Poczatek czy koniec?

[Gość: fizia]

Strasznie sie juz pogubilam. Mieszkamy razem z moim juz od 6 lat. Wszystko bylo
prawie cacy, ale pewnego dnia zauwazylam, ze on cos jest niezadowolony, unika
mnie i dzwoni do jednej panny (po kilka razy dziennie). Oczywiscie mowil, ze
to "tylko" przyjaciolka, ze sobie rozmawiaja itd. Zaczal czesciej wychodzic,
nie odbieral telefonow itp. Potem zobaczylam ich zdjecia (calowali sie) -
powiedzial, ze to skonczyl. Potem sms-a od niej, ze go bardzo kocha (ale ze
mnie wscibska baba). Obiecal, ze skonczy to jak najszybciej, ze tylko mnie
kocha itd. Konczyl tyle samo czasu, co zaczynal. Teraz ona (ponoc) nie chce go
widziec. A on sie chce mieszkac oddzielnie, bo czuje sie osaczony i chce, zebym
odzyskala jego zaufanie. Chce sie ze mna nadal spotykac (chociaz rzadziej),
chce wszystko przemyslec i wszystko zaczac od poczatku i lepiej - i pewnie chce
mnie stracic, zeby mnie docenic (chociaz mowi, ze podziwia mnie za to, jak do
tego podchodze). Jak myslicie - czy to poczatek, czy koniec? Jakie moga byc
jego zamiary i kiedy mnie sie znudzi?

[Gość: Chudy]

moim zdaniem gość ściemnia. W końcu nie jest łatwo powiedzieć komuś to koniec.
Czasami nie jest łatwo przyznać się do tego samemu przed sobą. Jak się z sobą
wiele lat było to się sobie wiele wielkich słów powiedziało i potem nie jest
łatwo powiedzieć coś przeciwnego.
Hej

[Gość: Z]

Jak by tu nie skłamać? Napiszę więc co i mnie się jakiś czas temu przytrafiło.
Wyprowadziła się, chciała nabrać dystansu. Nie jest ze mną, nie jest też z
tamtym gościem. Po roku chciała nagle wrócić, a po dwóch tygodniach wyjechała
sobie na wycieczkę z gościem (powiedzmy Y), bo wycieczkę miała już wykupioną
wcześniej, zanim podjęła decyzję. Po powrocie ponieważ nie miała ciągle czasu,
to ja podjąłem decyzję żeby wreszcie dorosnąć. Ale potrzebowałem na to ponad
rok! Rok w pewnych sprawach zaprzepaszczony, ale trzeba pamiętać, że to co nas
nie zabije, to nas wzmocni.
Odpowiedź? Wg mnie - początek końca. ( albo ten koniec już nastąpił, tylko go
jeszcze nie widać.)

[Gość: pomerank]

Oj, obawiam się, że to poczatek końca...
Z tego , co piszesz, wynika, ze, człowiek ten nie dorósł do dojrzałego związku.
Nie stać go na szczerość wobec Ciebie.
Nie wiem, czy go kochasz, jesteś tolerancyjna, ale uważaj, bo targa Twoimi
emocjami zbyt mocno i może w konsekwencji Ciebie bardzo zranić, bardziej niz
powinien. Może Ci się nie znudzić, ale sprawić, że się wykrwawisz.
I co to znaczy: wyprowadzam się ale bedziemy się widywać? Osaczony? Bo nie
tolerujesz jego drugiej kobiety? A to palant. Ciekawe jaki makaron nawija tej
drugiej.

Pozdrawiam, i życzę zdecydowania w życiu.

[Gość: fizia]

Dzieki za opinie. Niezbyt optymistyczne (a moze wlasnie tak) co prawda, ale na
pewno bardzo pomocne. Z jednej strony mowi, ze mu zalezy na rodzinie (ja mu
tego podobno nie moge dac, bo niezbyt sie lubia z moja rodzina - i to wg niego
bylo przyczyna tego wszystkiego - od dawna mnie namawial do slubu) a z drugiej
nie moze podjac decyzji. Moze to lepiej, bo jakby sie po slubie okazalo, ze cos
mu nie pasuje, mialabym teraz wiekszy problem.

[Gość: Z]

Zbyt spokojnie to piszesz. Myślę, że to nie wczoraj zaczęło się coś psuć. Ale
życzę Ci dużo siły i wytrzymałości. To się zawsze przydaje.

[Gość: fizia]

Zbyt spokojnie??? Pewnie, ze nie wczoraj, bo na krotko przedtem zanim zaczal
wydzwaniac do tej panny. Emocje zostawiam dla siebie (bardzo silne skadinad) -
a rozmawiam o tym bez emocji - nie chce nikogo dreczyc swoim problemem - chce
czasem tylko zasiegnac rady i po prostu sie wygadac. Dzieki za wsparcie.

[Gość: Z]

Hej bez urazy. Podziwiam, jak sensownie do tego podchodzisz. Potrzeba wygadania
się jest potrzebą nadrzędną. Wierzę że na pewno sobie poradzisz. Przemawia
przez Ciebie duża dojrzałość przeżywania tej sytuacji, ja musiałem się kiedyś
tego nauczyć. Głowa do góry. Może spadnie śnieg i znów przykryje wszystko co
szare, smutne i brudne...

[Gość: fizia]

Nic absolutnie mnie nie urazilo. Po prostu lubie interpunkcje. Sporo juz w
zyciu przeszlam, chociaz nie w sprawach damsko-meskich (to moj pierwszy
zwiazek). Mialam tez rozne przyklady w bliskim otoczeniu. Ty podziwiasz moje
podejscie. Powiem Ci szczerze, ze on tez podziwia i docenia moje podejscie, ale
chyba nie zdaje sobie sprawy ile razy musialam sie hamowac, zeby na przyklad
nie zadzwonic do tej panny. No ale coz - slowa to jedno, a czyny to drugie. Nie
szanuje tego, co ma.

[Gość: Z]

Wszyscy wiemy, że taki telefon to byłoby poniżej Twej godności. Więc na pewno
tego nie zrobisz. A mówienie, że nie wie co traci, ma swój urok i jest podstawą
do załatwienia tej sprawy z samym soba. Psychologowie proponują od tego zacząć,
a potem precz smutek w'szelki...

[Gość: fizia]

Dzieki, ale nadal nie wiem, jakie dzialania podjac. Moze twarda to ja nie
jestem, ale wytrzymala owszem. Maly zapas cierpliwosci mi jeszcze zostal. Tylko
czy to ma jakikolwiek sens? Nie chce nikogo na sile uszczesliwiac. Pamietam
taka zasade: jesli przychodzi - nie odrzucaj, jesli odchodzi - nie zatrzymuj,
jesli wraca - przyjmij jakby nigdy nie odchodzil. Bardzo madre, ale nie wiem,
czy to nie jest za bardzo zen, zeby pasowalo do tego swiata i tej sytuacji.

[kwieto]

Bo to twierdzenie jest fajne glownie dla ludzi, ktorzy maja do siebie dystans -
i z powodu odejsc i przyjsc nie odczuwaja zadnego emocjonalnego bolu :"))

Natomiast jesli Ty sie w takiej sytuacji nie czujesz dobrze - to po cholere sie
meczyc? Jesli on jest niezdecydowany, to jego problem, a Ty sobie poszukaj
kogos, kto sie szybciej i bardziej jednoznacznie decyduje

[Gość: Bronek]

Gość portalu: fizia napisał(a):

> Strasznie sie juz pogubilam. Mieszkamy razem z moim juz od 6 lat. Wszystko bylo
>
> prawie cacy, ale pewnego dnia zauwazylam, ze on cos jest niezadowolony, unika
> mnie i dzwoni do jednej panny (po kilka razy dziennie). Oczywiscie mowil, ze
> to "tylko" przyjaciolka, ze sobie rozmawiaja itd. Zaczal czesciej wychodzic,
> nie odbieral telefonow itp. Potem zobaczylam ich zdjecia (calowali sie) -
> powiedzial, ze to skonczyl. Potem sms-a od niej, ze go bardzo kocha (ale ze
> mnie wscibska baba). Obiecal, ze skonczy to jak najszybciej, ze tylko mnie
> kocha itd. Konczyl tyle samo czasu, co zaczynal. Teraz ona (ponoc) nie chce go
> widziec. A on sie chce mieszkac oddzielnie, bo czuje sie osaczony i chce, zebym
>
> odzyskala jego zaufanie. Chce sie ze mna nadal spotykac (chociaz rzadziej),
> chce wszystko przemyslec i wszystko zaczac od poczatku i lepiej - i pewnie chce
>
> mnie stracic, zeby mnie docenic (chociaz mowi, ze podziwia mnie za to, jak do
> tego podchodze). Jak myslicie - czy to poczatek, czy koniec? Jakie moga byc
> jego zamiary i kiedy mnie sie znudzi?


Bardzo powazna sprawa fiziu, naprawde bardzo. Od chwili gdy przeczytalem watek
zastanawiam sie czy do niego i ja powinien trzy zlocisze dorzucic. Czuje, ze
powinienem. Teraz jednak nie bo czuje sie dobrze i chce dobrym samopoczuciem
podzielic sie z Wami. I chcialbym byc taki wesolutek przynajmniej do wieczora by
potem moc przespac noc.
Bronislaw

[Gość: fizia]

Ciekawa jestem jeszcze jednego. Czy jest sens sobie robic jakiekolwiek
nadzieje, czy lepiej od razu dac sobie spokoj, zaczac zyc wlasnym zyciem,
starac sie zapomniec. Dodam jeszcze, ze kiedy ostatnio sie rozstalismy na dosc
dlugo (wyjazd - niezalezny od sytuacji w zwiazku) - on mowil, ze bardzo teskni,
ze tylko ja, i w ogole (szczegolnie zanim zaczelam dawac znaki zycia). Czy mam
czekac na kontakt z jego strony, czy wczesniej to zakonczyc. Co musze zrobic,
zeby mnie docenil albo stwierdzil, ze to nie to?

[kini]

> Ciekawa jestem jeszcze jednego. Czy jest sens sobie robic jakiekolwiek
> nadzieje, czy lepiej od razu dac sobie spokoj, zaczac zyc wlasnym zyciem,
> starac sie zapomniec. Dodam jeszcze, ze kiedy ostatnio sie rozstalismy na dosc
> dlugo (wyjazd - niezalezny od sytuacji w zwiazku) - on mowil, ze bardzo teskni,
> ze tylko ja, i w ogole (szczegolnie zanim zaczelam dawac znaki zycia). Czy mam
> czekac na kontakt z jego strony, czy wczesniej to zakonczyc. Co musze zrobic,
> zeby mnie docenil albo stwierdzil, ze to nie to?

Chyba zdrowiej dla ciebie będzie, jak nie będziesz sobie robiła nadziei. Potem
najwyżej bedziesz miała miłą niespodziankę, jakby jednak się okazało, że
będziecie razem. Nie dzwoń, nie kontaktuj się. Pozwól, żeby o ciebie zabiegał, i
to USILNIE.

To, co teraz napiszę, będzie może brutalne, ale często zdarza się, że ludzie nie
lubią być sami i czasami zabiegając o inną osobę, trzymają poprzedniego partnera
w odwodzie, żeby w razie czego bezproblemowo do niego wrócić, gdy z tą drugą /
drugim im nie wyjdzie. Sama tak kiedyś zrobiłam. Wiem ,że to okropne, nieuczciwe,
i do tego tchórzostwo. Być może twój chłopak tak właśnie w tej chwili postępuje.
W tym momencie musisz się zastanowić, czy chcesz pełnić rolę namiastki, numeru
dwa.

[Gość: czarek]

wydaje sie jakbys robila rozbieg zeby mu dac porzadnego kopa.
Nie wiem czy warto, nawet jesli zasluzyl, bo mozna sie zarazic na dluzej
energia msciwosci.
Przy takiej salamandrze to mozna nabawic mdlosci i otepienia uczuciowego.
A moze jestes wiel-bladem, takim panem Hiobem, co to zbiera rozne razy,
wiele razy, az w koncu wybucha jak wulkan, i zamienia sie w lwa
nieposluszenstwa? A moze jestes spod znaku skorpiona?
W kazdym razie, po paru takich podobnych doswiadczeniach, zycie nauczylo mnie
reagowac bez cienia watpienia. Szkoda czasu, zycia i wszystkiego zywego
w sobie i w innych.

[kartofel_]

???

[kartofel_]

???????????

[Gość: Z]

Niewiele rzeczy ma sens. Najważniejsze, żeby dokładnie przyjrzeć się temu co
było. Bez sentymentów. Tylko spokojne spojrzenie na przeżyte smutki rozterki i
porównanie ich z radościami może dać rozwiązanie. Niesety wg mnie jest tylko
jedno. Zakończone zapomnieniem. Ale takie są częste koleje losu...

[woman]

Twoj facet Cie zdradzał, robiac to niemalze jawnie a Ty co? stałas obok i
potulnie sie temu przygladalas, albo naiwnie wierzylas ze ich relacje sa czysto
przyjacielskie!! Mialas na to dowody, zdjecia. czułas ze cos jest nie tak.
Pozniej naiwnie wierzylas ze on to skonczy i ze znow bedzie tak slodko jak
dawniej. Teraz facet sie od ciebie wyprowadzil bo niby czuje sie osaczony. I moze
jeszcze powie ze to Twoja wina. I Ty sie jeszcze nad nim zastanawiasz???
Spotykasz sie z nim bo on chce sie z Toba spotykac? To chory układ. Pomysl o co
dalej. Bedziesz z nim i za kilka lat, moze miesiecy on znow odwali taki numer,
znajdzie kolejna "przyjaciolke" Wnioskuje ze jestes bardzo wrazliwa kobieta i z
pewnoscia dosc mloda. Pamietam, ze jako nastolatka robilam to, czego facet ode
mnie oczekiwal, nie patrzac na to, czy ja tego chce. Mysle ze ty teraz
zachowujesz sie podobnie. Dziewczyno, zastanow sie czy ty JEGO naprawde chcesz?
Po co ci taki facet, przez ktorego cierpisz i ktory cie oszukuje. Milosc polega
chyba na czyms innym. To nie moze byc ciagla gonitwa i żebranie o uczucia.

[Gość: fizia]

Po pierwsze - niestety nie jestem juz taka mloda. Po drugie - na pewno nie chce
takiej sytuacji, jaka ma miejsce teraz i jaka miala miejsce dotychczas. On
ukrywal swoj romans (twierdzi, ze z nia nie spal, i ze sytuacja wymknela mu sie
spod kontroli - nie wiedzial, ze ona sie zaangazuje itd - hahaha), ale facetom
chyba sie wydaje, ze sa bardzo sprytni. A tu niestety - slawna babska intuicja
moze zadziwic. A potulna to ja nie bylam - za kazdym razem okazywalam
niezadowolenie - o kazdy blond wlos na ubraniu. Teraz po raz pierwszy intuicja
(rzadko sie mylilam) mowi mi, ze on tamto zakonczyl. Istnieje tylko obawa, ze
moze bedzie chcial do tego wrocic.
To wszystko nie jest takie proste.
Zauwazylam tez (przy okazji pana, ktorego zona kocha innego zonatego), ze jego
postawa jest podziwiana. A ja - w Waszym mniemaniu jestem ofiara a moj facet
katem (co nie znaczy, ze uwazam, ze postepuje fair). Czyzby faceci naprawde z
reguly byli tacy zli???
Dlaczego jego podziwiacie a nade mna sie litujecie?