trudna decyzja!!!!!

[ddddd17]

Nie wiem wlasciwie od czego zaczac, szukam porady, bo trudno mi samej
obiektywnie ocenic zaistniala sytuacje i podjac decyzje.
kilka lat temu zmarl moj ojciec, czlowiek z ktorym moglam porozmawiac na
kazdy temat, ktory pokazal mi wszystko, z ktorym rozumialam sie bez
slow....zostalam ja, mama i babcia. Sytuacja w domu byla trudna, ojciec byl
kilka lat bez pracy, byly dlugi jakos uratowalysmy sie przed eksmisja z
mieszkania...sytuacja ciagle jednak byla zla, mama splacala dlugi, ja sie
obraonilam i znalazlam prace kilkaset km od domu rodzinnego, rzucil mnie
chlopak (bylismy ze soba prawie 10 lat) argumentujac ten fakt m.in. tym ze
nie chce swojej rodziny wciagac w to bagno.... (nawet nie skomentowalam).
Poznalam kogos, zakochalam sie i teraz jestem w ciazy, moj chlopak stracil
kilka miesiecy temu prace i pomyslalam ze to dobry czas na zmiany.....
Po wspolnych naradach postanowilismy ze zacznie szukac pracy w rejonie mojej
rodzinnej miejscowosci, ze zamieszkamy razem z moja mama (jest duze
mieszkanie) a ja pojde na urlop wychowawczy i gdzies po roku zaczne szukac
pracy. Prace znalazl, na razie sie wdraza...ja takze jeszcze pracuje, wiec
widujemy sie w weekendy (na razie), zamierzam jednak niedlugo isc na l4 i
bedziemy juz wtedy razem).
Problem polega na tym ze to mieszkanie w ktorym mamy mieszkac jest jeszcze
zadluzone i do kapitalnego remontu. Nie wiadomo czy mama odzyska prawa do
lokalu (praktycznie sie to nie zdarza zeby nie przywrocili praw ale papierka
jeszcze nie mamy). Tylko nie wiem czy podjelismy wlasciwa decyzje, czy
remontowac w ogole to mieszkanie, czy mieszkac z mama. Wiem ze moj chlopak
postapi tak zebym ja byla szczesliwa. Z drugiej str nie chce zeby sie tam
meczyl i w sumie pieniadze na remont sa jego (i tak bedziemy musieli sie
jeszce zadluzyc, a mieszkanie nie jest wlasnosciowe i na razie nie mozna go
wykupic).za pieniadze wlozone w remont mielibysmy nowe mieszkanie
wlasnosicowe.... Ta decyzja bylaby jednak szansa dla mojej mamy, ktora ciagle
mimo ze minelo kilka lat nie moze sie pogodzic ze smiercia taty, ciagle nie
moze o tym mowic i jest jakby w letargu, nie radzi sobie za bardzo z zyciem,
malo zarabia wiec nasz pobyt tam na pewno wyszedl by jej na dobre. Jest
jeszcze kwestia psa ktory mieszka z mama. Nalezy on do "groznej rasy" i nie
mamy go za bardzo gdzie oddac a moj chlopak jest przeciwny zeby dziecko i
pies byly razem - wiec trzebaby go bylo uspic......
nie wiem juz co robic, poradzcie plisss

[moc_ca]

Tak, uśpić psa ..
to jest najpiękniejsze i najłatwiejsze w twojej historii. Pies to takie
stworzenie że kiedy się staje niewygodny, z jakiegoś powodu, to zawsze można go
po prostu uśpić.Mama też nie będzie tęsknić za nim - przeciez to tylko pies!
Bądź przy jego śmierci, żebyś już nigdy więcej nie uśpiła żadnego psa.

[ddddd17]

jesli mam do wyboru bezpieczenstwo swojego dziecka, a zycie psa to wybacz ale
wiem co jest wazniejsze, pies ma juz swoje lata i nie jest do ulozenia, od
poczatku byl zle wychowany tzn. jest rozpieszczony na maksa. gdy zyl jeszcze
ojciec to pies byl z nim na szkoleniu ale treserka powiedzila zeby lepiej na
egzamin nie przychodzil...po smierci ojca pies calkiem sie pogubil i tak dobrze
ze mama jakos sobie z nim dawala rade, nie mysl sobie ze to latwa decyzja ale
czytalam bardzo duzo na ten temat, kontaktowalam sie nawet z treserami ale nikt
nie da gwarancji jak taki pies zachowa sie przy malym placzacym dziecku...tym
bardziej ze nie mial on z dziecmi bliskiego kontaktu a na male, placzace dzieci
znajomych reagowal agresywnie. to nie jest maly piesek to grozyny kolos wazacy
60 kg, majacy 2 tony nacisku w szczekach, a ja nie moge caly czas bedac w domu
kontrolowac jego zachowania przy malym brzdacu, a jak by sie cos stalo
(historie czesto opisywane nawet w necie) nie wybaczylabym sobie tego do konca
zycia....nie mam go za bardzo gdzie oddac, myslalam ze moze do jakiegos domu na
wies ale naprawde nie mam nikogo takiego......To bardzo trudna decyzja, ktorej
do konca jeszcze nikt z domownikow nie zaakceptowal ale nie jestem w stanie
ryzykowac zdrowiem badz zyciem swojego dziecka........

[alfika]

wiesz co, nawet najgorsze stworzenie ma uczucia i zdolność odczuwania bólu

niewątpliwie twoja mama pod względem finansowym stoi pod ścianą i być może
nawet przekonacie ją, że jest od was całkowicie zależna i musi się
podporządkować, bo przecież niesiecie jej niemal "wybawienie"...

powiem ci jednak, że gdyby mój partner chciał uśpić psa, którym się opiekuje
moja mama, to uznałabym to za zwykłe świństwo - bo to jest jej pies, a nie wasz

piszesz, że ten pies mieszka z twoją mamą - ale sam się nie wprowadził, prawda?
dość długo mama jest tylko z nim - a teraz jej go uśpicie, do tego w pełnym
przekonaniu "dla dobra sprawy"

skoro mama nie może pozbierać się po śmierci swojego męża, to tym bardziej nie
będzie jej łatwiej po uśpieniu psa!

ps. moja mama też została po śmierci Taty z psem
dużo bardziej uciążliwym, bo ślepnącym i wymagającym i większej opieki, i
pieniędzy na leki
gdyby mi przyszło do głowy powiedzieć jej o uśpieniu... myślę, że zawiodłabym
ją na całej linii
siebie też

tak się po prostu nie robi

na głowie bym stanęła, by mama mogła sama za siebie decydować, by mogła ze mną
pogadać, kiedy potrzebuje i o czym potrzebuje - ale by miała tego psa
nie sztuka załamanego człowieka wziąć pod swoje skrzydła i układać mu życie -
sztuka przywracać go do życia, zachowując całkowiecie jego prawo do decydowania
o sobie
- pewnie tez nie zamieszkałabym z nią, ale w pobliżu
póki jest samodzielna

--
Sygnaturka jaka jest każdy widzi :)

[alfika]

póki mama jest samodzielna fizycznie i psychicznie możecie zamieszkać sami, w
pobliżu jej domu

psa nigdy w życiu bym nie uśpiła, tym bardziej nie swojego - jaki by nie był,
skoro mama go nie uśpiła, to całe szczęście!
nawet stwierdzenie, że ten psiak mieszka z mamą - jest dziwne
sam się wprowadził wbrew jej woli???
poza tym, mama nie pozbierała się po śmierci twojego ojca? to uśpienie jej psa
na pewno jej w tym nie pomoże;
podobnie jak zamieszkanie razem z wami

to nie sztuka załamanego człowieka wziąć pod swoje skrzydła i kierować jego
życiem - sztuką jest być, spotykac się, rozmawiać kiedy potrzebuje - i O CZYM
potrzebuje - i dodawać sił

odebranie tego psa to było by zwykłe świństwo
więc skoro twój mąż jest uprzejmy niepokoić się o bezpieczeństwo dziecka, to
niech będzie równie uprzejmy nie ustawiać spraw mamy - i w tym wypadku tylko
mamy - wedle swoich pomysłów
zaś mam nadzieję, że do głów wam nie przyjdzie powiedzieć mamie, że jej
pomożecie, ale pod jakimkolwiek warunkiem

pomocy po czymś takim już bym nie przyjęła

ps. moja mama po śmierci Taty też została sama z psem
ten z kolei wymagał większej opieki i pieniędzy na leki -
i nikt nie pomyślał o uśpieniu! bo naprawdę rozwiązanie się znajduje, jeśli
człowiekowi naprawdę zależy

[alfika]

przepraszam, przez kłopoty z logowaniem wysłałam dwa razy praktycznie to samo :)

[tigrissimo]

Rzeczywiście trudno byz doradcą. Wszakże i tak ostatecznie decyzję musisz podjąć
ty, lub wy (ty ze swym narzeczonym). Co do mieszkania, to ja (tak mi się wydaje)
nie ładowałabym pieniędzy w mieszkanie, które jest do kapitalnego remontu i w
dodatku nie jest własnościowym. Chyba lepiej poszukać czegoś nowego i
ewentualnie tam sciągnąć mamę, lub też szukać mieszkania zastępczego dla mamy.
Rozumiem, że mieszkanie mamy jest duże, więc może istniałaby mozliwość zamiany
go na mniejsze ale w lepszym stanie z jednoczesnym umorzeniem choc części długów.
A może i dla mamy lepiej bedzie zmienić otoczenie.
Pomyśl nad tym.
Co do psa, to może uśpienie jest zbyt radykalnym krokiem, ale skoro boicie się o
dziecko (co jest zrozumiałe) to może oddajcie go do schroniska, lub po prostu
dajcie gdzieś ogłoszenia. Na pewno znajdzie się chętny. Pozdrawiam

[dees7]

zgadzam się z tigrissimo ale tylko do momentu, w którym pisze o psie. Jeśli
załatwicie mamie OSOBNE (mniejsze mieszkanie) z częściowym chociaż umorzeniem
długu, to problem psa przestaje przecież istnieć. Niech go ma nadal!

[tigrissimo]

Oczywiście, jeśli mama będzie mieszkac osobno, to psi problem nie istnieje. Ale
jeśli razem??... Trudna decyzja. Ale ja swojego psa czy kota nie dałabym zabic.
Zdecydowanie szukałabym dla niego innych opiekunów. Poza tym jeśli chodzi o
kwestie usypiania zwierząt, to chyba żaden weterynarz nie uśpi zdrowego
zwierzaka tylko dlatego, że jest on niepotrzebny, niewygodny, niechciany,
znudził się właścicielom itd.
Pozostaje więc szukanie nowych opiekunów dla ww. psa. A może ktoś z forumowiczów
chciałby go przygarnąć? Może warto zapytać.

[pantarejka]

Nie inwestowałabym w coś, co nie jest moje. Kupcie własne mieszkanie. Aby
pomagać innym (mamie), trzeba najpierw pomóc sobie.

[mimi98]

ile lat ma pies?

[nemo536]

Uspic psa, bo stal sie niewygodny...okrucienstwo. Trzeba byc naprawde zlym
czlowiekiem 'w srodku', aby o czyms takim w ogole pomyslec...

[ball_bina]

radzę ci pomimo wszystko kupić nowe mieszkanie i zamieszkać tamz twoim
CHŁOPAKIEM. :))) A kiedy męzem? W koncu dziecko w drodze..... O mamę się nie
martw jest dorosła i sobie poradzi.
Psa jak najbardziej uśpić i nawet sie nie zastanawiac...mało to wypadków gdy
pies zagryzł albo okaleczył dziecko? To nie są żarty!! I z tym matka twoja sama
powinna do ciebie wystąpić...
Będąc na swoim inaczej bedziesz się czuła. Powoli i tak się mamie twojej ułoży
a dziecko powinno mieć jak najwygodniejsze warunki. Myśl o dziecku, co będzie
najlepsze dla twojego dziecka,w końcowym rezultacie, to bedzie dobre i dla Was
wszystkich!
Matka też potrzebuje spokoju i swojego dorosłego życia, a nie mieć na głowie
młodą rodzinę.

??????????????

[nemo536]

Ludzie, co z Wami nie tak?????????? "Psa jak najbardziej uspic" Przepraszam
bardzo, czy pies sam sie wprosil do Jej rodziny???????? Dziecko tez oddasz, bo
juz jest niewygodne? A moze tak kupic pieska, bo ladny szczeniaczek, a za rok
przywiazac go do drzewa w lesie, zeby sobie zdechl, bo brudzi nowa kanape??

[ball_bina]

Wtdy kiedy jest groźny dla otoczenia i dla dziecka! A nie wtedy gdy odgryzie
kawałek twarzy i zmasakruje twarz dziecka do końca życia! I co to za
porownywanie zwierząt z ludźmi?! psa, kota wam bardziej szkoda niz człowieka!

[rybolog]

To jest piekny watek, tak piekny ze nie skomentuje...tak bedzie lepiej dla
autorki. To w zwiazku z Dniem Kobiet.