bledne kolo..

[karolina5011]

Tak wlasnie sie czuje od dawna.
Nieudany zwiazek, problem z wrazliwym dzieckiem, problem z upartym rodzicem,
problem z konkurencja w pracy itd.
Zaczyna miec tego pomalu dosc. Mozna powiedziec ze mam wszystko dach nad
glowa, wspaniale dzieci, opiekunczych rodzicow, problemowego meza , prace.
Jednak po czesci wszystko przynosi mi jakies problemy. Znosze to choc czasem
mam ochote trzaskac drzwiami i uciec, gdzies gdzie nikt mnie nie znajdzie.
Brakuje mi wyciszenia i spokoju. Gwar i ped codziennego dnia mnie wykancza.
Czy ja sie czepiam?? Marze o chwili dla siebie, chwili spokoju czy to zbyt
duze wymagania.

[wiedzma15]

to może być zmęczenie wiosenne, odpoczniesz i wszystko wróci do normy

każdy ma czasem chęć uciec ze swojego życia i trzasnąć drzwiami, ale jak mocno zdziwiłby się, gdyny nie mógł tam później wrócić...

u mnie za oknem dziś już wiosna, a u ciebie?

[karolina5011]

wiedzma15 napisała:

> to może być zmęczenie wiosenne, odpoczniesz i wszystko wróci do normy
>
> każdy ma czasem chęć uciec ze swojego życia i trzasnąć drzwiami, ale jak
mocno
> zdziwiłby się, gdyny nie mógł tam później wrócić...
>
> u mnie za oknem dziś już wiosna, a u ciebie?
____________

Dzieki:). U mnie tez jest wiosna az milo spojrzec przez okno. Wiem, ze w zyciu
sa lepsze i gorsze dni ale u mnie jakos ostatnio jest wiecej tych gorszych,
takie mam wrazenie. Maz od lat nie pracuje, nie ma motywacji jest leniwy i
opryskliwy. Ja zas czuje sie zapracowana po uszy. W przy 8-10 godzin dziennie
do tego drugi etat w domu. Pozatym lekcje z dziecmi. Rozmowy z upartym,
starszym rodzicem, ktore doprowadzaja czasem do szalu. I tak naprawde zero
wlasnego zycia, zero przyjemnosci. To mnie wlasnie zniecheca. Wiem jednak, ze
chociazby ze wzgledu dla dzieci nie moge sobie pozwolic na takie doly. Mam
nadzieje, ze to chwilowe ale uwierz mi, ze to takie meczace gdy nie ma sie
chwili dla siebie. W pracy tez ciagla kontrol i wyscig. Zastanawiam sie czy
kiedys to sie skonczy i bedzie mozna normalnie funkcjonowac. Pozdrawiam.

[mamadawida2]

Może za duzo pracujesz, wszystko wokół dzieje się tak szybko. Polecam Ci
ksiązka, która z jednej strony wycisza, z drugiej motywuje
feniks.zlotemysli.pl/studzina.php

[karolina5011]

mamadawida2 napisała:

> Może za duzo pracujesz, wszystko wokół dzieje się tak szybko. Polecam Ci
> ksiązka, która z jednej strony wycisza, z drugiej motywuje
> feniks.zlotemysli.pl/studzina.php

Tobie rowniez dziekuje. Ksiazka jest dobrym lekarstwem, zeby choc na chwile
przenies sie w inny swiat. Tez czasem siegam po rozne o ile czas ci na to
pozwala. Pozdrwiam.

spirala

[solaris_38]

tak naparwdę masz dla siebie całe życie ;) ;)

a że życie JEST także rozwiązywaniem problemów
to już inna sprawa
one bedą zawsze

ważne jaki masz do nich stosunek

ja np jak wyprasuję sobie to co chce mieć wyprasowane to czuję sie zadowolona
a jak mi sie zbiera kupka to mnie to wkurza

ale kiedys pomyślałam ze nie może mnie to wkuzrać bo chcę lubić życie w
TRAKCIE a nie dopiero jak zrobię bo tych małych zadań i zadanek wciąż jest tak
dużo że musiałbym czekać z zadowoleniem na rzadkie chwile
a ja chce mieć całe życie juz teraz właściwie chciane i akceptowane

no i tera kiedy prasuje sprzątam myję zęby rozwiązuję drobne problemy dnia
codziennego steram sie byc w tym obecna z radością
znaleźć w tym jak najwięcej szczęścia


wyobaź sobie ze oto ostatni raz rozmawiasz z mężem
ostatni raz prasujesz
ostatni raz idziesz ulica

jakże to by była piękne prasowanie , spacer rozmowa

bledne kolo..

[ori77]

Wiekszosc ludzi ma taka potrzebe bycia samym z soba, wyciszenia sie, auto-
refleksji czy po prostu wypoczynku. W przypadku jednak kobiet obarczonych tak
licznymi obowiazkami jak TY, jest to najczesciej niemozliwe az dzieci dorosna i
pojda sobie z domu, uciazliwi rodzice poumieraja a bezuzyteczni mezowie znajda
sobie inne naiwne, na ktorych beda zerowac. Do tego jednak czasu musisz jakos
funkcjonowac i jak trafnie radzi Solaris, probowac sie wyciszyc a nawet
relaksowac wykonujac te prozaiczne, rutynowe czynnosci jak chociazby prasowanie
nie mowiac juz o tym, ze chyba powinnas sie powaznie zastanowic, jak dlugo
jeszcze chcesz byc zona leniwego, nieambitnego meza-pasozyta, ktory nie dosc,
ze Ci w niczym nie pomaga, to jeszcze doklada sie do Twojego stresu i
frustracji. Na upartego rodzica tez by sie znalazla metoda, tak jak jest
metoda na uparte dzieci. Trzeba jednak chciec wprowadzic pewne modyfikacje w
swoim zyciu lub nawet drastyczne posuniecia jako swego rodzaju akt samoobrony,
bo z tego co piszesz wynika, ze jestes w tej rodzinie 'meczennica' i jezeli
Twoja odpornosc psychiczna nie jest najlepsza, to przyjdzie Ci kiedys zaplacic
tego wysoka cene. Twoja sytuacja moze Ci sie wydawac normalna w polskich
realiach, ale zapewniam Cie, ze wcale taka nie jest.

[kamilak9]

Podzielam zdanie.

[taisy]

mowi ze czlowiek jest na granicy wypalenia. Konczy sie czesto depresja, nerwica
itp. Moze zacznij robic zyciowe porzadki. Wyjedz gdzies sama.