Fobie

[trotula]

Witam,

czy macie jakieś fobie, które utrudniają wam życie?
Ja się panicznie boję pająków. Boję się do tego stopnia, że w wakacje, kiedy
lubiło jakieś paskudztwo wejść przez okno z ogródka, wchodziłam do pokoju i
zamierałam w drzwiach. Bałam się wejść do pokoju, bo może już tam coś czyha na
ścianie. Przeczesywałam wzrokiem ściany i dopiero wchodziłam. Jak już weszłam,
to też nie czułam się do końca bezpiecznie, bo może przeoczyłam jakiegoś
pająka. Chodziłam powolutku od ściany do ściany i badałam każdy centymetr,
zaglądałam za szafę, patrzyłam na sufit, i dopiero jak pokój był "czysty"
mogłam się odprężyć. Takie "środki ostrożności" wydawały mi się całkiem
naturalne, aż kiedyś moja mama weszła i mało nie umarła ze zdziwienia widząc
mnie tak przeszukującą pokój. Macie też coś podobnego?

[Gość: onnanohi]

Tak, miałam potworne lęki, że obudze się w środku nocy i zobaczę ...
włamywaczy. To było potworne, bo nawet latem musiałam przez to spać z
zamkniętym oknem. Odkąd zamieszkałam z moim Ukochanym - było, minęło. Miałam
jeszcze jeden lęk- że mi rower z piwnicy ukradną. Mieszkanie mamy malutkie,
musiał stać w piwnicy. Chodziłam po południu czasem sprawdzać, czy jest. No i
juz nie mam tej obsesji, bo [tu słowa baardzo niecenzuralne] w zeszły wtorek
włamali się do wzssytkich piwnic i nie mam roweru. Aaa. Nie mogę o tym pisać,
bo mnie szlag trafi.

[Gość: Toi]

Onnanohito biedna, przykro mi bardzo. Ale zobacz... Swieta ida. I na pewno
niedlugo spadnie snieg na Mariacka...
pzdr :)

Toi

[Gość: onnanohi]

Kochana, jak zawsze Toi.
Zajrzyj do wątków "Mam głupich rodziców" i "Ach ci mężczyźni, zdrajcy", proszę.

Juz tak bardzo się nie martwię. Postanowiłam na pewien czas przyjąć postawę
buudyjską - nie przywiązywać sie do rzeczy martwych "-). No ale problem jest
taki, że człowieka ukochany rower to wcale nie jest rzecz martwa. Mój miał
nawet imię ... Taka moja słabość - moje ulubione rzeczy maja imiona ...
Pozdrawiam wszystkich świątecznie i śnieżnie (u nas ciągle śniegu ani widu ani
słychu)

Toi P.S.

[Gość: onnanohi]

A! Jeszcze jedno. Skąd Ty tak dobrze znasz Gdańsk, hę? Ładna ta Mariacka, czyż
nie?

[kwieto]

Chyba mam fobie, ze dostane fobii :")))

[Gość: Aśka]

Ja natomiast cierpię na "wieczorną fobię bezpieczeństwa". Nie zasnę, dopóki
wszystkiego po kilka razy nie sprawdzę: okna, drzwi, piec, bojler, zawory,
krany... W najgorszej sytuacji jest mój mąż, który na to wszystko patrzy.
Czasem się śmieje, czasem trochę złości, ale najczęściej po prostu czeka na
mnie tęsknie wyglądając spod kołderki:) Ale naprawdę, jak tak się czasem nad
tym zastanawiam, to muszę wyglądać przy tych czynnościach jak wariatka: biegam
od okna do okna, od okna do drzwi - jednych, drugich, od drzwi do kranu, od
kranu znowu do okien... Ostatnio doszła mi jeszcze jedna rzecz do sprawdzania:
świeczka. Jak już zdmuchnę i się położe, to i tak muszę jeszcze w ściemnościach
zerknąć, czy sie czasem nie pali... Serio! A tak poza tym to jestem całkiem
normalna. Tak mi sie przynajmniej wydaje...

[marseille30]

A się boję sama spać....A poważnie- boję się ciemnośći.

[Gość: ?]

[vicca]

Po pierwsze - pająki i takie duże glośnolatające żuki,
po drugie - wysokość - mimo wielu prób niepokonana,
po trzecie - przez chwilę były ciemności (bo nie mogłam sama zasnąć), ale
ostatnio w tym temacie jest mi wszystko jedno - zasypiam zanim się położę ;)

[gosia-s]

A ja panicznie boję się samolotów. Nigdy nie leciałam, nie miałam żadnych
nieprzyjemnych przeżyć związanych z tymi maszynami, ale mimo to, sztywnieję na
sam widok kadłuba. Dziwne, ale dźwięk wysoko przelatującego samolotu mnie nie
rusza, ale jak widzę tego kolosa... Brrrr.
Raz w życiu pojechałam na lotnisko, myślałam, że sama sobie pomogę
przezwyciężając strach. Strach minął, ale na krótko. Mojej rodzinie wydaje to
się dziwne, nie wiem, nawet, czy mi wierzy, ale tak naprawdę jest!

[no_nick]

Dentysta ! Dentysta ! Dźwięk wiertła dentystycznego.Złapany na wojnie ,zmuszony
do zeznań wyznałbym wszystko... Wstyd !?

[Gość: zora]

A ja sie boje latac samolotem,byc na <lub stac pod> wysokimi budynkami,czasem
ltum powoduje ze nie czuje sie bezpiecznie/

[Gość: amelka]

Jak bylam mala i zostawalam wieczorem sama w domu, panicznie balam sie, ze zza
sciany wysunie sie taka wielka, brodata twarz mezczyzny. Po takiej wizji sprint
pod koldre, a serce omal nie wyskakiwalo mi na zewnatrz!!!

[pletwa3]

Boję się patrzeć z wysokości. Także kiedy widzę, jak ktoś podchodzi blisko np.
barierki balkonu albo skraju przepaści. Cierpną mi łydki i robi się słabo.
Zawsze sprawdzam mnóstwo razy, czy wyłączyłam gaz, a po wyjściu z domu i tak
mnie prześladuje obawa, że jednak nie.
W jeziorze pływam tylko w miejscach, gdzie można zejść z pomostu od razu na
głęboką wodę, żeby broń Boże nie dotknąć oślizłych wodorostów na dnie.
Za nic nie zjem śliwki czy czereśni w całości, zawsze rozrywam i sprawdzam, czy
nie ma robali.
Przy zgaszonym świetle nie spuszczę nóg z łóżka, mam wrażenie że ktoś (coś???)
tam siedzi i mnie chwyci.
O rany, ależ jestem pop..... ;)))))

[Gość: szelak]

jak byłem mały to chyba pod wpływem dziennika telewizyjnego, czy czegoś
(podręcznik od po brata mojej koleżanki) bałem się strasznie bomby atomowej -
patrzyłem przez okno i wyobrażałem sobie że zaraz zobaczę wyrastającego
olbrzymiego grzyba i jego oślepiający blask... teraz bojam się przede wszystkim
piorunów (prawdopodobnie wpływ discovery channel)

[Gość: sisi]

a ja mam fobie związaną z jazdą komunikacją miejską

[Gość: fnoll]

a ja boję się smierci