depresja

[pussydols]

od lutego lecze sie na depresje,bywa roznie raz jest lepiej ale czesciej
gorzej .Przerobilam juz probe samobojcza a teraz w trakcie rechabilitacji
zaklad mnie zwolnil z powodu choroby.Tak wlansie wyglada wsparcie spoleczne w
tym kraju dla ludzi chorych.Jak zachorowalam byly pytania typu czy nie jestem
agresywna i takie tam ale nikt nie pofatygowal sie by odwiedzic mnie w
szpitalu no bo po co w koncu to psychiatryk.Jestem samotna matka i uwazam
teraz ze lepiej nie przyznawac sie ze jest sie chorym bo kazdy twierdzi ze to
tylko doly ktore przejda a malo kto rozumie.Czuje sie gorsza z tego powodu ze
jestem chora.Mysli samobojcze? sa nadal i nie moge sie ich pozbyc

[braun_f]

byla nagonka ostatnio w radio,
ze leczenie drogie - a takim o prace ciezko
skad sie takie deprechy biora?

[madzia69]

chooba jak kazda inna
ludzie z teg wychodza i swietnie sobie radza
wpsarcie rodziny jest jednak bardzo wazne i i terapia. leki...

[horpyna4]

Depresja może dotknąć każdego, niestety najbliższa rodzina na ogół nie staje na
wysokości zadania, co jeszcze bardziej pogłębia stan chorego. Dziewczyno, olej
rodzinę, bierz leki i pamiętaj - popełnić samobójstwo zawsze się zdąży. Najpierw
trzeba trochę pożyć. Uświadomić sobie, co nam sprawia najwięcej przyjemności i
zadbać o tę przyjemność. I pomyśl - w przypadku samobójstwa osoby z depresją
często jest tak, że rodzina oddycha z ulgą, bo problem "wariatki" przestał
istnieć. Czy ci ludzie zasługują na takie "pójście im na rękę"? Chyba nie,
prawda? Myśl tylko o sobie i próbuj "wychapać" z życia, co się da. Masz dziecko?
To dbaj o nie. I nie chodzi tu o sprawy bytowe, dzieci muszą wiedzieć, że są
kochane. Bo może być "powtórka z rozrywki" - przeświadczenie dziecka o tym, że
matka nie kocha, to pierwszy krok do depresji.

[falcon87]

Rok temu to przechodziłem. Myślę że trafiłem na niezłego lekarza. Seroxat
szybko postawił mnie na nogi. Miałem zwolnienie, ale w pracy zebrało się
konsylium i doradzono mi żebym jednak pracował, co mi też pomoże wrócić do
życia. Uznałem, że - niezależnie od ich pobudek - mają rację. Próbowałem
pracować (kto przechodził, ten wie jak wtedy może wyglądać praca umysłowa),
traktowałem się przy tym trochę ulgowo, ale jakoś się udało. Tak naprawdę wolny
od depresji poczułem się dopiero po prawie roku (czyli niedawno), ale znalazłem
sposób na życie - być może dzięki niemu teraz żyję. Jeśli chcesz - napisz na
priv, może mogę jakoś jeszcze pomóc.