Kochać 'po swojemu'

[ta_mar_ta]

Wiadomo- jesteśmy różni, także uczucia wyrażamy różnie.
Ich intensywność i barwa też są nieporównywalne.
Jednak opisując jakieś uczucie wskażemy na kilka, kilkanaście głównych cech
koniecznych, by to uczucie uwiarygodnić. I tak zapewne jest z miłością.
Jest pewien zespół zachowań ( uwarunkowany zapewne kulturowo i biologicznie),
który stan miłości prezentuje i potwierdza.

Znam jednak wiele osób, których zachowanie dalece odbiega od moich wyobrażeń
o przeżywaniu, braniu i dawaniu miłości; mówią, że kochają "po swojemu" i
czują się rozgrzeszone z niedblastwa , nieczułości i innych występków przeciw
miłości i człowiekowi.
Bywa i tak, że kobiety mówią : on mnie kocha "po swojemu", bo wolą takie
oszustwo, niż prawdę o tym , że nie kocha.

Tak sobie myślę, że pięknie jest kochać "po twojemu", czego Wam i sobie życzę.

Ta_

[krop.ka]

ta_mar_ta napisała:

> Tak sobie myślę, że pięknie jest kochać "po twojemu", czego Wam i sobie życzę.


Bardzo ładnie to ujęłaś:)
Pozdrawiam

[vicca]

Hmm... po takiemu byś czuł że jesteś kochany. Ważny. Wyjątkowy. Niezwykły.
Jedyny.

Pzdr ciepło Vicca

[ta_mar_ta]

vicca napisała:

> Hmm... po takiemu byś czuł że jesteś kochany. Ważny. Wyjątkowy. Niezwykły.
> Jedyny.

Ot co ! Ciepło, ciepło, gorąco :)))

Pozdrawiam serdecznie
Ta_

[Gość: Imagine]

ta_mar_ta napisała:

> Wiadomo- jesteśmy różni, także uczucia wyrażamy różnie.
> Ich intensywność i barwa też są nieporównywalne.
> Jednak opisując jakieś uczucie wskażemy na kilka, kilkanaście głównych cech
> koniecznych, by to uczucie uwiarygodnić. I tak zapewne jest z miłością.
> Jest pewien zespół zachowań ( uwarunkowany zapewne kulturowo i biologicznie),
> który stan miłości prezentuje i potwierdza.
>
> Znam jednak wiele osób, których zachowanie dalece odbiega od moich wyobrażeń
> o przeżywaniu, braniu i dawaniu miłości; mówią, że kochają "po swojemu" i
> czują się rozgrzeszone z niedblastwa , nieczułości i innych występków przeciw
> miłości i człowiekowi.
> Bywa i tak, że kobiety mówią : on mnie kocha "po swojemu", bo wolą takie
> oszustwo, niż prawdę o tym , że nie kocha.
>
> Tak sobie myślę, że pięknie jest kochać "po twojemu", czego Wam i sobie życzę.
>
> Ta_
>
Hola, hola, nie tak szybko. To jakies bzdury. Ja moge kochac tylko tak jak caly
zespol, ciala i umyslu zwany Imagine jest w stanie kochac. I Ty, jesli chcesz
kochac mnie, kochac mnie musisz takiego jaki jestem. Jesli ja mam kochac "po
twojemu", to przestaje byc soba i jesli kochasz takiego kogos, to kochasz
fantom, cien, zlude, nieprawde, wyobrazenie, mit czy jakby to tam nie nazwac.
To co opisalas to ewidentna bzdura, prowadzaca do i rozbudzajaca konflikt
miedzy ludzmi. Czy to teatr ? Mam grac klasycznych kochankow po to by zadowolic
Ciebie i Twe wyobrazenie o idealnej milosci ? Cos tu nie tak.
Pozdr, Imagine.

[krop.ka]

Gość portalu: Imagine napisał(a):

> To co opisalas to ewidentna bzdura, prowadzaca do i rozbudzajaca konflikt
> miedzy ludzmi. Czy to teatr ? Mam grac klasycznych kochankow po to by
zadowolic Ciebie i Twe wyobrazenie o idealnej milosci ? Cos tu nie tak.
> Pozdr, Imagine.

Przecież nie w tym rzecz, żeby odgrywać przedstawienie na użytek drugiej
strony. Myślę, że Autorka wątku chciała powiedzieć, że szczęśliwy jest ten,
kogo druga połowa odczuwa i wyraża miłość w podobny sposób. Nie chodzi tutaj o
to, żeby dostosowywać się do oczekiwań partnera, rezygnując z siebie. Piękne
jest to, gdy czujemy, myślimy podobnie i dzięki temu tworzymy ze swoim
wybrankiem/ką harmonijny związek - bo spełniamy nawzajem swoje oczekiwania.
Nie wyobrażam sobie, żebym mogła być z mężczyzną, który nie potrafi wyrażać
swoich uczuć - słowem i czynem. To dla mnie bardzo ważne, zdaję sobie sprawę,
że nie byłabym szczęśliwa z kimś zamkniętym w sobie, oszczędnym w czułych
słowach i ciepłych gestach. Dlatego też nie wiążę się z takimi osobnikami. :)
A fakt, że niektórzy jednak angażują się w takie układy wynika chyba z tego, że
nie są do końca świadomi swoich potrzeb lub tak rozpaczliwie potrzebują
miłości, że gotowi są zrezygnować z części siebie, żeby otrzymać chociaż jej
iluzję, namiastkę.

[ta_mar_ta]

Gość portalu: Imagine napisał(a):

> Hola, hola, nie tak szybko. To jakies bzdury. Ja moge kochac tylko tak jak
>caly zespol, ciala i umyslu zwany Imagine jest w stanie kochac. I Ty, jesli
>chcesz kochac mnie, kochac mnie musisz takiego jaki jestem. Jesli ja mam
>kochac "po twojemu", to przestaje byc soba i jesli kochasz takiego kogos, to
>kochasz fantom, cien, zlude, nieprawde, wyobrazenie, mit czy jakby to tam nie
>nazwac. To co opisalas to ewidentna bzdura, prowadzaca do i rozbudzajaca
>konflikt miedzy ludzmi. Czy to teatr ? Mam grac klasycznych kochankow po to by
>zadowolic Ciebie i Twe wyobrazenie o idealnej milosci ? Cos tu nie tak.
______________________________________________________________________________

Zdumienie mnie ogarnęło jak dalece NIE zrozumiałeś tego co napisałam :))
Widac wina w niejasnym sformułowaniu moich przemyśleń a twoja odpowiedź zbyt
impulsywna.

Kochać "po twojemu" to bez naruszania własnej godności i w miarę swoich
możliwości zaspokajanie potrzeb emocjonalnych ( i innych) swojego partnera. To
chęć i umiejetność ich naprzód rozpoznania, co wymaga skierowania swej czułej
uwagi na partnera. To dawanie mu tego , czego on potrzebuje i pragnie a nie
tego tylko, co ja sądzę , że dostać powinien. To uwaga skierowana na partnera
dlatego, że go kocham a nie dlatego (broń Boże ! ) , że chcę grać jakiś
teatr !!! Udawanie w miłości ??? Tfu!

zawsze i zawsze i przez caly czas to jest milosc

[Gość: volny]

wiem ze ja i moja zona przez ostanie 27 lat jestesmy
zakochani w sobie i to od pierwwzej godziny w taki sposob
jak by czas sie dla nas zatrzymal.
A z drugiej strony codzienie wicej i wiecej nic dzien
wczesniej. Tak to prawda nie pisze tego pod publiczke,
ale tak u nas jest.
Wiem ze milosc moze byc wieczna i sie nigdy nie komczy.
Jest to wbrew pogladowi glupich ludzi ktorzy powtarzja ze
wszystko co dobe to sie konczy.
___ NIE I JUZ ___ TO NIE PRAWDA ___
To czego bardzo oczekujemy i bardzo tego checmy to moze
sie rrealizowac.
ALE musi byc dobre dla nas i dla tej drugiej osoby tego
nie da sie oszukac.
Nie ma prawdziej milosci na pokaz.
TO MUSI BYC OBSOLUTNA PRAWDA.
Musi sie spelnaic pewne warunki
1. 100 % zaufanie.
2. wspolna odpowiedailnic za to co sie robi i MYSLI O
DRUGIEJ OSOBIE. tak mysli wtedy kiedy jestesmy sami a jej
nie ma przy nas, wtedy szczerosc jest najwniejsza.
Bo nie jest na pokaz tylko jest przed nami samymi.
To takie kilka uwag z naszego zycia.
10 listpada 1975 o godzinie 19:00 wszystko co dobre i
piekane w milssci do kobiety-parnera zyciowego zaczelo
sie dla mnie.
Wtedy wlasnie spelnily sie moje bardzo silne chlopiece
marzenia o idelanej kobiecie.
Mimo ze w okolo slyszlem ze milosc odealena nie istnieje.
JA WIEZYLEM ZE NA PEWNO U MNIE BEDZIE WYJATEK.
Nigdy jako mlody chopak nie dopusilem innej mysli do siebie.
I tak sie stalo teraz po latach wiem ze to bardzo silne
uczucie marzen i nie pozwolenie w mysalch na rzeczy zle
typu "a przeciez jest to nie mozliwe", "inni tak nie maja
dlaczego ty masz miec" i tego podobne glupie mysli
podsycane przez niby zyczliwych kolegow czy zmajowych ze
to czy tamto nie ostnieje.
Moje marzenia byly tylko dla mnie i dla tej mowej osoby
ktora sie pojawila w moim zyciu.
Potem okazazlo sie ze ONA moaj cudoena zona jako mloda
dziewczyna miala bardzo podobne marzenia i stalo sie
musielismy sie spotkac.
Zycze wam takiego samego cudoenego uczucia milsci jakiego
ja zaznaje przez otanienie 27 lat

Witold

ta_mar_ta napisała:

> Wiadomo- jesteśmy różni, także uczucia wyrażamy różnie.
> Ich intensywność i barwa też są nieporównywalne.
> Jednak opisując jakieś uczucie wskażemy na kilka,
kilkanaście głównych cech
> koniecznych, by to uczucie uwiarygodnić. I tak zapewne
jest z miłością.
> Jest pewien zespół zachowań ( uwarunkowany zapewne
kulturowo i biologicznie),
> który stan miłości prezentuje i potwierdza.
>
> Znam jednak wiele osób, których zachowanie dalece
odbiega od moich wyobrażeń
> o przeżywaniu, braniu i dawaniu miłości; mówią, że
kochają "po swojemu" i
> czują się rozgrzeszone z niedblastwa , nieczułości i
innych występków przeciw
> miłości i człowiekowi.
> Bywa i tak, że kobiety mówią : on mnie kocha "po
swojemu", bo wolą takie
> oszustwo, niż prawdę o tym , że nie kocha.
>
> Tak sobie myślę, że pięknie jest kochać "po twojemu",
czego Wam i sobie życzę.
>
> Ta_
>

[krop.ka]

Gość portalu: volny napisał(a):

> wiem ze ja i moja zona przez ostanie 27 lat jestesmy
> zakochani w sobie i to od pierwwzej godziny w taki sposob
> jak by czas sie dla nas zatrzymal.
> A z drugiej strony codzienie wicej i wiecej nic dzien
> wczesniej. Tak to prawda nie pisze tego pod publiczke,
> ale tak u nas jest.

Tylko pozazdrościć takiej Miłości, naprawdę:)
Przyjemnie przeczytać, że taka Miłość przez duże "M" istnieje - i mam nadzieję,
że ja będę kolejnym wyjątkiem od reguły pod tytułem: "to się przeciez nie może
wydarzyć". :)
Pozdrawiam ciepło!

kropka jezeli tylko odgrodzisz sie od myslenia ...

[Gość: volny]

kategoriami TLUMU i bedzies sobie powtarzala czesto w
myslach ze moze to dla innych jest prawda ALE DLA MNIE
BRZIE INACZEJ TO POWINNO SIE ULOZYC.
Pisze o tym bo teraz po latach wiem ze byly to nie
swiadomie powtarzane przezzemnie pozytywane afirmacje.
Nestery w duga strone to tez pracuje
JA sie powatarza ze to i to mi sie na pewno przydarzy to
jak stare powidzienie "nie wywoluj wilka z lasu"
Ludzie sie z tego snieja nie widzac zo czynia.

w inny sposob o mysach pisze L Hay w swojej ksize
"Mozesz uzdrowic swioje zycie"

Pozdawiam goraco
Witold
ps mozesz do mnie pisac jak zechcesz


krop.ka napisała:

> Gość portalu: volny napisał(a):
>
> > wiem ze ja i moja zona przez ostanie 27 lat jestesmy
> > zakochani w sobie i to od pierwwzej godziny w taki sposob
> > jak by czas sie dla nas zatrzymal.
> > A z drugiej strony codzienie wicej i wiecej nic dzien
> > wczesniej. Tak to prawda nie pisze tego pod publiczke,
> > ale tak u nas jest.
>
> Tylko pozazdrościć takiej Miłości, naprawdę:)
> Przyjemnie przeczytać, że taka Miłość przez duże "M"
istnieje - i mam nadzieję,
>
> że ja będę kolejnym wyjątkiem od reguły pod tytułem:
"to się przeciez nie może
> wydarzyć". :)
> Pozdrawiam ciepło!

[krop.ka]

Gość portalu: volny napisał(a):

> kategoriami TLUMU i bedzies sobie powtarzala czesto w
> myslach ze moze to dla innych jest prawda ALE DLA MNIE
> BRZIE INACZEJ TO POWINNO SIE ULOZYC.
> Pisze o tym bo teraz po latach wiem ze byly to nie
> swiadomie powtarzane przezzemnie pozytywane afirmacje.
> Nestery w duga strone to tez pracuje
> JA sie powatarza ze to i to mi sie na pewno przydarzy to
> jak stare powidzienie "nie wywoluj wilka z lasu"
> Ludzie sie z tego snieja nie widzac zo czynia.

Czytałam kiedyś nawet naukowe uzasadnienie tego zjawiska, omówionego na
przykładzie piłkarza wykonującego rzut karny - wcześniej w myślach przetwarzał
wiele razy sytuację, gdy nie udaje mu się trafić w siatkę, gdy noga uderza w
piłkę nie pod takim kontem jak powinna. Niejako "programował" swój mózg na
wykonanie działania kończącego się porażką.
Na tej samej zasadzie nie powinno się np. mówić "Tylko nie ZAPOMNIJ o..." - bo
w ten sposób sugerujemy swojemu umysłowi właśnie proces zapominania. Powinniśmy
mówić "PAMIĘTAJ o..." :)

Coś w tym chyba musi być. A jeśli nawet się mylę, to o ileż przyjemniej jest
wizualizować swoje sukcesy niż martwić się na zapas potencjalnymi przyszłymi
porażkami:))

Pozdrawiam :)

do kopki..........................................

[Gość: volny]

Tak oaczywiscie masz racje.
Dokadnie nie da sie opisac wszyskich aspektow z tym
tenatem zawiazanym na forum w jedenej notatce.
Ale krotko mala czesc
Pierwszym etapem jednorazowym przechodzimy przez to tylko
jeden raz to: ze akcepujemy to ze mamy jakis problem
wyorazamy go sobie raz. I nigdy juz nie powinnismy go
wyobrazac jezeli przyjdzie nam na mysl to powinnismy go
jak by skreslic i mozna sobie wyorazic duze czerwone X.
Drugim eatapem jest wyobrazenie efektu koncowego tego
opyumalnego dla nas w naszym zyciu.
A dopiero potem prazowniem nad planem jak to zrobic jezli
taki jest konieczy lub robic np. cwiczenia sportowe.
I juz nigdy nie warac zo premu z taka mysla a
cobedzie jak mi nie wujdzie bo to jest eamcja negatywna i
za tym idzie negatywny obraz.
-------------------
Tu podam pewne mysli Emile Coue
Wola I Wyobraznia.
W slownikach znajdziemy wytlumaczenie slowa 'wola" mniej
wiecej w ten sposob: "Zdolnosc swobodnego postanowienia
jakiejkolwiek czynnosci" Przyjmujemy te definicje jako
zupelnie ustalona prawde, tymczasem jest ona z gruntu
falszywa: bowiem ta wola stale ulega, skoro wchodzi w
konflikt z nasza wyobraznia. Jest to prawo bardzo
rygorystyczne i nie ma wyjatkow.
W kazdej sytuacji w naszym zyciu jezli zachodzi konflikt
miedzy wola i wobraznia ZAWSZE WYOBRAZNIA OPANOWUJE WOLE..
Progrmowanie polega wlasnie na kontolowanej wyobazni.
Wlasnie to jest jedyny klucz do swiadomego kierowania
"niby przypadkami w naszym zyciu"
W zyciu nie ma przypadkow!!!!!!!!!!!
To my przy pomocy wyorazni programujemy to co nas spotka.
Nietety w wkiekszoasci przypadkow robimy to nieswiadomie.
I elekty zaleza tylko wtedy od tego czy to byla mysl
pozytywna czy negatywna.

[e-mail]



krop.ka napisała:

> Gość portalu: volny napisał(a):
>
> > kategoriami TLUMU i bedzies sobie powtarzala czesto w
> > myslach ze moze to dla innych jest prawda ALE DLA MNIE
> > BRZIE INACZEJ TO POWINNO SIE ULOZYC.
> > Pisze o tym bo teraz po latach wiem ze byly to nie
> > swiadomie powtarzane przezzemnie pozytywane afirmacje.
> > Nestery w duga strone to tez pracuje
> > JA sie powatarza ze to i to mi sie na pewno przydarzy to
> > jak stare powidzienie "nie wywoluj wilka z lasu"
> > Ludzie sie z tego snieja nie widzac zo czynia.
>
> Czytałam kiedyś nawet naukowe uzasadnienie tego
zjawiska, omówionego na
> przykładzie piłkarza wykonującego rzut karny -
wcześniej w myślach przetwarzał
> wiele razy sytuację, gdy nie udaje mu się trafić w
siatkę, gdy noga uderza w
> piłkę nie pod takim kontem jak powinna. Niejako
"programował" swój mózg na
> wykonanie działania kończącego się porażką.
> Na tej samej zasadzie nie powinno się np. mówić "Tylko
nie ZAPOMNIJ o..." - bo
> w ten sposób sugerujemy swojemu umysłowi właśnie proces
zapominania. Powinniśmy
>
> mówić "PAMIĘTAJ o..." :)
>
> Coś w tym chyba musi być. A jeśli nawet się mylę, to o
ileż przyjemniej jest
> wizualizować swoje sukcesy niż martwić się na zapas
potencjalnymi przyszłymi
> porażkami:))
>
> Pozdrawiam :)

[Gość: Martyna]

ta_mar_ta napisała:

> Wiadomo- jesteśmy różni, także uczucia wyrażamy różnie.
> Ich intensywność i barwa też są nieporównywalne.
> Jednak opisując jakieś uczucie wskażemy na kilka, kilkanaście głównych cech
> koniecznych, by to uczucie uwiarygodnić. I tak zapewne jest z miłością.
> Jest pewien zespół zachowań ( uwarunkowany zapewne kulturowo i biologicznie),
> który stan miłości prezentuje i potwierdza.
>
> Znam jednak wiele osób, których zachowanie dalece odbiega od moich wyobrażeń
> o przeżywaniu, braniu i dawaniu miłości; mówią, że kochają "po swojemu" i
> czują się rozgrzeszone z niedblastwa , nieczułości i innych występków przeciw
> miłości i człowiekowi.
> Bywa i tak, że kobiety mówią : on mnie kocha "po swojemu", bo wolą takie
> oszustwo, niż prawdę o tym , że nie kocha.
>
> Tak sobie myślę, że pięknie jest kochać "po twojemu", czego Wam i sobie życzę.
>
> Ta_
>


Zgadzam sie z Toba w 200 stu procentach i przykladow chyba niekoniecznie
trzeba szukac daleko bo chyba wiekszosc z nas przezyla taki zwiazek gdzie druga
strona mimo zapewnien o milosci "kochala po swojemu".
Dla mnie takie kochanie po swojemu to jeszcze jedna wymowka aby nie komunikowac
sie w zwiazku, nie szukac kompromisow a nawet ignorowac czy zaprzeczac
problemom czy wiele innych przykladow w zaleznosci od zwiazku jak np:
zdradza ale kocha, jest agresywny ale kocha, klamie ,kontroluje ale kocha.

I tak mozna w nieskonczonosc .

Wlasnie teraz czytam swietna ksiazke amerykanskiej psycholog ( nazwiska nie
pamietam) o zwiazkach, dobieraniu sie w pary i powodach dlaczego wybieramy
takich facetow a nie innych facetow .Pisze ona rowniez o tym jakich cech
powinnismy szukac i wymagac od partnera/ki a sa to:

1. Gotowosc do pracy nad soba i zwiazkiem - czyli wypracowanie kompromisow ,
praca nad , wspolne szukanie rozwiazan i problemow
2.Otwartosc emocjonalna a ja bym nawet powiedziala psychiczna
3. Odpowiedzialnosc i dojrzalosc czyli praca, bycie niezaleznym, kontrola nad
finansami a nawet prozaiczne sprzatanie po sobie
4.Prawosc - facet czy kobieta powinni wierzyc w pewne wartosci i to nie tylko w
kontaktach z nami ale rowniez w kontaktach z innymi ludzmi i w zyciu
5. Poczucie wartosci
6. Uczciwosc do samego siebie, do partnera


Mi jednak nasuwa sie pytanie czy milosc wystarcza do tego aby stworzyc
szczesliwy zwiazek ?

[ta_mar_ta]

Gość portalu: Martyna napisał(a):

> Dla mnie takie kochanie po swojemu to jeszcze jedna wymowka aby nie
>komunikowac sie w zwiazku, nie szukac kompromisow a nawet ignorowac czy
>zaprzeczac problemom czy wiele innych przykladow w zaleznosci od zwiazku jak
>np:zdradza ale kocha, jest agresywny ale kocha, klamie ,kontroluje ale kocha.
> I tak mozna w nieskonczonosc .

O to mi chodziło, tak właśnie tłumaczy się pozostawanie w związku z
człowiekiem, który popełnia różne niegodziwości, a oszukiwany partner gotów
jest sam sobie powtarzać tę czarodziejska mantrę : przecież on/ona kocha
mnie "po swojemu". Wielkie oszukiwanie, oszukuje ten , który "kocha po swojemu"
i ten, który chce w to wierzyć.

> Mi jednak nasuwa sie pytanie czy milosc wystarcza do tego aby stworzyc
> szczęśliwy zwiazek ?

Nie wystarcza, bo wiele przykładów par, niegdyś zakochanych w sobie ( trudno im
nie wierzyć) rozstaje się , bo nie byli w stanie szczęsliwego związku stworzyć.

Z drugiej strony znam osobiście przykład pary, która weszła w związek małżeński
bez miłości ze strony kobiety i mężczyzna o tym wiedział ( pogmatwane powojenne
czasy). Stworzyli szczęśliwe stadło, niedawno obchodzili 50-lecie pożycia
małżeńskiego. Oboje posiadają większość cech wymienionych przez ciebie jako
potrzebne do stworzenia szczęśliwego związku.

Kamień z serca mi spadł, że choć jedna istota mnie zrozumiała :)))

pozdrawiam
Ta_

[Gość: dodo]

uprzejmie donosze, ze tez cie marto zrozumialam i sie staram od 30 lat
stosowac do twoich zalecen ;-)
ale tak na boku tego "po swojemu" kochania to mi sie jeszcze pomyslalo
o kochaniu "inaczej".
jako dziewczynka pytalam wielokrotnie moja mame, kogo kocha bardziej - mnie
czy brata. i zawsze dostawalam te beznadziejna odpowiedz "kazde z was kocham
inaczej". jak ja tego nienawidzilam - jak bardzo chcialam uslyszec, ze mnie,
mnie i tylko mnie kocha bradziej... albo chociaz, ze kocha nas dokladnie tak
samo. a moze nie tyle chcialam to uslyszec, co poczuc...
i tak mysle sobie, ze to "po swojemu" czy "po twojemu" albo i nawet "po
mojemu" powinno byc po prostu bardzo, bardzo mocno - ze wszystkich sil i mimo
wszystko. bo jesli milosc jest... to ona juz tam naprostuje nasze wlasne "po
jakiemus", byle tylko byla...

[ta_mar_ta]

O to to, dodo, o to to :)))
Serdeczności ciepłe jak dzisiaj u nas słońce - posyłam

[kamfora]

ta_mar_ta napisała:
> Znam jednak wiele osób, których zachowanie dalece odbiega od moich wyobrażeń
> o przeżywaniu, braniu i dawaniu miłości; mówią, że kochają "po swojemu" i
> czują się rozgrzeszone z niedblastwa , nieczułości i innych występków
przeciw miłości i człowiekowi.

Tak sobie myślę, że prawdziwa miłość w sensie relacji między dwojgiem
jest naprawdę czymś rzadkim. Ale jednocześnie każdy z nas bardzo jej
potrzebuje, i nieraz zadawala się namiastką, byleby nie być postrzeganym
jako nieudacznik, niekochany przez nikogo.
To stąd chyba te "zapewnienia' że "on/ona mnie kocha po swojemu.
Żeby uciec od stwierdzenia, że może i kocha, ale...nie mnie! :-(
I tak samo z "zapewnieniami" że "ja kocham po swojemu". Bo trudno
przyznać się do pomyłki, trudno się przyznać, że się nie odróżniło
prawdziwej miłości od zauroczenia.

A może mi się zdaje?