Nie lubie siebie

[aniato]

ze zebrze wciaz o akceptacje i milosc (np. gdy moj facet mnie odrzuca),
za to ze nie umiem mowic nie,
ze jestem przewrazliwiona,
ze nie dotrzymuje danych sobie obietnic,
ze czasem mowie nieprawde,
ze nie chce mi sie zyc...

Co mam zrobic zeby odzyskac szacunek do siebie i checi do zycia?

[opty13]

A ja ... nie wiem czy sie lubie czy nie;)))
Po prostu zyje ze soba, bo trudno byloby mi sie jakos rozstac.

Masz wady? Kazdy je ma. Nawet Ci najbardziej optymistyczni i przemadrzali.
Te, ktore wymieniasz wielu poczytaloby za zalety.

Gdybys byla mezczyzna, powiedzialbym: 40 pompek (dla wytrwalych troche wiecej),
zimny prysznic, i za dziub to zycie (moze i tego chlopaka;)))))))))

Coz, zerknij na dol:

Pozdrawiam i glowa do gory

[ich]

aniato napisała:

> ze zebrze wciaz o akceptacje i milosc (np. gdy moj facet mnie odrzuca),
KOBIETA POTRZEBUJE SŁÓW A NIE TYLKO GESTÓW, W PRZECIWIEŃSTWIE DO MĘŻCZYZN

> za to ze nie umiem mowic nie,
CZSAMI LEPIEJ JEST POWIEDZIEĆ NIE NIŻ ZABIERAĆ SIĘ ZA SPRAWĘ O KTÓREJ NIE MAMY
ZIELONEGO POJĘCIA, NIE TRACIMY W TEN SPOSÓB U INNYCH A WRĘCZ ZYSKUJEMY

> ze jestem przewrazliwiona,
MUSISZ UWIEŻYĆ W SIEBIE. INNI KOCHAJĄ CIĘ ZA TO JAKA JESTEŚ A NIE ZA TO JAK
MOGŁABYŚ BYĆ

> ze nie dotrzymuje danych sobie obietnic,
SIEBIE JEST NAJŁATWIEJ OSZUKAĆ, WSZYSCY TAK MAMY

> ze czasem mowie nieprawde,
JEŚLI JEST TO DLA WYZSZEGO DOBRA TO NIE MA SPRAWY, JEŚLI Z WYGODY TO TRZEBA TO
NAPRAWIĆ

> ze nie chce mi sie zyc...
ODKRYJ SWOJĄ PASJĘ,SPEŁNIJ SWOJE MARZENIA Z DZIECIŃSTWA, ODKRYJ NA NOWO SIEBIE

> Co mam zrobic zeby odzyskac szacunek do siebie i checi do zycia?
NIE PODDAWAJ SIĘ I WALCZ O SWOJE ŻYCIE, ONO NALEŻY DO CIEBIE!

po tym jak siebie przedstawilas...

[fnoll]

musze przyznac, ze we mnie tez nie budzisz sympatii - takze nie dziwie sie, ze
siebie nie lubisz

no bo wyobraz sobie, ze z druga taka osoba jak ty przyszlo zamieszkac ci w tym
samym pokoju - jakby ci sie z nia zylo?

chyba nieznosnie... to zebranie o akcpetacje, bedace tak naprawde narzucaniem
sie innym w sposob dla nich niezrozumialy (przeciez nie sa twoimi rodzicami),
ta nieumiejetnosc mowienia nie, ktora ma innych udobruchac i daje ci prawo do
dasania sie na nich - brzydki sposob terroryzowania otoczenia, to
epatowanie "przewrazliwieniem" i jednoczesna tarufa ulgowa dla siebie
(niedotrzymywanie obietnic)... ech...

no gdybys mial trzy lata - wykazalbym sie wobec ciebie anielska cierpliwoscia
wiedzac, ze nauczysz sie bardziej dojrzale radzic sobie ze swiatem

ale w wieku "internetowym"?

takie opoznienia?

faktycznie - rece opadaja...

wez sie za nauke kurde bo czas leci!

powodzenia

fnoll

[aniato]

Dzieki fnoll bardzo mi pomogles:-(((

fnoll napisał:

> musze przyznac, ze we mnie tez nie budzisz sympatii - takze nie dziwie sie,
ze
> siebie nie lubisz
>
> no bo wyobraz sobie, ze z druga taka osoba jak ty przyszlo zamieszkac ci w
tym
> samym pokoju - jakby ci sie z nia zylo?
>
> chyba nieznosnie... to zebranie o akcpetacje, bedace tak naprawde narzucaniem
> sie innym w sposob dla nich niezrozumialy (przeciez nie sa twoimi rodzicami),
> ta nieumiejetnosc mowienia nie, ktora ma innych udobruchac i daje ci prawo do
> dasania sie na nich - brzydki sposob terroryzowania otoczenia, to
> epatowanie "przewrazliwieniem" i jednoczesna tarufa ulgowa dla siebie
> (niedotrzymywanie obietnic)... ech...
>
> no gdybys mial trzy lata - wykazalbym sie wobec ciebie anielska cierpliwoscia
> wiedzac, ze nauczysz sie bardziej dojrzale radzic sobie ze swiatem
>
> ale w wieku "internetowym"?
>
> takie opoznienia?
>
> faktycznie - rece opadaja...
>
> wez sie za nauke kurde bo czas leci!
>
> powodzenia
>
> fnoll

[fnoll]

aniato napisała:

> Dzieki fnoll bardzo mi pomogles:-(((
>

strasznie mi przykro :))))


(fajnie sie tak rozmawia, hmm?)

[laurie]

fnoll, jak na podstawie paru slow mozesz komus mowic takie nieprzyjemne
rzeczy???
Czemu domalowujesz czarny scenariusz, sam w niego wierzysz i wmawiasz
dziewczynie, ze jest jeszcze gorsza niz to wynika z jej listu.

Czy ktos ci juz powiedzial ze jestes wkurwiajacym dupkiem?? No to ja ci mowie,
bo tak wynika z twojego listu.

lepsze pocieszanie od pisania prawdy?

[fnoll]

laurie, palac swietym oburzeniem jest latwo, a przeciez:

nic dziewczynie nie wmawiam - wrecz przeciwnie, powtorzylem tylko to, co sama
o sobie napisala, czyli ze "ze zebrze wciaz o akceptacje i milosc, ze nie umie
mowic nie, ze jest przewrazliwiona, ze nie dotrzymuje danych sobie
obietnic..." i w kontekscie takiego wyznania (zakladam, ze prawdziwego - w
koncu zna sama siebie) musze przyznac, ze calkowicie rozumiem, ze siebie samej
nie lubi - ja tez bym siebie nie lubil majac tak nieprzyjemne nawyki

oklamywalbym ja piszac, ze chcialbym z nia mieszkac pod jednym dachem

i skoro ona wie, ze ma "ciezka" osobowosc - to chyba lepiej dolozyc jej
irytacji niz przyglaskac, jak bedzie miala naprawde siebie dosc, to zacznie
sie zmieniac :)


czego ci zycze aniato! [jesli jeszcze czytujesz moje posty ;) ]

pzdr

fnoll

[aniato]

Ja wiem ze mam nieprzyjemne nawyki, ze to one stanowia moj problem ale nic z
tej wiedzy dla mnie nie wynika. Postepuje w swoim zyciu zle, czesto z pelna
swiadomoscia ze bede tego, czy owego zalowac.

> i skoro ona wie, ze ma "ciezka" osobowosc - to chyba lepiej dolozyc jej
> irytacji niz przyglaskac, jak bedzie miala naprawde siebie dosc, to zacznie
> sie zmieniac :)

Ja juz mam siebie dosc. Po prostu nie wiem co robic by zaczac sie zmieniac.

ania

[Gość: rybkaa]

Aniato, ja myslę tak: rozne aspekty naszej osobowosci ujawniają się dzięki albo
poprzez innych ludzi.Są ludzie którzy działają na nas destrukcyjnie, albo
przynajmniej przygnebiająco, a są tacy przy których roną ci skrzydła. Jesli
jestes zgaszona, niedowartosciowana i w ogóle jest ci żle to dlatego że
przebywasz w niesprzyjającym srodowsku. W tym samym czasie, przy innych
ludziach ( mam na mysli chlopaka :) możesz nagle poczuc się zupelnie inną
osobą, zadowoloną, spelnioną i pewną siebie.

[kwieto]

no tak, to jacy jestesmy i kim jestesmy to nie nasza wina czy sprawa, tylko
niesprzyjajacych okolicznosci i zlych ludzi dokola. A my bidulki nic na to nie
mozemy poradzic, o my biedni...

Do autorki:
Akceptacje trzeba znalezc w sobie samym. Innego oparcia niz na sobie nie
ma co szukac, bo bedzie zawsze mniej lub bardziej konczyc sie zebraniem
o akceptacje i przewrazliwieniem. Jesli nauczysz sie radzic sobie sama i byc
szczesliwa ze soba - Twoje problemy zapewne same znikna

[Gość: rybkaa]

OTóz Kwieto zle interpretujesz moje słowa.To z kim przebywam ma rowniez wpływ
na to jak się czuję,jaka jestem. Pomysl o kobietach, które rozkwitają jak kwiat
kiedy ktos je kocha i o nie dba? Pomyśl o artystach, ilu z nich zawdzięcza
swoje natchnienie, swoją ekspresję Muzom! :)

[Gość: ida]

Gość portalu: rybkaa napisał(a):

>Pomysl o kobietach, które rozkwitają jak kwiat
> kiedy ktos je kocha i o nie dba?

A pomyśl co się dzieje z tymi samymi kobietami jak ten ktos przestaje je
kochać i dbać o nie...

[Gość: rybkaa]

Gość portalu: ida napisał(a):

> Gość portalu: rybkaa napisał(a):
>
> >Pomysl o kobietach, które rozkwitają jak kwiat
> > kiedy ktos je kocha i o nie dba?
>
> A pomyśl co się dzieje z tymi samymi kobietami jak ten ktos przestaje je
> kochać i dbać o nie...

........No dokładnie ida! własnie o to mi chodzi!

[kwieto]

Jak znam Ide (ale moge sie mylic) to chodzi jej o zpelnie cos innego niz
myslisz :")))

A co do rozkwitania przy milosci - taka milosc jest nieco wampiryczna, nie
sadzisz? Zawsze mi sie wydawalo, ze milosc to rownowaga pomiedzy
dawaniem a braniem, natomiast to co opisujesz jest wyraznie nastawione
na BRANIE... czy jest to milosc? nie wydaje mi sie.

Zeby potrafic kogos kochac, trzeba zapewnic sobie minimum
niezaleznosci. Jesli od tego czy jest ktos przy mnie ma zalezec caly moj
swiat, to gdzie jest niezaleznosc? A co jesli ukochany sie ulotni, zginie w
wypadku, bedzie mial zawal serca? Dolek i depresja az do momentu gdy
wpadne w ramiona nastepnej osoby? Pfe.
Poza tym - milosc ktora nie zebrze to zupelnie inna jakosc, zupelnie inna
plaszczyzna porozumienia. Osmiele sie stwierdzic, ze dopiero gdy
potrafimy sie bez ukochanej/go swietnie obejsc a jednak z nia/nim
jestesmy (nie z przyzwyczajenia, a dlatego ze chcemy), dopiero wtedy
mozemy powiedziec, ze ta osobe kochamy.

A artysci? Bylo rownie wielu, ktorzy radzili sobie swietnie bez muz, a jednak
stworzyli rzeczy wielkie. Motorem dzialania nie musi byc milosc.

[Gość: ida]

kwieto napisał:

> Jak znam Ide (ale moge sie mylic) to chodzi jej o zpelnie cos innego niz
> myslisz :")))


:-)))))
Nie mylisz się, jakby wszystkie kobiety potrafiły "kwitnąć" zawsze i wszędzie,
niezaleznie od stopnia zainteresowania nimi mężczyzn, forum "psychologia"
należałoby zamknąc z braku wątków do dyskusji...

[kwieto]

To jeszcze przydaj to samo mezczyznom, i bedziemy zyli w raju :"))))

[Gość: rybkaa]

Jaki wampiryzm?!!!To że się częsciej usmiecham kiedy jestem zakochana i
dopieszczona nazywasz wampiryzmem? Przecież im bardziej jestem zadowolona tym
więcej daję z siebie. Zależnosc wprost proporcjonalna.

[kwieto]

No ale z tego co piszesz wynikaloby, ze bez milosci "wiedniesz" i w ogole
sie nie usmiechasz. Jesli do poczucia bycia szczesliwym trzeba koniecznie
kogos kochac, bo inaczej byc szczesliwym sie nie potrafi - to nie ma to
czegos wspolnego wlasnie z wampiryzmem?

[Gość: Trishna]

dziwnie pojmujesz miłośc Kwieto, albo słabo znasz kobiety.

[kwieto]

No i na jednym watku wychodzi, ze ja nie jestem mezczyzna (bo nie
zachowuje sie jak "kazdy mezczyzna")
a tu wychodzi, ze moja dziewczyna nie jest kobieta

Buuuu...

[aniato]

> Akceptacje trzeba znalezc w sobie samym. Innego oparcia niz na sobie nie
> ma co szukac, bo bedzie zawsze mniej lub bardziej konczyc sie zebraniem
> o akceptacje i przewrazliwieniem. Jesli nauczysz sie radzic sobie sama i byc
> szczesliwa ze soba - Twoje problemy zapewne same znikna

Fajnie to wszystko brzmi Kwieto tyle ze sa to pobozne, teoretyczne zyczenia:-((
Tak naprawde tesknie za miloscia, nie moge zniesc bolu gdy ktos mnie odrzuca,
jestem wtedy niespokojna i dzialam pod wplywem impulsu np. zebrzac o
akceptacje, przepraszajac pomimo ze to ktos inny powinien mnie przeprosic. Jak
odnalezc w sobie spokoj? Jak porzucic to falszywe przekonanie ktore kaze mi
wierzyc ze ucieczka od samotnosci przyniesie mi trwale szczescie?

[Gość: cytrynowa]

wiesz, nie martw sie. kiedys czulam sie podobnie, az zamieszkalam w jednym
pokoju z osoba przewrazliwiona, robiaca z siebie ofiare, ktora wiecznie cos
bolalo i kazde slowo ranilo. I nagle odkrylam w sobie podklady optymizmu i
zyciowej energi, tak jakby na zlosc jej:) Gdy tylko slysze lub widze ze komus
jest zle czuje sie nagle silna, mam ochote go pocieszac i zarazic czyms
pozytywniejszym. nie z przyczyn alrtuistycznych, tylko jak mowie, na zlosc temu
smutkowi:) znajdz sobie osobe smutniejsza od siebie i zaraz ja entuzjazmem. co
z tego ze bedziesz na poczatku udawac, na koniec oszukasz sama siebie i
bedziesz szczesliwsza. wiesz moja wspolokatorka powiedziala mi ze chcialaby byc
tak optymistyczna i niczym sie nie przejmowac jak ja. a ja przeciez jestem
smutas i mam depresje za depresja. ale przy niej wkladam maske... i jest mi
lepiej:))) czuje sie silna. to takie fajne cwiczenie. pozdrawiam:)

[alias]

A ja jak czytam coś takiego to mam ochotę wylać kubeł zimnej wody na głowę. Tak
na obudzenie. Ale nie zawsze to pomaga. Ale pomóc sobie możesz tylko ty sama.
To jedyna prawda.

[laurie]

Radze zglosic sie do psychologa. Tu na forum cie dobija tylko "zlotymi" radami,
wmowia ci wiecej wad niz masz, wszystko to tylko twoja wina itp itd. Frustraci
cie pognebia, zadowoleni z siebie wskaza jak bardzo ty jestes jeszcze glupia i
dziecinna, jak w ogole mozesz obwiniac o cokolwiek srodowisko bla bla bla..
Odpowiedzi na forum swiadcza tylko i wylacznie o postrzeganiu swiata przez
osobe ktora to pisze a nie maja z Toba nic wspolnego.
I co lepiej teraz?
Zaloze sie, ze nie.
Problem ktorym piszesz wymaga pracy nad soba pod kontrola doswiadczonego
psychologa. Moze wtedy troche "pusci" i zaczniesz normalnie zyc. Tego zycze.