Oj dana, dana ...

[Gość: Imagine]

nie ma szatana, a swiat realny jest niepoznawalny, oj dana !
Pamietacie to ? Jesli sie nie myle, Skaldowie ? Skad oni to wiedzieli ?
A moze wiedzieli tylko troche ? Moze jest poznawalny, moze brakuje nam
narzedzi, a jesli tak, jakich ? A moze jest niepoznawalny tylko poprzez
zmysly, czy wiec sa inne drogi poznania ?
Swiat ogladany z zewnatrz. Nie do spenetrowania. Swiat bardziej jako mysl,
niz materia. Nie do przebicia. Niepoznawalny, oj dana ? Czy rzeczywiscie ?
A gdyby tak spojrzec nan od wewnatrz, moze gdybysmy mogli byc odbiciem w
lustrze i mogli patrzec na swe twarze ? Wydaje sie, ze podstawowe narzedzie
poznania, nasz umysl, jest najwieksza przeszkoda w poznaniu. Czy to nie
smieszne ? A jednak to prawda. Umysl jest refleksja rzeczywistosci, odbiciem,
podobnie jak geba ksiezyca w jeziorze. Jest nierelanym obrazem, zdeformowanym
poprzez niedoskonale zmysly dostarczajace mu materialu. Jest tylko informacja
z drugiej reki, niepelna, niewystarczajaca by poznac. Czy wiec istnieja
metody, narzedzia istniejece poza umyslem, nie katalogujace, nie oceniajace,
nie dyskryminujace, biorace realnosc taka, jaka jest, bez interpretacji,
nagusienka, prawdziwa ? Wydaje sie ze sa. Co myslicie o tym ?
Pozdr, Imagine.

[Gość: Kinga]

Musielibysmy chyba zamienic sie w przedmiot. Moze byloby to mozliwe jesli
stanelibysmy sie kamera do rejestracji obrazu i dzwieku. Tylko czy
chcielibysmy byc taka kamera?

[Gość: Imagine]

Gość portalu: Kinga napisał(a):

> Musielibysmy chyba zamienic sie w przedmiot. Moze byloby to mozliwe jesli
> stanelibysmy sie kamera do rejestracji obrazu i dzwieku. Tylko czy
> chcielibysmy byc taka kamera?
Nie, nie, nie. Kamera, o ktorej mowisz ciagle uzywa "zmyslu" wzroku i sluchu,
nagrywajac to wszystko. Wiec to nie o to chodzi. To poznanie ma byc spoza
"widu i slychu". Ha, wiec nie kamera - co dalej ?
Pozdr, Imagine.

[trzcina]

Własnie sobie dumałam nad wpadniętą mi skądsiś do mózgu myślą
Wittgensteina: "Granice mojego języka są granicami mojego świata" i wchodzisz
mi tem wątkiem w sam raz:)
Zdanie owo wittgensteinowe zdaje się prawdziwe i obowiązujące (mówię już o
sobie), ale tylko na pierwszy rzut. Przy bliższym oglądzie okazuje się, że mój
świat sięga poza mój język. Moje poznanie również. Język stanowi tylko o
nazywalności rzeczywistości. Co, oczywista, ułatwia i przez mozliwosć
komunikacji z innymi - poszerza mozliwości poznania. Ale ich przecież nie
ogranicza nieodwołalnie.
Przecież tyle jest tego świata, którego nazwać nie mogę, a czuję, płynie przeze
mnie, buduje mnie.
Właściwie wszystkie chwile pełnego zanurzenia się w rzeczywistosci, zespolenia
z nią, nienazywalne są. Bez granic skóry, języka, umysłu.

Ale umysł wcześniej jest. Obecny nieustannie. Nie sądzę, by przeszkadzał.Raczej
współ - pracuje z innymi (?)narzędziami nad poznaniem. Jedynie wmówiona sobie
jedyność umysłu w poznawaniu jest ograniczająca.

t.))
pozdrawiam

[Gość: Imagine]

trzcina napisała:

> Własnie sobie dumałam nad wpadniętą mi skądsiś do mózgu myślą
> Wittgensteina: "Granice mojego języka są granicami mojego świata" i wchodzisz
> mi tem wątkiem w sam raz:)
> Zdanie owo wittgensteinowe zdaje się prawdziwe i obowiązujące (mówię już o
> sobie), ale tylko na pierwszy rzut. Przy bliższym oglądzie okazuje się, że
mój
> świat sięga poza mój język. Moje poznanie również. Język stanowi tylko o
> nazywalności rzeczywistości. Co, oczywista, ułatwia i przez mozliwosć
> komunikacji z innymi - poszerza mozliwości poznania. Ale ich przecież nie
> ogranicza nieodwołalnie.
> Przecież tyle jest tego świata, którego nazwać nie mogę, a czuję, płynie
przeze
>
> mnie, buduje mnie.
> Właściwie wszystkie chwile pełnego zanurzenia się w rzeczywistosci,
zespolenia
> z nią, nienazywalne są. Bez granic skóry, języka, umysłu.
>
> Ale umysł wcześniej jest. Obecny nieustannie. Nie sądzę, by
przeszkadzał.Raczej
>
> współ - pracuje z innymi (?)narzędziami nad poznaniem. Jedynie wmówiona sobie
> jedyność umysłu w poznawaniu jest ograniczająca.
>
> t.))
> pozdrawiam
Ladnie to ujelas Trzcinko. Tak, jezyk jest naszym ogranicznikiem,
interpretatorem, a nie obiektem o ktorym mowimy. W taoizmie mowi sie, ze
jesli powiemy slowo BOG, to juz z samej zasady nie bedzie to Stworca, o ktorego
nam chodzilo. Ale caly nasz umysl dziala na tej frekwencji, ani dalej ani blizej
od rzeczywistosci niz jezyk. Widzisz, umysl przeszkadza nam w poznaniu. I nie
mowie tu o poznaniu wlasciwosci tzw. materii, o poznaniu pewnych praw rzadzacych
rzeczywistoscia. Chodzi mi o to, ze umysl nie wchodzi w istote rzeczywistosci,
jego zadaniem jest opisywanie tylko zewnetrznych, mierzalnych atrybutow.
Pozdr, Imagine.

O pożytkach płynących z umysłu

[trzcina]

Gość portalu: Imagine napisał:

W taoizmie mowi sie, ze jesli powiemy slowo BOG, to juz z samej zasady nie
bedzie to Stworca, o ktorego nam chodzilo. Ale caly nasz umysl dziala na tej
frekwencji, ani dalej ani blizej od rzeczywistosci niz jezyk. Widzisz, umysl
przeszkadza nam w poznaniu. I nie mowie tu o poznaniu wlasciwosci tzw. materii,
o poznaniu pewnych praw rzadzacych rzeczywistoscia. Chodzi mi o to, ze umysl
nie wchodzi w istote rzeczywistosci jego zadaniem jest opisywanie tylko
zewnetrznych, mierzalnych atrybutow.

******
A jednak to m.in. umysłem rozpoznajemy różnicę miedzy słowami i ich
zawartością, rozpoznajemy, ze Bóg to nie Drzewo, choć zakresy tych słów mogą
się w sposób nie do końca dla nas oczywisty zazębiać. I to rozpoznawanie nie
jest bez znaczenia.
Zgodzę sie, ze umysłem nie wejdziemy w istotę rzeczywistości, ale nie jest on
tylko opisywaczem, odtwarzaczem, jest też badaczem, nie - samodzielnym może i
nie - doskonałym (specjalnie rozłącznie to piszę;), ale niezbednym, widzi mi
się.
Konkludując, jeśli o poznanie idzie, jestem za współpracą i jednością
wszystkich zaangażowanych;) w nie narzędzi. Nie sądzę, by dało się odmierzyć i
rozdzielić, gdzie kończy się praca jednego, a zaczyna drugiego.

zdrowienia
t.))

peesik

A do W. wracając - Mój język może stanowić granice Mojego świata, ale nie
ograniczy w żaden sposób świata, rzeczywistosci. Mój umysł może mnie zamknąć w
moim świecie, ale świata nia zamknie. Może dlatego myslisz, że umysł
przeszkodą, ze Tobie on wadził? Może byłeś do niego za bardzo przywiązany;)?

[Gość: Imagine]

trzcina napisała:

> Gość portalu: Imagine napisał:
>
> W taoizmie mowi sie, ze jesli powiemy slowo BOG, to juz z samej zasady nie
> bedzie to Stworca, o ktorego nam chodzilo. Ale caly nasz umysl dziala na tej
> frekwencji, ani dalej ani blizej od rzeczywistosci niz jezyk. Widzisz, umysl
> przeszkadza nam w poznaniu. I nie mowie tu o poznaniu wlasciwosci tzw.
materii,
>
> o poznaniu pewnych praw rzadzacych rzeczywistoscia. Chodzi mi o to, ze umysl
> nie wchodzi w istote rzeczywistosci jego zadaniem jest opisywanie tylko
> zewnetrznych, mierzalnych atrybutow.
>
> ******
> A jednak to m.in. umysłem rozpoznajemy różnicę miedzy słowami i ich
> zawartością, rozpoznajemy, ze Bóg to nie Drzewo, choć zakresy tych słów mogą
> się w sposób nie do końca dla nas oczywisty zazębiać. I to rozpoznawanie nie
> jest bez znaczenia.
> Zgodzę sie, ze umysłem nie wejdziemy w istotę rzeczywistości, ale nie jest on
> tylko opisywaczem, odtwarzaczem, jest też badaczem, nie - samodzielnym może i
> nie - doskonałym (specjalnie rozłącznie to piszę;), ale niezbednym, widzi mi
> się.
> Konkludując, jeśli o poznanie idzie, jestem za współpracą i jednością
> wszystkich zaangażowanych;) w nie narzędzi. Nie sądzę, by dało się odmierzyć
i
> rozdzielić, gdzie kończy się praca jednego, a zaczyna drugiego.
>
> zdrowienia
> t.))
>
> peesik
>
> A do W. wracając - Mój język może stanowić granice Mojego świata, ale nie
> ograniczy w żaden sposób świata, rzeczywistosci. Mój umysł może mnie zamknąć
w
> moim świecie, ale świata nia zamknie. Może dlatego myslisz, że umysł
> przeszkodą, ze Tobie on wadził? Może byłeś do niego za bardzo przywiązany;)?

Mysle, ze da sie wyznaczyc granice, gdzie konczy sie poznanie za pomoca umyslu,
a pozaumyslowym poznaniem. Umysl nie moze pojsc dalej niz na to pozwalaja zmysly
i spekulacja. Przedluzacze zmyslow (mikroskopy, teleskopy) i spekulacji
(sztuczna inteligencja)tez niczego tak naprawde nie dodaly do naszego
rozumienia, poza tym, ze cos moze byc jeszcze mniejsze albo wieksze. Granica owa
jest wedlug mnie "rozdzielczosc zmyslow", czyli punkt, w ktorym niemozliwe jest
dalsze rozlupywanie rzeczywistowsci na cos jeszcze mniejszego. Widzisz, uwazam,
ze my jestesmy w tym swiecie ale nie jestesmy z tego swiata. Ta najbardziej
zawoalowana czesc nas samych pochodzi z innego wymiaru i tylko z tamtego wymiaru
mozliwe jest widzenie naszej rzeczywistosci "od podszewki", niejako z drugiej
strony, z tej prawdziwej. To co my tutaj probujemy robic, spekulowac, mierzyc,
eksperymentowac, to chodzenie o kulach, nic wiecej. Jedyna droga do przejscia
na druga strone rzeczywistosci to droga do wewnatrz nas samych, po wylaczeniu
zmyslow i zignorowaniu umyslu. Ta droga nazywa sie medytacja, ktora jest nasza
pierwsza i ostatnia wolonoscia.
Pozdr, Imagine.

jest jeden maly problem ;-)

[Gość: dodo]

rozwazania sa bardzo cool i w ogole jestem pod wrazeniem... problem w tym, ze
cytat byl niedokladny, powinno byc:
"oj dana, dana - nie ma szatana a swiat realny jest poznawalny"
i tu juz sie zaczynaja schody, bo poznawalnosc swiata obiecywana przez skaldow
zaprzecza tezie watku ale poza tym to drobiazg ;-)
zimowe serdecznosci przesylam, dzis rano mialam okazje zapoznac sie
z realnoscia black ice - to swietnie wplywa na wyostrzenie zmyslow w kazdej
sprawie :-)

[trzcina]

Nie wiem, jak Imagine, ale ja się załamałam;) To o czym my rozmawiamy? O
poznawalnym czy nie? Dramatycznie pytam. Jeden wyostrzony zmysł, namierzony
błąd w podstawie i masz nas, Dodo, na widelcu;)

zdrowienia
t.))

[Gość: Imagine]

Gość portalu: dodo napisał(a):

> rozwazania sa bardzo cool i w ogole jestem pod wrazeniem... problem w tym, ze
> cytat byl niedokladny, powinno byc:
> "oj dana, dana - nie ma szatana a swiat realny jest poznawalny"
> i tu juz sie zaczynaja schody, bo poznawalnosc swiata obiecywana przez
skaldow
> zaprzecza tezie watku ale poza tym to drobiazg ;-)
> zimowe serdecznosci przesylam, dzis rano mialam okazje zapoznac sie
> z realnoscia black ice - to swietnie wplywa na wyostrzenie zmyslow w kazdej
> sprawie :-)
Oj dodo, chlopaki pisali za czasow komuny, a wtedy wszystko bylo "poznawalne".
dzisiaj napewno napisaliby "niepoznawalny". Ale to nie zmienia istoty tego o
czym pisze.
Pozdr, Imagine.

[trzcina]

Co do medytacji, jak ją rozumiem, przeczuwam, ze masz rację, choć moja wolność
ciut inna.
CO do namierzania granic, dla mnie nie są one czytelne, nie potrafię oddzielać,
chyba i nie potrzebuję. Wystarczy mi, ze sie dzieje... No i wolę jedność od
rozdzielności;)

t.))

[procesor]

Gość portalu: Imagine napisał(a):
> W taoizmie mowi sie, ze jesli powiemy slowo BOG, to juz z samej zasady nie
> bedzie to Stworca, o ktorego nam chodzilo. Ale caly nasz umysl dziala na tej
> frekwencji, ani dalej ani blizej od rzeczywistosci niz jezyk.

A wiesz Imagine co było w Świątyni Żydów w Jerozolimie w miejscu "świętym
świętych" , tym najważniejszym?
NIc.
I ponoc dla innowierców było to przerażające. Politeizm ówczesny był powszechny.
A to Bóg którego podobizn się nie tworzy. Którego imienia wymieniac nie wolno.

Czy więc to był TEN Bóg?

Czasem tak sobie myśle że te nasze chrzescijańskie ołtarze dla świętych to
takie pogańskie bożki zakamuflowane... Ten świety od tego , ten od tamtego..
W tym jestem chyba blizsza muzułmanom. :) I protestantom. :)

[Gość: baccar]

I ja też, i ja też. A w ogóle to sie dopisuje po to by wyciągnąć ten temat
wyżej. I proszę pofilozofujcie jeszcze trochę. Dobrze się czyta. Ja tu raczej
nic nie wniosę.....

[Gość: Imagine]

procesor napisała:

> Gość portalu: Imagine napisał(a):
> > W taoizmie mowi sie, ze jesli powiemy slowo BOG, to juz z samej zasady nie
>
> > bedzie to Stworca, o ktorego nam chodzilo. Ale caly nasz umysl dziala na t
> ej
> > frekwencji, ani dalej ani blizej od rzeczywistosci niz jezyk.
>
> A wiesz Imagine co było w Świątyni Żydów w Jerozolimie w miejscu "świętym
> świętych" , tym najważniejszym?
> NIc.
> I ponoc dla innowierców było to przerażające. Politeizm ówczesny był
powszechny
> .
> A to Bóg którego podobizn się nie tworzy. Którego imienia wymieniac nie wolno.
>
> Czy więc to był TEN Bóg?
>
> Czasem tak sobie myśle że te nasze chrzescijańskie ołtarze dla świętych to
> takie pogańskie bożki zakamuflowane... Ten świety od tego , ten od tamtego..
> W tym jestem chyba blizsza muzułmanom. :) I protestantom. :)

Ja bym tak od razu wszystkiego do kosza nie wyrzucal. Chrzescijanstwo nie
tlumaczy Ci dlaczego obrazy graja taka role w calej szopce, bo chrzescijanstwo
nie wie nic na temat energii, z ktorych sklada sie nasza rzeczywistosc.
W hinduizmie wielka role przyklada sie do religijnych symboli ale tam
przynajmniej ludzie wiedza dlaczego Bog Ganesza ma postac slonia (ja nie wiem)
i wiedza tez, ze jak milion ludzi wpatrzy sie w jakis swiety klejnot, to
w tym obiekcie zakumuluje sie ogromny potencjal energetyczny. W hinduizmie
jest wielu bogow i tak naprawde nie wazne w jakiego wierzysz, gdyz kazdy z nich
reprezentuje rozne rodzaje energii, ktorych akurat Tobie potrzeba a ktore sa
udostepniane ludziom za pomoca symboli. Powiem Ci, ze jesli mialbym inklinacje
do rytualow, ceremonii czy cos w tym stylu, to zostalbym hindusem. Co
ciekawsze, moglbym sobie wierzyc w Chrystusa, gdyz to nikogo nie obchodzi.
Sproboj natomiast wejsc do kosciola katolickiego z wizerunkiem Siwy albo
Krishny. Potem daj mi znac.
Pozdr, Imagine.

[procesor]

Ale by się mój proboszcz zdziwił!!
Nie będę próbowac bo w ogóle nie nosze koszulek z podobiznami.

Ale fakt że tolerancja nie jest powszechną cecha w naszym - podobno katolickim-
społeczeństwie.
Tylko że to chyba jednak nie jest cecha katolicyzmu tylko naszego społeczeństwa.
Jakby tu był Islam na jedno by wyszło z tolerancja, nie?? :))))))))

Największa krzywdę chrzescijaństwu wyrządził ten cesarz co zrobił je religia
państwową, cwaniak.

Ja kiedyś czytałam wyjaśnienie w jaki sposób bóg Ganesz dostał śliczna swa
główke ale nie chcę czegos pokręcić. Chyba mu nerwowy ojczulek urwał?.. A jak
sie matus łzami zalała to przyszył co mu przynieśli. Hehehe!