telegazecie. Następnego
dnia "uświadomiłam" sobie, że większośc moich problemów finansowych to już nie
problem i ... skakałam sobie z radości. A kilka dni później też pewną kwotę
wygrałam. No i znowu skoki z radości.

[dreaming]

Gość portalu: ela napisał(a):

> Ja miałam kilka takich dni/chwil. Ale tak naprawdę szczęśliwa to byłam jak
> wygrałam dość sporą sumę w Lotku. Pamiętam, że tysiące razy wstawałam w nocy i
> sprawdzałam to liczby na kuponie to wyniki w Telegazecie. Następnego
> dnia "uświadomiłam" sobie, że większośc moich problemów finansowych to już nie
> problem i ... skakałam sobie z radości. A kilka dni później też pewną kwotę
> wygrałam. No i znowu skoki z radości.

Pieniądze szczęścia nie dają. Można się oczywiście cieszyć nimi tak jak to
opisujesz, bo po to się gra żeby wygrywać i żeby się tym cieszyć ale nazywanie
sukcesu finansowego najszcześliwszym dniem w życiu jest trochę smutne...

[pastwa]

Niekoniecznie traktowanie wygranej pieniężnej, jako najszczęśliwszego dnia w
życiu, jest smutne, Ela może sobie wówczas pozwolić na faceta, którego akcje
stoją wysoko ;-)

[Gość: ela]

A czyż marzeniem "kobiety" nie jest zdobycie atrakcyjnego, bogatego "mężczyzny"?!
"Mężczyzna" chudzinek i biedakulinka to też marzenie ale dobrze żeby się nie
zrealizowało.

[pastwa]

Gość portalu: ela napisała:

> A czyż marzeniem "kobiety" nie jest zdobycie atrakcyjnego, bogatego "mężczyzny"
> ?!

Bogatej kobiecie nie musi zależeć, by ten atrakcyjny mężczyzna był również
bogaty, no chyba, że jest ona skąpa, bądź szuka wspólnika z kapitałem.

[Gość: ela]

Może nie powinno jej zależeć. Ale coż by robiła przez całe dnie i noce z
mężczyzną, który chce mało zarabiać. Np. ona chce kupić dla nich dom w bardzo
dobrej dzielnicy i odpowiednio ją wyposażyć. On natomiast widzi ich w
pomieszczeniu socjalnym z paroma prostymi, niezbędnymi mebelkami.
Twoim zdaniem powinna "ulec" jego potrzebom?

[pastwa]

Myslę, że niewielu jest takich facetów( jesli juz)co chcieliby mało zarabiać,a
najprawdopodobniej każdy pozwoliłby swej kobiecie kupić dom w bardzo dobrej
dzielnicy i go odpowiednio wyposazyć, bo czemu nie ?

[Gość: ela]

No to o co chodzi?

[pastwa]

Gość portalu: ela napisał(a):

> No to o co chodzi?

Chodzi o to, że dla bogatej kobieta nie bedzie priorytetem, znalezienie
dodatkowych pieniędzy i faceta, ale partnera który zapewni jej wszystko to czego
pieniadze jej nie dadzą.
Natomiast kobieta pragnąca bogactwa, powinna je sobie sama zdobyć, a nie wiazać
tą czynność z poszukiwaniem partnera.

[Gość: ela]

Nie rozumiem dlaczego powinna to czy tamto zrobić.
Wygląda to tak jakby jednym partnerem (bogatym) się karała a drugim (nie bogatym)
się nagradzała.

[pastwa]

Gość portalu: ela napisał(a):

> Nie rozumiem dlaczego powinna to czy tamto zrobić.

Ja rozumiem, że nie każda kobieta chcąca być bogatą, uważa iż sama powinna sobie
te luksusy wypracować,bo oczywiscie można dojść do tego samego dzięki bogatemu
partnerowi,masz rację nie mówię, że takie myślenie jest złe.Jedynie co mi tu nie
pasuje do takiego sposobu osiagania dobrobytu, to całe to gadanie o
równouprawnieniu.

> Wygląda to tak jakby jednym partnerem (bogatym) się karała a drugim (nie bogaty
> m) się nagradzała.

Nie, wygląda to tak, że kobieta mająca zagwarantowany w życiu spokój finansowy
wybierając sobie partnera , nie bedzie zwracała w pierwszwej kolejności na
wielkość majątku poszukiwanego faceta, a na niego samego.
I odwrotnie, jak sama tu piszesz.

[Gość: ela]

Jeśli chodzi o równouprawnienie kobiet to napotyka ono na bariery przede
wszystkim ze strony mężczyzn, ktorzy pełnią znaczące funkcje i siłą rzeczy czy
bezwładu lansują innych mężczyzn. Także, lepsza pozycja zawodowa i większe
pieniążki chwilowo nie zależą wyłącznie od ambicji czy możliwości kobiet.
Jeśli sytuacja się zmieni to można będzie ocenić jak mocno kobieta "chce" wisieć
na zarobkach swojego partenra.

Można kobiety ocenić w biznesie. Otóż znacząca większość firm przez nie
założonych przetrwała do dnia dzisiejszego i przynosi dochody. Natomiast znacząca
większość firm założonych przez mężczyzn ogłosiła upadłość lub jest tego bliska

[pastwa]

Gość portalu: ela napisała:

> Jeśli chodzi o równouprawnienie kobiet to napotyka ono na bariery przede
> wszystkim ze strony mężczyzn, ktorzy pełnią znaczące funkcje i siłą rzeczy czy
> bezwładu lansują innych mężczyzn.

Czy ja wiem, to raczej panowie lansują panie, co zrozumiałe ( mnie przykładowo do
jednej pracy gdzie odbywałem praktyki wybrała kobieta, bo jak stwierdziła woli
pracować w męskim towarzystwie i podziękowała mojej koleżance, znam tez sytuację
odwrotną).

>Także, lepsza pozycja zawodowa i większe
> pieniążki chwilowo nie zależą wyłącznie od ambicji czy możliwości kobiet.
> Jeśli sytuacja się zmieni to można będzie ocenić jak mocno kobieta "chce" wisie
> ć na zarobkach swojego partenra.

Podobnie lepsza pozycja zawodowa i większe pieniążki też obecnie nie zależą
wyłącznie od ambicji i możliwości mężczyzn, zatem to żaden argument.

> Można kobiety ocenić w biznesie. Otóż znacząca większość firm przez nie
> założonych przetrwała do dnia dzisiejszego i przynosi dochody. Natomiast znaczą
> ca większość firm założonych przez mężczyzn ogłosiła upadłość lub jest tego
>bliska

Na co to ma byc dowód, że panie są bardziej drapieżne w zdobywaniu pieniędzy ?

Równie dobrze mógłbym odpowiedzieć, ze większość naukowców, którzy utrzymali sie
na w nauce i przynoszą swą pracą rezultaty w postaci np. nagrody Nobla to
mężczyźni, więc to tez żaden dowód.

[pastwa]

Tyle panie mówią o równouprawnieniu, swoich ambicjach, a tu wychodzi jasno, że
ich marzeniem jest, by to bogaty facet je utrzymywał...

[Gość: ela]

Po pierwsze równouprawnienie nie zwalnia mężczyzny od utrzymywania rodziny w tym
siebie. Po drugie poszukiwanie mężczyzny zaradnego jako partnera życiowego to
chyba nic złego. Ja osobiście cenię sobie mężczyn ambitnych. Potrafię docenić
jego wysiłki, żeby osiagnąć jak najwięcej, w dobrym znaczeniu. Nie jest to takie
proste.

Skoro mężczyzna przy wyborze partnerki bardziej kieruje się jej urodą niż tym co
ma ona w głowie (czyli jak będzie umiała mu pomóc w różnych problemach życiowych
w tym finansowych), to jest to jego wybór. Nie powinien jednak zarzucać kobiecie,
że ma swoje priorytety.

[pastwa]

Po pierwsze równouprawnienie nie zwalnia kobiety od utrzymywania rodziny w tym
siebie. Po drugie, czym innym jest poszukiwanie zaradnego faceta, a czym innym
bogatego, który może się okazać zupełną ciamajdą mającą jednak wypracowane przez
rodzinę bogactwo, bądź zaradnych pracowników w swojej firmie.

Skoro kobieta przy wyborze mężczyzny kieruje się jego bogactwem i ambicjami,
miast tym, co ma on w głowie, nie powinna się dziwić, ze może nie być w jego
kręgu zainteresowań, bo takich kobiet jest na pęczki.

[Gość: ela]

Sęk w tym, że walcząc o równouprawnienie kobiety nie chcą być zwalniane z
utrzymywania rodziny, w tym siebie a wręcz odwrotnie. Po drugie zaradny facet
bardziej się kojarzy z wyższym statutem społecznyc czyli bogactwem. Problem
bogatych rodzinnie mężczyzn w Polsce to jakieś 2% tej populacji więc...
przechodząc do ciamajdy i zaradnych pracowników którzy na niego pracują to jest
to taki sam mit jak znajdywanie pieniędzy na ulicy. Jeżeli szef jest ciamajdą to
pracownicy go okradną i razem runą w nicość.

Jeżeli nawet tak jest, że kobieta znajdzie się poza zasięgiem mężczyzny ambitnego
i bogatego to ważne jest to, że próbowała takiego dla siebie znaleźć. Dalej
zarzut, że mężczyzna ma w głowie ambicje i zaradność to miałoby to być coś złego.
Albo Ciebie nie rozumiem, albo powiedz co ma w tej głowie mieć Twoim zdaniem.
Czyżby pustkę i ciemność.

[pastwa]

Rzeczywiscie, najstotniejszym dla kobiety niezaleznej i ambitnej będzie zapewne
posiadanie przez faceta duzego majątku. Olbrzymie ambicje gwarantują , że facet
nie spocznie w pomnażaniu swej fortuny, a zaradność sprawi, ze stanie sie to
prawdopodobnym i tak tez jest szczęśliwie, nie przeczę.

Ps.Tyle, że sama zaradność nie musi zaraz prowadzić do bogactwa,lecz zwyczajnie
do dobrego standardu zyciowego.

[Gość: inka_s]

Pieniądze szczęścia nie dają ale ułatwiają robienie rzeczy dających szczęście.

to dzień który dopiero będzie..?

[nikt_inny]

Naj??szczęśliwszy dzień??

[trzcina]

Jak to Sartre obrazowo opisał i ujął, nie ma momentów idealnych. Zawsze jakaś
drzazga się znajdzie. Kolekcjonowanie ich, uganianie się za nimi jest więc
skazane na porażkę.
Trochę obok pytania było.
Na pytanie wątkowe nigdy nie umiałam, ba, nie starałam się nawet sobie odpowiadać.
Szczęśliwych chwil w moim życiu było, jest i będzie, mam nadzieje, mnóstwo.
Ale najszczęśliwszy dzień? Naj... i dzień mi przeszkadzają. Naj..., bo wymagałaby
hierarchizowania dobrego, dzień, bo musiałabym te drzazgi powywalać;)
A może po prostu z pamięcią nie ten tego, panie;)
pzdr t.

Momenty, okruchy, chwile

[ta_mar_ta]

Chwile ulotne, zamyślenia piękne, momenty radosne, ale żeby tak całe dni ?
Nie pamiętam.

"Najszczęśliwszy dzień w życiu", zwrot pachnie egzaltacją, egzaltacją młodości,
a młodośc ma do niej prawo.
Uśmiecham się zatem gdy go słyszę i najszczerzej życzę takich "dni" jak
najwięcej.

Ja zadowolę się chwilami, momentami, godzinami.

Szczęściem największym, gdy mogę porozumieć się z człowiekiem w sprawach
Ważnych. Ta chwila, kiedy ja wiem, że on wie, że ja wiem to, co on wie. I ta
cisza i ten uśmiech i ta zaduma piękna.I żeby był na to czas. Ech marzenia...

Ta_

A moze..

[kamfora]

z tym najszczesliwszym dniem jest tak jak z najlepszym jedzeniem?

Gdy cos bardzo smaczne i otoczenie fajne - to latwo powiedziec:
to najlepszy obiad w moim zyciu!

Bo mowi sie "to najszczesliwszy dzien w moim zyciu" gdy ten dzien trwa...

(to samo mozna chyba powiedziec o bolu...)

[Gość: Krystyna]

Witaj Inko!

Wczoraj jest przeszłością. Jutro jest tajemnica. A dzisiaj jest prezentem.

Co to jest szczescie?

Moze odpowiedza na to pytanie ponizsze cytaty znanych ludzi.

Oto niektore ktore znalazlam:

Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży, gdy się ją dzieli. Albert Schweitzer

Co do szczęścia to ma ono tylko tę użyteczność, że czyni możliwym nieszczęście.
Marcel Proust

Szkoda, że szczęścia nie można znaleźć na drodze do niego. Stanisław Jerzy Lec

Ten jest najszczęśliwszy z ludzi, kto koniec życia umie powiązać z jego
początkiem. Johann Wolfgang Goethe

Kiedy jesteśmy szczęśliwi, jesteśmy zawsze dobrzy, lecz kiedy jesteśmy dobrzy,
nie zawsze jesteśmy szczęśliwi. Oscar Wilde

Nigdy nie będzie szczęśliwy ten, kogo dręczy myśl, że ktoś jest szczęśliwszy od
niego. Seneka

Szczęście nie jest stacją, do której przyjeżdżasz, lecz sposobem podróżowania.
Anonim

Nic nie starzeje się tak prędko jak szczęście. Oscar Wilde



Moze znacie wiecej cytatow/powiedzonek o szczesciu?


Pozdrawiam

Krystyna

[Gość: Conka]

a może ślub to wstęp do dalszych - naj....
Pozdrawiam

[Gość: inka_s]

Gość portalu: Conka napisał(a):
> a może ślub to wstęp do dalszych - naj....
> Pozdrawiam

Powinien byc!

Z tymi szczęśliwymi dniami to myslę że powinno się je starannie kolekcjonować -
taki album w pamięci - nie jako dni naj ale jako dni po prostu szczęśliwe.
Naprawde sczęśliwi sa chyba ci ludzi ektórzy potrafia zobaczyc szczeście w
rzeczach małych. Otwarci na piękno wokół nich. I chyba - pogodni, życzliwi innym.
Ta wewnetrzna pogoda, pogodzenie sie z soba i swoimi wadami, z niedoskonałościa
innych i świata wokół - to prawie gwarancja szczęścia. Bo my naprawde mamy je w
sobie...
Na pewno znacie takich ludzi którzy - patrząc z boku powinni byc szczęśliwi.
Zdrowi, bogaci, utalentowani, urodziwi - i nieszczęśliwi, wciąż w pogoni za czyms
co wg nich potrzebne im jeszcze by poczuć sie szczęśliwymi. Są tez tacy którzy na
każde życzliwe słowo odpowiadaja niedowierzaniem, każdy komplement kwituja
nieszczerym umniejszaniem komplementowanego faktu czy rzeczy ( " -jaka fajna masz
sukienkę, pieknie ci w tym kolorze! - a to taki stary łach, juz zupełnie
niemodna..." taaak, miło było osobie szczerze wyrażajacej swe uznanie, co? :) ).

Co w tych ludzich siedzi co tak barzdo im przeszkadza w byciu szczęśliwym?

[Gość: Conka]

Umiejętność radości z drobiazgów to wielka sztuka...
Pozdrawiam

[iwa.ja]

Tak sobie Was czytam i słabo rozumiem: "naj"? Oj, było ci dużo tych "naj", ale
każde "naj" na innej, rzekłbyś, plaszczyźnie. Nie ma "naj". Jest obezwładniające
szczęście. Czasem jest to szczęscie z górnej półki: ślub, poród, rozwód (uffff!),
obrona pracy mgr, dr,...., czasami z niższej: na promie do GB w czasach ciężkiej
komuny, zakup zestawu "Rega" w salonie (?) meblowym Emilia po trzytygodniowym
wystaniu w kolejce społecznej. Ale takie najbardziej "naj" to codzienne
zwycięstwa: spokój po konflikcie w rodzinie... Jak napisała Trzcina, nie da się
hierarchizować. Szczęście jest na miarę czasu. Czasami po prostu się nie wie, że
się jest SZCZĘŚLIWYM.