porzucona....jak sie pozbierać......?

[agnes05]

"Zostaniemy przyjaciółmi"-usłyszałam od ukochanego.Cierpie niesamowicie, to
tak BOLI....!!!Nie chce już nic, chyba będe miała depresje,nie śpie,nie
słysze ukochaneej muzyki, nie mam na nic ochoty, tylko w głowie mam obraz
wszystkich spotkań, słysze wszystkie kłamstwa.......i zastanawiam sie czy to
ze mną jest coś nie tak czy z nim? Niech mi ktoś pomoże:((((((

[mskaiq]

Probujesz na sile pozbyc sie milosci, uwazasz ze to ona Ciebie rani. To nie
milosc Cie rani, to strach ze stracilas wszystko i ze musisz sie pozbyc
milosci. Musisz sie pozbyc strachu.
Musisz przestac myslec o tym, to bardzo trudne ale mozesz to zrobic. Zacznij od
spaceru i to bardzo dlugiego. Zwolnisz wtedy bardzo wiele stresu, bedziesz
mogla zasnac. Bedzie to slaby sen ale zawsze lepszy niz nic.
Kup Sobie rowniez sporo owocow, musisz jesc i staraj sie byc zajeta caly czas
aby przestac myslec. Te mysli beda wracaly ale blokuj je, powtarzaj sobie ze
nie chcesz o tym myslec.
Najgorszych jest pare pierwszych dni, musisz je przetrwac. Za wszelka cene nie
analizuj tego co sie stalo, bo takie analizowanie przynosi bardzo wiele bolu.

[agnes05]

Dzięki za dobre rady:)Teraz staram sie ich słuchać.I nie myśleć.Pójde na ten
spacer.Stwierdziłam ze dopiero teraz widać jak wiele osób mnie kocha i pomaga
mi.pozdrawiam

[darek12345]

> Dzięki za dobre rady:)Teraz staram sie ich słuchać.I nie myśleć.Pójde na ten
> spacer.Stwierdziłam ze dopiero teraz widać jak wiele osób mnie kocha i pomaga
> mi.pozdrawiam

Tu trzeba tylko czasu, trzeba przeczekać (wg mnie)

"Czas płynie i zabija rany

Posłuchaj, porzucony przez nią,
Nieznany mój przyjacielu:
W rozpaczy swojej
Nie wychodź na balkon, nie wychodź,
Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź,
Na smugę cienia nie wbiegaj,
Zaczekaj, trochę zaczekaj!

Posłuchaj, porzucona przezeń,
Nie znana mi przyjaciółko:
W rozpaczy swojej
Nie wychodź na balkon, nie wychodź,
Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź,
Na smugę cienia nie wbiegaj,
Zaczekaj, trochę zaczekaj!



Przysięgam wam, że płynie czas!
Że płynie czas i zabija rany!
Przysięgam wam, przysięgam wam,
Przysięgam wam, że płynie czas!
Że zabija rany przysięgam wam!

Dajcie czasowi czas,
(Zwólcie czarnym potoczyć się chmurom
Po was, przez was i między ustami,
I oto dzień przychodzi, nowy dzień,
One już daleko, daleko za górami!)
Tylko dajcie mu czas,

Dajcie czasowi czas,
Bo bardzo, bardzo,
Bardzo szkoda
Byłoby nas!"
E.Stachura

[mskaiq]

To dobrze ze masz wiele osob ktore Cie kochaja i pomagaja. To zawsze przynosi
ulge, milosc zawsze ja przynosi.
Postaraj sie rowniez sluchac muzyki ale nie mysl o tym co sie stalo. Staraj sie
cieszyc tak jak kiedys to robilas sluchajac jej.
Serdeczne pozdrowienia.

[12baba]

skoro Cie rzucil, to Cie nie chcial
a co to za zycie zkims, kto nas nie chce?
cos jeszcze pislas o klamstwach
zyc i byc z klamczuchem?
zadna przyjemnosc

Ty nie rozpaczaj, tylko daj na msze, ze gada sie z zycia pozbylas!

oj szczesciara, szczesciara...
*-*

[maureen2]

i najważniejsze,to kontrolować ilość zjadanych owoców,najlepiej aby ich ilość
odpowiadala ilości obrotów pedałów roweru,wtedy znowu powróci uczucie kontroli
własnej miłosci.

[agnes05]

tak.Zjadłam wielką ilość słodyczy,przyznam sie ze pomogło.Nie jest to zbyt
dobry sposób na poprawe humoru, bo jak sie w spodnie nie zmieszcze, to będe
miała nowy powód do smutku.Ale jeżdziłam jak szalona na rowerze.I stwierdziłam
ze to lepiej działa, niż alkohol,czy czekolada:)

[hawronia]

"Z czego musisz sobie zdać sprawę? Z trzech rzeczy. Po pierwsze — musisz
zobaczyć cierpienie, które ci ten narkotyk zadaje, te wzloty i upadki, te
przejmujące drżenia, niepokoje, rozczarowania, nudę, do której w końcu zawsze
prowadzi. Po drugie — musisz zrozumieć, że ten narkotyk pozbawia cię wolności,
aby kochać i cieszyć się każdą minutą i każdą rzeczą w życiu. Po trzecie —
musisz zobaczyć, jak (z powodu swojego uzależnienia i zaprogramowania)
wyposażyłeś przedmiot swojego przywiązania w piękno i wartość, której on po
prostu nie posiada. To, co cię tak bardzo oczarowało, tkwi w twojej głowie, a
nie w twojej ukochanej osobie lub rzeczy. Gdy to zobaczysz, czar zginie pod
uderzeniem miecza świadomości." A.de Mello

[agnes05]

Dziękuje Wam wszystkim.Te słowa dały mi dużo do myślenia, może rzeczywiście go
wyidealizowałam....Staram sie żyć dalej i mam nadzieje ze zdam sobie sprawe z
tego że da sie żyć bez niego...(jak ciężko to mówić...SAMA...)

[miriamfirst_]

Edward Stachura tak pisał, śpiewał:

posłuchaj porzucona przezeń nieznana mi Przyjaciółko
w rozpaczy swojej nie wychodź na balkon, nie wychodź
do bruku z góry nie przychodź, proszę nie przychodź,
na smugę cienia nie wbiegaj błagam, nie wbiegaj
zaczekaj chwilę, zaczekaj...

przysięgam wam, że płynie czas i łagodzi rany.
Tylko dajcie mu czas.
Dajcie Czasowi - Czas.
Zwólcie czarnym przetoczyć się chmurom po was, przez was i miedzy ustami.
I oto dzień nadchodzi. Nowy dzień.
One daleko już daleko za górami.
Tylko dajcie mu czas, dajcie czasowi czas
bo bardzo, bardzo szkoda byłoby nas.

To taki - mały fragment piosenki.

Jestem bardzo z Tobą, trzymam za Ciebie kciuki, żeby Ci nie było - bardzo źle,
żeby co dzień - lepiej, łatwiej, łagodniej.
Bądź cierpliwa. Wiem, że to trudne. Ale warto.
To była - pomyłka. Po co żyć w pomyłkach?

Psychologia tradycyjna mawia, że czasami ból po rozstaniu nie jest bólem " z
miłości" tylko bólem ' odstawienia, zmiany sytuacji".

Pozdrawiam Cię ciepło.

Miriam

[psychopata.z.borderline]

o matko, miriam:))))) nie moge:)

[agnes05]

Twoje słowa Miriam naprawde mi pomogły.Ciesze sie ze są jeszcze na świecie
dobrzy ludzie wrażliwi na cierpienie drugiego człowieka......Tak bardzo chce
zapomnieć,wyrwać GO z duszy ale NIE UMIEM.....!!!!!I to jest najgorsze....Nie
potrafie sobie np.myśleć o naszych kłótniach,bo nigdy nie było żadnej.Nie umiem
sie z tym pogodzić zzerwaniem z ideałemszukam w sobie wad,powodów...Bo
najgorsze jest ze nie poznałam powodu jego decyzji!Nie wiem,jak można jednego
dnia coś czuć, a drugiego być obojętnym na tę drugą osobę...I najgorsze, czemu
właśnie ja mam takie szczęście, ze znajduje idealnego dla mnie faceta, a on
mnie rzuca....i chce sie przyjażnić!!!!!Może czas zaleczy rany, ludzie mówią ze
to nie moja wina, ze to on jest dziwny i niedojrzały,ja już nie wiem nic......

[regina1981]

Mnie też ktoś kiedyś porzucił, jest to przykre doświadczenie, ale ja mam taką
teorię, że wszystko dzieje się po coś, więc jeśli się rozstaliście to widać tak
miało być, może dobrze się stało bo wreszcie zrobiło się w Twoim życiu miejsce
na prawdziwą miłość. Na pewno ciężko się po czymś takim pozbierać, dużo czasu
to zajmuje, ale na świecie są przeszło 3 miliardy facetów, 3 miliardy
potencjalnego szczęścia!!! Od czasu do czasu warto sobie popłakać, ale
najlepiej postaraj się myśleć o tym co Cię spotka dobrego w przyszłości. Staraj
się mieć jakieś zajęcie, żeby o tamtym nie myśleć.Omijaj go z daleka, nie dzwoń
i staraj się zapomnieć. Na pewno się wszystko dobrze ułoży. Pozdrawiam!!!

[agnieszka_ka]

Przede wszystkim nie analizuj! Zadnych budujacych wnioskow nie wyciagniejsz,
tylko sie dobijesz.
Zapomniec nie zapomnisz, nawet sie nie ludź. Raczej staraj sie odpedzac mysli.
Siedzac i patrzac w sciane ich nie odpedzisz. Raczej sie czyms zajmij. Rob
cokolwiek, spaceruj, ogladaj glupoty w TV, baw sie z psem-jak masz, gotuj,
zabijaj mysli czyms co gada i sie zmienia - ludzie na ulicy, telewizor,
dyskusje w radiu, ksiazki, gazety. Postaraj sie zeby w twoim otoczeniu bylo
jasno i kolorowo, ubieraj sie w zywe kolory, nasloneczniaj mieszkanie,
przemaluj sobie jakis mebel, kup nowe posciele albo jakies elementy dekoracji.

Mimo tych zabiegow nikt chyba nie zaprzeczy ze czas najlepiej leczy rany.
Trzeba czekac. Jak u dentysty, poboli i przestanie, do konca zycia nie bedzie
bolalo.

[agnes05]

Zgadzam sie. Analizowanie nic nie daje. Wręcz przeciwnie rozdrapuje to w
kółko.Ale ciągle mnie dręczą te myśli i nie umiem ich odpędzać..Ani sie
obrejrze a już analizuje przyczyny, i wyszukuje w sobie wad:/Jest troszeczke,
ale tylko troszeczke lepiej.Tak mi sie wydaje.Najpierw żyłam w całkowitej
apatii i wrogim nastawieniu do świata, teraz zaczęłam wychodzić coraz częściej
z domu.To co przezywam rozumieją głównie te osoby, które spotkało to
samo...Jeśli macie jakieś sposoby na wyjście z dołka-piszcie. O zapomnieniu
nawet nie marze, bo usłyszłam ze to wszystko i tak zostaje.Zresztą jestem jak
ta waza w cytacie" moje serce jest jak chińska waza-popękane ale w całości..."

[dwunasta_gwiazdka]

fuck fuck fuck
mam to samo :(((
co sie z nami dzieje ??
co sie dzieje z facetami ?? dlaczego ??
Trzymaj sie ciepło, ja trzymam za ciebie kciuki
wierze, ze prędzej czy póxniej sie pozbieramy :)
choc na razie jest pusto i źle ;( wszystko przypomina jego itp.
jestem w prawie tej samej sytuacji 'schrupanie' na 1 randce, zero kłutni,
wyidealizowany obraz JEGO którego tak ciezko sie pozbyć
pozdrawiam
:)

[evula]

Boze... dziewczyno, ja mialam dokladnie ten sam problem!!! I to kilka tygodni
temu. Wiem jakie to jest okrutne. Do tej pory jest mi ciezko. Widujemy sie, ale
chyba wolalabym w ogole juz nigdy go nie zobaczyc, zapomniec o nim, zeby nie
myslec o tym wszystkim a najchetniej cofnac czas, by on nigdy wczesniej nie
pojawil sie w moim zyciu. Chce by czas plynal szybciej, by mysli slably coraz
bardziej, ciezko mi wciaz.

[kazimierka14]

Feminizm. Siostrzane uczucia mogą Cię wyzwolić od myślenia o tym facecie...
Inaczej możesz zmarnować półó życia na myśleniu o nim. Nie wiem, cop zrobisz,
ale życzę Ci powodzenia ((-:
Ja mam obsesję... Wiem jak to jest...

[agnes05]

ja też cche by czas płynął szybciej...czy jest ze mną coś nie tak ze facet na 1
randce mówi ze "mógłby mnie schrupac" a na drugiej zrywa i cche być
przyjacielem.....Wiem, to z nim jest coś nie tak:/ Ale oczywiście wcześniej tak
to ukrywał ze nic nie zauważyłam....Chciałabym wyrzucić go z serca, ale nie
potrafie!!!Tkwi we mnie.Chcialabym go wogóle nie poznać, ale z drugiej str.
warto było, bo byłam naprawde szczęśliwa.Nie wiem co jest gorsze-nie zaznać
szczęścia, czy zaznać,po to aby ktoś po chwili nam je odebrał......Feminizm?
Zdecydownie na tak.Faceci to świnie.Naprawde w to wierze teraz.Komu zaufam,
skoro ANIOŁ mnie oszukał???

[eremittka]

aniołem to on był tylko w Twoim wyobrażeniu

[mskaiq]

Nie mozna wyrzucic milosci, jest czescia Ciebie dlatego zostaw ja i nie walcz z
nia bo walczysz wtedy ze Soba. Walczac z nia mozesz zniszczyc tylko Siebie.
Trzeba ufac, nie mozesz uogolniac, to nie jest prawda ze nie mozna ufac
wszystkim facetom.
Mysle ze On Ciebie kochal rowniez, co sie stalo, dlaczego to sie skonczylo?
Najczesciej przyczyna jest strach. Mysle ze On moze miec problemy ktorych nie
potrafi rozwiazac. To bardzo czesto sie zdarza. Zwykle interpretujemy to
inaczej, zwykle uwazamy ze ktos nas oszukal i oszukiwal caly czas. To bardzo
rzadko jest prawda.

[agnes05]

może sie bał ze to sie poważne zrobiło..Nie wiem.Naprawde nie poznałam powodów
nie było między nami 1 kłótni,nawet nie moge teraz myśleć o tym jaki był
okropny w stosunku do mnie bo ....nie był!! Był szczery i chiciał być
fair.Poprostu powiedzial mi ze nie cche mnie okłamywać, jak jest przy mnie to
jest cudownie zapomina o świecie itd.Ale jak mnie nie ma...to nie tęskni. I
myśli ze to chyba nie to, bo już by to wiedział.....Nie wiem może zakochałam
sioe w urojeniu o nim:( Ale ja nie potrafie tak sobie go z życia wyrzucić, z
serca....

[solaris_38]

piszesz za mało żeby coś powiedzieć

zostańmy porzyjaciółmi może naczyc wiele rzeczy
nie wiadomo co w twoim przpadku
może znaczyc między innymi próbe docenienia wspaniałych rzeczy które były
międzyn wami (nie wchodząć CZEMU sie skończyły)
albo słabość i niezdolnośc do powiedzenia wisisz mi kobieto i znikaj z mojego
życia

cokolwiek było widać .nie wiedziałaś o wielu rzeczach
GDYBYŚ wiedziała np że on się nudzi i nie ejst szczesliwy ( z jakiegoś powodu
odszedł) pewnei nie przezywałasyś tej sielanki z akóra tęskicsz

za czym rtęsknisz

za złudą

?

za czym ?
je s.i za facetem który byłby z tobą szćześliwy TO NI TEN
ten nie był


zycze spotkania takiego który będzie

s.

[agnes05]

solaris_38 napisała:

> piszesz za mało żeby coś powiedzieć
>
> zostańmy porzyjaciółmi może naczyc wiele rzeczy
> nie wiadomo co w twoim przpadku
> może znaczyc między innymi próbe docenienia wspaniałych rzeczy które były
> międzyn wami (nie wchodząć CZEMU sie skończyły)
> albo słabość i niezdolnośc do powiedzenia wisisz mi kobieto i znikaj z
mojego
>
> życia
>
> cokolwiek było widać .nie wiedziałaś o wielu rzeczach
> GDYBYŚ wiedziała np że on się nudzi i nie ejst szczesliwy ( z jakiegoś powodu
> odszedł) pewnei nie przezywałasyś tej sielanki z akóra tęskicsz
>
> za czym rtęsknisz
>
> za złudą
>
> ?
>
> za czym?
Tęsknie za tym jak było z nim cudownie, jak byłam szczęśliwa...Nie umiem sie
pogodzić z tym, ze mi to odebrał.....Nie wiem czy miał mnie dosyć...Chyba nie
widziałam ze mu ciężko, ze mówi to szczerze, ze naserio chce zostać moim
przyjacielem,przekonywqał mnie do tego, jak mu powiedziałam ze tak sie przecież
mówi,to mi odrzekł ze "u nas tak nie będzie bo my przecież jeteśmy bratnimi
duszami"......I kontaktujemy suie dalej.I teraz mam nowy dylemat, bo nie wiem
czy mam sie z nim przyjażnić czy nie?Najlepiej wyrzuciłabym go ze swojego
życia, bo chciałabym zapomnieć a tak sie nie da!!Kazda jego wiadomość to
przyspieszone bicie mojego serca,nadzieja-która upada po przeczytaniu co
napisał....MOże gdybym znikła z jego zycia,uświadomiłby sobie co tak naprawde
do mnie czuł?CZy tęskni?Czy może żyć dalej?MOże by coś zrobił?Bo on chce"mieć
ciasteczko i zjeść ciasteczko"nie mogąc do konca zrezygnowac ze mnie!!Napisałam
do niego meila,grzeczny i ładny ale wyjaśniający spr ze nie moge soe z nim
przyjażnić bo nie chce słuchać np o jego nowych dziewczynach itd, a to ze
jesteśmy bratnimi duszami to nic nie zmienia.I zeby to zrozumiał.Ale nie
wysłałam tej wiadomości>Waham soie,Poradzcie mam to skończyć?Bo właśnie ja nie
wiem,czy moge z niego całkowicie zrezygnować....

[anutka3]

najtrudniejsze rozwiązanie,stety czy niestety parę razy przez to przeszłam.jak
się na dobre nie rozstaniecie, to będziesz rozrapywac to w kółko.nie ma
przyjaźni zaraz po związku.rok później być może, tego nie wiem.

[agnes05]

ale właśnie.Ja sie czuje jakbym miała to przeciąć definitywnie.Mam takie
uczucie ze strace coś a moze jeszcze by coś z tego mogło być, a nuż....? Wiem
ze to głupie,ale nie wiem co zrobić,czy jestem gotowa na wyrzucenie go z życia
i przyjęcie z pełną odpowiedzialnością tego,ze moze nie chcieć ze mnną
rozmawiać,że to całkowicie zakończe,ze go w życiu nie zobacze....A przecież nie
oszukujmy sie JA GO KOCHAM I nie chce go stracić,może przynajmniej pozostać
przy tym małym skrawku jakim jest przyjażn od niego.....Ale to boli.Bardzo:(

[anutka3]

a wierzysz w przeznaczenie? nie takie górnolotne,ale po prostu przeświadczenie
ktoś tam to gdzieś zaplanował???założył naszą wolną wolę i przewidział,co
będziemy robić???czasami takie spojrzenie pomaga.jednym słowem- jeśli jest Wam
to pisane- będziecie ze sobą prędzej czy później.A ja z własnych doświadczeń
odradzam przyjaźń zaraz po związku.Bo dla Ciebie to nie będzie przyjaźń.A jak
on się zorientuje, może w ogóle zerwać kontakty... Zagłusz nadzieję.Powstrzymaj
się od kontaktów.Może on się zreflektuje co utracił :) ale musi do tego sam
dojść.

[solaris_38]

dla mnie miłość wynika ze znajomości kogoś

kota w worku nie da się kochac naprawdę

a tyy go nie znałaś

nie wiesz kim był i co czuł ten którego myslisz że kochałaś

porzuć złudzenia i nie daj boże nie szukaj czegoś podobnego

złudzenia sa jak narkotyki
odstraw sie od nich

jasne że boli

rzucanie narkotyków tez boli ale ... one nic nie dają

rzuć złudzenia i szukaj realnego faeta któego naprawdę pokochasz

[solaris_38]

tez tak myslę

zaraz po rozpadzie związku przyjaźń nie ejst mozliwa trzeba dac czas ranom i
przeogranzowac się wewnętrznie zanim staniesz na nowych warunkach do nowego
typu relacji

[solaris_38]

moge tylko powtórzyć coś co powiedziłąm

ZA CZYM TĘSKINISZ kobieto

za ZŁUDZENIEM?
piszesz że za chwilami kiedy byłaś szczęśliwa ale twoje złudzenie szczęścia
płynęło z tad że nie widziałaś nie czułąś ze on NIE jest tak szczęśliwy jak ci
sie wydaje
on nie był z tobą szczesliwy

za czym tęsknisz?
za byciem z facetem kóry się z tobą my=ęczy ? byle tylko nie wiedziec co on
czuje?

powtarzxam

jesli facet nie był w z topba szczesliwy to jest naturalne ze odchodzi

może nie umie być z nikim szczesliwy a może ty nie ejsteś tą kobietą

za czym tesknisz?


obudz się

[caprissa]

solaris_38 napisała:

> moge tylko powtórzyć coś co powiedziłąm
>
> ZA CZYM TĘSKINISZ kobieto
>
> za ZŁUDZENIEM?
> piszesz że za chwilami kiedy byłaś szczęśliwa ale twoje złudzenie szczęścia
> płynęło z tad że nie widziałaś nie czułąś ze on NIE jest tak szczęśliwy jak ci
>
> sie wydaje
> on nie był z tobą szczesliwy
>
> za czym tęsknisz?
> za byciem z facetem kóry się z tobą my=ęczy ? byle tylko nie wiedziec co on
> czuje?
>
> powtarzxam
>
> jesli facet nie był w z topba szczesliwy to jest naturalne ze odchodzi
>
> może nie umie być z nikim szczesliwy a może ty nie ejsteś tą kobietą
>
> za czym tesknisz?
>
>
> obudz się
I tak samo jest z kazdym.
TO muis byc we dwoch osobahc naraz, albo wniedalekim odstepie. Jak jedno na tak
a drugie na nie, nie ma nic.

[solaris_38]

.. się zgadezam...

wtedy nie ma nic za czym warto tęsknic

a jesli ktoś woli złudzenia to lepiej chyba ... narkotyki walić

[kaka.77]

Ostatnio spotykałam się z mężczyzną, twierdził, że chce mnie bliżej poznać i że
bardzo jest zainteresowany znajomościa ze mna. Znamy sie krótko, ze dwa
miesiace, ale kontaktowaliśmy sie niemal codziennie.
Kilka dni temu zaprosiłam go na wesele. Zgodził się, bo juz wcześniej wiedział
o nim. Dzisiaj też mieliśmy sie spotkać i niedawno dostałam od niego smsa, że
spotkał się ze swoja byłą dziewczyną i postanowili spróbować jeszcze raz, tak
więc nasze spotkania s juz nieaktulane.
Co o tym sądzicie?

[nom73]

kaka.77 napisała:

> Ostatnio spotykałam się z mężczyzną, twierdził, że chce mnie bliżej poznać i
> Co o tym sądzicie?

Carpe diem, korzystaj z chwili. :-)
Nic nie może wiecznie trwać dlatego warto wykorzystywać nadarzające się
sytuacje.
W sumie to uczciwy z niego chłopiec, że nie spotyka się z dwiema dziewczynami
na raz. :-)

[solaris_38]

to może róznie znaczyć

1. ze facet stara sie być w porządku
2. że facet lubi toksyczne emocje pod tytułem rzucac sie ze swoją dziewczyną i
do niej wracac

warto rozważyc oba scenariusze
:)

[agnes05]

cóż.....doszłam do takiego samego wniosku.Ze go wyidealizowałam,a tak naprawde
wcale go nie znałam:(Tak zyłam złudzeniami,które w wielkim stopniu on
spowodował,palnując np.co zrobimy za rok.Czas mija a mnie nie ma lepiej,a
podobno leczy rany.....tylko czemu tak wolno?!Walcze o siebie,bo przecież kto
to zrobi za mnie...wychodze,bawie sie,śmieje.....ale ostatnio sie rozryczałam w
ramionach przyjaciółki,miomo ze obiecałam sobie,ze nie przez niego nie popłynie
już ani jedna moja łza.Jest ciężko widze to,a życie toczy sie tak jakby obok
mnie:(

[agnes05]

solaris dziękuje za te słowa:
"złudzenia sa jak narkotyki
odstraw sie od nich"

Naprawde przydają mi sie w życiu:)

[katja]

Przezylam dokladnie to co ty ...minelo 1,5 roku i zaczynam odrozniac obraz
stworzony przeze mnie od tego prawdziwego psychopaty i dziwkarza jakim byl naprawde.
Oszukal mnie swoim zachowaniem , byl cudowny , kochany , opiekunczy etc...dlugo
tesknilam do tego obrazu , iluzjii, ale naprawde czas jest najpiekniejszym
lekarstwem i naprawde rany zalecza. Uwierz mi. Zaczynam czuc sie komfortowo,
chodze na imprezy , dostrzegam innych mezczyzn.
Jestem dumna , ze przeszlam sama przez ten okres bez tabletek a nawet wizyty u
psychologa. Sama sie z niego uleczylam z pomaca rozmow z kolezankami, czytalam
ksiazki na temat zwiazkow , plakalam, analizowalam (to wazne ze by wszystkie
niewyjasnione sprawy zanalazly swoje wytlumaczenie ) wszystko wiem i rozumiem
kiedy mnie oszukiwal, gdy prawda byla klamstwem.
Wiem kim jest naprawde , jesli czasami mam nawroty to tesknota za tym ktory nie
istnieje, ktory byl tylko w moijej glowie i ktory obraz on mi sam stworzyl swoim
podstepnym zachowaniem.
Ale jest juz dobrze, inaczej , mysle , ze przed uplywem 2 lat bede calkowicie
uleczona , czuje juz sie silna i zaczynam miec apetyt na nowy zwiazek i mam
jedno doswiadczenie za soba ktore mnie wzmacnia jako czlowieka, moge sluzyc rada
innym , wiele mnie ten zwiazek nauczyl jak rozni sa ludzie i jak moga sie
zachowywac, nigdy bym nawet nie przepuszczala.
Zycze ci wytrzymalosci, zobaczysz jutro bedzie lepiej ...wyjdziesz z tego
silnijesza i piekniejsza. Pozdrawiam!

[solaris_38]

powoli się wraca .. do sensu BEZ faceta

bedfzie dobrze

tylko czas ;)

usmiechnij się do siebie samej

jestes przeciez łądną postacią

s.

[modrooka]

Dokładnie ciebie rozumiem. Ja przeżywam to samo. Miałam faceta i nagle z dnia
na dzień stwierdził, że nie wie co czuje i chce byśmy byli przyjaciółmi. Nie
sądzę jednak, że mnie oszukiwał wcześniej co do swoich uczuć.
To nie jest tak jak niektórzy mówią, że sobie go wyidealizowałaś i nie
widziałaś, że się tobą bawi. Napewno się nie bawił. On napewno naprawdę szalał
za Tobą. Myślę, że się przestraszył związku. Tacy są niedojrzali faceci.
Zgadzam się z jednym, zerwij z nim kontakt. To trudne, ale przyjaźń z nim
wykończy cię psychicznie. Wiem co mówię.

[niuni4]

Czemu jest nas tak wiele:(
Mój facet wrócił do mnie i niby jesteśmy teraz razem, ale boję się tego czuję,
że długo to nie potrwa.. on jest inny niż kiedyś..

[yagu]

rozstanie bardzo boli. moim zdaniem spotykanie sie tuz po rozstaniu,
przyjaznienie sie nie jest dobre i sprawia, ze boli jeszcze bardziej i ciagnie
sie dalej niby-zwiazek niby-niewiadomo-co. dla mnie najlepszym rozwiazaniem
bylo nie spotykanie sie ze soba. boli bardzo to prawda. dopiero po jakims
czasie, przyjazn faktycznie byla i jest mozliwa.no ale kazdy przypadek jest
indywidualny.

pozdrawiam i zycze przetrwania, i zebys wyszla silniejsza z tego:)

[panorama12]

Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy...
ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy...

[agnes05]

dziękuje Jagusi i Panoramie.
Także myśle ze nie moge sie z nim przyjażnić, a napewno nie teraz.....Czy wyjde
silniejsza???Nie wiem,ale napewno mądrzejsza tak:)

[agnes05]

niuni 04
czytałam Twoją wypowiedz na forum Warszawy.Przykro mi ze masz taka smutną
sytuacje,chce Ci powiedzieć ze rozumiem co czujesz,bo niestety miałam to
samo,przez mojego faceta też przeżywałam huśtawke emocjonalną.koszmar
niesamowity i nikomu go nie zycze.Ja byłam, tą kochającą w tym związku...tą
wybaczającą i tą chcącą być ślepą.W końcu mnie zostawił,a teraz dowiedziałam
sie ze ma już następną Agnieszke.....faceci są perfidni,nie?!
Najgorsze ze my naprawde jesteśmy głupie,jak to powiedziała Warszawa.My nie
cchemy nic widzieć,my chcemy z nimi być,chcemy wszystko naprawiać...Ale
nauczyłam sie przy nim jednego:związku nie da sie naprawić w pojedynke.I ja
zasługuje na faceta który mnie naprawde doceni.Nie chce chwili szczęścia w
związku.Chce być naprawde pewna za tą drugą osobe i szczęśliwa!!!Tylko może za
dużo chce......???

[panorama12]

Dlaczego ciągle ten sam scenariusz? Ja kocham, ON (podobno) też, a później....
no cóż słyszę: wiesz zastanowiłem się nad tym wszystkim i to chyba nie ma
sensu... (tak zakończył się mój przedostatni związek). Oczywiście strasznie
bolało, ale nie walczyłam o niego, nasz związek, bo to bez sensu. Chcę być
kochana i kochać, a nie otrzymywać jakieś marne skrawki jego uczuć...
Po kilku miesiącach wróciłam do równowagi psychicznej, ale nie zapomniałam...
Wybaczyła, ale nie zapomniałam...
Półtora roku jałowego życia, i pojawił się ON. Nasz związek był któtki, ale za
to cudowny. Po raz kolejny usłyszałam, że musimy się rozstać, bo on nie pracuje
w Polsce, i bliska osoba w kraju to dla niego za duże obciążenie psychiczne...
A przecież ludzie żyją w "związkach na odległość"...
Ciekawe czy ten scenariusz kiedyś się zmieni.

[agnes05]

panoramo!!jestem wielką fanką Bridget Jones.ONa takich facetów
nazywa "emocjonalnymi popraprańcami"Przyznasz,że coś w tym jest?
Twoi i mój to właśnie tacy popraprani emocjonalnie faceci.Najpierw chcą,potem
sami nie wiedzą.Niedojrzali jak na swoje lata.Tylko to mnie wkurza,ze
napoczątku wydają sie dojrzali,bo inaczej w życiu nie pakowałybyśmy sie w takie
związki:(

[panorama12]

Taaaaak, chyba sama lepszego określenia nie wymyśliłabym :) Ta ich
niedojrzałość, to jakieś jedno wielkie nieporozumienie. Przecież nie są już
chłopcami którzy mają 12 lat i biegają w krótkich spodenkach za piłą na
przyszkolnym boisku. Niestety zmienili się tylko fizycznie, bo mentalnie i
emocjonalnie pozostali właśnie na tym etapie. Czasami tylko zachce im się
pobawić w dorosłe życie- takie z odpowiedzialnością za drugiego człowieka,
umiejętnością dochodzenia do kompromisów itd. ale szybko się orientują, że to
zbyt trudne. Oczywiście wiem, że generalizuję, uogólniam i że normalni faceci"
jeszcze istnieją. Agnes, musimy chyba tylko trochę poczekać, a oni się
znajdą... Ci, którzy na nas zasługują :))
Pozdrawiam

[agnes05]

myśle droga panoramo,ze będzie to droga ciężka i mozolna.To
zadziwiające,widzisz Ty po takim złym doświadczeniu znów trafiłaś na kogoś
takiego:(Najgorzej jest sie z takiego związku wyleczyć,albo uciec...bo on
niszczy człowieka a jednocześnie tak bardzo trzeba nam miłości,ze zadowolimy
sie odrobinką:(
A jak jej zabrakło to jest jeszcze gorzej:(Nie myślałam,ze będe tak przez
faceta cierpieć,a tym bardziej nie przez niego(ułożony aniołek).Teraz będe
ostrożniejsza,najgorzej ze mam złe wyobrażenie o wszystkich facetach,moja
przyjaciółka na mnie wrzeszczy ze będe ranić siebie i innych myśląc w ten
sposób o każdym.....nie wiem jak zacząć pozytywnie myśleć,po co oni sie wogóle
pakują w związki,opowiadają głupoty,udają dojrzałych,jeśli potem zaczynają sie
wahać????Lęki jak u nastolatek a nie u dorosłych facetów.Mam 19 lat,a jestem
bardziej ustablilizowana emocjonalnie niż 21latek....

[agnes05]

dla wszystkich cierpiących: napadłam dziś na biblioteke,a konkretnie na dział
psychologiczny!!!!!I mam ciekawą książke,która zainteresuje każdego po
nieudanym związku:"Czas samotności"H.G.Tietze
Licze na to ze mi pomoże:)

[caprissa]

agnes05 napisała:

> panoramo!!jestem wielką fanką Bridget Jones.ONa takich facetów
> nazywa "emocjonalnymi popraprańcami"Przyznasz,że coś w tym jest?
> Twoi i mój to właśnie tacy popraprani emocjonalnie faceci.
Kobiety tez są takie popaprane!
Najpierw chcą,potem
> sami nie wiedzą.Niedojrzali jak na swoje lata.Tylko to mnie wkurza,ze
> napoczątku wydają sie dojrzali,bo inaczej w życiu nie pakowałybyśmy sie w
takie
>
> związki:(
Najpierw chcą
I mają racje. Aby wejśc do rzeki, trzeba umoczyć nogi. Jak z daleka mozna
stwierdzić, jaka jest rzeka? Jaka w niej woda? To smao ze związkiem. Oboje są
na tak, ale uczucia są jak piłka w locie. I z każdym dniem się człowiek
poznaje, bada uczucia. I co sie okazuje, że ejst i że nie kocha, a tylko lubi.
Ma do tego prawo, bo nie ma nic gorszego jak życ wbrew włansym uczuciom.

A wy moje drogie jak byście sie zachowały? Poznajecie kogoś, spotykacie się,
ejsteście na tak. A potem okazuje się, że lubicie, nie kochacie. I co robicie?
Nie to samo co Ci panowie?
Ale znając kobiety to do głosu dojrzie rozumek: nie kocham go, lubie, Jets
dobry, spokojny. Ma kase, bedzie mi znim odbrze. Zatem, zostaje.

Jak wdiac, panowie sa DOJRZALSI I SZCZERZY> Oni jak cos to na urode leca. Panie
na kase. Taki wymiennik handlowy. Dobrze, ze to sie zaciera, bo i panie maja
szanse zarobku.
I skonczcie ten watek, bo im wiecje mowcie tym bardziej pokazujcie
jakie "dziecinnne jestescie". Jak male dziewczynki. Nie dlai mi zabaki, ktora
JA CHCIALAM< JA WYBRAŁAM!!!!!!!!!! Ja Ja!!!!
Miłosc - to OBOJE a nie tylko co jedno chce. i to nie ejst egoizm, a agape
czyli my.

[agnes05]

caprissa ja wiem,ze nikogo do miłości nie zmusze.Tylko mnie to najbardziej
zraniło ze to on planował,co będziemy robić razem za kilka miesięcy,to on
kłamał,ze ja jestem jego ideałem,ze żadnej innej absolutnie nie chce.....ja sie
wtedy z tego śmiałam i nie rzucałam takich wielkich słów,stwierdzając ze czas
pokaże...a po niedługim czasie on stwierdził ze mnie bardzo lubi,ze chce byśmy
byli przyjaciółmi,ale to nie dla tego ze kogoś ma,BROŃ BOŻE!!!A prawda jest
taka,ze....wymienił mnie na inną,to jakże mam przejść z tym do porządku
dziennego?!!!!!!!

[caprissa]

agnes05 napisała:

> caprissa ja wiem,ze nikogo do miłości nie zmusze.Tylko mnie to najbardziej
> zraniło ze to on planował,co będziemy robić razem za kilka miesięcy,to on
> kłamał,ze ja jestem jego ideałem,ze żadnej innej absolutnie nie chce.....ja
sie
>
> wtedy z tego śmiałam i nie rzucałam takich wielkich słów,stwierdzając ze czas
> pokaże...a po niedługim czasie on stwierdził ze mnie bardzo lubi,ze chce byśmy
>
> byli przyjaciółmi,ale to nie dla tego ze kogoś ma,BROŃ BOŻE!!!A prawda jest
> taka,ze....wymienił mnie na inną,to jakże mam przejść z tym do porządku
> dziennego?!!!!!!!
Kochanie:):) Wiem:):
Tylko zauwaz, ze czlowiek mowi a szczegolnie facet to co czuje ale na biezaco!
Pomijam babiaryz co maj dwie narza i jednej i drugiej klamia.
I zobacz on mowil to, co cuzl w danje chwili. No a ze uczucia rosna albo nie to
w koncu usiwadomil sobie, ze lubi. Ja uwazam, ze to dojrzały i madry facet.
Kazde zakonczenie i nieodwzajemnienie BOLI. To jasne. Ale denerwuje mnie jak
mowi sie na kogos wtedy, ze jest niedojrzały. Ja byłam dojrzała na zwiazek od
19 lat I co i nic:) Dojrzałam, ale nie kochałam na tyle, aby byc do konca
swoich dni:) Poza tym,czasem, nie iskrzyło obopolnie.
Zwiazki nie polegaja na tym, ze ktos mowi: o dojrzałem! teraz kogo nie spotkam
to stworze super zwiazek. Nie tak. Trzeba kochac i to obopolnie. I nie ma tu
nic do rzeczy wiek, dojrzałosc. Polega to na tym, ze spotykaj sie osoby i
iskrzy pomiedzy nimi. I to daje baze na budowe zwiazku, ale oboje. I jak to
trwa i trwa tzn, ze jednak COS ich łaczy, ze to nie fascynacja, zauorczenie a
Miłosc.

Dojrzałsoc to odpowiedizlnosc za cyzny, ale własne np zjem w nicy to zdaje
sobie sprawe, ze utyej. Taki banalny pryzklad podam:)
A uczucia to sprawa serca, naszych emocji. To sprawa swiat ducha.

[dwunasta_gwiazdka]

jeju czytam to co napisalaś i czuje sie tak jakbys Ty była mną albo ja Tobą, a
twój związek moim zwiazkiem :((((
miałam tak samo :(
a myslałam ze jestem jedyna i najbiedniejsza na świecie ;)

pozdrawiam i czytam dalej

[panorama12]

Caprisso, całkowicie się z Tobą zgadzam, jeżeli chodzi o owa rzekę. Trzeba do
niej wejść,trochę w niej pobyć, aby sprawdzić czy się nam podoba. Wyjść też
można w każdej chwili, kiedy uznamy, że np. woda jest za bardzo zimna, albo
rwąca... A NIEDOJRZAŁOŚĆ w tym przypadku polega na tym, że facet stoi w tej
rzece, mówi, że jest szczęśliwy, że jest mu cudownie, a za kilka dni, mówi że
są za blisko...
Przestraszył się? Może... Ale czego? Może tego, że zrobiło się poważnie, bo
zaczął mówić o tym, że ta rzeka to coś na co czekał całe życie... To właśnie
jest NIEDOJRZAŁOŚĆ!!!!!!!

[agnes05]

dziękuje Panoramo12.
Lepiej bym tego nie ujeła:))

[panorama12]

Nie ma za co Agnes05 :))

[caprissa]

panorama12 napisała:

> Caprisso, całkowicie się z Tobą zgadzam, jeżeli chodzi o owa rzekę. Trzeba do
> niej wejść,trochę w niej pobyć, aby sprawdzić czy się nam podoba. Wyjść też
> można w każdej chwili, kiedy uznamy, że np. woda jest za bardzo zimna, albo
> rwąca...
ok i tu sie zgadzam.

A dalej to

A NIEDOJRZAŁOŚĆ w tym przypadku polega na tym, że facet stoi w tej
> rzece, mówi, że jest szczęśliwy, że jest mu cudownie, a za kilka dni, mówi że
> są za blisko...
Czyli jest ok, bo mowi to, co w danej chiwli czuje. On jest w rzece i moze w
niej wyjsc jak stwierdiz ze jest za zimna labo cos. I on to zrobil. Jets wniej
i stwierdza ze: za blikso - ja zinterpretowałabym, ze za szybko albo - widzi
ze Ty jestes na tak, a on na nie albo na tak/nie.
Widzisz za malo mowicie ze soba.
To sa jego odczucia. A ty zadnemu facetowi tak nie powiedziałas? Nie umawiałas
sie a nagle patrzysz on taki za bardzo na tak, za bardzo adoruje to co robi
kobieta? Szybko tnie, albo urywa znajomosc. Albo mowi to samo: nie jestem
gotowa, za syzbko.
Oj kobiety jak łatwo bronic siebie, no bo to ja KOCHAm a on mnie nie!!! I tego
nie mozecie scierpiec. urazona duma i niedojrzałosc. Aby byc w zwiaku, trzeba
wiedziec co to zwiazek, co to uczucia drugeiego czlowieka i jak sie zaczyna
zwiazki. A poznnaie potrzebuje czasu! To nie jest tak,ze Ty kochaz i on ma Cie
kochac i koniec. jest czas na poznanie i pokazanie co to jest to co was łaczy,
czy to uczucie obopolne czy plytkie itd. Stad jets okres chodzenia,,
narzeczenstwa itd.

[panorama12]

Za blisko, to w tym wypadku nie oznaczało za szybko. Byliśmy ze sobą półtora
roku. To on zaczął mówić o zaręczynach... A później powiedział, że się tego
wszystkiego przestraszył. Dokładnie tydzień po tym, jak powiedział, że musi się
zastanowić nad wyborem pierścionka zaręczynowego. W ciągu kilku dni zmienił
zdanie odnoścnie tak ważnej sprawy? Wiem, że jeżeli chodzi o uczucia to tutaj
nie można być niczego pewnym, ale to już przesada... TO JEST NIEDOJRZAŁOŚĆ, nie
radził sobie z własnymi emocjami!!!!! Bo skoro nic nie czuł, to po co mówił, że
kocha... A skoro kochał, to co? W ciągu tygonia przeszedł od płomiennego
uczucia do letniej znajomości. Trochę szybko!
A to co pisałaś o urażonej dumie to bez sensu. Sorry :)) To boli, bo w grę
wchodziły uczucia... Nie byłam zła na niego, bo uraził moją dumę. Byłam zła, bo
mnie oszukał...

[katja]

Zgadzam sie z Panorama. Zadne urazone dumy a tylko bol i zal po oszustwie. I to
chyba normalne odczucia. Raczej te sa normalne niz te nienormalne przechodzenie
w ciagu tygodnia od plomiennej milosci do zdziwienia co ta kobieta tu robi?

[caprissa]

katja napisał(a):

> Zgadzam sie z Panorama. Zadne urazone dumy a tylko bol i zal po oszustwie. I
to
> chyba normalne odczucia. Raczej te sa normalne niz te nienormalne
przechodzenie
> w ciagu tygodnia od plomiennej milosci do zdziwienia co ta kobieta tu robi?

Bol i zal, bo odszedl do innej, bo mnie zostwaił, bo mnie nie kocha. I potem
dosuzkujmey sie "wad" u siebie: abo jestem taka, to wola ja, a bo nie mam tego.
I taki zaciks w sercu, ze wybrał tamta no i płacz - a to jest taka urażona
duma, ale nie w tym znaczeniu co powszechnie, w znaczeniu uczuciowym. Każda
opuszczona kobieta czuje sie GORSZA. czuje, ze widocznie jest do kitu, skoro On
czyli ten co darzy go uczuciem ja zostawił.

[panorama12]

Caprisso, ale on nie odszedł do innej! Wiem to, bo niestety mieliśmy wspólnych
znajmych, którzy przez jakiś czas informowali mnie co u niego słychać. Że niby
byli tacy przejęci tym, co się stało... Tak było do momentu, gdy sama sobie nie
powiedziałam DOŚĆ. Nic mnie to nie obchodzi, bo on ma swoje życie i ja swoje...
Kiedy powidziałam to głośno, wyraźnie i dobitnie... skończyły się opowieści
dziwnej treści :)) Więc proszę Cię Caprisso, a właściwie błagam :) nie pisz
więcej, że tego nie można nazwać NIEDOJRZAŁOŚCIĄ!!!!!!!!!

[caprissa]

panorama12 napisała:

> Caprisso, ale on nie odszedł do innej! Wiem to, bo niestety mieliśmy
wspólnych
> znajmych, którzy przez jakiś czas informowali mnie co u niego słychać. Że
niby
> byli tacy przejęci tym, co się stało...
Alez jak on nie kocha to nie che byc w zwiakzu z dan osoba i wcale nie muis isc
do innej, chcoc czesto tak jest. Moze byc tez sam. Zakonczyc zwiazek i byc sam.
Ma do tego prawo. Postepuje zgodnie ze swoimi uczuciami. Podobnie jak kobiety,
nie kochaj i ida do drugiego. tez porzucaja w waszym mniemaniu.

Tak było do momentu, gdy sama sobie nie
>
> powiedziałam DOŚĆ. Nic mnie to nie obchodzi, bo on ma swoje życie i ja
swoje...
>
> Kiedy powidziałam to głośno, wyraźnie i dobitnie... skończyły się opowieści
> dziwnej treści :)) Więc proszę Cię Caprisso, a właściwie błagam :) nie pisz
> więcej, że tego nie można nazwać NIEDOJRZAŁOŚCIĄ!!!!!!!!!
Jak sie nie kochacie to dojrzłaoc polega na tym ze sobie to mowicie i
dojrzałosc polega na tym, ze sie godnie znosi to, ze jednak ktos nie pała do
mnie taka miloscia jak ja do niego. A w milosic to jest tak, ze trzeba dwojga a
nie jednego. Milosc to dzierganie tkaniny milosic ale we dwoje.

bo najbardziej boli...

[agniecha75]

Obie macie racje.
W pelni popieram panorame12, tez spotkalam sie z tki m osobinikiem, ktory w
marcu mowil jak fajnie bedzie nam jak bedziemy blizej siebie, czego to my nie
bedziemy robic, spedzac czas i w ogole, a w kwietniu powiedzial mi ze biore
wszystko too fast too far (po roku !!!!). TO JEST NIEDOJRZALOSC i zabawa
ludzkimi uczuciami. Co mozez zrobic. uszanowac te cholerna JEGO decyzje, bez
slowa, bez dyskusji, bo on nie chce dyskutowac i nie chce rozmawiac.
A jesli chodzi o bol, to wierz mi, nie chodzie o odtracenie, ale o to co pieknie
ujela Jeanette Winthersen (czy jakos tak, przepraszam jesli przekrecilam
nzwisko, autorka m.in ksiazki "Plec wisni"). "bo nic w zyciu nie boli bardziej,
niz to jak uswiadamiamy sobie , ze kochana przez nas nas osoba po prostu na te
milosc nie zalugiwala". I to jest sedno. Dlatego zal, dlatego smutek.

[kiki2222]

Do caprisy,
ja zgadzam się z moimi poprzedniczkami i nazywam to "nieodpowiedzilanością i
niedorosłością", bo tu nie chodzi o chodzenie i trzymanie się za ręczkę, mówimy
o planowaniu czegoś razem o wspólnych planach, i co jest dobrze, dobrze, a tu
raptem pięknego dnia"no nie to jednak jest nie to", wiem co mówię bo mój
narzeczony zostawił mnie na 2-ce przed naszym ślubem, i jak to nazwać, ja bym
powiedziałą TCHÓRZ!!!!!!!
Ja nie byłąm idelana, nikt nie jest ale tak zwana odpowiedzialnośc w pewnym
wieku wszytskich obowiązuje, a jeżeli tego nawet nie ma to o czym my tutaj
mówimy.

[caprissa]

panorama12 napisała:

> Za blisko, to w tym wypadku nie oznaczało za szybko. Byliśmy ze sobą półtora
> roku. To on zaczął mówić o zaręczynach... A później powiedział, że się tego
> wszystkiego przestraszył. Dokładnie tydzień po tym, jak powiedział, że musi
się
>
> zastanowić nad wyborem pierścionka zaręczynowego.

Uszanujmy czyjes uczucia. Za blisko tzn za szybko, potwierdzasz to tym, co
piszesz. Człowiek jak wchodiz do wody to tez idzie idzie i nagle strach, Boze
za głeboko. I zastanawia sie isc dalej czy szybko wracac. On był z Toba,
kochał, alewazne jest aby upenwi csie czy sa to uczucia obopolne, czy tylko
fascynacja, takie zaurocazenie. 1,5 roku to nie tak duzo. Własnie Ci co tak
syzbko podejmuja decyzje o byciu razme w sensie slubu - po roku, pol roku
znajomosci - czesto dzialaja pod wplywem zauroczenia, fascynacji. To czas
pokazuje jakie to uczucie. I jesli trwa dlugo, a my nadal czujemy, ze ta osoba
jest nam bliska, jest taka "nasza" to znak, ze nie skoncyz sie to jak u innych(
trzeba pielegnowac to druga sprawa), ze jest to milosc niz tylko fascynacja.
Wlasnie fascynacja, zaurocznie trwa 2 lata i jelsi ktos w tym czasie podejmuje
decyzje to pote, ale nie zawsze sa takie rozdzwieki, ludzie sie rozstaja ale po
slubie..
Moim zdaniem dobrze, ze zweryfikowal swoje uczucia wczesniej niz by mial ozenic
sie z Toba, Ty bys byla happy, a oni tak by odszedl.

W ciągu kilku dni zmienił
> zdanie odnoścnie tak ważnej sprawy? Wiem, że jeżeli chodzi o uczucia to tutaj
> nie można być niczego pewnym, ale to już przesada... TO JEST NIEDOJRZAŁOŚĆ,
nie
>
> radził sobie z własnymi emocjami!!!!! Bo skoro nic nie czuł, to po co mówił,
że
>
> kocha... A skoro kochał, to co? W ciągu tygonia przeszedł od płomiennego
> uczucia do letniej znajomości. Trochę szybko!
Ty piszesz jak niedojrzała osoba. Jak to nic nie czul? Czul przez 1,5 roku.
Ale widocznie bylo to silne zauroczenie, fascynacja. Milosc przetrwa nie takie
rzeczy. A oznaka milosciwiesz co jest? jak tyle jst sie ze soba i.. sie teskni.
teskni sie do tej osoby jak jej nie ma, czlowiek odczuwa brak rozmow, ktore
tyle dawaly, teskni sie za jej usmiechem, za dlonia, za spacerami. To wiem od
zon i widizlam w ich oczahc takie iskierki. Dokladnie 2, a ich mezowie byli
zapalonymi pasjonatami wedrowek gorskich. CZesto ich nie brali ze soba:) Takie
meskie wspinaczki:) !,5 roku to jest malo, napewno 24 h na dobe sie nie
widizeliscie. Tak wylonic z tego 1,5 roku to bedzie kilka miesiecy.
Tu chodiz o czas, to on pokazuje co dla siebie znacyzmy:):) On pokazuje, ze
mija czas i to dlugi a my wciaz jestesmy na tak, oboje a my wciaz mamy to samo
w sercu. I teksnimy:)))))))))Kochamy:))))))
Milosc to uczucia, ale i pewna postwa wobez tej dugiej osoby.

A Ty jak bys dostałą pierscionek i byc swteirdizla nie kocham go, ale b. lubie
oddałabys go i zerwa;a zarecyzny? Czy raczje powiedizła/; fajny jets, dobry,
fajnie mi znim, bedzie dobrym mezem a nawet ojcem, zenie sie. Milosc i tak nie
trwa wiecznie.
Dla mnie to czyste wyrachowanie. Bo lubic mozan kazdego, a jak ma jeszcze
posade to i zyc z nim.
A kocha sie nieliznych, bliskich nam:)

[hannah2000]

Tak,tak wszysko pięknie, ładnie... Pewnie, że jeżeli byłabym w zwiazku i
zorientowała sie, że to jednak nie "to", to powiedziałbym mu o tym. Ale to nie
jest tak, ze siedzisz sobie w domu, myślisz o tym, że jest fajnie, że go
kochasz... A za kilka dni mówisz sama do siebie, że ojjj sorry- pomyliłam
się... I biegniesz z tym newsem do NIEGO.
Wiem, ze zakochać można się w ciągu tygodnia ( a nawet w krótszym okresie
czasu) ale odkochać sadzę, że już nie...
Trochę zdziwiło mnie, że Twoim zdaniem fascynacja (a nie miłość) drugą osobą
może trwać półtora roku!! Gdyby tak było, to kobieto wypaliłabyś się!! Okres
fascynacji, to czas szaleństwa, wzdychania do drugiej osoby, ciągłej huśtawki
nastrojów. Od euforii (gdy ON jest obok), po bezgraniczny smutek (gdy go nie
ma) i to trwa zdecydowanie krócej niż póltora roku. Później przychodzi czas na
kolejne fazy związku, jak minie fascynacja...
I my byliśmy w tej kolejnej fazie.

[hannah2000]

Jestem w stanie zrozumieć Panoramę i Agnes, też ma za sobą związek z
niedojrzałym mężczyzną.

[agnes05]

eh...ile nas jest?????????cierpiących i porzuconych:/

[caprissa]

agnes05 napisała:

> eh...ile nas jest?????????cierpiących i porzuconych:/

Tyle ile porzuconych mężczyzn. Co nie ma takich ? Są i tez cierpią. Ale uczucia
są albo ich nie ma.
Jak nazwac te kobiety, które porzucają? Niedojrzałe, skor tak nazywaci panów.

Kiedys kiedy to poan zarabiał a ona tylko wychowywała dzieci to faktycznie
inaczje sie stosunki mialy. Ale teraz kiedy kobieta moze miec to samo bez pana
czyli zwiazke nie ejst tylko ukladem ja tobie to, ty mi to i bedzimey razme.
Kiedys zwiazki pryzpominaly uklad, zeby nie mowic handel. teraz ludzie tez
handluja soba i sa to koboiety. Jak go nie kocha, to nie odchodiz, bo on
zapewni byt, ma dostatek itd.
A z panami jets naowdrót, odchodza. trudno byc z kims do kogo nic sie nie
czuje, tylko lubienie itd.

Dla mnie niedojrzłay facet to taki, ktory ciagnie dwa zwiaki naraz, jest i z
jedna i druga i klamie, aby nie wysżło na jaw. To jets niedojrzałosc. Bo
dojrzałosc todecyzja wybieram te, jestem zainteresowany, zobayczmy jak to
bdzie, co czujemy do siebie cyzli jest to czas,w ktoeym jeden moze swterdzic
ze nie kocha tak mocno aby byc z kims do konca zycia. I takie mowinie ze jest
sie porzucona itd to jest niedojrzałosc i dziecinnosc. Moje drogie kobiety.

[caprissa]

hannah2000 napisała:

> Jestem w stanie zrozumieć Panoramę i Agnes, też ma za sobą związek z
> niedojrzałym mężczyzną.



A ja rozumiem Was niedojrzałe kobiety. Żal mi was.

[panorama12]

zupełnie niepotrzebnie...

[kiki2222]

Piszecie dziewczyny. znałam 1.5 roku 2-3 lata, a ja znałąm kogoś (lub tak mi
się tylko wydawało) 6 lat. Zmieniłąm prace, miejsce zamieszkania dla niego,
wspólne plany (i tutaj jego naciski na legalizację związku), i co zamówiona
suknia i to wszytsko. I pewnego dnia przestało mu pasowac to co pasowąło przez
6 lat?, napisałm wcześniej nie jestem idealna, kochałąm go bardzo i myślę (albo
znowu mi się wydawało), że on mnie też kochał, jego słowa, czyny to
potwierdzały. No cóż, stało się jak się stało, do dzisiaj nie znam prawdziwych
powodów, bo nie kłóciliśmy się, wszyscy uważali że jeseśmy dla siebie stworzeni
(także wizja cudownego związku nie byłą tylko moją wizją), bo powód dla mnie
nie bo nie pasuje mi to i to....(czyli nic).
Mówiłam , mu ze nie mam pretensji o to że się nie ułożyło, bo każdemu moż się
to zdarzyć, ale mógł wcześniej podzielić się ze mną swoimi wątpliwościami,
A jaka jest prawda, czy to inna kobieta?, czy on był niedojarzały, chociaż w
wieku 36 lat można być niedojrzałym?, no chyab tak!
Nie wiem , czy kiedykolwiek, będę chciałą słuchać co było tego przyczyną, bo
nie wiem czy jeszcze będzie mi to potrzebne, na razie mam ogromny żal i smutek
w sercu

[mirabell]

Caprisso, skoro tak bronisz facetow, to wytlumacz mi jedna rzecz. Mianowicie,
faceci tacy (co porzucaja) umawiaja sie z dziewczynami, ktore im sie podobaja.
Po pewnym czasie ida z nimi do lozka (co jest bardzo czeste w obecnych czasach),
a potem, znowu po uplywie pewnego czasu twierdza, ze juz im sie odwidzialo, ze
sie pomylili lub daja podobna wymowke. Wedlug mnie to jest wlasnie
niedojrzalosc, albo nawet cos gorszego. Czy oni w ten sposob daja do
zrozumienia, ze dziewczyna byla dobra do lozka, ale do trwalego zwiazku
(malzenstwa, czy jak kto woli) to juz sie nie nada? Tylko prosze nie pisz, ze
dziewczyna wiedziala, co robi i sama sie na to godzila, poniewaz wszystkie
dobrze wiemy, jak panowie nas umieja podejsc i zmanipulowac.

[hieroglif1]

no tak... ma to związek w pewien nierozerwalny sposób, chociaż to może mało
zrozumiałe, z pewną sprawą, którą poruszyłam na łamach.. chodzi mianowicie o
to, że czasem nie zdajemy sobie sparwy z tego, w jaki sposób oddziałowujemy na
innych, a ni z tego, w jaki sposób oddziaływują na nas okoliczności. I do tego
wszystkiego dochodzi niechęć do opisywania swoich tak zwanych wynurzeń- a nie
ma to niczego wspólnego z depresją szeroko pojętą, ale z tym, aby pisząc to, co
uwazamy za swoją własną sprawę nie oddziaływać na inne osoby, ani nie pozwalać,
aby cokolwiek na wynurzenia oddziaływało- ma się to do tak zwanej zasady
równowagi, ale ta nie ma niczego wspólnego z zasadami równowagi, którą keuje
się w religii, np. buddyjskiej, czy dyktoweanymi jakimikolwiek innymi zasadami
np. moralnymi w tematykach religijnych.
Tak więc..:) Równowaga, której Ci przeszkadza widzenie jej u innych... wszystko
ma swoje własne miejsce, początek i koniec..
związek, który miałam, skończył się - dla mnie- już w marcu. I chociaż jest to
okrutna prawda, tak jest naprawdę, bo wrażenie po zakończeniu ma się. A skoro
wszystko ma swój poczatek, miejsce i koniec, wszystko płynie i zmienia się. W
przyrodzie nic nie ginie, tylko zmienia swojego właściciela- takie powiedzenie,
które nie ma niczego wspólnego z zadną z kultur, a jedynie z zasadą równowagi w
przyrodzie :).

[agnes05]

dziękuje Hieroglifowi.ZA spokój duszy:)

[agnes05]

Caprissa daj już spokój.Nie męcz nas!!!

[milaosobka]

Przeczytalam tylko poczatek,bo duzo tych odp.
Moge tylko z wlasnego doswiadczenia (przezylam cos takiego pare miesiecy temu)
powiedziec ze trzeba to zamknac,widocznie nie byl Ciebie wart.Mi wiele ludzi
dobrze doradzalo,nie sluchalam,zylam z nadzieja ze wszystko sie ulozy. zylam w
depresji,10kg mniej itd.Teraz widze ze stracilam kupe czasu,czasu ktory mogl mi
przyniesc cos nowego i lepszego.Teraz zaluje ze nie sluchalam madrych
ludzi.Stanelam juz na nogi i teraz widze ze trzeba bylo wczesniej.Jedna rada
tylko,jak tylko sie pojawi pogon go daleko (nie spotykaj sie,nie odpisuj),bo
znowu rozdrapiesz rany.Zacznij zyc.
Zycze powodzenia,wierze ze zjawi sie Ktos kto jest wart Twoich uczuc.

[agnes05]

Tak miłaosóbko,też w to wierze,ze znajde i Ty także:)
Nie będe sie z nim kontaktować,mnie boli sam widok miejsc w których byliśmy,a
co dopiero rozmowa z nim:(((((Posłucham dobrej rady,dlatego tak bardzo cche je
słyszeć,bo już nie umiem wytrzymać w tej depresji,w tym bólu....to mnie wypala
od środka!!!!Chce walczyć o siebie,ale jeszcze nie bardzo wiem,jak sie do tego
zabrać.....:(

[milaosobka]

Damy rade,zobaczysz,jeszcze bedziemy sie z tego smiac kiedys.
Nie wiem skad jestes,jak masz ochote napisz maila na priv
[e-mail],jak chcesz pogadac pogadamy i moze Ci bedzie lepiej,takie
cos pomaga,tylko mi nie siedziec w domu i nie wyc.
Pozdr

[caprissa]

dobrze to ujełas. Skor nie ma dwoje to nie było to. W miłosic oboje musza czuc,
to samo.
jest czas na pokaanie coto za uczucia. Inie mozna mowic, wiodcznienie byl
Ciebie wart, bo tym samym wypacza sie pojecie zwiazku. Po prostu nie kochal, a
nie nie byl wart.

[tanczacyzwilkami]

"...tylko dajcie mu czas
dajcie czasowi czas
zwólcie czarnym potoczyc sie chmurom
po nas ,przez nas i ponad nami..."

a potem znowu będzie słońce

[kociak19]

Nie czytałam poprzednich postów, więc nie wiem co Ci poradzono.

Moja rada - odczekać...

Od rozstania z moim (teraz już byłym) facetem minęły prawie 2m-ce i już czuję się lepiej (chyba). Dopiero niedawno podjęłam "męską" decyzję i skasowałam wszystkie sms-y od niego. Myślę o nim coraz rzadziej, czasem łezka mi poleci, ale coraz częściej potrafię uśmiechnąć się na wspomnienie tych fajnych chwil :-)

Zajmij się czymś na co nie miałaś czasu, spotykaj sie z przyjaciółmi tak często jak tylko to możliwe (pomaga).

Banalne, ale... czas leczy rany :-)

Pozdrawiam i 3maj się ciepło :-)

[agnes05]

to nie są banały.Naprawde dziękuje za wszystkie dobre rady.Powoli ucze sie
normalnego życia i...widze,że moge wiele zrobić dla siebie.Walcze o siebie i
nie płacze.Jest troszeczke lepiej....

[mal-tka]

Ja właśnie mam taki sam problem byliśmy para a on zdnia nadzień zarzadał odemni
przyjażni.Tłumacze mu że ja nie potrafie i prosze go o czas, ale on nie chce ze
mna byćw przyjazni ja nie umiem kochać i byc jednoczesnie przyjacółką ,ale nie
pozwala mi sie od siebie uwolnić.prosze go aby dał mi spokuj przecież nie chce
ze mna być nie kocha mnie tak trudno mi go zrozumieć myśle ze nie jest
szczery.on twierdzi że nie może ze mna być bo nie chce mnie ranić bedac razem
bedzie mnie okłamywał a on tego nie chce,a ja nie potrafie sie zaspokoć jego
przyjażnia
i czuje jak sie wypalam od środka.walcze sama z soba,a gdy ja przestaje sie
odzywać w tedy on mnóstwo smsów wierszyków że teskni ze mu mnie brakuje ja nie
rozumie tego czy ktoś mógł by mi pomóc prosze.

[agnes05]

mal-tko,wiem co czujesz....solidaryzuje sie z Tobą i nikomu nie życze takiej
huśtawki emocjonalnej,na jaką jesteśmy skazane...gdybym tylko wiedziała,jak nam
pomóc......
Nie wiem,niestety.Powiem Ci,ze to jest egoistyczne zachowanie naszych
byłych,ktorzy mimo wszystko chcieliby nas chociaż troche jeszcze mieć...a może
sposób na uspokojenie sumienia......
Jeśli Cie to bardzo boli,każdy kontakt z nim,to przerwij to.Przecież on sam
zniszczył Wasz związek!!Ja przerwałam,miesiąc sie nie odzywam,chociaż on pisze
i musze Ci powiedzieć ze jest teraz troszke lepiej,patrze na niego troche z
oddali,może nie jest tak cudownie,bo wiele rzeczy mi go przypomina i wtedy
depresja zaczyna sie od nowa,ale myśle ze ten czas troche mi pomógł...
Teraz nawet zastanawiam sie czy sie nie odpisac ,jak on sie odezwie.Zobaczyć
swoją reakcje,jak do tego podchodze.Jeśli boli Cie każdy kontakt z nim,to
zablokuj go na necie itd.Ale wcześniej napisz mu maila,zeby Cie zrozumiał i
uszanował to ze cchesz skończyć.
Może też przyda Ci sie moja inna stronka,bo jak widzisz miałam identyczny
problem: forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=26346520&v=2&s=0

[mal-tka]

Dziekuje za dobre słowo,nie potrafie z nim nie pisać na gg prosze go aby
przestał aj już nie wiem czy on za cel postanowił sobe znszczyć mnie.nie
rozumie ze ja nie potrtrafie być przyjacielem nie mam siły aby zerwać to raz na
zawsze zablokuje go to on wtedy ssmsy na komórke.a ja nie mam siły .z skad
wziełaś ta siłe odpisz chciałabym sie z toba spotkać. njgorsze jest to że ja
mysle że on wróci że mu zalezy poco pisze że teskni że mu mnie brakuje nie
umiem sie pozberać po takich słowach.prubuje mu odmawać czasu nie pisac żawsze
gdy mnie zaczepi teraz przegemna spotkanie do którego nie moge dopuścić.czy
bede mieć na tyle siły nie widzeliśmy sie mesac ja wyjechalam nad morze.ale
kiedyś musze wrucić i dojdzie do spotkania boje sie że mi wszystko wruci i
znowu bede siedzieć w domu i ryczeć a teraz czuje ze sie troszeczke
uwolniłam.odpsz

[agnes05]

mal-tka możesz napisać na mój adres: [e-mail]
Zapraszam:)

[ii5]

Ile dziewczyn jest bądź było w tej samej sytuacji.Przejrzałam wszytskie
opinie..Macie racje to boli, boli jak cholera, wypala, niszczy, nie pozwala
normlanie zyć. nie mozna mysleć, jesc, spac. nic nie cieszy, wszystko smuci.
Mama pocieszała mnie..pamietam, kupiła mi nawet to, o czym zawsze marzyłam i to
nic nie dało. nic nie chcialam, chcialam jego. Zostawił mnie po 9 miesiacach- 2
tygodnie przed studniowką--powiedział "nie pojdziemy razem, chcesz to sobie
kogos weź"- poczulam się jakby mi rozdarł serce własnymi rekoma. Jak czytam Twoj
post agnes łza zakręcila sie w oku, mimo ze bylo to w grudniu..Ale przysięgam
nikomu tego nie życze, nikomu .nie moglam sie uczyć, schudłam chyba 8
kilogramów, wiecznie chodzilam zaplakana..wtedy to była tragedia. Ale jak
wszyscy wiemy- czas leczy rany. teraz widze swoja głupote, gdy wydzwaniałam,
prosilam o rozmowe itd. A stuacja wowczas wymagała opanowania bycia twardym i
nie pokzania po sobie rozpaczy -to by go bardziej dotkneło niż płaczaca po nim
zraniona dziewczyna...I teraz to wiem. Ale każdy zraniony przechodzi przez ten
sam etap, nie da sie od razu być mądrym. Co nas nie zabije to nas wzmocni.

[agnes05]

cześc ii5 :)
Tak,to bardzo przykre,co Ci zrobił....:(ciesze sie jednak,ze już jest lepiej,ze
dałaś mi nadzieje,ze czas mnie uleczy,ze uda mi sie nareszcie z tym
pogodzić,zapomnieć.....
A doświadczenie to nauczyło mnie bardzo wiele i sądze ze także wzmocni....
Ps.co ciekawe,zdaje mi sie ze mamy tyle samo latek,pozdrawiam rówieśniczke:)

[ii5]

Dziekuje , ja również pozdrawiam. Pewnie, że każdy to inaczej przeżywa, ale na
pewno czas uleczy. To głupio brzmi, ale to prawda. Juz niedługo będziesz
mądrzejsza i bogatsza o nowe doświadczenia. Bo po co płakać, że coś się
skończyło, trzeba się cieszyć, że coś się zaczęło...bądź zacznie :)
P.S. Jestem po maturze więc mam 19 lat no więc pewnie Ty tez heh

[ssabeth]

najpierw było 2 miesiące ciekawej znajomości, związek, ale jeszcze bez tak
dużego zaangażowania, więc po tym jak powiedział mi "pa" nie było mi tak źle.
Po jakimś czasie otworzyły mu się oczy, wrócił, przekonywał, chciał drugiej
szansy. Nie miałam wtedy nic do stracenia, więc po jego tym jak nalegał i gdy
zobaczyłam, że mu zależy znów bylismy razem... nastąpił wtedy okres w moim
życiu o którym mogę powiedziec, że byłam szczęśliwa. Kochałam i czułam się
kochana... Czar prysnął w przeciągu paru chwil, akurat przed maturami
dowiedziałam się, że zakochał się w mojej koleżance. To rozstanie przeżyłam już
bardziej, bo wcześniej zdązyłam juz uwierzyć w te wszystkie deklaracje i
zapewnienia. Nie załamałam się jednak i żylam normalnie. Miesiąc temu zagadał
do mnie,wszystko oczywiście na stopie koleżeńskiej, spotkaliśmy się, był
spacer, rozmowa, potem zaprosił mnie do siebie i zaskoczył pocałunkiem.
Wszystko wróciło... wszystkie wspomnienia, słowa, poddałam się i znów chciałam
uwierzyć w to co mówi. Tym razem nawet obiecał mi, że wszystko będzie dobrze,
że już się przekonał ze to ja jestem tą kobietą z którą chce być. Nie wiem
czemu zaufałam, bo nie było żadnych podstaw do tego. Parę dni temu wcale nie
byłam zaskoczona gdy sam stwierdził, że jest świnia z powodu tego co robi...
NIe jesteśmy razem i pewnie nie będziemy. Nie jestem nawet zła, widzę teraz
wyraźnie jaki jest niedojrzały. Nie mam też żadnego klasycznego doła, nie
płaczę, wiem że będzie dobrze i kiedyś spotkam kogoś kto na mnie zasługuje...
Tylko nie wiem co zrobię gdy ON jeszcze raz pojawi się w moim życiu, bo my mamy
chyba w genach to całe wybaczanie i cierpliwośc dla nich. pozdrawiam
wszystkich ;*

[agnes05]

Tak mam 19 latek,a domyśliłam sie po maturkach(do Ii5)
Ssabeth,jak czytam Twoją historie,to zaczynam sie martwić,czy istnieją jeszcze
normalni faceci,odpowiedzialni za swoje słowa i czyny....zdający sobie
sprawde,ze nie jesteśmy zabawkami,które można wyrzucić i wymienić na "lepszy
model",jak sie znudzi...
Myśle,ze musisz znaleść w sobie siłe i stanowczość,zebyś mu już nigdy nie
pozwoliła do siebie wrócić,bo to jest z jego strony perfidne,jak sie Tobą
bawi!!
Pozdrawiam i życze dużo zdrowego egoizmu:)Uda Ci sie napewno:)

[ssabeth]

tak btw... ja też w tym roku kończę 19 lat ;)on ma 21, ale to jest człowiek z
dojrzałością 2latka, o ile nie mniejszą. Ja nie myślę że coś jest moją winą
albo że ja zrobiłam coś źle, może tak poprostu miało być. Jedyne czego nie
potrafię zrozumieć to jego kompletny brak zdecydowania i brak odpowiedzialności
i ponoszenia konsekwencji nie tylko swoich czynów ale i słów. Czy istnieje ta
magiczna granica, po której przekroczeniu oni stają się dorośli? czy coś musi
nimi porządnie wstrząsnąc żeby zaczęli się zachowywać odpowiedzialnie? może to
stereotyp że faceci są niedojrzali i trzeba ich "wychować"... ale w moim życiu
jeszcze chyba nie spotkałam wyjątku od tej reguły

[blackmilk]

Ojojoj... Rozstania to najgorsza rzez na swiecie. Dla pocieszenia powiem ci, że
chyba kazdy tego choć raz w zyciu doswiadczyl. Ja również. Jakiś czas z życia
jest wtedy wycięty, tak jak mówisz nie spi sie , nie je. Na poczatku staraj się
o niego jak możesz, przynajmniej bedziesz wiedziała, ze coś próbowałas zrobić.
Jezeli niestety nie da sie już nic zmienić i bedziesz tego pewna, to mysle, ze
najlepiej jesli uda ci sie utracic z nim kontakt, jak to sie mówi co z oczu to
z serca. wiem, ze jest to bolesne, ale pomyśl, ze twoja miłosc nie przekształci
się nagle w przyjazn do niego. Ja wtedy odnowiłam jeszcze stare znajomosci,
sprzed czasów mojego byłego. ci ludzie nie mieli z nim nic wspolnego, dlatego
łatwiej mi było o nim zapomnieć.

[trzezwa_jestem]

przeżyłam to samo, tak samo zastanawiałam się jak on mogł mówić mi to wszystko
a potem tak poprostu stwierdzić, że już mnie nie kocha. proponował przyjaźń,
ale to się nie sprawdza, nie po tym co razem przeszliśmy. nie wiem dlaczego tak
się dzieje i staram się już o tym nie myśleć, nie zawsze się udaje ale jestem
silna i Tobie też tego życzę ;)

[agnes05]

dziękuje:)Mam nadzieje ze nadejdzie dzień,w którym będe całkowicie wolna.....a
narazie staram sie być silna:)))

[kaja221]

Skoro zaproponował Ci przyjażń czyli nic do Ciebie nie czuje . A ty sie nie
przejmuj bo swiat nie kończy sie na jednym chłopaku. Ale zawsze wina jest po
oby stronach . Poprostu nie dałas mu lub niechciałas dać czegos co w Tobie
szukał od początku waszej znajomosci.
Z powazanie Karolina


p.s Jezeli chcesz ze mna pogadac móje gg 3529265

[agnes05]

poradzcie:czy mam sie do niego teraz wogóle odzywać?????(on sie odzywa od czasu
do czasu,a ja nie odpowiadam)...Czy to ma sens takie utrzymywanie kontaktu?

[joa1001]

Wg mnie nie powinnaś zupełnie się z nim kontaktować. Bo nie dojdziesz do siebie.
Będziesz tylko żyć złudzeniami. Przyjaźń? Jaka przyjaźń? Nie ma czegoś takiego,
no chyba że po długim czasie. Za dużo w Tobie jest emocji i to dobrze. One
jeszcze długo będą się e Tobie gotować. Pozwól sobie na spokój. I nie odzywaj
się. Wierz mi, wiem co mówię. Przechodziłam przez to ponad rok temu. I kilku
spraw żałuję, bo też próbowałam się przyjaźnić, wydawało mi się że skoro on
dzwonił to mu zależało. Ale to wynikało z jego egoizmu, braku posznowania moich
uczuć, chęci wybielenia siebie. Parę razy się wygłupiłam, ale wiele razy nie. I
za to się teraz sznuję. Bo spokojnie teraz patrzę w lustro, choć serce
rozdzierało. Też myślałam ze nie przezyję, nawet głupie myśli chodziły po
głowie. Czas, czas i jeszcze raz czas. Z każdym miesiącem będzie łatwiej ale
pod warunkiem braku jakiegokolwiek kontaktu. Cisza totalna. Ja nie odpisywałam
na smsy, gg, choć bardzo ciągnęło. Dziś minęlo ponad rok i jest dobrze, prawie,
mowimy sobie czesc,ale w zadne większe rozmowy z nim nie wchodzę, nie
interesuję się co u niego i nie mam potrzeby mowic o sobie. Na samą mysl o
kolezenstwie, smiac mi się chce, nie mam takiej potrzeby, za wiele bolu mnie
kosztowal. Ja rzucilam sie w pracę,zarabianie kasy, naukę angielskiego,
wracalam poznym wieczorem tak zmączona że zasypialam siedząc i nie mialam czasu
na mysli. Czas i praca to najlepsze lekarstwo. Nie szukaj klina- nie pomaga a
tylko bardziej frustruje. Jestes mloda i silna. Dzisiejszego dnia i tak juz nie
będzie, pokaz ze jestes silna, ale sobie pokaz. Zostaw sobie szcunek, uczucia
nie wskrzesisz. Powodzenia

[magdalenav]

Przeczytałam bardzo uważnie wszystkie Wasze wypowiedzi.Dzięki za wszystkie.
Bardzo nas dużo, porzuconych dziewczyn. U mnie to trwa już półtora roku.
Jeszcze długo z tego nie wyjdę, choć już jest troszeńkę lepiej. Przez te
póltora roku płakałam i wciąż płaczę codziennie. Nie rozumiem, nie potrafię
wciąż uwierzyć, że jednego dnia byłam jedną z najważnieszych osób, kochaną, a
następnego dnia było "daj sobie spokój dziewczyno".
Nasz związek trwał kilkanaście lat.Bylismy z sobą dzień w dzień. Tęskniliśmy,
gdy nie widzieliśmy się kilka godzin.
Co się stało?
Nie wiem. Mogę tylko przypuszczać. On nie chciał ze mną rozmawiać, nie chciał
mi tego wytłumaczyć, choć też coś napomknął o przyjaźni.
Urażona duma, Carriso? Nie po prostu dławiący, fizyczny ból, uczucie
beznadziejności, pustka (co mam z sobą zrobić, jak dalej żyć?).
Długo próbowałam walczyć o nasz związek. Nadaremnie.
Czuję się jak szmata, jak rzecz, którą można wykorzystać, oszukać i zostawić
bez słowa.
Półtora roku temu straciłam pracę. Pierwszy telefon po otrzymaniu wypowiedzenia
wykonałam oczywiście do niego. Byłam w szoku. Stało się to z dnia na dzień, bez
uprzedzenia. Oczekiwałam od mojego faceta, że mnie przytuli, pocieszy, pokocha,
powie kilka dobrych słów i pomoże, doradzi, podyskutuje itd.
A on co zrobił? Zgadnijcie. Po prostu mnie zostawił. Bylam bez pracy, bez
pięniędzy, z długami, bez perspektyw i zostałam sama.
Czy to nie jest brak dojrzałości?
Wytłumaczcie mi proszę dlaczego mężczyźni tak się zachowują? Znam kilka
podobnych przypadków.Są razem, pojawia się dziecko, dziecko zaczyna chorowac na
jakąś poważną chorobę i facet daje nogę. Słyszłyście zapewne o wielu podobnych
sprawach. Pytam dlaczego?

Chyba zanadto się rozgadałam. Mogłabym tak długo. Wybaczcie, ale tak naprawdę
nie mam z kim pogadać. On był moim jedynym przyjacielem i powiernikiem.
Długo szukałam tego wątku, dlatego raz jeszcze dzięki, że jesteście. I jeszcze
tu wrócę, żeby się wygadać. Można?

[vlad-srollovnik]

związek nie polega na litosci. jakie to ma znaczenie, czy zostawił cie jak masz
prace czy nie masz.

głupoty piszesz

[agnes05]

do magdaleny
Szczerze mówiąc,jak zakładałam ten wątek,nie myślałam,ze pomoge jeszcze
komuś...Ciesze sie,ze tak sie stało:)Wiesz,ja też uważam,ze często faceci są po
prostu niedojrzali lub nieodpowiedzialni:(
Jest ciężko,wiem,z własnego doświadczenia,2 miesiące sie zbieram,i nadal
cierpie bardzo...
Nie rozumiem,jak można kogoś jednego dnia kochać,drugiego mieć gdzieś!No ale
cóż...może to ze mną jest coś nie tak,nie wiem.Jednak staram sie trzymać,staram
sie żyć,staram sie śmiać i już nie płacze.Stwierdziłam,ze nie warto!!!!
Kiedyś to sobie obiecałam,ze przez żadnego faceta,nie będe płakać,dotrzymywałam
długo tej obietnicy,ale przez niego ją złamałam niestety.....to już sie więcej
nie powtórzy!!Nie płacz,bo Ty jesteś ważniejsza i Twoje życie,nie możesz sobie
go zmarnować!!!!!!!!!!!
Trzymaj sie ciepło i napisz jak Ci idzie:)

[seerena]

Tak to wszystko czytam i tez się zastanawiam, czy faceci tez są w taki sposób
porzucani przez kobiety???? Jednego dnia słyszą, że sa kochani a drugiego..bye,
juz Cię nie potrzebuję, pomyliłam się?? Czy to tylko męska specjalność?!
Szlag mnie trafia troche gdy czytam tyle podobnych doświadczeń, a sama przeżyłam
dokłądnie cos takiego rok temu. Najpierw byłam najwspanialsza na świecie,
kochana i uwielbiana a potem najgorsza z mozliwych, pomyłka, od ukochanego
faceta usłyszałam takie rzeczy, jakich nigdy w życiu nikt mi nie powiedział,
same bzdury oczywiście. Jak to potwornie boli gdy mówi to ktoś kto był
najbliższy na świecie.
Takie kwiatki zostawiają rany w duszy, to powinno byc karane!...:)
Czy mężczyźni są pozbawieni uczuc wyższych i odpowiedzialności za własne słowa i
emocje??

[pomidorowa5]

pisalam juz wczesniej ale cos sie z forum dzieje nie tak odezwij sie do mnie na
priv podam Ci moje GG doskonale Cie rozumiem poczytaj moj watek "Dlaczego"
dowiesz sie wiecej pozdrawiam Cie serdecznie

[magdalenav]

Mnie też trafia szlag, miotają mną wszystkie możliwe uczucia: żal, smutek,
gniew, nienawiść, tęsknota. Chyba rozumiecie... same to przeżywałyście. To boli.
Czytając poprzednie posty wiedziałam, że przeżywałyście to samo.
Tak, jak Ty Seereno, usłyszałam stertę głupot od człowieka, który kilka chwil
wcześniej mówił, że jestem dla niego najważniejsza na świecie. Słuchałam i nie
mogłam uwierzyć, zrozumieć co się dzieje, to był szok!!!
Wiem, że czas leczy rany. Niektóre z nas otrząsnęły się szybciej, innym
potrzeba było więcej czasu. Ktoraś z Was, chyba Agnes napisała "czy wyjdę z
tego silniejsza, nie wiem, ale chyba mądrzejsza". Ja chciałabym zapomnieć, ale
nie mogę. To trwało prawie połowę mojeo życia. Trudno zapomnieć. Może gdyby
rozstanie wyglądało inaczej, bardziej odpowiedzialnie z jego strony, mogłabym
cieszyć sie pięknymi wspomnieniami, a tak nie mam czego wspominać, bo okazało
się, że kilkanaście lat życia zmarnowałam dla jakiegoś gnojka po prostu. Jak
mogłam być z człowiekiem, który potrafi się tak zachować? Jak mogłam tego nie
zauważyć. Nigdy sobie tego nie wybaczę.
Czy będę silniejsza w myśl zasady "co nas nie zabije to nas wzmocni? Nie wiem.
Czy będę mądrzejsza? Na razie ta moja mądrość objawia się tym, że obawiam się
kontaktu z jakimkolwiek mężczyzną,jeśli tylko rozmowa zaczyna nabierać bardziej
osobistego charakteru ja się wycofuję. Boję sie, że nikomu juz nie zaufam.
Dzięki Agnes za rozpoczęcie wątku i dzięki za odpowiedź i za ciepłe
słowa.Wreszcie choć trochę mogę się wygadać i wiem, że choć przez niektóre z
zaglądających tu osób będę zrozumiana. Bedę tu z Wami cały czas, może kiedys i
ja będę mogła komuś udzielić odrobiny wsparcia, bo każda z nas musi sobie ze
swoim bólem poradzić sama.

[magdalenav]

Głupoty to Ty piszesz. O jakiej litości mówisz? Fakty: trzynastloetni związek,
przyjaźń, wspaniały seks. Jest pięknie. Wykonuję telefon do niego, (bo do kogo
innego?), że właśnie zostałam bez pracy, a facet znika.
Sądzisz, że chciałabym, aby pozostał ze mną z litości?
Kpisz? Czy też wywinąłeś komuś taki bandycki numer?
To przecież ewidentne tchórzostwo, brak odpowiedzialności. Ten człowiek mnie
przecież zabił. Mnie już nie ma, takiej, jaka byłam.
To powinno byc karalne.

[joa1001]

Jeszcze słoneczko się do Ciebie uśmiechnie, zaufaj mi.

[komandos57]

agnes05 napisała:
Niech mi ktoś pomoże:((((((

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
moge ci pomoc pod warunkiem ze jestes ZDATNA i zebiska masz oki,ty zabeczko z
kopytami

do magadalenav !!!

[pomidorowa5]

Magda przeczytalam Twoja wypowiedz wiem co czujesz ...moze pogadamy na priv
jezeli chcesz daj znac podam Ci na maila moj nr GG
Przeczytaj sobie moj watek "Dlaczego" bedziesz wiedziala wiecej.pozdrawiam a ty
komandos masz tak prostackie teksty ze az mi cie zal

[pomidorowa5]

Magda przeczytalam Twoja wypowiedz wiem co czujesz ...moze pogadamy na priv
jezeli chcesz daj znac podam Ci na maila moj nr GG
Przeczytaj sobie moj watek "Dlaczego" bedziesz wiedziala wiecej.pozdrawiam a ty
komandos masz tak prostackie teksty ze az mi cie zal

[magdalenav]

spadaj, komandos

[daaga]

... dzewczyno ... to Ty porzucaj, nigdy nie bądż w osobie porzuconej... mogłaś mu powiedzieć, że właśnie miałaś mu to zaproponować...

[pomidorowa5]

daaga czy Ty sie zastanowilas zanim to napisalas?
Jak mozna w takim momencie cos takiego powiedziec ?? Kobieta oczekuje wsparcia a
facet ucieka.Musialaby go nie kochac zeby cos takiego na poczekaniu palnac.

Jak czytam niektore rady to az mi rece opadaja

[magdalenav]

Daaga - nie mogłam, to było kompletne zaskoczenie. Odpowiedzialny, opiekuńczy,
świata poza mną nie widział.... (teraz myślę, że to było złudzenie, oszustwo) i
nagle obojętna nieczułość, bo okazało się, że mam problem który go przerasta,
więc mnie zostawił.Wciąż w to jeszcze nie wierzę i gdzieś w jakimś małym
zakątku mojej świadomości tkwi nadzieją, że obudzę się z tego koszmaru i będzie
tak jak kilkanaście miesięcy temu. Wiem, że to niemożliwe, nawet gdyby
zaproponował powrót, to nie mogłabym się na to zgodzić... zaufać ponownie? Już
nie - zawsze tkwiłaby we mnie podejrzliwość. No ale chwilowo, mimo że minęło
już półtora roku, wciąż w tym tkwię: analizuję, płaczę, gama (pełna, albo i
więcej) nastrojów, brak ochoty do życia. Wciąż myślę i pytam dlaczego???
Chciałabym dojść prawdy, gdzie popełniłam błąd, czego nie zauważyłam, kiedy nie
zareagowałam odpowiednio... chciałabym wiedzieć. Na te pytania tylko on mógłby
mi odpowiedzieć, ale gdyby nawet doszło do rozmowy, co raczej już niemożliwe to
czy usłyszałabym prawdę, czy byłabym w stanie uwierzyć w jakiekowliek jego
wyjaśnienia? Lepiej zapomnieć. Tylko jak?

[anna.maria39]

Jakie szczęście, że mam to już za sobą.... Ja kiedyś zaufałam ponownie,
wróciłam, a potem jeszcze raz. Po każdym takim "come back" było tylko gorzej,
doprowadziłam do tego, że po kilku latach straciliśmy dla siebie resztki
szacunku, znienawidziliśmy się i teraz mam ten komfort, że już nawet nie chce mi
się analizować "dlaczego".. Tylko, że te powroty zajęły mi kilka lat..
niepotrzebnie.

[edmurphy]

Ja już nie wrócę, czy tez nie pozwolę wrócić jemu. Tak mi mówi rozsądek czy też
mój instynkt samozachowawczy, cholerka wie co. Ale wciąż pragnę i czuję go
każdą komórką, czasem chciałabym komuś coś ważnego zawierzyć, opowiedzieć i
łapię się na tym, że tylko jemu, był dla mnie ważny, zbyt ważny, zbyt byłam
zaślepiona. Nie widziałam całej nikczemności jego charakteru, a przecież
malutkie symptony były, teraz analizując dzien po dniu naszą znajomość widzę to
bardzo ostro. Byłam taka głupia? Czy my kochając tak głupiejemy? Czy on od
początku naszej znajomości traktował mnie instrumentalnie i dlatego tak łatwo
przyszło mu zostawić mnie bez słowa? Nawet nie zainteresował się jak sobie
radzę, czy nie zdycham z głodu na przykład. NIC GO NIE OBCHODZĘ. Może nigdy nie
byłam ważna dla niego, a przecież mówił coś innego. No i widzicie jakie głupoty
piszę, to już naprawdę nie do wytrzymania!!!!!

[agnes05]

nadal sie nie pozbierałam!!!!!a on sie ze mną kontaktuje,ba,nawet mówi coś o
spotkaniu:((((Co teraz...??!

[malma29]

pomysl czy warto wracac do czegoś , czego juz nie ma.
jakie jest twoje wyobrażenie o nim?jezeli sie nie pozbierałaś to zastanów sie
czy chcesz ponownie zadać sobie ból ,
trzymam kciuki

[bea401]

Teraz nie pokazuj, że czekalaś. Jeśli faktycznie chce być znowu z Tobą niech
walczy o Ciebie. A jak zaraz zrezygnuje, to znaczy, że chciał znowu wziąć
zakurzoną zabawkę z półki i się pobawić a potem odstawić na nowo.
Nie daj się znowu wkręcić w zabawę uczuciami bo będziesz cierpieć jeszcze bardziej.
Jeśli Cie kocha będzie walczył, a mowa o przyjaźni to bzdury.
Odwagi, nie daj sie.

[agnes05]

właśnie.każda moja rozmowa z nim budzi w moim sercu cichą nadzieje.Ale za
każdym razem rani mnie do głębi.....czy chce wrócić??Nie,to chyba nie to.Zaczął
mi opowiadac o innej.Nie wiem...znajomi mówią mi ze to wygląda,jakby chciał
mieć nas 2.....nie spotkałam sie z nim od czasu zerwania,rozmowy są tylko
irternetowe.On nalega,ale ja już chyba nie chce.....:(
Tak głęboko nikt mnie nigdy nie zranił!!!!!Najgorsze ze nie umiem sobie życia
ułożyć...choć mam kandydatów i to wspaniałych ludzi.Teraz ja ich ranie nie
umiejąc nic zrobić....jak z tego wyjść?!:((

[lukas_log]

Ktotas z Pań sie tu zastanawiala,czy tylko faceci potrafia sie tak
zachowac....otoz nie.Zostalem potraktowany dokladnie tak samo,przez
kobiete....po 9 miesiacach zwiazku,pieknych slowach i jeszcze piekniejszych
chwilach....po prostu zaproponowala mi przyjazn.Prosilem i plakalem,ale nic do
niej nie trafialo....minal miesiac i nadal sie spotykamy w takim "nie wiadomo
czym".Ona to traktuje jako "przyjazn",ja caly czas probuje sie do niej
zblizyc....i choc pewnie nie mam szans,nie umiem jej pozegnac jako
czlowieka....za bardzo za nia tesknie i coz....pewnie mam nadzieje.

[malma29]

nie myśl , zacznij dzialać.pogrążając sie w nadzieji topisz swoje lepsze
jutro,musisz uwierzyć w siebie!!! i zerwac wszelki kontakt!!!to jest bardzo
ważne dla ciebie.pomyśl-nie szkoda ci tych przepłakanych m-cy ???? ogranicz na
razie kontakt z waszymi wspólnymi znajomymi,musisz najpierw odbudowac swoje JA
zanim znowu komus zaufasz.
to co ??? z usmiechem przez życie?!!! :o)
pozdrawiam

[agnes05]

dziękuje:)Szczególnie malmie29.
Chyba właśnie tego mi było trzeba:)taak,od dziś z uśmiechem!!!!
pozdrawiam

[malma29]

nooooooooooo!!!! :o) Brawo!! tak trzymaj, nie pozwól by ktokolwiek pozbawił Cie
usmiechu, ja sie do Ciebie usmiecham i do wszystkich wokoło !!
pozdrawiam

[cantocanto]

Witam,

Kazde rozstanie jest trudne, ale co powiecie na mentalne rozstanie w
małżeństwie, gdy kobieta oświadcza, że już nie kocha i nie uznaje swojego meża
za swojego faceta?! Ale pomimo to, małżeństwo trwa dalej, razem mieszkamy, bo
małe dziecko, wspólne sprawy, normy religijne i moralne. A ja Ją nadal tak
kocham...Oczywiście walczę, ale jak skłonić swoją kobietę aby spróbować jeszcze
raz, oddzielić się od przeszłości i kreować wspólnie terażniejszość i
przyszłość. Czy ktoś kto mówi, że już nic więcej nie czuje może zmienić zdanie?

cantocanto

[kardiolog]

A sam chcesz cokolwiek zmienic?
Jesli tak, zmien metody postepowania, powinno sie udac.

Natomiast jesli nie ma pozytywnego uczucia, moze byc ciezko zrealizowac
marzenia, ale probuj. Trzeba probowac.

kardiolog

[cantocanto]

Oczywiście, od tego zacząłem i chcę się zmieniać każdego dnia. Niestety to ja
ponoszę pełną odpowiedzialnośc za to co się stało (zaniedbywałem zonę przez tak
dlugo...ze poczula sie w koncu niekochana, nieakceptowana, niechciana). Ona
caly czas probowala wplynać na mnie, ale bylem tak slepy i egoistyczny...
Trudno mi o tym mowić, wracac, sam teraz nie wierzę jaki moglem być
beznadziejny...Ale czy to wystarczy? Z jednej strony wiesz, ze i tak jestes ze
swoja ukochana kobieta, ale tak jakby obok Niej. To teraz mi bardzo zalezy,
zona jakby wyczekuje, szuka w sobie tej sily, ale jest to chyba dla niej
jeszcze trudniejsze...Czy mozna budowac zwiazek z litosci?

[agnes05]

Też sie do Ciebie uśmiecham i dziękuje:)To są bardzo optymistyczne słowa i
obiore sobie je za dewize życiową:)
Co do Cantanto--uważam,ze twoja żona potrzebuje czasu ,zeby to sobie wszystko
poukładać.jeśli to twoja wina,nie naciskaj,ale bądz przy niej.Ona musi Ci znów
zaufać!!!!!A na pocieszenie powiem Ci:że miłość nie wygasa,tak mi sie
wydaje.jeśli za Ciebie wyszła ,to musiała coś czuć!!Pozdrawiam i napisz jak to
sie skończyło:)Papaa

[malma29]

ciesze sie bardzo :o), zycze wytrwalosci i pisz jak dopadnie cie gorsza chwila,
milego dzionka

[cantocanto]

Zona twierdzi, ze mnie kochała i była to prawdziwa miłosć, czuję ją do
dzisiaj...ale wygasla. I milo wspomina chwile prawdziwego szczescia...Sam nie
wiem ile czasu potrzeba - rok, 2 lata, 5 lat? Pojawily sie symptomy podjecia
pewnego wysilku z jej strony (to chyba pod wplywem innych osób) ale nadal jest
daleko ode mnie. Nie wiem czy nie wierzy we mnie, czy raczej w siebie, w to że
może znaleźć szczęście w naszym związku. Ja nigdy się nie czulem tak silny i
zdeterminowany aby walczyć o nas. Boję się jednak, że to za mało.

[magdalenav]

Odszukałam ten wątek po kilku miesiącach nie zaglądania. Chciałam dać sobie
trochę czasu. Jak jest? Wciąż źle.
Po tym jak Was znalazłam i mogłam wreszcie z kimś pogadać, z kimś kto przezył
cos równie bolesnego i kto zrozumie - trochę odpuściło. Gdzieś zaczęła się
wchłaniać ogromna czarna dziura, która mnie wypełniała i wysysała ze mnie
wszystko. Pierwszym objawem poprawy było to, że zaczęłam jeść. Spróbowałam
też "klina", ale nie smakowało, porównywałam i było wszystko na nie. Więc dałam
sobie spokój. Nie będę nic przyspieszać, choc mam rozpaczliwą świadomość
zmarnowanego czasu. Bezpowrotnie. I tego mu nie wybaczę. Boli, wciąż boli, ale
żyję. Dzięki Agnes, że Cię znalazłam. Dzięki dziewczyny za rozmowę.
Pomogłyście. Jeszcze nie jest dobrze, może nigdy nie będzie. Na pewno ja jestem
inna. Ale nie wiem jeszcze jaka i czy się sobie taka spodobam. A jak Wy sobie
radzicie? Odezwiecie się? Pozdrawiam.

[ewa511]

Bardzo się cieszę , że się odezwałaś , ze zrozumieniem czytałam twoje
wypowiedzi prawie pół roku temu, byłam wtedy w podobnej sytuacji i byłam
ciekawa jak sobie poradziłaś .Ja w dalszym ciągu bardzo cierpię , może dlatego
że nie jestem już taką młoda osobą i mam świadomość,że nie spotkam już takiego
wielkiego uczucia . Coraz częsciej myślę ,że nigdy z tego nie wyjdę.Próbowałam
wszystkigo praca , wyjazdy , spotkania , modlitwa,
psycholog,psychiatra,wszystko na nic , żyję ale jakby obok wszystkiego i
wszystkich.Pozdrawiam.

retoryka...czyli strzal z dupy,kardiologu

[alpha01]

kardiolog napisał:

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
aplikowales juz na zaszcztyna funkcje stroza tego smietnika?
wycmoktaj rapacaka po rowie...no moze sie uda

[rtz.rtz]

Do tej pory się nie pozbierałaś?

:-)

[magdalenav]

No niestety nie pozbierałam się. Żyję, jem, pracuję. Są chwile trwające ułamki
sekund kiedy zapominam. Przebudzenie jest tym bardziej bolesne.
Czuję to co Ewa. Być może dlatego, że nie jestem już, tak jak Ty Ewo, osobą
młodą, choc tak niedawno czułam się jak nastolatka. Życie straciło dla mnie
smak i urok. Przestałam się smiać. Owszem usmiecham się, staram się być miła
dla ludzi, rozmawiam z nimi, coś tam robię, najczęściej do wszystkiego muszę
się zmuszać. Ale wszystko jest gdzieś obok. Bo po co? Dla kogo? Nie szukam
zresztą nowych znajomości. Bałabym się zaufać. Bo najgorsze jest to, że ufałam
mu bezgranicznie, tak jak ufa się przyjacielowi, bardziej, tak jak ufa się
rodzicom. Nie wiem czy zrozumiesz to porównanie. Nie brałam pod uwagę tego, że
z jego strony może spotkać mnie jakakolwiek krzywda. Rozumiesz? A on mnie
zabił. Cios był bardzo silny. Jest takie powiedzenie: pękło mi serce. Moje
właśnie pękło.
Dzięki Ewo, że się odezwałaś. Może razem jakoś z tego wyjdziemy. Mnie ta
dyskusja na forum bardzo pomogła. Trochę zrobiło mi się lepiej. Może dlatego tu
wróciłam. Może znów przeczytam tu coś czego będę mogła się złapać.

[ewa511]

Ja zaufałam jeszcze bardziej ,bardziej niż rodzicom,dzieciom, teraz wiem,że tak
nie można,już nigdy więcej przed nikim nie otworzę się tak bardzo.Często czytam
wypowiedzi na forum i jest mi trochę lżej, przeczytałam tutaj ,że chociaż tak
bardzo chcemy umrzeć to nie umrzemy przeżyjemy...

[magdalenav]

Przeżyjemy, już przeżyłyśmy. Najgorsze dla mnie są dwie sprawy z którymi chyba
nie potrafię sobie poradzić. Pierwsza to nie wiem dlaczego. Nie wiem. Mogę
tylko snuć domysły. Może się mylę, ale sądzę, że odbierałabym to wszystko nieco
inaczej, gdybym znała powód. Nigdy się zapewne tego nie dowiem, bo nawet jeśli
kiedys się spotkamy i będziemy w stanie o tym porozmawiać to i tak nie będę
pewna czy usłyszę prawdę. Nie uwierzę mu już poprostu. Drugi problem to jak
poradzić sobie ze świadomością, że byłam tyle lat z człowiekiem, a wcale go nie
znałam. Coś ze mną jest nie tak? Nie umiem oddzielić ziarna od plew? Na facetów
patrzę teraz z obojętnością, przestali mnie interesować. Ale gdyby któryś
zatrzymał moją uwagę na dłużej to będę mu się przyglądać z podejrzliwością
starając się zajrzeć mu bardziej do środka. I nigdy nie będę mogła mu zaufać.
Więc ile byłby wart taki związek? Stworzyła się w mojej psychice sytuacja bez
wyjścia. Może z czasem...

[kobbieta]

czemu masz sie nie odzywac, a nuze zdal sobie sprawe ze jednak cie kocha??

[ewa11953]

A mnie spotkało to wczoraj. Nawet trudno o tym pisać dzisiaj. Tabletki
uspokajajace na razie i nadzieja, że czas pomoże. On mnie nie zostawił, tylko
podle oszukał. Ja to skończę, tylko się uspokoję.

[magdalenav]

Ewa, jestem tutaj. Co się dzieje?
Uświadom sobie, że on nie jest nic wart. To zero! CZŁOWIEK tak nie postępuje.
To gó..arz, gnojek.
Zacznij tak myśleć. Przypomnij sobie jak Cie potraktował, przecież nie
zasłużyłaś sobie niczym na takie zachowanie. Kochałaś. Jeszcze wciąż go
kochasz.
Jeszcze wciąż go kocham. Nienawidzę go tak, że mogłabym go zabić, choć w życiu
nie zabiłam nawet muchy.
Rozumiecie coś z tego?
Ewa jestem tu. Odezwij się, proszę.

[mathias_sammer]

Z jednej strony kij, z drugiej marchewka. Pomysl na spokojnie nad slowami
magdalenyv.

M.S.

[ewa511]

Nie czuję nienawiści tylko wielki żal , upokorzenie i smutek ,ja wiem dlaczego
odszedł zakochał się w dużo młodszej kobiecie..

[magdalenav]

Tobie, Kobbieto, coś takiego się zdarzyło? Wrócił? Uświadomił sobie, że tylko
Ty jedna?
Chyba trudno mi to sobie wyobrazić, po tym jak się zachował.

[mathias_sammer]

Przepraszam,ale co Ty teraz probujesz powiedziec?

M.s.

[magdalenav]

Co próbuję powiedzieć? Po prostu nie wyobrażam sobie powrotu. Nie ma takiej
opcji.

[magdalenav]

Ewa, odezwij się....

[ewa511]

Jestem, tak jak napisałam wyżej, nie czuje nienawiści tylko upokorzenie że
odszedł do dużo młodszej kobiety ...

[magdalenav]

Dzięki, że się odezwałaś. Trochę mnie przestraszyłaś. Mały dołek? :-) Skąd to
znam... Właściwie przez te dwa lata nie miałam ani jednej dobrej i spokojnej
chwili. Każdą, nawet tą radośniejszą, zaczerniała ta jedna myśl...
Upokorzenie? O tak. Fatalnie się z tym czuję, więc wiem co przeżywasz, co
myślisz. Nagle stałam sie brzydka, stara, niezgrabna. Gdzię zniknęła moja
kokieteria, uśmiech. Jestem ta gorsza... to właśnie czujesz? W jednej
chwili "całował ślady moich stóp", w następnej patrzył na mnie zimno i
obojętnie, a ja czułam, że każde moje słowo odbija się od jakiegoś muru.
Ale obok tego czuję naprawdę szczerą nienawiść. Chyba po raz pierwszy w życiu.
To zbyt duży natłok uczuć, jak na jedną słabą kobietę. Kotłuje się to we mnie
wszystko, jak w garnku z wrzątkiem. Pytanie brzmi: ostygnie czy wykipi? A jeśli
wykipi to kogo poparzy: mnie czy jego?
No, to Ci nagadałam... dobrej, śpiącej nocy...

[ewa511]

Często , gdy analizuje jakieś dramatyczne wydarzenia z mojego życia to widzę, że
w rezultacie zawsze wychodziło z tego coś pozytywnego,żyję nadzieja że być może
tym razem też tak będzie.Próbuję wyznawać zasadę ,że przebaczenie rodzi
uzdrowienie i wyzwolenie emocjonalne , a kto mieczem wojuje od miecza sam ginie.
Pozdrawiam

To ja porzuciłam....ale

[tygrysek27]

Cześć dziewczyny. Czytam Was od jakiegoś czasu i czerpię z tego jakąś siłę, nie
wiem dlaczego. Postanowiłam napisać bo czuję sie podobnie jak wy choć to ja
porzuciłam.
To był toksyczny związek. Wiele razy pisałam tu na forum o mich przezyciach w
związku próbując znależć wytłumaczenie bo sama nie potrafiłam. Dziś wiem że to
był przykład ksiązkowy "toksycznego" związku. Po piatej! bodajże próbie - odeszłam.
Cisza trwała jakieś trzy miesiące.Uspokoiłam się, wyciszyłam, poznałam
kogoś.Zaczęło się przed Walentynkami-pisał, dzwonił,czekał pod praca i domem z
kwiatami (przez 1,5roku bycia z nim nie dostałam kwaitów). Zapewnił że kocha
wciąż, nadal i pomimo że wie co żle robił i że to zmienił, że chce ze mną
dzielić nowe lepsze zycie. Obudził moje chyba nie do końca przeszłe uczucia,
bardzo bardzo go kochałam .... powiedziałąm że zastanowię się. Zdziwiło mnie
jedynie że zaczął tak szalec kiedy dowiedział się że mam kogoś.
Kiedy obiecałam że się zastanowię-zamilkł.Postanowiłam porozmawiać z nim,przez
dwa dni jednak był nieuchwytny.Dziwne.Kiedy doszło do spotkania zapytałam jaki
jest prawdziwy powód jego zachowania skoro i on się z kimś
spotyka...zablefowałam ale trafiłam.Zaczął się tłumaczyć że i tak nic z tego nie
bedzie bo te spotkania to tylko chęć zrobienia mi na złość, że nie może beze
mnie żyć.
Oszukał mnie po raz kolejny. Powiedziałam że kocham go nadal i gdyby nie to
czego sie dowiedziałam to może.... ale teraz wiem że zapewnienia o zmianie były
kolejną "sciemą". Wiecie co go interesowało? Czy spałam z tym nowym Ktosiem,
usłyszał "tak" i to go dobiło do końca.Powiedział że czuje się jakby zdradziła
go żona,że on do tej pory nigdy z inną a ja tak łatwo poszłam...
Nieważne. Zażądałam spokoju i zero kontaktów. On dotrzymuje słowa.Tylko ja teraz
nie umiem poukładac swoich uczuć. Tkwi w mojej głowie i nie mogę się przełamac
do nowego Ktosia który jest super facetem.
Czuję żal, ból, złość - dlaczego znów okłamał, dlaczego się przespałam z innym
skoro kocham jego, dlaczego nie mogliśmy być szczęśliwi.Jestem idiotką albo
masochistką bo jak można kochac kogoś kto tak mnie ranił?
A mój nowy pan jest wspaniały...tylko ja jestem jak kukła, bez życia, nie
potrafię się odwzajemnić i nie wiem czy długo tak dam radę.

Dziewczyny, jest fatalnie, czuję się jak kupa g...na.

[kobbieta]

tak dwa razy sie zdarzylo ze dwoch facetow wrocilo po wielu miesiacach

[andzia353]

ale powodem odejścia w obu przypadkach była inna kobieta ?

[tygrysek27]

Cześć dziewczyny. Czytam Was od jakiegoś czasu i czerpię z tego jakąś siłę, nie
wiem dlaczego. Postanowiłam napisać bo czuję sie podobnie jak wy choć to ja
porzuciłam.
To był toksyczny związek. Wiele razy pisałam tu na forum o mich przezyciach w
związku próbując znależć wytłumaczenie bo sama nie potrafiłam. Dziś wiem że to
był przykład ksiązkowy "toksycznego" związku. Po piatej! bodajże próbie - odeszłam.
Cisza trwała jakieś trzy miesiące.Uspokoiłam się, wyciszyłam, poznałam
kogoś.Zaczęło się przed Walentynkami-pisał, dzwonił,czekał pod praca i domem z
kwiatami (przez 1,5roku bycia z nim nie dostałam kwaitów). Zapewnił że kocha
wciąż, nadal i pomimo że wie co żle robił i że to zmienił, że chce ze mną
dzielić nowe lepsze zycie. Obudził moje chyba nie do końca przeszłe uczucia,
bardzo bardzo go kochałam .... powiedziałąm że zastanowię się. Zdziwiło mnie
jedynie że zaczął tak szalec kiedy dowiedział się że mam kogoś.
Kiedy obiecałam że się zastanowię-zamilkł.Postanowiłam porozmawiać z nim,przez
dwa dni jednak był nieuchwytny.Dziwne.Kiedy doszło do spotkania zapytałam jaki
jest prawdziwy powód jego zachowania skoro i on się z kimś
spotyka...zablefowałam ale trafiłam.Zaczął się tłumaczyć że i tak nic z tego nie
bedzie bo te spotkania to tylko chęć zrobienia mi na złość, że nie może beze
mnie żyć.
Oszukał mnie po raz kolejny. Powiedziałam że kocham go nadal i gdyby nie to
czego sie dowiedziałam to może.... ale teraz wiem że zapewnienia o zmianie były
kolejną "sciemą". Wiecie co go interesowało? Czy spałam z tym nowym Ktosiem,
usłyszał "tak" i to go dobiło do końca.Powiedział że czuje się jakby zdradziła
go żona,że on do tej pory nigdy z inną a ja tak łatwo poszłam...
Nieważne. Zażądałam spokoju i zero kontaktów. On dotrzymuje słowa.Tylko ja teraz
nie umiem poukładac swoich uczuć. Tkwi w mojej głowie i nie mogę się przełamac
do nowego Ktosia który jest super facetem.
Czuję żal, ból, złość - dlaczego znów okłamał, dlaczego się przespałam z innym
skoro kocham jego, dlaczego nie mogliśmy być szczęśliwi.Jestem idiotką albo
masochistką bo jak można kochac kogoś kto tak mnie ranił?
A mój nowy pan jest wspaniały...tylko ja jestem jak kukła, bez życia, nie
potrafię się odwzajemnić i nie wiem czy długo tak dam radę.

Dziewczyny, jest fatalnie, czuję się jak kupa g...na.

[kiki2222]

do MagdalenyV,
ja jestem po dwóch miesiacah takiego rozstania i dalej rozważam i myslę, nie
jestem również juz 19-latką, więc tak jak Wy poczułąm, że zycia trochę
straciłam jeśli masz ochote popisać to zapraszam an e-mail, jak bedziesz
chciałą ot daj znać to sobie popiszemy? czekami pozdrawiam mocno kiki2222