Milosc i obelgi razem

[Gość: mmmore]

hey, mam taki klopot i czuje sie zatrzasniety nie mogac wykonac ruchu.
Mianowicie znam od kobiete ktora kocham. Wiem (hmmm tak mysle:)ze ona mnie
tez. Jednak nasze relacje zaklocaja ostatnio ogniste klotnie. Zaczyna sie o
jakis ledwo wyczuwalny niuans, potem sie rozkreca, potem madrzelismy,
przepraszalismy itd. Ostatnio z niewatpliwa agresja w oczach poszarpalem ja
za rece i uzylem epitetow ze ho-ho:( To poszarpanie to najwieksza "przemoc
fizyczna"jaka kiedykolwiek zaszla. O zadnym trzasnieciu w policzek z mojej
strony itp MOWY NIE MA. Jednak kobieta moja odizolowana sie kompletnie
twierdzac ze sie mnie boi i ze wtedy widziala za ja moglbym ja
uszkodzic..Podobno pokazalem prawdziwa twarz. Nie wiem co robic bo
bezskutecznie probuje to wyprostowac a nie chce w ogole sluchac. Kocham ja
cala z szykiem, myslami, jezykiem, blaskie ale i wadami i zaletami. Probuje
odwolac sie do przeszlosci, tlumaczac jaki normalnie jestem, co mowie, jak
sie traktuujemy. Przypuszczam tez ze ona takze w glebi ducha mnie kocha i
cos znacze dla niej. Teraz przy okazji niemocy porozumienia ani chociazby
dotarcia ze slowem, irytuje sie strasznie, bo wstyd mi za awanture a nie
moge sie przebic. Irytuje mnie to tak ze znowu czasem pozwole sobie na
jakies uogulnienie (epitet tfu) wyslany pod jej adresem a przeciez i ona i
ja dobrze wiemy, ze to tylko wyraz chwilowych emocji i nic wiecej. Ze rdzen
i prawdziwe uczucie po obustronach jest calkiem inne. Nie wiem jak to
przeskoczyc?

[arek_cz]

Oj kiepsko zrobiles :(
Moze byc teraz tak ze ona zbyt mocno emocjonalnie odczula
to co sie stalo i zamknie sie przed toba. Tym bardziej ze
jak piszesz o jej uczuciu to urzywasz przypuszczen. Czy
nigdy nie rozmawialiscie o tym co jest miedzy wami czy
powiedziales jej ze ja kochasz?
Przypuszczam ze chcesz sie z nia zwiazac - a czy
zastanawiales sie jak to bedzie wygladalo - scysje,
klutnie a pozniej przepraszanie, odkrecanie wszystkiego?
Czy tak powinno to wygladac?

[Gość: carduus]

Trochę to dziwne. Co to znaczy "poszarpałem ją za ręce"? Jakoś trudno mi to
sobie wyobrazić. Ale to chyba nie takie ważne. Ważne, że zrobiłeś to jak sam
piszesz "z agresją w oczach". Użyłeś przemocy. Co oznacza, że straciłeś
panowanie nad sobą. Co oznacza, że w sytuacjach kryzysowych (a to przecież była
tylko kłótnia) jesteś agresywny. Co oznacza, że na jej miejscu trzymałabym się
od Ciebie z daleka. Ktoś kto w emocjach reaguje używając przemocy dla mnie jest
osobą chyba lekko niezrównoważoną emocjonalnie. I niebezpieczną. Może ktoś wie
czy i gdzie to się leczy?

carduus

[joanna_1]

Ajajaj! Szarpanko się zaczyna, niedobrze. Wiesz, patrząc z boku też bym się
wystraszyła i przemyslała sprawę, co bedzie gdy dojda wieksze problemy.
Cóz za duzo testosteronu chłopie, brak umiejetności panowania nad emocjami, to
w telegraficznym skrócie.
Na spalanko testosteronu polecam siłownię, biegi aż padniesz jak pies pluto,
sport , sport , sport - dla faceta to rozsądne rozwiazanie. I całkiem dobre na
stres-udowodnione naukowo i rozsądkowo.
Co do emocji, a weź Ty sobie kilka głębokich oddechów zanim wybuchniesz, pięć
razy sie zastanów zanim będziesz sie imał eskalacji uczuć. I myśl, myśl, myśl.
Analizuj, generuj konstruktywne rozwiazania, dystansuj się do
nienatychmiastowych reakcji, które być może byś oczekiwał od partnerki, to
tylko czlowiek tak samo omylny jak Ty.
Wyjdziesz z tego, ale musisz nad soba dużo pracować, i bądź konsekwentny w
stosunku do samego siebie.

Jeśli mam być szczery...

[matrek]

to uważam, że dobrze robi. "Poszarpałeś ją" w sytaucji, gdy nawet nie jesteście
pewni swoich uczuć. Za jakiś czas ją uderzysz - to pewne. To nawet nie kwestia
czy, lecz kiedy.

[Gość: A.]

Wiem, jak wylada takie poszarpanie za rece bo ponad trzy miessiace temu podczas
klotni zrobil to moj przyjaciel. Po prostu bardzo mocna zlapal mnie za
przedramiona (ja waze 45 kg on 85 i ma 186 wzrostu). Chyba nie musze tlumaczyc
z jaka sila to nastapilo - wcale nie potrzebowal mnie uderzyc.I tak przez
tydzien mialam posiniaczone rece. Cale zdarzenie mialo miejce podczas awantury
podczas ktorej zaczal byc strasznie agresywny - miedzy nami dochodzilo oraz
czesciej do spiec poniewaz zaczal unikac mojej osoby, odmawiac spotkan, nie
mial dla mnie czasu.Ja plakalam, dzwonilam, prosilam o spotkanie - jednym
slowem ponizalam sie, ale uwazam ze mialam prawo znac prawde.
gdy wreszcie sam zaproponowal spotkanie po wspolneym obejrzeniu filmu
powiedzialam mu, ze albo zacznie traktowac mnie tak jak kiedys, albo konczymy
to wszsytko bo nie chce - nazwijmy to - resztek. On dostal szalu - biegl przede
mna, rozbil o ziemie moj prezent na jego imieniny (skakal po plycie CD),
w domu wyrzucal do kosza inne rzeczy ktore kiedys mu dalam, wrzszeszczal,
oskarzyl mnie o cos zblizonego do chroby psychicznej, po czym oznajmil mi ze to
koniec a potem zaczzal krzyczec cos w stylu "jestem w tobie slepo zakochany
itd."
Mnie az poderwalo, a on wtedy zlapal mnie za przedramiona i wyciagnal zza
krzesla do przedpokoju - popchnal mnie na sciane.Kiedy zbieralam sie z podlogi
ochlanal na tyle zeby powiedziec mi "ja cie nie uderzylem".
Dodam, ze jest to osoba na stanowisku, odpowiedzialna, mila itd. itd.
tylko tyle, ze w chwilach stresu mu totalnie odbija - ja moge powiedziec ze
mimo to kocham tego czlowieka, ale sie go bardzo teraz boje.
Boje sie, ze jesli powiem cos nie tak to
sie wscieknie i po prostu mnie pobije. Troche twoja zone rozumiem - po prostu
sie boi, a pamietaj ze kobieta nie ma wielkich szans w starciu z mezczyzna.
ja nawet nie mailam szansy zeby sie obronic - po pierwsze jestem za slaba, po
drugie to bliska mi osoba i nie potrafilabym go kopnac czy cos takiego co
praktykuje sie w tzw. szarpaninie.
Pszepraszam ze tak sie rozpisalam. Dodam tylko ze bardz cierpie.

[Gość: mmmore]

dzieki za rady ale czy nie za duzo diagnozowania na odleglosc i to po jednej
wypowiedzi? co do sportu- mam duzo 5x a week - takze nie w tym rzecz. Nie
dobrze mnie rozumiecie. Czuje na 110% pewna granice przyzwoitosci. Wiem na
100% ze nie zrobilbym nic wiecej. Nie mam nawet najmniejszych watpliwosci.
Potrzsniecie za rece mialo charakter raczej uspokojenia. Tzn nie byla to akcja
pfensywna ale przypieczetowanie powtarzanego kilkanascie razy USPOKOJ SIE-
unieruchomienie rak przy tulowiu i powtorzone jeszcze raz. Mysle tez ze
przesadzacie z tym opanowaniem. Nie dajac sie nigdy ponosic bylibysmy zimni
jak ryby. Kazdy ryknie, stuknie i zlapie za reke jak mu na to przyjdzie ochota
i pomimo calego szacunku dla madrych wywodow, nie robcie z siebie bezplciowych
ameb, zyciowo madrych i opanowanych. Caly sek polega na tym ze ja jestem
pewien siebie na 100% a ona mi wciska ze nie:( Ludzie jak sie pozbyc tej geby
jakiegos bandyty jaka zostala mi przypieta, pomimo ze tak nie jest, nie bylo i
nie bedzie

[Gość: mmmore]

i jeszcze: po raz pierwszy w zyciu mam taki dysonans: jak bardzo teraz
potrzebuje aby ta osoba wiedziala i byla pewna na 100%. Brzydzi mnie w tym
wszystkim ze moglem dac nawet podstawy aby tak myslala.

[Gość: Kinga]

Chcesz aby znikla twarz kogos kto uzywa przemocy? To sie zmien i czekaj
cierpliwie az dziewczyna sie przekona ze to byl tylko incydent. Uzyles
przemocy fizycznej i slownej w stosunku do niej,wiec sie nie dziw ze ona
odsuwa sie od ciebie. Mysle ze nie ma w tobie prawdziwej skruchy. Chcesz na
sile wymusic na innych zachowanie podporzadkowane tobie, nawet tu na forum
gdzie nikt sie ciebie bal nie bedzie. Od ciebie tylko zalezy do jakiej
szufladki sie wlozysz.

[calusna]

Ja Ci uwierzyłam mmmore. Jest jakaś szczerość w tym co piszesz i jeśli ona
Cię dobrze zna to uwierzy i zapomni. Nie masz twarzy bandyty masz twarz
faceta który żałuje że zawiódł swoją kobietę i zachwiał ważnym dla siebie
związkiem , tak Cię odebrałam.
Życzę Ci cierpliwości i przebaczenia tej niezawinionej winy.
calusna :-)

[Gość: Kinga]

Niezawinionej winy?????? O czym ty piszesz?

wyewoluowana ameba :)

[joanna_1]

Nikt nie stawia sobie tutaj priorytetu zaszyfladkowywania kogokolwiek.
Mam jeszcze wystarczająco dużo wiary w człowieka, by nie kasować osoby pod byle
podejrzeniem i ufać, że człowiek jest z gruntu dobry. Niestety ta dobroć czasem
niebezpiecznie ewoluuje do stanu, w którym ma miejsce brak kontroli nad
emocjami, i więcej jest impulsywnych reakcji niż przemyslanych.
Tej kontroli ( =umiejętności) uczy sie każdy z nas, każdy chce chyba płynnie
porozumiewać się z partnerem, chce być wysłuchany, zrozumiany. Na pewno takiego
płynnego stanu nie osiągnie się rzucając obraźliwymi epitetami, o czym z resztą
wspomniałeś, i innymi zachowaniami godzącymi w godnośc kogokolwiek. O
rękoczynach nie będę tu celowo nadmieniać, bo nie mam ochoty na retrospekcję
akurat, natomiast wiem gdzie tkwi geneza takich zachowań i jakie są motywy.
Obys nigdy nie należał do tej niechlubnej "elity"!
Nie rozumiem dlaczego dla Ciebie wzorcem porozumiewania sie z ludźmi jest
wysoka ekspresja i emanacja tego co akurat się w Tobie kotłuje? Dziwisz się, że
ktoś się nazwyczajniej w świecie przestraszył? I nie chce dać szansy? I na
dodatek uparcie tkwi w swoim przekonaniu o Twojej nadpobudliwości?
Nie zgadzasz się z tym - to udowodnij, ze sie myli. Przekonaj nie jedynym
gestem, a całym uruchomionym mechanizmem naprawczym i może dorzuc do tego
skruche, nie zawadzi. Cieszę się natomiast, że uważasz iż nie posuniesz sie
dalej do ww rękoczynów, Ty już wiesz, pozwól dowiedzieć sie Jej.
Takie etapy czasem troche trwają, niewątpliwie chyba nadszarpnąłes trochę Jej
zaufania, czas na odbudowywanie i nie stanie się to z dnia na dzień.
I uwierz mi, mozna rozmawiać nawet na kontrowersyjne tematy nie prowadząc do
żadnej scysji konfrontując przy tym swoje stanowiska, prowadząc do otwartego
dialogu, szanując przy tym uczestników konwersacji - to całkiem prosty aparat
i hula aż miło! Tak to odbywa się w moim gronie, takie to już z nas
wyewoluowane ameby :-))
Kształtuj w sobie gentelmena i bądź daleki od kolesia spod budki z piwem, a na
pewno miło będzie sie przebywało w Twoim towarzystwie.

[sellma]

joanna_1 napisała:

> Nie rozumiem dlaczego dla Ciebie wzorcem porozumiewania sie z ludźmi jest
> wysoka ekspresja i emanacja tego co akurat się w Tobie kotłuje? Dziwisz się, że
>
> ktoś się nazwyczajniej w świecie przestraszył? I nie chce dać szansy?

Problem w tym, ze mozesz wpasc w prawdziwa frustracje w zwiazku z
nieumiejetnoscia opanowania emocji. A tego ani Tobie, ani Twojej
partnerce nie zycze. Zycze Ci natomiast duuuuzo DYSTANSU do
wszystkiego a przede wszystkim do samego siebie.

pzdr,
sellma

[Gość: ryba]

Ty BRUTALU!!!!. Naprawde myslisz ze ona jeszcze ciebie kocha? Oj, chyba
nie.........ale walcz jak myslisz ze ci sie uda.

[Gość: kilkno]

wyobrażam co moze czuć osoba tak potraktowana. Mnie nikt nie poszarpał ale
mimo to czuję, że nie chce małzeństwa w którym co jakiś czas dostaję
psychiczny policzek w postaci kilku epitetów. Na pozór dobrana para, jakies
róznice zdań na różne tematy, to wszystko mogę przeżyć, ale słowa które
usłyszałam doprowadziły do sytuacji,że coraz częściej myślę o
rozstaniu.Przemyśl swoją reakcję zwizualizuj najbardziej denerwującą cię
sytuację i odpowiedz sobie "czy mógłbym to zrobić jeszcze raz". Jeśli nie to
udowadniaj swojej dziewczynie jak ci na niej zależy.

"prawdziwa twarz"

[Gość: mmore]

jeszcze apropos tego co mowicie i mojego problemu nurtuje mnie uzyty wobec
mojego, bardzo sporadycznego i zlego zachowania termin "prawdziwa twarz"jaka
rzekomo pokazalem. Czy to znaczy ze czlowiek przylapany na gniewie, skrajnych
emocjach to prawdziwy ja? W takim razie "udawanie"przez reszte zycia jest
milej widziane i akceptowane niz "pokzanie prawdziwej twarzy"? Zreszta
dlaczego czesto uzywa sie tego terminu "prawdziwa twarz"wlasnie w stosunku do
ludzi przylapanych na czyms nienormalnym, nadzwyczajnym, goracym ze tak powiem
i wmawianie jakoby to byla ta kwintesencja, prawdziwosc danej osoby. Dlaczego
nie pokazauje sie prawdziwego ja bedac milym, czulym, rozmawiajac, sprzatajac,
scielac lozko czy bedac w lazience? z tego rozumiem ze wszystkie te czynnosci
wykonuje jakis manekin ktory sie za nas podaje

[ladyblue]

ach, co za brutal! ;)
mnie sie tak wydaje, ze to bardziej chodiz o to co powiedziałeś/wykrzyczałeś w
chwili gniewu, a nie o przytrzymanie rąk (no chyab ze miałą kobietka siniaki na
rękach, to zmienia postac rzeczy). złe słowa potrafią bardzo wryc sie w pamięć,
zaboleć i długo boleć po samej kłótni. takie mam wrażenie, ze ona potrzebuej
zapewnień o tym, ze to co powiedziałes to nieprawda, ale mówi o tym eni wprost.
to "pokazałeś prawdziwą twarz" może znaczyć "jeszcze ci nei wybaczyłam tego co
powiedziałeś". i to nie o przemoc fizyczna tu chodzi. spróbuj pogadać,
wyjaśnić, dac do zrozumienia ze wcale tak nie myslisz jak mówiłeś. moze
zadziała, moze nie...

[neutralny_nick]

mi jednak wydaje się że to nie wróży dobrze. U mnie własnie całe pasmo
nieudanego życia zaczeło sie do takiej szarpaniny. Jesli doszło do czego s
takiego to msi byc nagromadzone miedzy wami juz sporo negatywnej energii.
Musicie sporo przemyslec i zaczac panowac na soba bo pewnych zachwoan i pewnych
wypowiedzianych zdan nie da sie zapomniec

A ja wierzę i widzę rozwiązanie

[Gość: Melba]

A ja Ci wierzę mmmore. Jestem pewna, że żałujesz i chcesz naprawić to, co
nawywijałeś. Ale kobiety bardzo boją się przemocy i wolą zwiewać gdzie pieprz
rosnei przed potencjalnymi brutalami. I bardzo dobrze zresztą. Co Ty możesz
zrobić? Poproś ją o rozmowę na neutralnym gruncie i omów to wszystko.
Przeanalizujcie awanturę - jak się zaczęła, co ją wywołało, co wzbudziło jej i
Twoją agresję (skoro musiałeś ją uspokajać, to albo też zachowywała się
agresywnia, albo histerycznie). Pomyślcie, co mieliście w kolejnych chwilach w
głowie - jakie obrazy, odczucia. Często te nasze nieracjonalne zachowania biorą
się z jakichś zafiksowanych drobiazgów, nad którymi naprawdę można pracować.
Przeanalizujcie to, ale nei naciskaj na nią, żeby Ci zaufałą. Musi zobaczyć,że
się tym przejąłeś i masz zamiar pracować. Może zresztą Ci nie wybaczy, nie
wiem. Ale Ty możesz dowiedzieć się, dlaczego tak zareagowałeś. I albo nauczysz
się reagować inaczej i opanowywać się, jeśli włożysz w to pracę (może pójść do
terapeuty na konsultację, może ona zgodzi się na taką wspólną rozmowę?), albo
zareagujesz tak ponownie, jeśli sprawę "przyklepiesz". Tego jestem pewna. Jeśli
chcesz krótkiej konkretnej romowy na ten temat, możesz zgłosić się do
Niebieskiwj Linii. Znam tych ludzi i to nei jest tak, że oni pracują tylko i
wyłącznie z "totalnymi"przemocowcami. Myślę, że osoba z takim "drobnym"
problemem jak Ty, znajdzie tam pomoc nawet w ciągu jednej konsultacji. Może
oburzysz się, że ich Ci polecam, bo to takie...piętnujące, ale ja myślę, że
warto po prostu pogadać ze specjalistą na ten temat. Bo pamiętaj, możesz takie
zachowanie powtórzyć. A czy warto?

[Gość: Jedrek]

Moje spojrzenie na tzw "szarpanie":
Kilkakrotnie zdarzyło mi się "szarpać" moją dziewczynę (obecnie żonę).
Zazwyczaj sprawa przebiegała wg następującego schematu:
1. spór,
2. kłótnia,
3. awantura,
4. szarpanie,
5. wyrzuty sumienia i strach,
6. stabilizacja z poczuciem winy...
I to nie prawda, że na 100% nie przekrtoczy się granicy: któregoś razu
skończyło się na uderzaniu jej głową w ścianę.
Zagadnienie nie leży w tym, że facet-drań leje żonę "bo zupa za słona", bo nie
o takim przypadku chyba tu mówimy. O ile dobrze rozumiem mówimy o sytuacji, w
której między Tobą a nią dochodzi do wzajemnej eskalacji uczuć. A za eskalację
uczuć odpowiedzialne są obie strony. Niewątpliwie brzmi to dla niejednej
kobiety wstrętnie, bo nie dość że gość leje żonę, to jeszcze uważa że ona jest
temu winna...
Granice leżą po obu stronach - Ty nie powinieneś "szarpac", ale
ona też musi wiedzieć, że nie jesteś maszyną która wszystko zniesie i może
nagadać Ci wszystko co zechce.
Niewątpliwie jej niedostępność na Twoje przeprosiny nie jest jedynie wynikiem
strachu. Przypuszczam, że częściowo chce abyś był bardziej gotów do ustępstw.
Plecam Ci lekturę książek psychologicznych takich jak "Wywieranie wpływu na
ludzi" i coś z psychoanalizy. Ich lektura niewątpliwie pomoże Ci łatwiej
manewrować w sytuacjach różnego rodzaju konfliktów, ale również zrozumieć
własne emocje i motywy (niejednokrotnie sami nie chcemy przyznać się do
własnych odczuć). Będziesz wówczas umiał wytłumaczyć swojej partnerce dlaczego
coś tam Ci się nie podoba i co Cię denerwuje bez stawania się "amebą"
czy "manekinem".

Ja i moja żona dogadujemy się jednak i cieszę się z tego ogromnie. Życzę Ci,
abyście i Wy się dogadali.

Pozdrawiam
Jędrek

[Gość: weronika]

ciekawe ze panowie z Wrocławia tak mają
walnąłeś żony głową o ściane??
moze w takim razie autor watku powinien go pokazac zonie ku przestrodze
kazdemu facetwi co leje zone urwałabym jaja
jesli nie panujesz draniu nad nerwami to lecz sibie a nie win zony
bleleeeeeeeee

[procesor]

Gość portalu: Jedrek napisał(a):
>(...) I to nie prawda, że na 100% nie przekrtoczy się granicy: któregoś razu
> skończyło się na uderzaniu jej głową w ścianę.
> Ja i moja żona dogadujemy się jednak i cieszę się z tego ogromnie. Życzę Ci,
> abyście i Wy się dogadali.

Włos mi dęba stanął na głowie!
Jesteś pewien że twoja żona jest tego samego zdania co ty?????
Czy tylko jest potulna bo nie chce znowu bliskiego spokania ze ścianą.
Naweet gdybym takiego drania kochała - zwiałabym od niego gdzie pieprz rośnie.
Zanim mnie "niechcący" zabije.
W afekcie oczywiście.

[walewska]

Czesc;
To z epitetami moze okazac sie gwozdziem do trumny, ktory zakonczy wasza
relacje.
Niestety ale uwazam, ze epitety i wulgarne wyzwiska sa taka sama "chlosta na
cialo" jak kazda inna przemoc fizyczna. Czasem lepiej nie kochac az tak
bardzo!?) moze zacznij od zwyklego lubienia i dystansu do jej osoby. Milosc to
piekna sprawa ale przemoc, moze na zawsze zranic i zakonczyc uczucia u osoby
kochanej-nawet ta njmniejsza przemoc moze osobe wystraszyc i oziebic jej
uczucia.
Rozumiem jak ciezko jest kontrolowac, swoje emocje ale moze w takiej burzliwej
i wybitnie emocjonalnej sytuacji -staraj sie byc obserwatorem. Nie angazuj sie
w cos co pozniej i tak bedziesz zalowal.

Pzdr.
Walewska

[Gość: mmore]

dzieki za wszystkie wypowiedzi:)
nie chce zapeszc ale pojawily sie pierwsze oznaki normalnej rozmowy.
Tak-normalizacja, przekonywanie, przepraszanie, zapewnianie, kwiaty,
telefony...idzie jak po grudzie ale cos sie wylania :)))
Hmm czy myslicie ze aby na pewno takiopanowany mecizna jest pozadany przez
kobiety? Ostatnio w polityce czytalem raport o preferencjach kobiet i wniosek
mam taki ze WY kobiety same nie bardzo wiecie kogo chcecie. Ma byc
miekki/twardy cieply/szorstki brutalny/delikatny duzo zarabiac/malozarabiac :)
Mam na mysli oczywiscie reakcje wsytuacjach "podbramkowych"i oczywiscie nie
wobec wlasnej kobiety. I czy w takim razie lepiej widziany jest facet ktory w
razie czego powali celnym strzalem przeciwnika czy do konca bedzie
negocjowal,negocjowal,negocjowal az mu ktos glowe rozwali?
Cos mi mowi ze jednak WY kobiety wolicie wilczka niz negocjatora-
intelektualiste....?

[Gość: mmore]

chcialbym dodac jeszcze cos na temat genezy calego zajscia. Mianowicie
njabardziej rzucajaca sie w oczy przemoca jest przemoc fizyczna. Niestety
istnieje takze przemoc psychiczna i toksycznosc. Poszkodowana w zajsci
babeczka to naprawde swietna osobka, problem tylko w tym ze czasem wpada (z
czego sama zdaje sobie sprawe) w strasznie toksyczne stany. Pomimo prob
asertywnego komunikowania i nie-raniacego jej rozladowywania emocji spirala
nakreca sie tak bardzo ze robi sie ona po prostu NIEZNOSNA. Przykro mi to
powiedziec ale sytuacja w ktorej kazde slowo, oddech, spojrzenie, kazda
konkluzja, kazda propozycja jest niemilosiernie kwitowana przez druga strone
zrodzilo w koncu poczucie bezsilnosci i stad wyszlo stanowcze USPOKOJ SIE
wlacznie ze zlapaniem za rece, przytryzmaniem w pionie i glebokim spojrzeniem
w oczy.Po prostu czulem ze nawet wyjscie i zapadniecie sie pod ziemie nie
przerwie echa tego beznadziejnego biadolenia

[Gość: Melba]

Chłopie, puknij się w łeb. Mój facet ma lać w mordę agresora zewnętrznego a
mnie kochać i przytulać i nigdy odwrotnie. No i nie mów mi, że to niewykonalna,
chyab że ja trafiłam na jakiś model z księżyca??? Nie usprawiedliwiaj się
raportem Polityki, bo się to robi żałosne...

[Gość: carduus]

No własnie. Melba ma rację. A mnie się najbardziej podobało w tej Politycetakie
zdanie, że my kobiety szukamy teraz mężczyzn do życia, a nie do obsługi. No. A
faceci jakos nie mogą tego pojąć. Biedne żuczki.
A do autora wątku mam jeszcze parę słów. Nie ma nic bardziej pociągającego niż
facet z kamienną twarzą. Na wierzchu zero emocji, a w środku wulkan miłości. Do
mnie rzecz jasna.

carduus
pogrążona w tęsknocie

[capa_negra]

Dziś ją "tylko" poszarpałeś....nie ma żadnej gwarancji, że jutro
jej "przypadkowo" nie walniesz, bo cie "poniosły chwilowe emocje"
Dobrze zrobiła - powinna trzymać sie jak najdalej od ciebie









Gość portalu: mmmore napisał(a):

> hey, mam taki klopot i czuje sie zatrzasniety nie mogac wykonac ruchu.
> Mianowicie znam od kobiete ktora kocham. Wiem (hmmm tak mysle:)ze ona mnie
> tez. Jednak nasze relacje zaklocaja ostatnio ogniste klotnie. Zaczyna sie o
> jakis ledwo wyczuwalny niuans, potem sie rozkreca, potem madrzelismy,
> przepraszalismy itd. Ostatnio z niewatpliwa agresja w oczach poszarpalem ja
> za rece i uzylem epitetow ze ho-ho:( To poszarpanie to najwieksza "przemoc
> fizyczna"jaka kiedykolwiek zaszla. O zadnym trzasnieciu w policzek z mojej
> strony itp MOWY NIE MA. Jednak kobieta moja odizolowana sie kompletnie
> twierdzac ze sie mnie boi i ze wtedy widziala za ja moglbym ja
> uszkodzic..Podobno pokazalem prawdziwa twarz. Nie wiem co robic bo
> bezskutecznie probuje to wyprostowac a nie chce w ogole sluchac. Kocham ja
> cala z szykiem, myslami, jezykiem, blaskie ale i wadami i zaletami. Probuje
> odwolac sie do przeszlosci, tlumaczac jaki normalnie jestem, co mowie, jak
> sie traktuujemy. Przypuszczam tez ze ona takze w glebi ducha mnie kocha i
> cos znacze dla niej. Teraz przy okazji niemocy porozumienia ani chociazby
> dotarcia ze slowem, irytuje sie strasznie, bo wstyd mi za awanture a nie
> moge sie przebic. Irytuje mnie to tak ze znowu czasem pozwole sobie na
> jakies uogulnienie (epitet tfu) wyslany pod jej adresem a przeciez i ona i
> ja dobrze wiemy, ze to tylko wyraz chwilowych emocji i nic wiecej. Ze rdzen
> i prawdziwe uczucie po obustronach jest calkiem inne. Nie wiem jak to
> przeskoczyc?
>

[Gość: baccar]

Macie furiackie i choleryczne usposobienia nad którymi nie potraficie panować.
Aby uniknąć nieszczęść należy sobie uświadomić co powoduje wybuchy dzikiej
złożci i chamstwa i samemu znaleźć na to sposób lub ewentualnie co również nie
jest łatwe zasięgnąć rady psychologa. Innym sposobem jest również
rozładowywanie emocji w pasjach np sporcie gdzie agresja pewnych granicach jest
akceptowana. Folgowanie takim zachowaniom wobec partnera, dziecka
itp.doprowadzi do tego, że próg wkurwienia będzie sie obniżał, a siła furii
powiększać. Z tego nic dobrego nie wyniknie na pewno.

[Gość: mmmore]

spokojnie-pukac sie nie bede bo nie mialem na mysli wyboru pomiedzy byciem
brutalem wobec wszystkich bez roznicy!co za konkluzja?

i jeszcze jedno: jak wspomnialem mialem swoj napad rownoelegle z napadem
toksycznosci u kobiety. Jak Waszym zdaniem radzic sobie z ekstremalnym
przypadkiem wobec ktorego zawiodly wszystkie skuteczne przedtem formy
neutralizacji?? Czy zaklejac usta plastrem? Przeciez nie reagowanie i
milczenie to nic innego jak dawanie niszczyc siebie a z kolei sytuacja wcale
nie jest taka aby mialo to decydowac o zerwaniu badz nie, bo jest jeszcze
calamasa innych zalet i wad.To jest problem. A jesli ktos pisze ze stac mnie
na wiecej bo...to niech sobie daruje te antycypacje.

[Gość: mmore]

czytajac pare watkow na tym forum plus odpowiedzi na moj widze taka rzecz:
kazdy sie brzydzi przemoca fizyczna wobec kobiet. Ja tez.zaluje tego co
zrobilem i cale szczescie ze dosc lekko. Ale nasuwa mi sie takie pytanie.
Gdzie jest granica zwyklej, naturalnej obrony wlasnej czlowieka gdy konczy sie
juz toleroanie niuansow i obyczajowosci. Czy zona-sadystka (co tez sie zdarza)
maltretujaca meza psychicznie, fizycznie itp pewnego dnia gdy stanie w progu z
siekiera przygotowana do ataku na faceta, dalej ma prawo byc traktowana jak
dama czy moze jednak wychodzimy tu poza bon-ton i konweanse i przyznajemy ze
zasluguje na normalne fizyczne unieszkodliwienie lacznie z podbitym okiem?
Wiem, wiem - zaraz sie odezwa tacy ktory sypna na mnie gromami, pytam po to by
znac wasze zdanie. nie jestem zabojca kobiet

[Gość: carduus]

Ja myślę sobie tak: czasem fakycznie człowiek nie zdzierży i odpowie. Ja sama
też odpowiadam, święta nie jestem.
Ważne jest jednak, żeby odpowiedź była "z tego samego gatunku" co zaczepka.
Ktos Cię rani słowem i Ty słowem w niego. Ktoś jest zimny jak głaz, Ty bądź jak
lód. Ktoś utrudnia ci życie, bądź mu kulą u nogi. Ktos Cię wali w pysk, wal i
Ty (pamiętając jednak, że jesli to słaba fizycznie osoba, to ona Ci wielkiej
krzywdy nie zrobi, a Ty ją możesz pozbawić połowy uzębienia).

carduus
z nutką sympatii
coby nie było, że Cię mam za bandytę