Szanuj wroga swego jak siebie samego

[l_32]

To prawda uniwersalna, gdy wrog chce zostac twoim przyjacielem, znaczy, ze
czuje sie przegrany. Prosta teoria gier, klasyka.

Druga prawde przekazal mi ktos bardzo bliski, kiedy bylam dzieckiem:
zakladaj, ze rozmowca jest madrzejszy, lub na tym samym poziomie (nie zawsze
oczywiscie), bo pozytywne zaskoczenia bywaja przyjemniejsze.

To prawda, sa przyjemniejsze:)

[sabinka555]

Raczej nikt nie staje sie wrogiem przez przypadek.
Paskudny charakter wyklucza zawieranie przyjaźni.
A przegrany wróg to dopiero bomba zegarowa,
zmiszczy wszysto co napotka po drodze.

[dziki.macho]

sabinka555 napisała:

> Raczej nikt nie staje sie wrogiem przez przypadek.
> Paskudny charakter wyklucza zawieranie przyjaźni.
> A przegrany wróg to dopiero bomba zegarowa,
> zmiszczy wszysto co napotka po drodze.

Dlatego z wrogami przyjaznic sie nie nalezy

[bszalacha]

Cześć "Dziki".To bardzo zaawansowana filozofia i nie wiem,czy znajdziesz
interlokutorów.Ale gratuluję

[solaris_38]

ale ten wróg to czy on udaje że chce zostać przyjacielem
czy faktycznie (z tej przegranej ?) chce zostać przyjacielem ?

[judyta432]

I co z tym przegranym wrogiem zrobic, jak juz jestesmy bliscy zwyciestwa?

[filut]

judyta432 napisała:
> I co z tym przegranym wrogiem zrobic, jak juz jestesmy bliscy zwyciestwa?

Unicestwić metodą nie budzącą zainteresowania prokuratra!!!!
Wroga niekoniecznie trzeba szanować ale nie wolno go lekceważyć, a koniecznie
trzeba doceniać jego szkodliwe możliwości!!!

[horpyna4]

Myślę, że nie wszyscy się tu rozumieją. Problem polega na tym, że wroga należy
zneutralizować, a nie pognębić. Chodzi o to, żeby przestał być wrogiem, jeżeli
ma dalej żyć (nieco brutalne, ale pragmatyczne). We wszelkich sporach dobrze
jest dać przeciwnikowi możliwość "wyjścia z twarzą", inaczej wyhodujemy sobie
śmiertelnego wroga. Dlatego też wiele spraw należy załatwiać bez świadków, żeby
nie upokarzać przeciwnika. Trzeba dać mu możliwość zmiany nastawienia na mniej
wrogie.