stracone lata

[pracus5]

przed chwilą właśnie zapisałam się na forum dla byłych uczniów mojej klasy z
liceum - byłam szrą myszką, nieliubianą skupiałam się na nauce nie bawiłam
nie zawierałam przyjaźni, nawet nie dbałam o swój wygląd
mam 30 lat pracuję, skupiam się na pracy i nikt mnie nie lubi...
nie miałam nic tym ludziom do powiedzenia nie sądzę żeby mnie pamiętali a
jeśli mnie wspominają to z niechęcią
Boże jak ja zazdroszczę tym którzy piszą na tam tym forum, dla byłych uczniów
mojej klasy i wspominają te lata z rozrzewnieniem jako szczęśliwe, pełóne,
proste, lata prwadziwych przyjaźni szczęścia....
studiowałamw wielkim mieście, nauka, lata tułaczki po wynajętych pokojach,
kolejna utrata pracy i niepyszny powrór do domu na wieś
teraz znowu praca samotnośmnienia nie oczieplają duszy, bliskośc mam tylko w
filmach i fantazjach którymi zawsze zylam

Boże przebacz mi ze tak zmarnowalam pierwsze 3 lat zycia i przebacz mi ze
nadal je marnuje

oskarzalam swoja matke warunki zycie ale to moja wina moja wina moja wina

[sloneczna_polana]

Skad ta pewnosc ze twoi szkolni koledzy przezyli 'cudowne lata' szkolne -
siegnij lepiej do pamieci wlasnej niz ich ubarwionych na forum opowiesci i
tesknot do czegos co tylko byc moze dzisiaj wydaje im sie wpanialymi latami
szkolnymi.
Zdobede sie nawet na stwierdzenie ze im mniej rozowo wyglda ich zycie teraz tym
wieksze tendencje maja do koloryzowania i idealizowania przeszlosci.
Przed chwila obejrzalam zdjecie ktore zrobil moj kolega i ktore zobaczylam
pierwszy raz pare miesiecy temu i spodobalo mi sie. Przez ten czas kiedy go
(zdjecia) nie widzialam uroslo w mojej glowie do rangi dziela sztuki, w myslach
wspominalam je coraz czesciej jako jakies wybitne.
I kiedy wrocilam do niego teraz ze zdumieniem stwierdzilam ze to calkiem
normalne zdjecie ktore niewiele ma w sobie cech doskonalosci, jest ladne ale
nic ponadto.
Ja moglam zweryfikowac prawde z wyobrazeniem dosc szybko i latwo. Ty tak raczej
nie mozesz, ciezko zebys kazdy dzien szkoly przezyla w swojej glowie jeszcze
raz ale postara sie przypomniec sobie czy aby na pewno te lata szkolne byly
wlasnie dla twoich kolegow takie sielankowe a dla ciebie nudne i zwykle...?
I czy to nie jest tak ze uwazasz ze ci ludzie uwazaja cie za nudna i nie lubia
bo to jest to co ty myslisz o sobie - zbyt zajeci swoimi sprawami nie beda
starali sie poswiecic czasu na przekonywanie cie ze nie masz racji.
Wola przebywac w towarzystwie tych ktorzy czuja sie jako tako ze soba (lub po
prostu sie soba za bardzo nie przejmuja i nie biora siebie zbyt na powaznie) i
wsrod ktorych moga zajac sie zabawa a nie upewnianiem sie czy poczucie wlasnej
wartosci rozmowcy sie podnosi czy tkwi w martwym negatywnym pukcie.
A co do tego ze zyjesz w swiecie fantazji...
Moze dla odmiany sproboj kiedys czego innego i zaryzykuj zycie na jawie,
czasami smakuje ono naprawde dobrze!

stracone lata jak głód dodają smaku przyszłosci

[solaris_38]

możesz mówić "moja wina" tylko kiedy zrozumiałaś własną cześć przyczyny

te same doświadczenia dla jednego są kleską a dla drugiego całkiem fajne
także twoje życie które tak znienawidziłaś bo wydawało ci sie ze inni to lepiej
mają a fantazje to dopiero prawdziwe "dobrze"

winna jesteś nienawiści do własnego życia

miasto czy wieś
ładna czy brzydka
dobrze ubrana czy nie -

zawsze wśród tych cech spotkasz zadowolonych i mających swe życie w pogardzie

winna jesteś znaczy jesteś przyczyną

sama wybrałaś nienawiść do swego życia aby lepiej adorować głupawe filmy które
są marnym cieniem rzeczywistości i których najpiękniejszych fantazje bledną
wobec łyka wody w gorące popołudnie

smakuj życie

takie jakie jest

możesz być szczęśliwa ale tylko w realu

nikt kto od realu ucieka nie może być szczęśliwy
może być w euforii
może mieć szczyty ekstazy

ale to nie jest szczęście

szczęście jest jak kromka chleba
jak codzienność wstawania dnia zachodów słońca przygotowywania posiłków dbania
o ciało przyglądania sie kwiatom ludziom i kamieniom okiem podróżnika który tu
jest ledwie chwilę i zanim zniknie oby jak najwięcej w swym sercu obudził miłości

a miłość jest jak ziarno
rośnie

zmienia świat

wiec bądź szczęśliwa już od tej pory na zawsze

[lsilanow]

ziarno, to plon marzeń :)

[solaris_38]

i spirala znów gotowa do lotu :)

[piotr2284]

Zawsze jest czas żeby coś zmienić, albo przynajmniej próbować. Lepiej późno niż
wcale. Widocznie taka jest Twoja droga, żeby zrozumieć jak ważne jest mieć kogoś
bliskiego. Nie tylko Ty się czujesz samotna...

Trzeba sobie wybaczyć błędy z przeszłości i próbować je naprawić. Wszyscy
popełniamy błędy...

[myszyna]

Zgodnie ze starą zasadą "nie szata zdobi..". zacznij od zadbania o wygląd, nawet
jeśli to się wydaje trywialne. No i może nie Twoja wina, ale na pewno Twoje
życie, więc głowa do góry, plecki prosto i nie czepiamy się wspomnień, tylko
pomalutku walczymy o siebie. Powodzenia

[chmurka_szuka_sznurka]

naucz się czerpać przyjemności z życia i odpoczywać,nawet na wsi.Kopanie
ziemniaków jest tylko raz w roku.

[sankanda]

istotnie :)))

[renkaforever]

[renkaforever]

O czym ty piszesz? Stracone pierwsze 3 lata zycia? Z reguly nie mamy wtedy
wplywu na srodowisko, w ktorym sie wychowujemy :)
Pozostaje akceptacja jako jedyny rozsadny wybor.A fantazje i marzenia
upiekszaja zycie. Dzieki nim ktoregos dnia znow rozwiniesz skrzydla i
pofruniesz:)

[mahadeva]

pewnie to tylko chwilowe zalamanie :)
zaloze sie, ze autorka watku jest dumna z tego co osiagnela :)
a o przyjaznie, dobre zwiazki wcale nie jest tak latwo

renkaforever napisała:

> O czym ty piszesz? Stracone pierwsze 3 lata zycia? Z reguly nie mamy wtedy
> wplywu na srodowisko, w ktorym sie wychowujemy :)
> Pozostaje akceptacja jako jedyny rozsadny wybor.A fantazje i marzenia
> upiekszaja zycie. Dzieki nim ktoregos dnia znow rozwiniesz skrzydla i
> pofruniesz:)

[tiszircik]

Nie tylko ty masz wrażenie, że czas przeciekł ci przez palce, ja również mam
takie wrażenie, za niecały rok skończę 30 lat i mam w sobie wiele
niezrealizowanych tęsknot.
W życiu bardzo hamowały mnie moje lęki, niepewność siebie, fobia społeczna(?),
depresja(?)może z tego wszystkiego wynikająca.
Byłam bardzo zamknięta, wystraszona a jednocześnie bardzo spragniona kontaktów z
ludźmi i akceptacji.
Nie potrafiłam sobie sama pomóc...
Też żyłam w swoich fantazjach.
Ja też mam mało fajnych wspomnień z liceum, nie byłam zapraszana na imprezy,
przez swoją nieśmiałość, nie kontaktowość byłam poza nawiasem.
Także średnio bym się cieszyła na spotkanie klasowe, bojąc się, że ci ludzie
dalej postrzegają mnie jak kiedyś...
Myślę, że przez twój mail przebija wiele bólu, bo mam wrażnie że tak naprawdę
przez te wszystkie lata nie byłaś szczęśliwa.
Obrałaś sobie jeden kierunek nauka, praca jakby rezygnując z reszty.
Z twojego maila da się też odczuć, że nie lubisz siebie.
Może zastanów się dlaczego w życiu się tak zamknęłaś na innych, odizolowałaś?
Jeśli masz taką możliwość to może terapia?
Ja zaczęłam chodzić ale z powodu kasy przestałam ale widziałam że dotarcie do
"korzeni" pomaga, oczyszcza.
Nie oskarżaj siebie, że marnujesz życie, czasem trudno samemu sobie pomóc...
wiem to po sobie...

nobody´s perfect

[atari800xl]

niestety tak jest...nie ma ludzi idealnych.
a zycie jest jak papier towaletowy, szare, dlugie i do d..py.
a tak na serio. takie uzalanie sie nad sobia to wlasnie powod twojej
samotnosci. fakt, w wieku 30 lat..ciezko zdobyc cokolwoek, ciezko zdobyc nowe
przyjaznie i ciezko zmienic wszytsko co sie zaniedbalo, bo niestety te 30 lat
decyduje o najszejprzyszlosci. szkola, studia..a potem przychodzi to szare,
normalne zycie i koniec..koniec koniec..

ostatni znajomy, ktory skonczyl w tym roku 50..powiedzia, ze usiadl kiedys na
balkonie z zona, a ona powiezdiala. Wiesz,, w zasadzie to juz z gorki. Szkola,
pracy, dzieci juz dorosly..juz nic nowego si enie wydarzy. no to czekamy..na
dol.

[mahadeva]

??? co za nieprawda! 30 lat jest tak samo dobre, jak 15 :) i wcale nie trzeba
miec meza i dzieci, a potem z gorki... ja nie mam i zyje, ten schemat w ogole mi
nie odpowiada

[atari800xl]

> ??? co za nieprawda! 30 lat jest tak samo dobre, jak 15 :) i wcale nie trzeba

jasne, tylko znajomosci juz sie nie zawiara tak szybko. przyzajnie zawiera sie w
szkole i na studiach..a potem to tylko takie przelotne...

[mahadeva]

ja mam to szczescie, ze u mnie na roku bylo 1500 osob
wlasnie zaprzyjazniam sie z ludzmi z roku, ktorych wczesniej na oczy nie
widzialam, ale cos nas laczy :)

nic nie zostalo z tamtych lat

[mazda25]

Tak jak autorka nie mam zadnych przyjazni szkolnych ani kontaktu z bylymi
kolezankami.Chodzilam do szkoly z nieciekawymi ludzmi i nikogo nawet dobrze nie
pamietam.Mialam dwie serdeczne kolezanki ale one byly spoza miasta i po
ukonczeniu szkoly nie utrzymywaly ze mna juz zadnego kontaktu.Nie mialysmy
wtedy telefonow ale mozna bylo pisac listy.Kontaktowalam sie z nimi pare razy
ale one tego nie podtrzymywaly i tak umarlo wszystko smiercia naturalna.

[pizda25]

Trudno sie mowi

[mahadeva]

tzn ze nie masz ZADNYCH dobrych znajomych???

[taisy]

a wszystko sie ulozy.