Dlaczego ...

[dolly11]

Pewnie kazdy na coś chory zadaje sobie to pytanie.... Dlaczego ja?? Czy ja nie
moge mieć normalnego życia?? My, chorzy na BED oprócz tego pytamy jeszcze: Czy
moge przezyć chwilke bez strachu ze sie zaraz objem, czy moge choć przez
chwile nie nienawidzieć siebie?? Czy bede kiedyś zdrowa?? Czy kidyś to ja
zawładne jedzeniem a nie ono mną?? Ktos powiedział, Jemy by żyć a nie
odwrotnie...Czy nasza Filozofia powinna tak własnie brzmiec?? Aha i w
końcu...moje najważniejsze pytanie. Czy spełni sie jedno z moich marzen i
będe kiedyś na tyle chuda zeby wejśc w rozmiar 38???? Chłopak mi powiedział ze
zrobiłam go w huja bo sie pocięłam. A co mam robic kiedy sobie z tym wszystkim
nie radze. We wlasnym domu jak w więzieniu, nie widuje własnego chłopaka w
dodatku jedo ciastko ma nade mna władze. Kupiłam sobie opakowanie Etopiryny.
Chociaż to bez widocznych objawów poprawia mi humor. Tabletki przeciwbólowe.
Bo...mam juz kurcze tego dośc!

[horlaa]

za duzo o tym myślisz.
i wszyscy chorzy na BED.
pisanie "my chorzy na BED" jest bez sensu i na pewno w niczym nie pomoże.
poszukaj innej grupy do której byś mogła przynależeć.

nie ma żadnej filozofii. oprócz chęci zdrowienia.

ale ty nie wyzdrowiejesz, jeśli będziesz chorobliwie dążyć do ukochanego
rozmiaru 38 i byciem chuda.... przeczysz sama sobie...

a więc jednak sie tniesz... wiec twoj chlopak ma racje. i tak wlasnie, robisz
go w chuja!
po co sie tniesz. zastanow sie po co! chcesz o czymś zakrzyczeć? a nie lepiej
powiedziec to swojemu chlopakowi? zaufać mu, zamiast samej się kaleczyć? uwierz
mi, znam doskonale takie osoby. są takie trudne, że w końcu każdy nie
wytrzymuje i od nich odchodzi........ a tak nie powinno być....

sluchaj jestes z duzego miasta?
chodzisz do szkoly - masz tam fajnego pedagoga?
moze ktos moglby ci pomoc w znalezieniu dobrego psychologa?
a moze masz kogos, z kim moglabys po prostu uczciwie pogadac? ktos najlepiej
starszy, komu ufasz...

i staraj sie patrzec na to inaczej:
OK, masz ED ale postaraj sie przejąć nad nim władzę. moze nie nad ED tylko ale
nad calym swoim życie. to, jak myslisz musi sie zmienić.
raz w tygodniu widujesz chlopaka? ciesz sie, że w ogóle go masz! raz w tygodniu
to duzo, jesli sie ten czas dobrze wykorzysta. pogada, poprzytula sie -
naprawde to moze cie naładować na cały tydzień.
kupilas sobie tabletki? lepiej kup sobie fajny ciuch. i nie w rozmiarze 38
tylko takim, jaki TERAZ nosisz.

[dolly11]

Twoje słowa sa mocne i dają do myślenia. Niestety mieszkam w dziurze i gdybym
poszła do pedagog lub psychologa to byłoby to moim piętenm. mowili by mnie
wariatka... Pogadałam dzisiaj na gg w Iwwonką z naszego forum. Troche mi się
poprawił humor. Troche inaczej na to wszystko spojrzałam. Moze ja widze problemy
tam gdzie ich tak naparwde nie ma?? A co do cięcia masz rację oszukalam go. Ale
to tylko 5 malutkich kreseczek, prawie ich nie widać. Próbuje zwrócić na siebie
uwagę?? Możliwe. Bardzo możliwe. Z tą bulimią to nie jest tak, ja tak nie myśle
nie wiem po co to napisalam. Jak narazie horlaa ty jesteś moim psychologiem.
Najbardziej się jednak przestraszyłam twoich słow ze od takich osób jak ja
ludzie szybka odchiodza opuszczaj.a ich. Masz chyba racje. To straszne, ale
prawdziwe. pytanie czy ja chce się zmienic?? Czy ja naparwde chce sie zmienić.
Moze mam juz taką pscyhikę kreuje sie zawsze na biedną opuszczoną samotną taka
okropnie nieszczęsliwą. Co do Mateusza- moje chłopaka....watpie żeby zrozumial
co mi jest. Już i tak za duzo o mnie wie. Na jego miejscu już bym uciekła. Musze
to przeczekac. Będzie lepiej.......?

[horlaa]

nie mogę być twoim psychologiem i nie myśl w ten sposób, jestem po prostu
koleżanką, która ma/miała podobne problemy i wie o co chodzi. chociaż ja sama
ze swoim życiem nie mogę sobie poradzić, potrafię tylko doradzać ;) absolutnie
nie traktuj mnie jak jakiegoś guru.

co do cięcia, to powiem wprost:
1. tniesz się
2. i nie ważna czy małe czy duże kreski, czy widać je czy nie. tniesz się i już.
3. facet się martwi, że robisz sobie krzywdę, a ty się wściekasz, że ci nie ufa?
4. słusznie się martwi, a tym bardziej, że ty go okłamujesz.

tak, na pewno próbujesz zwrócić na siebie uwagę. sprobuj to cięcie i jedzenie
zamienić na coś innego. już nawet płacz jest lepszy! szczerość jest najlepsza i
najtrudniejsza!
ale nie o to chodzi żeby powiedzieć, że "mam problem, bo się tnę i jem", bo to
nieprawda. tylko: "mam problem, i nie wiem co z tym zrobić, więc podejmuję
różne próby rozwiązania go - ale te próby niszczą mnie samą, szkodzą mi".


piszesz:
> Moze mam juz taką pscyhikę kreuje sie zawsze na biedną opuszczoną samotną taka
> okropnie nieszczęsliwą.

naprawde jesteś nieszczęśliwa i samotna. a na pewno taka się czujesz, i masz do
tego święte prawo. masz też prawo do tego, żeby probować stać się szczęśliwa i
nie-samotna. dlatego staraj się robić sobie DOBRE rzeczy, a nie złe. nie
zasługujesz na te złe, zasługujesz, na najlepsze, bo jesteś fajną, wartościową
dziewczyną.
inteligentną, bystrą. a wiesz co jest też dobre? że jesteś tutaj, bo to
świadczy o tym, że kombinujesz, i probujesz z tego wyjść. ja tylko próbuje ci
wskazać kierunek z którego masz zrezygnować (cięcie się, dołowanie, kłamanie
itp) a w którym kierunku warto pójść.

> Co do Mateusza- moje chłopaka....watpie żeby zrozumial
> co mi jest. Już i tak za duzo o mnie wie. Na jego miejscu już bym uciekła.
Musze to przeczekac. Będzie lepiej.......?

hej, nie myśl o nim źle. skoro za duzo o tobie wie, to może jednak mniej więcej
rozumie co ci jest? ale jeśli będziesz go odpychać i wystawiać jego uczucia na
próbę, to w końcu faktycznie się wkurzy.
skoro jesteście razem, skoro jest wam razem dobrze (jest?) - to pielęgnuj to.
nie niszcz. nie warto, naprawdę.
jeśli chcesz się umartwiać, rób wszystko, co ci podpowiada pierwszy impuls: rań
siebie, innych, walcz, odpychaj, i zwalaj winę na siebie - do niczego to nie
doprowadzi. no, jedynie do tego, że staniesz się naprawdę samotną osobą którą
naprawdę przestanie ktokolwiek rozumieć.

masz 16 lat i masz szansę, żeby do tego nie doszło. niektóre dziewczyny
odkrywają problem jak mają 25, 30 lat. więc masz dużo czasu i możesz dać radę.

tak. będzie lepiej.
tylko w to uwierz!!!!
i więcej się uśmiechaj...

[dolly11]

Dobra sorki, moze mnie poniosło z tym psychologiem. Wczoraj był u mnie Mateusz,
przepraszał ze się tak wkurzył za te dziary i prosił zebym tego więcej nie
robiła. Ale wiesz co jest najgorsze...Ja wiem ze ty masz rację ale nie dociera
to do mnie tak zebym była zdolna wcielić to w życie! To za trudne! Moze mi jest
wygodnie z moja chorobą....a sama już nie wiem. Jak narazie jest dobrze, mam
nadzieje ze ten tydzień będzie lepszy niz poprzedni. a z Mateuszem jest mi
dobrze głownie dlatego ze jest facetem a dla mnie facet jest jak powietrze. Mój
kolejny problem :) dobra koniec użalania się. Dzisiaj było dobrze, jutro też
będzie dobrze. Co do płaczu..ja nie zabardzo umiem płakac, pozatym jem i tne
się nie tylko w sutuacjach w których się płacze. Często robie to z blachych
powodów.Ale, co za różnica...czy dobrze jest czy źle. Nawet gdyby moje zycie
było idylliczne to ja i tak miałam powód do bycia nieszczesliwą. Teraz jestem z
mateuszem ale juz myśle o tym że jak on mnie rzuci to będzie okropnie. Jestem
beznadziejnym przypadkiem. nie potrafie się skupić na swoim zaletach. Bo pewnie
jakieś mam....
dzięki za odp
papa
buziaki

[horlaa]

>Ale wiesz co jest najgorsze...Ja wiem ze ty masz rację ale nie dociera
> to do mnie tak zebym była zdolna wcielić to w życie! To za trudne! Moze mi
jest
> wygodnie z moja chorobą....a sama już nie wiem.

zrób sobie takie fajne psychologiczne ćwiczenie: zastanow sie powaznie, co by
bylo gdybyś sie NIE CIEŁA I NORMALNIE ODŻYWIAŁA. jakbyś sie czula? jak o tym
myślisz?
na mnie zawsze byla paniczna myśl: o rany, żyć normalnie? eee, nudno, bez
sensu. --> to jest ważne bo zobaczysz jak bardzo twoje myslenie jest chore.
chorobę postrzegasz jako część siebie, i nie wyobrażasz sobie zycia bez niej.
tłumaczysz się, że jesteś beznadziejnym przypadkiem, i że tak już masz po
prostu.
bzdura. to nie ty tak myśli, to twoja choroba każe ci tak myśleć! to nie ty, to
Ona!!! postaraj się znaleźć na nią jakiś sposób...
tylko jest jeden warunek: musisz CHCIEĆ być zdrowa. powinnaś czuc, że bez
cięcia się, bez nałogowego żarcia i kontrolowania wagi będziesz kimś lepszym.
nie teraz - tylko potem. że coś zyskasz, a nie stracisz... to jest bardzo
ważne. inaczej nie ma sensu żebyś w ogóle odwiedzała to forum bo nic to nie
zmieni...

Co do płaczu - nie umiesz płakać i tu tkwi jakiś problem. Naucz się. spróbuj.
nie zmuszaj się do płaczu, tylko jak coś cię naprawdę wkurza albo smuci, NIE
WSTYDŹ się sobie poryczeć i poszlochać w poduszkę, nie kontroluj się...
zaręczam ci, że będziesz potem czuła wielką ulgę ;)

masz zalety, na pewno. masz też wady.
jesteś fajną, wrażliwą dziewczyną. może trochę zbyt wrażliwą, i zbyt samotna.
ale dasz rade. musisz tylko chcieć.

ciesz się tym, co masz, i nie myśl, co będzie potem. ciesz się z Mateusza, i
nie myśl o tym, że cię rzuci, bo naprawdę tak się stanie i będziesz miala
kolejny powód zeby sobie mowic, ze wszystko to twoja wina...

zadanie numer 1: zastanow sie dlaczego chcesz byc zdrowa i co mozesz zyskac. i
co stracic. i wyciągnij wnioski. to trudne, cholernie trudne zadanie.
powodzenia.

;)