Czy to ma sens?

[Gość: Łezka]

Ten związek trwa półtora roku i na pozór jest dobrze i miło. Ostatnio jednak
zaczęły mnie gnębić pytanai, na które odpowiedzią jest cisza.Wiem, że kocham
go "całą parą" i wiem, że nie otrzymuję tego samego w zamian.Mam wrażenie, że
on kocha mnie, bo jest mu tak wygodnie. Mieszkamy razem i dla mnie to najwyższy
czas, aby wiedzieć, czy to, co się dzieje, dzieje się naprawdę. Ale to chyba
pozory. kiedy coś się rozwala, ja, wychodząc poza swoje zranione uczucia, pędzę
z miłością i "zestawem ratunkowym" na tacy.W drugą stronę to nie działa - jest
tylko jego złość i nic poza tym.Sam powiedział, że mu się wtedy nie chce.
Kiedy próbuję rozmawiać - cisza, cisza, cisza. I zero starań z jego strony,
chyba, że wyraźnie wskażę, czego oczekuję.
Po moim wczorajszym monologu, który nie wzbudził chyba żadnych w nim odczuć,
poszliśmy spać, każde w swoim kącie łóżka. dziś rano miał iść ze mną na
badania, których bardzo się zawsze boję i on o tym wie.Rano wyłączyłąm budzik i
zebrałąm się sama - nie chciałąm sie już o nic prosić.
Obudził się, gdy stałam już prawie w drzwiach.Ja w analogicznej sytuacji
wyskoczyłąbym z wyrka , nieumalowana, w czymkolwiek, wyleciałabym z nim, aby
trzymać go za rękę.
On naburmuszony, mruknął "czemu mnie nie obudziłaś"i odwrócił się na drugi bok.
I tak jest zawsze...
Czy to ma jakikolwiek sens?

[Gość: kwieto]

Nie ma

[Gość: Kika]

Obudz sie!Spojrz prawdzie w oczy.Nie oszukuj samej siebie.Podobnie bylo ze
mna,nie chcialam przyznac sie sama przed soba,ze boje sie zostac sama,a tak
naprawde bylam sama.Podjelam decyzje- nie jest mi latwo,ale wie,ze teraz ja
decyduje o sobie i ja stawiam warunki.I wreszcie przestalam zyc
zludzeniami.Malymi kroczkami ucze sie zyc na nowo istaram sie cieszyc kazda
chwila.Bol powraca,ale coraz mniejszy...

[Gość: Milka]

Łezko... Sadzę, że nie ma sensu..
Gubisz w swoich niespełnionych nadziejach, Twoje słowa odbijaja sie od niego
jak od gumowej sciany,. Niedługo zaczniesz sie czuc jak w pokoju bez kalmek i
okien.
Chron swoja wrażaliwość.
To nieprawda , że lepiej mieć troche bylejakiego uczucia niz nic.
To nieprawda

[galadriela]

Raczej nie. Ty dajesz On bierze, na to mi wygląda. Przeprowadź z Nim porządną
rozmowę. Jeżeli Jego zachowanie się nie zmieni, to cóż na Twoim miejscu dałabym
sobie z Nim spokój. Myśl w tym momencie o sobie i bądź dobra DLA SIEBIE.
Trzymaj się cieplutko.

[Gość: kitek]

nastapilo zmeczenie materialu, odwal jakis mocny numer to cala noc bedzie
czuwal czy nie wstajesz

[Gość: Łezka]

Dziękuję Wam. Rozmawiać próbowałam setki razy.Efekty jak powyżej...Nie mam siły
na "numery". Najgorsze, że nie mam siły zrobić już nic, chyba nawet dążyć do
rozstania...
Ale miałam na tyle siły, że przetrwałam sama badania :))))
Czy myślicie, że to tak się właśnie powoli rozpada - cegiełka zdejmowana po
cegiełce? Nitka po nitce się z tego wyplączę?
Boję się...

[Gość: Kiepski]

Sensu nie ma usilowac namowic kogos do dokonanaia zmiany. Kazdy moze zmienic tylko siebie
samego. Inna osoba moze sie zmienic tylko sama - warunek nieodzowny: MUSI CIE KOCHAC!!!
Bez uczucia (jak napisalas) cegielki sie same rozleca - niestety.

Moja rada - sprobuj zainwestowac swoje uczucia w kogos innego.

Powodzenia,

Kiepski

[Gość: kwieto]

Boisz sie... czego?
Rozstania? Procesu rozstawania? Tego co bedzie pozniej?

Najwyzej przez jakis czas bedziesz sama - to bardzo fajne uczucie, masz czas wylacznie dla
siebie :")))

[Gość: mała mi]

Popieram wszystkie wypowiedzi,znam to,sama przez takie uczucie przeszłam.Za
późno się jednak ocknęłam i parę lat życia mi umknęło.Nie były to lata stracone
bo czegoś się nauczyłam.Ale......no własnie,może nauczyła bym się więcej gdybym
nie trwała z uporem maniaka w toksycznym związku i
rozmawiała,rozmawiała,rozmawiała.Aż mój ex stwierdził,że on ma swój cel w życiu
i niczego nie zmieni.Więc zwinęłam żagle.I dzięki temu jestem tu - na
forum,poznaję nowych ,wspaniałych ludzi i czuję się szczęśliwa.Zaczęłam żyć
SWOIM życiem.W obecnym związku,stawiam sprawy jasno,wyrażnie mówię czego
oczekuję.Tego nauczył mnie poprzedni - mężczyźnie musisz jasno i wyraźnie
powiedzieć co ma zrobić.Oni (przepraszam z góry wszystkich panów) są inaczej
skonstruowani psychicznie i dla nich czarne to czarne i już.Nie widzą i nie
słyszą subtelności w wypowiedzi,nie czują szóstym zmysłem -czego chcesz.Zawsze
jasno i wyrażnie.Nie ma wtedy niedomówień i cichych dni,bo on miał z tobą iść
do lekarza ale ty nie dałaś tego jasno do zrozumienia,on powinien zerwać sie i
biec.Rano mogłaś go ściągnąć z łóżka ,nic by się nie stało,ręczę.Daj jemu i
sobie szansę nie poprzez rozmowy (głównie monologi jak sądzę )ale przez
mówienie czego oczekujesz w danej chwili.Jasno i wyrażnie! Jak nie pomoże,zmień
go na innego.Lub pobądź sama.Ulży ci -naprawdę
Trzymam kciuki:-))))))))

[pomeranka]

Wiem, że to nie będzie proste, ale zaciśnij zęby i postaraj się go ignorować.
Tak, po prostu, miej zlew, jakby powiedziała moja siostrunia:)

Albo się podrapie w głowę albo pójdzie w diabły i tylko na tym skorzystasz!!!
Jestem obecnie po takiej akcji i dobrze na tym wychodzę. Przynajmniej
odzyskałam szacunek dla samej siebie.
Też sie strasznie bałam... że będe sama, co to bedzie, jak to bedzie bez
NIEGO... Tak było jeszcze w wakacje...A dziś? Żyję własnym życiem i choć jestem
z tym facetem a związek przypomina dziadka stare kalesony, umiem sie uśmiechać
i żyć bez szarpaniny.
NAUCZ SIĘ ŻYĆ BEZ NIEGO. Umów się na niewinną randkę! Nic tak nie poprawia
samopoczucia kobiety jak inny facet:)
Początki miałam równie żałosne. Ale otrząsnęłam się i mówię Ci - warto było.
A ten mój? Krąży po orbicie i coś tam brzęczy, że on dla mnie to a tamto...
I dobrze! Jak chce, prosze bardzo.
Maleńka - przestań się starać!!!!!!!!!!!!!!
Nie wiosłuj tak, nie duś go swoją dobrocią. Nie bądź tym bluszczem, który
oplata.
Kiedyś przeczytałam takie zdanie: niszczy związek ten, kto nie potrafi być
czasem zły.
Pozwól sobie na mały, slodki, kobiecy egoizm. Małe kaprysy księżniczki. A
z "koła ratunkowego" spuść powietrze.
Bo jak opadniesz z sił, Twój ból i uraza będą tak silne, że Go znienawidzisz.
Wiem, co mówię. A nie warto tak się dać zniszczyć. Żaden człowiek nie jest tego
wart.

Trzymaj się

[Gość: Sara]

Możesz mi wierzyć, że związek w którym tylko jedna strona daje nie ma sensu. Na
początku dawanie sprawia wielką radośc, ale po kilku latach nie zaspakajania
własnych potrzeb przez partnera rodzi frustrację, gniew, nienawiść za stracone
lata. I wtedy pewnego dnia pakuje się, bierze się 10 letnią córkę, na stole
zostawia się list. A po kilku dniach słyszy się jakim to on był dupkiem, że
stracił TAKĄ żonę, że mnie zawsze kochał, ale nie umiał mi tego okazać itd....
Nie wykluczam, że był w tym szczery, ale spóźnił się o jeden dzień.

[Gość: iwona]

Łezko,tak mi się smutno zrobiło po przeczytaniu Twojej wypowiedzi!Wydajesz się
być dobrą i wrażliwą osobą.Liczysz się z tą drugą
stroną.Niektórzy,wyżej,pisali,żebyś pomyślała o sobie.Czuję,że daleko Ci do
egoizmu,więc pomyśl o Nim.Czy ktoś taki zasługuje,żeby trwać przy Tobie w nie-
świadomości,że jesteś taka wrażliwa?Jak wskażesz mu drzwi/ja bym tak zrobiła/
nie będziesz sama ,masz nas wszystkich tu na forum.Bardzo Cię proszę ,bądż sobą.
Pozdr.I.

[Gość: Anna26]

Mozna go ignorowac - ale to nic nie da. Ten Pan jest najwyrazniej slepy na
Twoje potrzeby. Lepiej zerwac. Moze zerwanie i swiadomosc, ze Cie stracil go
zmieni. A jesli to go nie zmieni, to on byl po prostu NIEREFORMOWALNY,
NIEPOTRZEBNY NIKOMU EGOISTA. Nie warto mu poswiecac ani jednego dnia i ani
jednej lezki wiecej.
Dziewczyno, Ty jestes fajna kobieta, zdolna do milosci i dawania. Nie marnuj
swoich darow na takiego kmiotka. ZASLUGUJESZ NA COS LEPSZEGO>
AMEN!!!

[Gość: sapcia]

A czy na poczatku Waszego zwiazku bylo inaczej? Czy Ty myslalas, ze on sie przy
Tobie zmieni? Czlowiek raczej nie zmienia sie tak bardzo - albo akceptujesz go
takim, jaki jest, albo idziesz swoja droga.
Czy to czasem nie tak, ze rozgladasz sie i widzisz kto ciebie akceptuje.
Wybierasz najlepszego dla ciebie, natychmiast. A jesli jest tylko jeden? To
tego - bo inny moze sie nie trafi. I potem zaczyna sie "przerabianie" na swoja
modle. Jedyna jego zaleta to to, ze Ciebie pokochal, albo po prostu wyrazil
chec bycia na krotko moze razem.
Co sie dzieje. Czy kazdy musi miec kogos, kogokolwiek. Czy to taka poza?
Czy to na pokaz? Zeby nie byc "gorsza" od innych?
Naprawde, teraz jestem prawie zgorszona.
Ale pozdrawiam
Babcia - Sapcia

[Gość: anika]

Łezko, byłam W DOKŁADNIE TAKIEJ SAMEJ SYTUACJI. Ale decyzja przyszła mi bardzo
trudno. Te wszystkie wypowiedzi na tym formum, o tym że nie warto byc z takim
facetem TO SZCZERA PRAWDA i doceń to że możesz się uczyć na cudzych błędach i
nie stracić kilku lat w związku, w którym przecież nie czujesz się szczęśliwa!

Zastanawia mnie, co przesądza o tym, że pewnego dnia kobieta stwierdza, że
owszem, jej związek pozostawia wiele do życzenia, ale ona jest na tyle
szlachetna, zdolna do poświęceń, a co najważniejsze - tak mocno kocha, że
właściwe to może kochac za dwoje i ta jej miłość przez duze M jest gwarantem
dozgonnego szczescia? Niegdyś to kobieta czekała na księcia na białym koniu.
Dzisiaj to kobieta jest księżniczką na koniu, ba, często jest samym koniem,
który na własnym karku wlecze wybrańca serca po wyboistym bruku życia. I często
jeszcze jej pan potrafi narzekac, że mu niewygodnie, nudno. I co wówczas robi
biedna kobiecina? Na rzęsach staje, by być lepszą. I nawet kiedy ma 1000
namacalnych dowodów na to że jej meżczyzna jest tylko meżczyzny nędzną
imitacją - brnie dalej. Po drodze gubi gdzieś godność, dumę, szacunek do samej
siebie. Często są to straty nie do nadrobienia. Dopiero silny szok, albo
krańcowe obrzydzenie do partnera są w stanie rozwiać tę mgłę otumanienia. Ale
póki to nie nastąpi, maleńkie zniesmaczenie i ciągłe poczucie braku czegoś w
związku (?), toleruje sie dość długo.

Nie wiem dlaczego jesteśmy zdolne do poświęcania się, dlaczego akceptujemy to,
a czasem traktujemy jako coś normalnego. Jeśli to facetowi jest źle, nie
rozczula się, nie analizuje, nie roztrząsa, nie błaga. Po prostu mówi "nie
wyszło, trudno" i żyje dalej. A nam się wydaje że nie można życ bez powietrza.
I cierpimy długo, za długo. Trudno jest oddzielic emocje od rozumu, gdy serce
krzyczy z rozpaczy. Ale niszczymy wtedy coś najważniejszego - SIEBIE. A co
najdziwniejsze, mimo że często widzimy co sie z nami dzieje, pozwalamy na to.

Kilka razy na tym forum spotkałam się z sytuacją, że kobieta "daje" nie
otrzymując nic w zamian, ani wsparcia, gdy go potrzebuje, ani zrozumienia, ani
partnerstwa. Po pewnym czasie zaczyna to męczyć, potem staje się nie do
zniesienia. Naprawdę nie warto tkwić w związku z egoistą. Możesz mi wierzyć
Łezko: nie zmienisz go, to niemożliwe. Mnie tez się wydawało, że skoro kocha...
Nieprawda. Jemu jest po prostu wygodnie tak jak jest i nie będzie tego
zmieniał, nawet dla Ciebie. Przykre ale prawdziwe.

Wiem też że mimo rad żebyś się z nim rozstała (mądrych rad), nie zrobisz tego,
na pewno nie w tej chwili. Wiesz że coś jest nie tak, wiesz nawet co, ale
ostatecznej decyzji nie podejmiesz. Bo to trudne. Mimo że nie czujesz się z nim
szczęśliwa, będziesz tkwić z nim jeszcze długo, dopóki nie zdarzy się coś, co
rozwieje mgłę złudzenia i zaślepienia. Tylko czy warto tracić SWOJE ŻYCIE?

Życzę samych mądrych wyborów, dla Ciebie.

[Gość: Mina]

Nie wiem, czy u Ciebie to zadziala, ale podobno w wielu przypadkach i owszem:
powiedz mu, ze potrzebujesz wiecej przestrzeni zyciowej i zacznijcie (wiem ze
to trudne, ale mozliwe) mieszkac oddzielnie. Korzysc bedzie obustronna: Ty
przestaniesz go wyreczac we wszystkim (mieszkajac razem nie odzwyczaisz sie od
tego, to jak nalog, trzeba czasu, zeby sobie wyksztalcic nowe nawyki), a on sie
ocknie i nagle zacznie Ci nadskakiwac ze wszystkim. Twoj luby to moze byc typ
faceta, ktory nie ceni tego, co juz ma, dopiero jak mu sie grunt usuwa spod
stop, zaczyna sie aktywizowac i przede wszystkim okreslac, o co mu chodzi.
Ludziom charakterki sie nie zmieniaja, ale sa reformowalni, zapewniam.
PS. jak nie zacznie nadskakiwac - olej sprawe. Bedzie znaczylo, ze umarlo. A
trup zacznie smierdziec predzej czy pozniej, jak mawiaja patolodzy. Woz albo
przewoz - decyduj sie dziewczyno i odwagi. Wygrasz w obu przypadkach.