strach o syna

[leilan]

Witam
Moj 18 letni syn (konczy wlasnie II klase LO) wyjechal dzis ze znajomymi nad
jezioro. Wiem, ze bedzie tam impreza, alkohol...To pierwszy jego taki
samodzielny wyjazd (oprocz wycieczek, obozow i kolonii-ale tam zawsze byl pod
opieka). A jesli cos sie stanie?
Wraca dopiero jutro a ja umieram ze strachu. Az mi sie zyc nie chce. Do
niczego to wszystko.
Wiem, ze problem tkwi we mnie, w braku zaufania, w bledach wychowawczych
popelnionych w przeszlosci. A przede wszystkim w tym, ze nie mam zadnych
granic pomiedzy soba a nim i ze nie pozwalam mu dorosnac.
Pomozcie mi przetrwac

leilan

[ewwka1]

Czy jesteś samotną matką a syn jest jedynakiem?

[leilan]

ewwka1 napisała:

> Czy jesteś samotną matką a syn jest jedynakiem?

nie jestem. mam meza

[ela282]

Taki juz nasz los - matek. Gdy dzieci zaczynaja dorastać, szukają swojego
towarzystwa, pępowina powoli się ucina. Nic na to nie poradzisz. I czy będzie
miał 18 czy 40 lat to zawsze będą jakieś problemy i bedziesz się martwić. Na
uwięzi też nie można dziecka trzymać, ono musi samo na podstwie swoich błędów
stwierdzić co jest dobre a co złe. Jednak nie zawadzi trzymać rękę na pulsie.
Zobaczysz jak Twój syn bedzie zachowywał się po przyjeździe. A błędy
wychowawcze - któż ich nie popełnia? I nie obwiniaj siebie, bo to nic nie da.
Jeżeli pozwoliłaś mu jechać to musisz cierpliwie czekać jego powrotu. Przecież
będzie jeszcze następny i następny raz, gdy syn bedzie wychodził z domu. To
jest normalne, że dzieci się usamodzielniają. A z czasem się przyzwyczaisz.
Pozdrawiam.

[incognito]

Jak bardzo się boisz to może wyślij smsa z zapytaniem prowokującym odpowiedź,
np czy tam burza ich dopadła bo słyszałaś takie prognozy itp. Odpisze, a ty
trochę będziesz spokojniejsza.

I rozumiem ciebie bo ostatnio mój syn (13 lat) pierwszy raz w ogóle wyjechał i
nocował poza domem. Wprawdzie była to wycieczka klasowa ale bałam się panicznie.

Być może problem tkwi w tym, że syn zachowuje się nieodpowiedzialnie? Bo jeżeli
jest ok, jest dojrzały, to prawdopodobnie nie ma podstaw do takich obaw...

[7zahir]

Moje gratulacje!!
Własnie rozpoczęłas dojrzewanie do roli
matki dorosłego dziecka!
Oj wiem jak to boli.
Mam to juz za sobą,
ale zawsze będe mówiła, że w macierzyństwie
wolę już nie przespane noce z czasów
pieluch i butelek:-)
Teraz doceniam tę dojrzałość
i uwolnienie się z nadopiekuńczości.
Odkrywam życie na nowo i uczę się zyć dla siebie.

[renebenay]

A jakbys mu zaczela skarpety trykotowac na nastepna zime,zostaw go w spokoju i
lepiej idz gdzies sie zabawic zamiast sie zatruwac-w ten sposob unikniesz bycia
w przyszlosci nahalna tesciowa.

[leilan]

Syn nie jest jedynakiem. Jest dosc nieodpowiedzialny i wplywowy. Mam z nim duze
problemy wychowacze: nie uczy sie, jest strasznie zamkniety w sobie, przy tym
niekiedy bywa agresywny, czesto imprezuje. Caly czas zyje problemami z nim
zwiazanymi, az niekiedy mam tak dosc, ze chialabym juz nie zyc.
dzieki za wasze wypowiedzi

[procesor]

leilan napisała:
> Syn nie jest jedynakiem. Jest dosc nieodpowiedzialny i wplywowy.

aaaa
błagam - nie wpływowy a ulegający wpływom! to zasadnicza wprost różnica!

> Mam z nim duze problemy wychowacze: nie uczy sie, jest strasznie zamkniety w
> sobie, przy tym niekiedy bywa agresywny, czesto imprezuje. Caly czas zyje
> problemami z nim zwiazanymi, az niekiedy mam tak dosc, ze chialabym juz nie
> zyc.

czyli tak naprawde nie o wyjazd chodzi
na teraz to tylko melisa albo persen
a na przyszłość - plan długofalowy, cos nawaliło już dawno, teraz trzeba
próbowac naprawiać

ale czasem nie ma to jak dostac po tyłku od zycia
czasem byc matka to zacisnąć zęby i pozwolić dziecku na błędy
warto od początku kochac mądrze :)
(ach, jak to łatwo napisać..)

[maureen2]

nie został prawdopodobnie nauczony radzenia sobie w życiu.

[las_vegas_paranos]

to nie tak, mamy mają to do siebie

[ogon_trolla]

Jedz tam a nie pisz tutaj i ukryj sie w sasiedztwie i obserwuj.

[las_vegas_paranos]

ja nie mam dzieci, to nie mój wątek

[witch-witch]

całym światem matki. To co ma być i tak się stanie, nie mamy chyba na te
okoliczności żadnego wpływu. Dlatego ciesz sie jego samodzielnością i każdym
dniem z posiadania twojego dziecka blisko ciebie ale...pozwól mu też się
usamodzielnić. Chyba rozumiem ciebie też jestem mamą...:))