poezja w was

[Gość: fox666]

"Chcę Ci powiedzieć słowa wszystkie,
Wszystkie, którymi Cię wielbić mogę
Zakochane, szalone, wszystkie zbyt ubogie,
By wyrazić Twe imię, które we mnie dźwięczy
Jak serce dzwonu
Wszystkie słowa Ci rzucę,
Ich barwy i lśnienia
I wtedy, jeśli zechcesz, posłuchasz milczenia
I żałośnie radosny, śmieszny rozpaczliwie
Chcę dac Ci wszystko, nie daję nic
I trwam w podziwie"

Wiem, że tematem tego forum jest psychologia, ale czy nie zechcielibyście sie
ze mną i innymi podzielić fragmentem jakiejś pięknej poezji. Takiej, na którą
natknęliście sie ostatnio lub takiej, która od dawna w was tkwi. Takiej, która
jest wam bliska. Piszą tu ludzie bardzo ciekawi i mądrzy, dlatego jestem pewna,
że dużo pięknych słów, których szukam znajdę z waszą pomocą.Będę wdzięczna za
każdy wpis...

[Gość: Dagna]

dawno dawno temu napisałam:

Debet

czas
i Ty
same
straty

ale taka poezja rozpaczy to chwilowo moja przeszłość,
co nie znaczy, że nie lubię kolekcjonowac myśli nieuczesanych,
pozdrawiam

[Gość: fox666]

Gość portalu: Dagna napisał(a):

> dawno dawno temu napisałam:
>
> Debet
>
> czas
> i Ty
> same
> straty
>
> ale taka poezja rozpaczy to chwilowo moja przeszłość,
> co nie znaczy, że nie lubię kolekcjonowac myśli nieuczesanych,
> pozdrawiam

Krótkie, ale treściwe. A czy jest coś, co chciałabyś dziś usłyszeć?

[Gość: Malwina]

kolekcjonuje mysli lyse, przychodzi mi do glowy jedno, bodlerskie : "smierc siedzi na czaszce
ludzkosci", chyba dam sobie spokoj bo jak ja was po takim seansie" ulubionejpoezjimalwiny" uratuje ?!

[Gość: fox666]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> kolekcjonuje mysli lyse, przychodzi mi do glowy jedno, bodlerskie : "smierc sie
> dzi na czaszce
> ludzkosci", chyba dam sobie spokoj bo jak ja was po takim seansie" ulubionejpoe
> zjimalwiny" uratuje ?!

Malwina, liczyłam na ciebie!
Dzięki i jeśli będzie Ci się chciało, to napisz coś jeszcze

[Gość: Kris]

Rok ma 365 dni
tydzień ma 7 dni
doba ma 24 godziny
godzina ma 60 minut
a ja .........
mam ciebie jedną

[e-mail]

[Gość: Dagna]

Myśl na dziś:

Wszystko dobre, co cię nie wykończy..

nara

[Gość: fox666]

Gość portalu: Dagna napisał(a):

> Myśl na dziś:
>
> Wszystko dobre, co cię nie wykończy..
>
> nara

Nie ma tego złego, co by nam nie wyszło...

[onnanohito]

"Daremne żale, próżny trud
Bezsilne złożeczenia
Przeżytych zdarzeń żaden cud
Nie wróci do istnienia"

To ulubiony mój fragment.

I jeszcze

"Polały się łzy me czyste, rzęsite
Na me dzieciństwo sielskie, anielskie
Na moją młodość durną i chmurną
Na mój wiek męski - wiek klęski"

Pozdrawiam i polecem "Kwiaty zła"

[Gość: fox666]

onnanohito napisał(a):

> "Daremne żale, próżny trud
> Bezsilne złożeczenia
> Przeżytych zdarzeń żaden cud
> Nie wróci do istnienia"
>
> To ulubiony mój fragment.
>
> I jeszcze
>
> "Polały się łzy me czyste, rzęsite
> Na me dzieciństwo sielskie, anielskie
> Na moją młodość durną i chmurną
> Na mój wiek męski - wiek klęski"
>
> Pozdrawiam i polecem "Kwiaty zła"
>
>dziękuję, też bardzo lubię...
>

[Gość: Dagna]

Chętnie bym tu jeszcze została, ale

nie umiem zapuszczać korzeni,
prawdopodobnie dlatego mogę rozwijać skrzydła.

do zob.

[Gość: fnoll]

GRYPA

za sprawą pewnej dziewczyny
zostałem wpuszczony w maliny:
nie pamiętam co się stało
lecz pamięta moje ciało
- wymieszały nam się śliny

pzdr!

[Gość: Kris]

Moim ulubionym poetą w ostatnim okresie stał się ks. Jan Twardowski.
Uwielbiam Jego poezję.

***
Żeby móc tak nareszcie uprościć,
jedną miłość wybrać z wielu miłości,
jedną przyjaźń najbardziej prawdziwą,
z zim na łyżwach - tę jedną szczęśliwą,
z psów kudłatych - najwierniejsze psisko,
z prac doktorskich - jasną nade wszystko

To bliziutko już od tej prostoty
do jedynej za Bogiem tęsknoty"


ŚPIESZMY SIĘ
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myslimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewn
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby wiedzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą"


[e-mail]

[fox666]

Chyba zacznę zapamiętywać. Chciałbym mieć te słowa zawsze ze sobą...

[Gość: Kris]

fox666 napisał(a):

> Chyba zacznę zapamiętywać. Chciałbym mieć te słowa zawsze ze sobą...

SPRAWIEDLIWOŚĆ
„Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka
Gdyby wszyscy byli silni jak konie
Gdyby wszyscy byli jednakowo bezbronni w miłości
Gdyby każdy miał to samo
Nikt nikomu nie byłby potrzebny

Dziękuję Ci że sprawiedliwość Twoja jest nierównością
To co mam i to czego nie mam
Nawet to czego nie mam komu dać
Zawsze jest komuś potrzebne
Jest noc żeby był dzień
Ciemno żeby świeciła gwiazda
Jest ostatnie spotkanie i rozłąka pierwsza
Modlimy się bo inni się nie modlą
Wierzymy bo inni nie wierzą
Umieramy za tych co nie chcą umierać
Kochamy bo innym serce wychłódło
List przybliża bo inny oddala
Nierówni potrzebują siebie
Im łatwiej zrozumieć że każdy jest dla wszystkich
I odczytywać całość”
[ks. J.Twardowski]

[fox666]

Dzięki, prawdę mówiąc nigdy nie zainteresowałam się ks. Twardowskim

Zalotna - Artur Rimbaud

[Gość: kwieto]

Ciemnozolta jadalnie przepaja won swieza:
Pachnie pokost i jablka dojrzale i miodne,
A ja sam nawet nie wiem co zmiatam z talerza,
W okazalym fotelu tonac najwygodniej

Jedzac slucham jak zegar wydzwania godziny...
Nagle przez drzwi otwarte z kuchni, naprzeciwko,
Wchodzi sluzaa - nie wiem, dla jakiej przyczyny
W bluzce na pol rozpietej, z rozburzona grzywka...

Dziewczyna, dodzac drzacym, malenkim paluszkiem
Po twarzy jak brzoskwinia z aksamitnym puszkiem
I wargi strojac drobne w usmieszek niewinny,

Coraz nowe troskliwie odmienia mi dania...
Potem - widac dziewczynie chce sie calowania -
Podsuwa mi policzek: "Dotknij jaki zimny"

Polecam przeuroczy epos komiczny (wierszem pisany oczywiscie) pt: "Jobsjada"
autorstwa niejakiego Kortuma
Oraz tomik "Umarli ze Spoon River" Mastersa - przytoczylbym cos z niego, tyle
ze go komus pozyczylem i nie pamietam komu :(((

[fox666]

Niech więc to bedzie apel o zwrot, bo ja chętnie ustawie sie w kolejce do poczytania.
Bardzo smakowity kawałek przytoczyłes, mniam

Haiku

[Gość: kwieto]

Zachecony pisze jedno ze swoich ulubionych Haiku, moze niedokladnie:

Zaba wskoczyla do zielonego
Stawu
- Plusk!

[fox666]

Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą
Prócz tego, że się garną do twego uśmiechu,
Pewne, że się twym ustom do cna wytłumaczą
I nie wstydzą się swego mętu i pośpiechu.
I brzmieniem głosu dodasz znaczenia i treści...
Skoro je sama wyszepczesz ku wiośnie
Stają mi się jasne, niby rozkwit wrzosu
I rozumiem je nagle, gdy giną radośnie.

A ja czekam, ciekawy ich poza mną trwania,
Aż je sama powiążesz i ułożysz w zdania.

[Gość: Kulka]

Tyś jest jezioro moje,
ja jestem twoje słońce,
światłami ciebie stroję,
szczęście moje szumiące.
Trzciny twoje pozłacam.
Odchodzę.I znów wracam.

Miękko moim kędziorom
w twych zielonych szuwarach.
O,jezioro,jezioro
pięknięjsze niż gitara!

A nocą przez niebiosa
zlatują sznurem długim
gwiazdy i na twych włosach
siadają jak papugi.

K.I.Gałczyński - jedyny do którego wciąż po przelotnych romansach wracam,jak
zdradzający do małżonka:)

[fox666]

Kochanie, moje kochanie,
dobranoc, już jesteś senna -
i widzę twój sen na ścianie,
i noc jest taka wiosenna!

Jedyna moja na świecie,
jakże wysławię twe imię?
Ty jesteś mi wodą w lecie
i rękawicami w zimie.

Tyś szczęście moje wiosenne,
zimowe, latowe, jesienne -
lecz powiedz mi na dobranoc,
wyszeptaj przez usta senne:
za cóż to taka zapłata,
ten raj przy Tobie tak błogi?...
Tyś jesteś światłem świata
i pieśnią mojej drogi.

Więc dla ciebie...

[Gość: klik]

bylismy smiali, beztroscy, rozmarzeni
spragnieni dotykow, ust, serc
zlaczeni nadzieja trwania
stanelismy na ziemi
...
znamy sie dluzej niz trwa czas

[Gość: Kulka]

i :
Już kocham cie tyle lat
na przemian w mroku i w spiewie,
może to już jest osiem lat,
a może dziewięć - nie wiem;
splątało się,zmierzchło - gdzie ty, a gdzie ja,
już nie wiem - i myślę w pół drogi,
że tys jest rewolta i klęska,i mgła,
a ja to twe rzęsy i loki.

...czyż nie o tym marzy większość z nas?:)

[fox666]

W.Faber
Spójrz jakie trudne. Budowanie gwiazdy.
Z rąk rozłożonych. Lub splecionych mocno.
A jeszcze trudniej kochać cię dzień po dniu
grającą pralką, żyletką lub szczotką.

I chorą nerką. Zepsutym żołądkiem,
strachem o jutro związanym w nerwicę.
Jak ci powiedzieć, że nie ma pieniędzy?
To się nie mieści w żadnej poetyce.

Ognisko rzuca cień przy pełnym słońcu
i gasną iskry - żywy sznur korali.
A ile ognisk, spojrzeń w oczy trzeba
ażeby gwiazdę daleką rozpalić.

To też się miesci?
Dzięki i pozdr.

no to jeszcze wiecej Haiku

[Gość: Czart]

Te Haiku napisala moja zona:

Malinowy swit -
Kropelki sennosci
Splywaja z mych powiek.
----------------------

Jak smutno -
Spiew ptasi
Odlecial za morze.
----------------------

Tykanie zegara
Zlobi zmarszczki
Na mojej twarzy.
----------------------

Jesienny deszcz,
Plusk -
Wszeczswiat rozbrzmiewa.

[fox666]

Gość portalu: Czart napisał(a)

> Tykanie zegara
> Zlobi zmarszczki
> Na mojej twarzy.

To mogła napisać tylko kobieta i trzeba przyznać zawsze "trafia"

[fox666]

Mrok na schodach. Pustka w domu.
Nie pomoże nikt nikomu .
Ślady twoje śnieg zaprószył,
Żal się w śniegu zawieruszy .

Trzeba teraz w śnieg uwierzyć
I tym śniegiem się ośnieżyć -
I ocienić się tym cieniem.
I pomilczeć tym milczeniem.

To kochany Lesmian. Do jutra

Dla odmiany Baranczak

[Gość: kwieto]

Wiersz zatytulowany:
"co oznacza i skad sie bierze wielokrotnie opiewany przez poetow 'melancholijny krzyk gesi'
albo krecenie drobiem - melodia przyszlosci"
(Napisany specjalnie w celu treningu pisania bezwzrokowego na komputerze)

"Ktoś ty dziecię? Szczere pole,
A ty stoisz w nim, matole,
I samotnie kręcisz gęsią?"

"Kręcę ściślej, szyją gęsią,
razem z dzobem stanowiącą
dwuczęściową quasi-korbę;
kręcąc korbą, grecką zorbę
lub symfonię czyjąś piątą
transkrybuję na gęś solo
grając jak na teobranie".

"Stąd tak tęskne gęsi granie...
Smętnaś ty, dziecięca dolo...
Graj pacholę, graj: po części
kręcąc, a po części pięści
używając względem gęsi,
tak jak gęślarz strunę gęśli
trąca, grając pizzicato...
Graj, graj: kraj wszak czeka na to...
Z niewinnością niemowlęcą
niech się gęsie pieśni święcą,
niech się srebrną przędą przędzą,
niech gęganiem chętnym gędzą,
niechaj gardzą ducha nędzą:
tyle jest jej w ludzkim świecie
i tak straszną bywa jędzą
nędza, pani ta ponura...
a ja ci zdobędę, dziecię
grant z Fundacji MacArthura".

No to Staff

[Gość: Czart]

Niebo w nocy

Noc czarna, srebrna noc.
Swiat nieskonczony
W czasie i przestrzeni.
Posrodku Droga Mleczna.
Ktoz po niej przechodzi?
To przechodzi ludzkie pojecie.

Chwila

Ze mija? I coz, ze przemija?
Od tego chwila, by minela,
Zaledwo moja, juz niczyja,
Jak chmur znikome arcydziela.

Chociaz sie wszystko wiecznie zmienia
I chwila chwili nie pamieta,
Zawsze w jeziorach na przemiany
Kapia sie gwiazdy i dziewczeta.

[seboc]

"jedno oko się śmieje, jedno leje łzy
w próbach, przez które prowadzi nas jedno życie,
jedna ręka jest związana,
jeden krok jest zawsze spóżniony,
w jednym oddechu umieramy

czekam aż wzejdzie Słońce,
czekam aż ustaną deszcze,
czekam aż wpadnie jakiś grosz,
jeden raz

stoję w chmurze planów,
stoję na ruchomych puiaskach,
mając nadzieję spotkać otwartą dłoń,
choć jeden raz"

Uwielbiam. Taka najkrótsza i najpiękniejsza pioseknka Świata.
Przypominam sobie czasem wieczorem. Czasem w dniach, kiedy coś podsumowuję, w
Boże Narodzenie, w dzień urodzin. W chwilach, kiedy bardzo chcę się wyrwać z
zawieszenia.
Utożsamiam się, nie utożsamiam się, nie raczej, nie staram się absolutnie.
Lubię te słowa, zapamiętałem i już.

Pozdrawiam i udanego dnia Państwu życzę.

[Gość: Kulka]

-Powiedz mi jak mnie kochasz.
-Powiem.
-Więc?
-Kocham cię w słońcu.I przy blasku świec.Kocham cię w kapeluszu i w berecie.
W wielkim wietrze na szosie i na koncercie.
W bzach i w brzozach i w malinach ,i w klonach.
I gdy śpisz.I gdy pracujesz skupiona.
I gdy jajko roztłukujesz ładnie-
nawet wtedy ,gdy ci łyżka spadnie.
W taksówce.I w samochodzie.Bez wyjątku.
I na końcu ulicy.I na początku.
I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz.
W niebezpieczeństwie.I na karuzeli.
W morzu.W górach.W kaloszach.I boso.
Dzisiaj.Wczoraj.I jutro.Dniem i nocą.
I wiosną,kiedy jaskółka przylata.
-A latem jak mnie kochasz?
-Jak treść lata.
-A jesienią,gdy chmurki i humorki?
-Nawet wtedy ,gdy gubisz parasolki.
-A gdy zima posrebrzy ramy okien?
-Zimą kocham cię jak wesoły ogień.
Blisko przy twoim sercu.Koło niego.
A za oknem śnieg.Wrony na śniegu.

[Gość: fox666]

Droga Kulko,
Odpowiem słowami Kofty:

Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć
Zamiast dmuchać na zimne
Na gorącym się sparzyć
Z deszczu pobiec pod rynnę
Trzeba marzyć

Gdy spadają jak liście
Kartki dat z kalendarzy
Kiedy szaro i mgliście
Trzeba marzyć
W chłodnej, pustej godzinie
Na swój los się odważyć
Nim twe szczęście cię minie
Trzeba marzyć

W rytmie wietrznej tęsknoty
Wraca fala do plaży
Ty pamiętaj wciąż o tym
Trzeba marzyć
Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć

Pozdrawiam ciepło.

[Gość: Z]

zawsze kiedy chcę żyć krzyczę
gdy życie odchodzi ode mnie
przywieram do niego
mówię - życie
nie odchodź jeszcze

jego ciepła ręka w mojej ręce
moje usta przy jego uchu
szepczę

życie
- jak gdyby życie było kochankiem
który chce odejść -

wieszam mu się na szyi
krzyczę

umrę jeśli odejdziesz

I jeszcze jeden opisujący zazwyczaj ostatnio stan mego ducha...

odkąd ptaki odfrunęły z moich słów
i gwiazdy zgasły
nie wiem jak nazwać
strach i śmierć i miłość

przyglądam się dłoniom
bezradnie
oplatają jedna drugą
i moje usta milczą

bezimienne
wyrasta nade mną

i coraz bliższa
bez imienia
ziemia rozkwita

...

[Gość: fox666]

Nie wygląda to dobrze Z, mówię o stanie twojego ducha. Przypmniał mi sie
pewnien wiersz Asnyka, z którym kiedyś bardzo sie utożsamiałam i znalazłam go
teraz, żeby Ci powiedzieć, ze:
1. mam nadzieję, że nie utożsamiasz sie z nim obecnie ty
2. można i trzeba wrócić do żywych.

Wszystko skończone już pomiędzy nami,
I sny o szczęściu pierzchły bezpowrotnie;
Wziąłem już rozbrat z tęsknotą i łzami,
I żyć i umrzeć potrafię samotnie.
Dziś nic z mej piersi skargi nie dobędzie,
Nic jej nie przejmie zachwytem lub trwogą:
Nie wyda dźwięku rozbite narzędzie,
Pęknięte struny zadrżeć już nie mogą.
Nie ma boleści, co by mnie trwożyła,
Bo dzisiaj nawet w własny ból nie wierzę;
Ogniowa próba dla mnie się skończyła,
I do cierpiących więcej nie należę.
l żadne szczęście ziemskie mnie nie zwabi,
Żebym się po nie miał schylić ku ziemi...
I żaden zawód sił mych nie osłabi:
Przebytą męką panuję nad niemi.
Światowych uczuć nicość i obłuda
już mnie nie porwie swym chwilowym szałem:
Przestałem wierzyć w te fałszywe cuda,
Więc i zwątpieniu ulegać przestałem.
Z całego tłumu zmyślonych aniołów,
Połyskujących tęczą swoich skrzydeł,
Została tylko szara garść popiołów
I wiotkie nici porwanych już sideł.
Dziś jeden tylko duch mi towarzyszy,
Co rezygnacji nosi ziemskie miano;
On wszystkie burze na zawsze uciszy
I da mi zbroję w ogniu hartowaną.
W tej zbroi przejdę przez świat obojętnie,
Surowe prawdy życia mierżąc wzrokiem,
Ani się gniewem kiedy roznamiętnię,
Ani się ugnę przed losu wyrokiem.
Patrząc się z dala na kłamliwe rzesze,
Na ich zabiegi o błyskotki próżne,
Kamieniem na nie rzucić nie pośpieszę
I pobłażania jeszcze dam jałmużnę.
Niech się więc kończy owa sztuka ładna,
Co się zwie życiem, w cieniu cichej nocy,
Bo żadna rozpacz i nadzieja żadna
Nad mojem sercem nie ma już dziś mocy!

Pozdrawiam

[Gość: Z]

Radzę sobie z tym.
Wiem że są i inni którzy potrafią mnie zrozumieć a to pozwala iść naprzód.

..
ciekawy jest przylądek wszelakiej nadziei

tu namiętności świecą
jak miedziane wazy
czyste
tu się unoszą opary
namiętnośći

miłość
ubrana w krótki płaszcz
drżący z niepewnośći
z kolanami pod brodą
w kącie
oczy - latarnie
wysyła w mrok
oczy - płoną

zazdrość
taniec szybkich palców na szybie
śniegu miękkość
grabiona zachłannie

spalanie oddechu -
wykorzystywanie ułamków przestrzeni
wiatr -
obejmujący wszystko
wiążący rozsypane elementy świata
doskonałe istnienie
gdzie czekam
zwinięty w kłębek - na cios

...

przypominam sobie i jest mi już dobrze

..

mam ciebie w roztańczonej krwi
w zębach
nitkami nerwów związanych w supeł
czuję - złotą namiętność twojego ciała
przeciągam po nim ręką
lekko
lekko
gnę się
zewsząd
z końca aż do początku
i znów
do końca
jestem
pośrodku ciebie
wspięty nad tobą
cały - w tobie

....

[Gość: iwona]

Jesteście wszyscy tacy kochani!!!!!!!!I chociaż to nie ja byłam pomysłodawcą
tego wątku,to bardzo wszystkim DZIĘKUJĘ!Odżyły wspomienia,kiedy kochłam poezją
-było lecz dzięki Wam czuję,że wróciło!
Zawsze moim ukochanym,dającym ukojenie i podnoszącym w zwątpieniu było i jest
"Nic dwa razy"W.Szymborskiej.
Pozdr.I.

[Gość: Kulka]

szkoda że nie zacytowalaś.
jest taki wiersz Hillarowej:

"Mówisz
Czuję twój oddech
w słuchawce
jakbyś była blisko

Mówisz
Tak dobrze
z twoim oddechem
a ja
ze słuchawką
przytuloną do ucha
sławię tych
którzy wynaleźli telefon"

ale nie spotkałam utworu sławiącego internetową miłość:)

Czyje to je ... ? :-)

[Gość: Hasz]

Ludzie kładą się spać
Przed snem dobrze zjeść jabłko

Ja książe Akwitanii
wspinam się na drzewo
w najlepszym wyjściowym ubraniu

Podglądam sąsiadkę
rozbierającą się do snu

Dżuma zniosła sądy wartościujące powiada
inny Francuz też szalony

Lewa pierś sąsiadki
jest nieco większa od prawej
Zwichnięta symetria
to właśnie to


Potem spadłem z drzewa

[Gość: sapcia]

My z drugiej polowy XX wieku
rozbijajacy atomy
zdobywcy ksiezyca
wstydzimy sie
miekkich gestow, czulych spojrzen, cieplych usmiechow
Kiedy cierpimy - wykrzywiamy lekcewazaco wargi
Kiedy przychodzi milosc - wzruszamy pogardliwie ramionami
Silni, cyniczni, z ironicznie zmruzonymi oczami
Dopiero pozna noca
przy szczelnie zaslonietych oknach
Gryziemy z bolu rece
Umieramy z milosci...

(tez Hillar)

[Gość: Kreska]

Gość portalu: Kulka napisał(a):
> ale nie spotkałam utworu sławiącego internetową miłość:)
>

Jest:
Przywieram dłońmi do klawiatury
- muzyka stuka staccato, czy ją słyszysz?
Wsłuchuję się się w dźwięk tłuczonej szklanki
- znak nadchodzącej poczty, może to ty?
Zapalam ekran, wygaszony dla porządku
- czy świecisz na nim, moja miłości?

Raczej zwięzłe :-)
Kreska

[Gość: fox666]

Gość portalu: iwona napisał(a):

> Zawsze moim ukochanym,dającym ukojenie i podnoszącym w zwątpieniu było i jest
> "Nic dwa razy"W.Szymborskiej.
> Pozdr.I.

Iwono, może jednak zacytuj swój ulubiony wiersz. To nic że jest znany, ale może
warto, zeby tu był.
Pozdr.

[Gość: Clyde R.]

To posłuchaj tego:

(***)
I nie mówmy już nic,
Nie przerywajmy ciszy...
Słowa nic nie znaczą.
Niech pozostaną
Tylko nasze oddechy
I śpiew ptaków.

Posłuchaj
Jak rosną kwiaty
Pośródku wielkiej łąki,
Z dala od obcych spojrzeń.
Tam. Wtulę się w Ciebie,
W milczeniu...

He,he, he

Grafoman Clyde Radcliffe
obsceniczno-melancholijny oszołom z miasta Wrocławia.

[Gość: fox666]

he he he...
To bardzo ładne obsceniczno-melancholijny grafomanie z Wrocławia:)

[Gość: fox666]

Gość portalu: Clyde R. napisał(a):
> I nie mówmy już nic,
> Nie przerywajmy ciszy...
> Słowa nic nie znaczą.
> Niech pozostaną
> Tylko nasze oddechy
> I śpiew ptaków.
>
> Posłuchaj
> Jak rosną kwiaty
> Pośródku wielkiej łąki,
> Z dala od obcych spojrzeń.
> Tam. Wtulę się w Ciebie,
> W milczeniu...
>
Też o ciszy m. Kilar:

w wieczornej ciszy,
skąd twoja nagle przy mnie obecność, drżąca i ufna?
Miękki powój dotyku, jak przed podróżą
i jej nieuchronność, skąd?
Jak zapach blisko
kuszące wgłębienie dłoni, kiedy spośród wszystkich
rzeczy, dobrych i złych,
z ich wyszukanej, nietrwałej obfitości
wybierasz niespiesznie jedną: garść czarnych jagód
i zamykają mi usta
jagody

Swoją drogą to szkoda, że już nie będzie w tym roku jagód:(

[Gość: Aguś]

"Gdy Cię spotkałem po raz pierwszy
mokre pachniały kasztany
zbyt długo mi w oczy patrzyłaś,
ogromnie byłem zmieszany
pod mokre płaty gałęzi
szedłem za tobą w krok
serce me trzymał w uwięzi
Twój fiołkowy wzrok
dawno zużyte słowa
wróciły do mnie znów
i z rozumiałem od nowa
znaczenie prostych słów
i tak się jakoś stało
że bez tak pachniał jak bez
i słowo pachnieć - pachniało
i łzy były pełne łez
tęskonta słowo zużyte
wróciło mi swoją dal
jak różne są rzeczy ukryte
w króciutkim wyrazie - żal"


Jak patrzę na dzisiejszą pogodę to właśnie ten wiersz mi przyszedł na myśl

[Gość: iwona]

Nie wiem,czy dobrze pamiętam.......


Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy
Z tej przyczyny zrodziliśmy się
bez wprawy i umrzemy bez rutyny
Choć byśmy uczniami byli najtępszymi

w szkole świata
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata
Żaden dzień się nie powtórzy
Nie ma dwóch tych samych pocałunków
dwóch jednakich spojrzeń w oczy
Wczoraj kiedy twoje imię ktoś wymówił
przy mnie blisko
tak mi było jakby róża przez otwarte wpadła okno
Dziś kiedy jesteśmy sami odwróciłam
twarz ku ścianie
Róża,jak wygląda róża,
czy to kwiat a może kamień?
Czemu ty się zła godzino z niepotrzebnym
mieszasz lękiem
Jesteś a więc musisz minąć
Miniesz a więc to jest piękne!
Uśmiechnięci,w pół objęci
spróbujemy szukać zgody choć
różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.

[Gość: unknown]

a wyspiewywala to czarna dama polskiej piosenki - Ewa Demarczyk jesli dobrze
pamietam,
pzdr


Gość portalu: iwona napisał(a):

> Nie wiem,czy dobrze pamiętam.......
>
>
> Nic dwa razy się nie zdarza
> i nie zdarzy
> Z tej przyczyny zrodziliśmy się
> bez wprawy i umrzemy bez rutyny
> Choć byśmy uczniami byli najtępszymi
>
> w szkole świata
> nie będziemy repetować
> żadnej zimy ani lata
> Żaden dzień się nie powtórzy
> Nie ma dwóch tych samych pocałunków
> dwóch jednakich spojrzeń w oczy
> Wczoraj kiedy twoje imię ktoś wymówił
> przy mnie blisko
> tak mi było jakby róża przez otwarte wpadła okno
> Dziś kiedy jesteśmy sami odwróciłam
> twarz ku ścianie
> Róża,jak wygląda róża,
> czy to kwiat a może kamień?
> Czemu ty się zła godzino z niepotrzebnym
> mieszasz lękiem
> Jesteś a więc musisz minąć
> Miniesz a więc to jest piękne!
> Uśmiechnięci,w pół objęci
> spróbujemy szukać zgody choć
> różnimy się od siebie
> jak dwie krople czystej wody.

Umiem byc cisza ...

[Gość: nadja]

Umiem być ciszą

"Miłość to człowiek niedokończony "
Eluard

Kończę się w twoich oczach
umiem być ciszą
Kończę się w twoim śnie

Ostatnie echo jest ciszą
to miejsce
gdzie kończy się twoje spojrzenie

Sen mnie oślepia, rozjarzona
iskra serca
Kończę się w twoim sercu

Przez Sen, przez ciebie
donoszę siebie
do twojej śmierci


Rafał Wojaczek







n.

[czwarta-maska]

Gość portalu: fox666 napisał(a):

> "Chcę Ci powiedzieć słowa wszystkie,
> Wszystkie, którymi Cię wielbić mogę
> Zakochane, szalone, wszystkie zbyt ubogie,
> By wyrazić Twe imię, które we mnie dźwięczy
> Jak serce dzwonu
> Wszystkie słowa Ci rzucę,
> Ich barwy i lśnienia
> I wtedy, jeśli zechcesz, posłuchasz milczenia
> I żałośnie radosny, śmieszny rozpaczliwie
> Chcę dac Ci wszystko, nie daję nic
> I trwam w podziwie"
>
> Wiem, że tematem tego forum jest psychologia, ale czy nie zechcielibyście sie
> ze mną i innymi podzielić fragmentem jakiejś pięknej poezji. Takiej, na którą
> natknęliście sie ostatnio lub takiej, która od dawna w was tkwi. Takiej, która
> jest wam bliska. Piszą tu ludzie bardzo ciekawi i mądrzy, dlatego jestem pewna,
>
> że dużo pięknych słów, których szukam znajdę z waszą pomocą.Będę wdzięczna za
> każdy wpis...


milczenie boli
srebrem łez
niespokojną nocą
samotnością niepierwszą
co tylko echem
kroków ciszy...

byle nie bylo duszno w zaduszny dzien!!!

[Gość: Czart]

Tylko fotografie nie licza sie z czasem
pokazuja babcie jak chuda dziewczynke
z wiosna na czerwonych galeziach wikliny
jej pilke sprzed pol wieku i wroble jak liscie
jej warkoczyk tak wierny jak aniol prywatny
jej skakanke jak prawde bez lez i pozegnan
biskupa w krotkich majtkach na wysokim plocie
fotografie najchetniej ocalaja dziecko
wola usmiech niz dogmatyczne niebo
rowniez serce co sie dyskretnie spoznilo
pokazuja wakacje bezlitosne lato
z psem spotkanie pomiedzy pszenica i owsem
zwlaszcza jak zycie ucieka jak balon
i slimak chodzi z domem swym bezdomnym
kamien z twarza krolewska ktory nie skamienial
przed dworem co sie spalil siostry cienkie w pasie
dowcipne choc zegarek im plakal na rekach
wspomnienie 6 klasy stygnace jak perla
z dyrektorem jak ssakiem niewinnym posrodku
umarl nie zmarchwywstal by odejsc jak czlowiek
staw pozolkly jak topaz i zabe z talentem
kiedy szczygiel z ogrodu przenosi sie w pole
nawet trawe co zawsze wykreci sie sianem
krajobraz co juz dawno przeszedl w geografie
i oczy juz za wielkie by stac je na rozpacz

jas twardowski "stare fotografie"

[Gość: czwarta-maska]

A to mój ulubiony wiersz Tadeusza Kubiaka "tylko ze strachu"

kochają się przytulają się
tylko ze strachu
boją się samotności
drżą jedno o drugie
tylko ze strachu
boją się śmiertelnie
czarnych cmentarzy uczuć

nie kłamią tylko wtedy gdy opowiadają sny
bo snów nie trzeba wybaczać

między obłudą kobiet a zazdrością mężczyzn
szukają czego nie ma
miłości

tylko ze strachu
tylko ze strachu przed samotnością
przepędzają od siebie jak psa
obojętność
która by ich uleczyła jak sen

oto jest cała miłość naszego pięknego wieku
po śmierci Tristiana i Izoldy
Romea i julii
Laury i Petrarki
Beatrycze i Danta
i tych wszystkich nudnych kochanków
i nadzianych uczuciem gołębic
bez których bardzo często jest źle na świecie
poetom
i nie poetom także

tylko ze strachu przed samotnością
ta dziewczyna słodka w szorstkiej łupinie
pomarańczowego swetra
leci ku miłości jak ćma do świecy
zdmuchnij chłopcze ten obłudny płomyk
nie funduj jej karuzeli lodów kina
mając zamknięte serce nie otwieraj jej ciała
jak różowego owocu - tylko ze strachu
tylko ze strachu przed samotnością
która przyjdzie i tak do ciebie
zagubionego w tłumie jak ziarnko maku ślepe

nauczmy się samotności
aby siebie nawzajem nie krzywdzić

nasza miłość zabija nas
nasz cynizm zabija innych
nie wypełniajmy sobą pustki
którą przeczuwamy w rzece
nie zastępujmy liścia na gałęzi
który rośnie bez nas

nauczmy się samotności
nie bójmy się samotności

nauczmy się samotności

[Gość: czwarta-maska]

A to mój ulubiony wiersz Tadeusza Kubiaka "tylko ze strachu"

kochają się przytulają się
tylko ze strachu
boją się samotności
drżą jedno o drugie
tylko ze strachu
boją się śmiertelnie
czarnych cmentarzy uczuć

nie kłamią tylko wtedy gdy opowiadają sny
bo snów nie trzeba wybaczać

między obłudą kobiet a zazdrością mężczyzn
szukają czego nie ma
miłości

tylko ze strachu
tylko ze strachu przed samotnością
przepędzają od siebie jak psa
obojętność
która by ich uleczyła jak sen

oto jest cała miłość naszego pięknego wieku
po śmierci Tristiana i Izoldy
Romea i julii
Laury i Petrarki
Beatrycze i Danta
i tych wszystkich nudnych kochanków
i nadzianych uczuciem gołębic
bez których bardzo często jest źle na świecie
poetom
i nie poetom także

tylko ze strachu przed samotnością
ta dziewczyna słodka w szorstkiej łupinie
pomarańczowego swetra
leci ku miłości jak ćma do świecy
zdmuchnij chłopcze ten obłudny płomyk
nie funduj jej karuzeli lodów kina
mając zamknięte serce nie otwieraj jej ciała
jak różowego owocu - tylko ze strachu
tylko ze strachu przed samotnością
która przyjdzie i tak do ciebie
zagubionego w tłumie jak ziarnko maku ślepe

nauczmy się samotności
aby siebie nawzajem nie krzywdzić

nasza miłość zabija nas
nasz cynizm zabija innych
nie wypełniajmy sobą pustki
którą przeczuwamy w rzece
nie zastępujmy liścia na gałęzi
który rośnie bez nas

nauczmy się samotności
nie bójmy się samotności

nauczmy się samotności

[Gość: unknown]

akurat przypomnial mi sie taki krocioutki:

Jesli sie mialo szczescie, ktore sie nie trafia
Czyjes cialo i dusze cala,
A zostala tylko fotografia
to jest.... to jest bardzo malo.

M.P. Jasnorzewska

[Gość: renka]

Dla rozsmieszenia proponuje "polskie przyspiewki ludowe".

"bida clowiekowi, jak nic swego ni mo
brakuje mu trzosa, za plotno sie trzymo
brakuje oparcio, nikt mu nie da glosu
stoi bidny wobec siebie i swojego losu.

Sukos scynscia u kobit? Uc sie ich poznawac
Chtoro skapo nic nie do a chtoro chce dawac
Kobity milosnice stawiaju stopy od siebie
A kobity wystygle robiu to do siebie
Teroz wis? Wnetki bier sie do roboty
Cheba zes lichy i ni mos ochoty.

Jakzem sie zalicol mowili mi "panie"
Jakzem sie ozyniul
A wstanze baranie !

[Gość: iolka]

Ja nie chcę wiele
Ale nie mniej niż wszystko
Ciebie i zieleń
I żeby listkom akacji
było wietrzniej
a sercu bezpieczniej.

Broniewski W.

Pozdrawiam

Robotniczo-Chlopskie poematy

[Gość: kwieto]

Bar na Stawach (piesn o przemijaniu)
sl. Wojciech Belon


Jeszcze sie z nocy kolysze miasto
Osma pietnascie, Na Stawach Bar
Bramy otwiera, wchodzimy tedy
Ja i Hnatowicz Jan

Co tu zostalo z wierszy mistrza
Klasa robotnicza, fasolka z bufetu
A smak poranny piwa lapczywie poznaja
Poematy w beretach

Szedl dzielnicowy krokiem szeryfa
Tepo spod dacha popatrzyl
Nie miesci mu sie w glowie sluzbowej
Ze mozna wypic na czczo

Co tu zostalo z wierszy mistrza
Gdy trzeba wyjsc na papierosa
A bufetowa grozi glina gdy ktos
Cos powie glosniej

Pod sciana, zaraz przy wejsciu
Palac "Sporty" z rekawa
Siedli goscie wprost z wierszy mistrza
Bubu, Makino, wypisz wymaluj

Sluchalismy ich z Hnatowiczem
Jak zywy poemat Stawow
Poezja byl brzek ich kufli
Kosmiczny wymiar mialy slowa

Lecz

Chlopakom od sasiedniego stolika
Chyba z zawodowki pobliskiej
Nagle sie dziwnie zachcialo
Zeby te zgredy wyszli

Co tu zostalo z wierszy mistrza
Chlodem powialo od drzwi niedomknietych
I wyszlismy z Hnatowiczem
Gdzie indziej szukac poezji

I wyszlismy z Hnatowiczem
Gdzie indziej szukac poezji

[Gość: Toi]

Polecam moje ukochane Emily Dickinson (oryginal lub jak zawsze niezastapiony
Baranczak) i Karin Boye - tej drugiej kiedys kiedys szukalam tlumaczenia po
polsku i nie znalazlam, ale na pewno gdzies jest. Mam b.dobre tlumaczenie
angielskie albo oryginal, jesli wladasz szwedzkim. :)

Thus we are driven...

Thus we are driven,lost souls,
from camp-fire flame to camp-fire flame,
know nothing of our next rest
and nothing of the journey's aim-
know that night and day here alternate,
heavy evening and sunrise vast and strong,
and that our journey now seems short
and now too mercilessly long.

Yes, we know more: one sleepless night
in secret terror we silently hark
to our inner being, to a murmur
as of a subterranean brook
or of a shell's faint roar
in which the whole sea is yet heard,
and in our fear we cease
to ask which way we are led.

Thus we are driven, lost souls,
from camp-fire flame to camp-fire flame,
know nothing of our next rest
and nothing of the journey's aim,
but know that our hearts are drawn
inexorably, without choice
in towards the sea of an unknown home
that murmurs deep in the seashell's voice.

[fantasia]

www.roxanaa.obywatel.pl/roxana/wiersze.htm

[Gość: fox666]

fantasia napisał(a):

http://www.roxanaa.obywatel.pl/roxana/wiersze.htm">www.roxanaa.obywate
> l.pl/roxana/wiersze.htm</a>

Wielkie dzięki za tę stronę. Az miło:)

[Gość: Wieszczu]

Mógłbym Cię mydlić
mydełkiem Fa
Byłoby fajnie
Siaba daba da
Dmuchałbym Tobie
Z mydła balony
Byłbym szczęśliwy
I zadowolony