Ratunku! Zamykam sie?.

[kamczatka1300]

Tak strasznie strasznie czuje sie odcieta od swiata. Wiem, ze sa ludzie, ktorzy mnie kochaja ?
rodzina, przyjaciele, ktorym moge ufac, ale i tak sie zamykam. Nie wiem juz sama dlaczego, czego
sie boje. Tlamsze w sobie wszystkie uczucia ? staram sie je zagluszyc. Jestem pelna zlosci, z ktora
staram sie walczyc, smutku, ktorego nie chce zaakceptowac, niepokoju, z ktorym nie wiem jak sobie
poradzic. Wiec zgniatam to wszystko w sobie i udaje, ze jest ok. Ale zaczyna mnie to zagryzac od
srodka. I wcale nie czuje sie nieszczesliwa, ale jakas taka?. pusta?

[solaris_38]

jedyna odpowiedzią jest rozwój
tak myśle
nie walka
nie pogodzenie
nie zgniatanie

tylko tworzenie czyli rozwój
jasne że to niełatwe ale naprawdę nie ma nic bardziej interesującego i
zyciodajnego niż rozwój

polecam jakikolwiek warsztatay rozwojowe

[mskaiq]

To dobrze ze probujesz walczyc ze zloscia i nie chcesz akceptowac smutku. Mysle
ze musisz walczyc o milosc. W tej chwili akceptujesz duzo strachu, z tad ta
pustka. Ta pustka zmieni sie z czasem w obojetnosc a ta z kolej w brak sensu i
depresje.
Sprobuj pozbyc sie przede wszystkim niepokoju, bardzo pomoglyby Ci codzienne
cwiczenia fizyczne, rower, bieg, dlugi spacer, itp.
To pomogloby Ci rowniez w pokonywaniu zlosci. Jesli chodzi o smutek to
najlepszym lekarstwem jest aktywnosc. Kiedy pojawiaja sie zle mysli zajmnij sie
tym co lubisz co Cie cieszy. Staraj sie rowniez byc z ludzmi ktorych lubisz i
kochasz, wtedy promujesz w Sobie milosc, wtedy nie ma miejsca na strach.