Jak sie uwolnic ?

[monika388]

[aga_ta85]

Skad? Od czego?

[monika388]

Jestem z nim juz 2 lata i 7 miesiecy. Od poczatku postawilam sprawe jasno -
jestem zainteresowana tylko powaznym zwiazkiem i nad takim moge pracowac.
Pragne miec wlasna rodzine, jako ze nie mam nikogo bliskiego z rodziny, ani
rodzicow ani rodzenstwa.

Wydawalo sie , ze zaakceptowal moja postawe. Ale ja dochodze do wniosku, ze to
wszystko to tylko gra na zwloke. Unika kazdej rozmowy co do naszej przyszlosci,
ciagle znajduje jakies wymowki dotyczace bycia razem, unika jakicholwiek
zobowiazan. Z drugiej strony nie pozwala mi odejsc, robi sceny zazdrosci,
kontroluje moje znajomosci, wyjscia ... Twierdzi , ze chce sie ozenic , ale ma
jeszcze czas, nie teraz.. kiedy? Nie wiadomo .. mam czekac i byc cierpliwa az
on podejmie decyzje. Nie jestesmy juz w wieku 20 lat, progne stabilizacji, nie
potrafie dac z siebie wszystkiego w tym zwiazku czujac , ze w kazdej chwili on
moze zakonczyc te znajomosc. Czuje sie podle. On wie, ze nie mam nikogo
bliskiego, wie, ze pragne z kims byc na stale... a jednak mam wrazenie , ze sie
mna bawi. Czuje, ze powinnam zakonczyc te znajomosc, probowalam juz kilka razy.
On wraca jak bumerang, a ja nie mam tyle silnej woli powiedziec
zdecydowane "NIE". Boje sie samotnosci, boje sie , ze juz nigdy nie poznam
nikogo z kim bede chciala byc, lub kto bedzie chcial byc ze mna. Nienawidze
siebie za ta slabosc charakteru i brak silnej woli ...

[gustava]

Moniko przeciez Ty jestes samotna jestes w tym zwiazku na jego zasadach,nie na
Waszych wiec powiedz -Nie i podziekuj za wspolprace.Swiat jest pelen
ludzi ,ktorzy potrzebuja milosci i uwierz nie jestes sama,a powinnas zrobic
sobie w zyciu miejsce zeby poznac kogos nowego.Zazdrosc swiadczy o jego braku
dojrzalosci w kochaniu i doprawdy postaw na siebie i na swoja potrzebe
realizowania milosci czyli rodzine,dzieci itd

[monika388]

Moze i masz racje, ale wczesniej tyle lat szukalam ludzi, ktorzy potrzebuja
milosci, i jakos nie udawalo mi sie nikogo takiego znalezc. Napewno rowniez, w
tym zwiazku czuje sie bardzo samotna.
Po kazdym zerwaniu, niestety nie umialam sie otworzyc na nowe znajomosci. Nie
jestem typem osoby bardzo przebojowej, lubiacej bywac w towarzystwie.
Czuje sie taka "zawieszona w prozni". Z nim mi jest okropnie zle, bez niego tez
zle ...
Jak uwolnic sie z tego? Pomozcie jakimi radami prosze ))))

[gustava]

Zacznij sluchac swojego wewnetrznego glosu zwanego
dusza,sercem,wrazliwoscia.Nawet jak jestes introwertykiem to masz prawo
ksztaltowac swoje zycie wg swoich potrzeb.Naucz sie siebie,wowczas okaze sie ze
lancuchy uzaleznien wcale nie sa takie mocne.I sprowokuj rozmowe z partnerem
nie uciekaj przed nia.Powiedz jakie masz watpliwosci co do jego zaangazowania i
ze chcialabys zmian.Takie wypowiedzenie swoich potrzeb juz jest swiadomoscia
Twojej sily jak i tego,ze zacznasz walczyc o siebie,a przy okazji dowiesz sie
prawdy o partnerze.Nie jestes bezradna.

[monika388]

Takich rozmow prowokowalam juz wiele. Za kazdym razm konczy sie tak samo. Ja
wyrzucam w rozmowie wszystkie watpliwosci, mowie co mi sie nie podoba, mowie
czego oczekuje ... on wypowiada jedno zdanie "nie chce o tym rozmawiac".
Niestety do dialogu potrzebne sa dwie osoby. On zadowolony, ze ja juz wiecej
sie nie odzywam, ja z kolei - pozostaje w poczuciu kolejnej kleski w walce o
zwiazek.

[gustava]

Wiesz pewna wokalista spiewa,ze chce byc z kims z kim moze rozmawiac...Moniko
nie wolno pozwolic na taki uklad w ktorym przestrzen faceta jest wiezieniem dla
Twoich oczekiwan,a moze po prostu wyobraz sobie ze od niego odchodzisz i bosis
sie tego az tak bardzo?Czy pozostanie na smyczy sprawia ,ze czujesz sie
szczesliwsza...Chyba czas abys dala sobie szanse na wolnosc,pozdro