Boję się

[tenesee]

wszystkiego. Boję się szefa, boję się choroby, nie chodzę do lekarza, żeby
się nie dowiedzieć co mi jest, boję się samotności, boję się przyszłości,
boję się, że zmarnowałam sobie życie, boję się odludzia na którym mieszkam...
Stres odbiera mi apetyt. Przy wzroście 170 ważę 45 kg. To nie anoreksja. Więc
dlaczego? Czy jestem chora psychicznie???

[qw5]

No na pewno nie jesteś całkiem zdrowa. Powinnas pójść do psychologa.

[tenesee]

Słowo psychologia to dla mnie tak zwana pusta koperta. Sama nie wiem
Chyba potrzebuję psychiatry. I leków. Ale leki uzależniają

[vlad-srollovnik]

antydepresanty nie uzależniaja, podnosisz sobie poziom serotoniny w sposób
szybki i niezłożony i masz inne spojrzenie na świat.
odstawiasz i nic sie nie dzieje, bo nie powoduje to nagłego obnizenia
poziomu "hormonu szcześcia"

[tenesee]

Brałam kiedyś prozak.Może za krótko, bo nie poczułam różnicy. Ale kryzysowy
etap minął, myślałam, że to nie powróci

[itakinie2]

zeby leki antydepresyjne zaczely dzialac potrzeba kilku miesiecy
A zeby sie wyleczyc
ten czas - brania lekow -
trzeba wykorzystac na przeprogramowanie myslenia :)
bo czlek sie przyzwyczaja do sposobu reakcji
na zdarzenia

a zycie nie rozpieszcza
trza sie uodpornic od srodka :)

zadnych gwaltownych odstawien
i naglych olsnien brania pelnych dawek

- zdecydowanie
i psychiatra i psycholog
ale rozmyslnie :)

[tenesee]

Pewnie masz rację. Tylko, że szukanie tych pomocnych profesji jakoś mnie
przerasta..Znowu na gadaniu się skończy

...

[itakinie2]

spojrz w lusterko i pomoz tej fajnej dziewczynie :)

[tenesee]

Ta dziewczyna to idiotka. I mówię o tym z całą odpowiedzialnością
A psychiatra to w końcu obcy człowiek

nie idiotka tylko wariatka!

[itakinie2]

a z tym juz trudniej ;)))
mniej konkretnie :)
bo moze sie wydawac ze wariatka to...
szczesciara! :)

Co z tego ze obcy?
Jak sie na bliskich nie ma co ogladac
bo oni poglebiaja problem zamiast pomoc i juz zaufania nie ma
to trza poszukac innego sposobu na autopomoc

jesli wiary juz nie ma
zawsze pozostaje wiedza
Poczytaj Kępińskiego "Melancholie"
na poczatek

[tenesee]

szczęściara niestety nie, chociaż obiektywnie rzecz biorąc nie powinnam
narzekać. Inni mają gorzej. Nie mają co jeść, nie mają dachu nad głową...
Szczęśliwi ci, których nie ściska wiecznie w gardle, którzy potrafią jeść z
przyjemnościa i cieszą się drobnymi rzeczami bez poczucia, że to wszystko nie
tak miało być...
Melancholię czytałam. Resztę zresztą też. Kiedyś miałam taką psychologiczną
fazę. Dziś myslę, że psychologia to nauka dość płynna

no to pracuj!

[itakinie2]

pracuj nad soba - nad ta bidula z lusterka.
Zapal w niej swiatelka...
Dzisiaj dol a jutro musi byc gora...
"zeby sie tylko chcialo chciec" powiesz
ale musisz popracowac nad tym, zeby wyrzucic z siebie takie slowa

Nie tylko psychologia jest plynna
Ty jestes plynna, ja...
Ale czasem milo poplynac
i to nie tylko
w czerpanie przyjemnosci
z autodestrukcji
Trzeba to tylko w sobie zobaczyc,
ze to co robisz
to jest czerpanie przyjemnosci z wlasnego bolu.
Gdy to dostrzezesz,
gdy zobaczysz,
ze to wolanie o pomoc
- powolne samobojstwo

to moze sie otrzasniesz
moze zaczniesz cos robic
zeby sobie pomoc...
bo jest po co chciec zyc....

[tenesee]

Pracuję nad sobą, a przynajmniej się staram. Staram się nie popadać w doły, ale
to nie takie łatwe
W każdym razie dzięki Itakinie

:)

[itakinie2]

najlepszym lekarstwem sa Przyjaciele :)

bo prozac to nie viagra

[vlad-srollovnik]

chociaż o viagrze mówili, że jest podobna rewelacja jezeli chodzi o skutki-
działa.

jest jednak róznica zasadnicza: prozak zaczyna działać po mniej wiecej 2-3
tygodniach stosowania, nie obiecuje "cudów", a przy redukcji stresu za pomoca
prozacu viagra nie jest potrzebna:)

[tenesee]

Cierpliwość nigdy nie była moją zaletą
Szkoda, że recept nie wystawiasz ;)

[vlad-srollovnik]

nie można robić wszystkiego, ja na razie konstruuje samoloty;)

[tenesee]

hmmm, też kiedyś konstruowałam, w wieku 10 lat

[vlad-srollovnik]

ja też, szczególnie wtedy, jak na lekcjach mi sie nudziło

później rodzice byli wzywani do szkoły i sie śmiali:))

[tenesee]

mnie szybko przestało to interesować
i już nie lubię samolotów, to kolosalny stres, nieraz zastanawiłam się jak
ludzie mogą sobie tak spokojnie chodzić w przjściu czy bezstresowo jeść, chyba
nie mają wyobraźni, albo moja jest skrzywiona

[qw5]

Teraz już rozumiem, dlaczego jedzenie nie chce Ci przechodzić przez gardło.
Wszystko przez te samoloty:) I tak twierdzę, że najgorsze jest korzystanie
z toalety.

Serio mówiąc - idź do lekarza. Do stracenia masz najwyżej +/- pół godziny czasu.
Farmakologia może pomóc, ale raczej sama nie załatwi sprawy.

A psychologia to nauka płynna, to fakt. Ale gdyby tak spojrzeć na medycynę,
albo nawet na fizykę...

[vlad-srollovnik]

wszystko płynie, panta rei, ktos to kiedys powiedział

ważne żeby nie płynać pod prąf (czytaj nie cofać sie)

[hellio]

A co się może stać? Takiego najgorszego?
Nie spada się niżej, niż na ziemię! Odwagi! H

[tenesee]

Najgorszym wrogiem jesteśmy czasami sami dla siebie

[hellio]

Owszem, ale jeżeli sobie to uświadamiamy - to możemy próbować inaczej wybrać.
pozdr, H

[kinkygirl]

tak i w dodatku marudna i nudna. naprawdę idź do lekarza, nie wiem jak
ktokolwoek może w twoim towarzystwie wytrzymać choć minutę.

[vlad-srollovnik]

i oby tylko nie trafiła na takiego lekarza jak ty

po co ma ja ktos dodatkowo dołowac

[tenesee]

Masz rację kinkygirl, więc sama nigdy taka nie bądź. I nie czytaj takich postów
jak mój, bo to zaraźliwe

[dorotex2]

Nie wiem czym ten strach jest u ciebe spowodowany, ale ja tez tak mam. Teraz
znacznie mniejszy, ale zaczelo sie od tego ze napadl na mnie w ciemnej uliczce
chlopak i chcial wyrwac torebke. I to na moim osiedlu jak wracalam z zajec do
domu. Balam sie wychodzic z domu i do tej pory mam opory przed wracaniem
wieczorem do domu. Psychiatra mi nie pomogł bo leki mnie zamulily. Psycholog
dobrego nie znalazlam. Po pewnym czasie przeszlo. Jesli bedzie ci lzej mozesz
isc do psychiatry. MOze masz nerwice lękowa.Pozdrawiam.