Zdrada i co potem?

[krzyccc]

Błagam o pomoc. Życie posypało mi sie w kawałki. 7 lat bez pamięci
zakochany we wspaniałej dziewczynie. Zaręczyny, wspólne plany,
budowa domu, choć jeszcze nie ślub (jestem dobre kilka lat starszy).
Nie zawsze było jak w bajce, ale nie tego przecież oczekiwałem.
Problemy każdy ma.
Dzisiaj wyrzuciłem swoją ukochaną z domu, dowiedziawszy się, od
niej, że przeżyła najwspanialszy seks w swoim życiu z wykładowcą ze
swojej uczelni... Zaledwie kilka dni temu. Żałowała. Wydaje mi się,
że nawet bardzo. Spokojnie pomogłem sie jej spakować i odwiozłem do
rodzinnego domu...
Serce krwawi, bo to był związek zbudowany na bezgranicznym zaufaniu,
miłości i szczerości. Nadal chcę wierzyć, że wzajemnej.
Postąpiłem instynktownie, choć nadal myślę, że w jedyny słuszny
sposób. Jedno, co mnie przeraża, to to, że nadal ją kocham!!! Czy to
inercja uczuć, czy też nie da się tak łatwo zniszczyć 7 lat bardzo
silnych i pięknych uczuć.
Kontekst zdrady wskazuje na wydarzenie chwiliowe i jednorazowe.
Jeśli można jeszcze mówić o zaufaniu, to tak to mi zostało
przedstawione. Fakt, że przez ostatnie kilka miesiecy mieliśmy
raczej pod górę... Związek dostał zadyszki po tylu latach. A ja
przemęczony pracą i budową domu (0 czasu wolnego), nie byłem w tym
czasie ogierem w sypialni...
Ludzie, błagam o pomoc i radę. Z jedej strony, serce mi pęka na
myśl, że to, co było między nami takie wspaniałe, ma zostać teraz
pogrzebane. Naprawdę było dobrze, za wyjątkiem ostatnich kilku
miesiecy. Z drugiej natomiast, nie mam pojecia jak można przywrócic
teraz zaufanie, miłość, nie mówiąc już o tak przyziemnej sprawie,
jaką jest dzielenie łóżka. Dał sobie ktoś z tym radę?
Czy jeśli dziewczyna robi taki numer, to czy nie nosi w sobie takiej
skłonności? Sytuacja mogłaby się powtórzyć. Podobnych okolicznosci
(słabnace uczucie), może zdarzyć sie jeszcze w życiu kilka. Boże,
nadal ją kocham... Co zrobić, żeby się otrząsnąć?

[bszalacha]

tylko wyć i czekać.Pewne rzeczy muszą odbyć się radykalnie,dla
własnej samooceny.Pokazałeś swoje granice-brawo!Może nie umiałeś ich
wcześniej zaznaczyć/za duzo dawałeś ato czasem budzi nieufnosc/.

[facio60]

każda sytuacja jest inna, ba! Każdy człowiek ma inną psychikę i
trudno coś Ci tu jednoznacznie doradzić.
Myślę,że trudno jest zapomnieć o zdradzie, w zasadzie jest to
niemożliwe.
Wiem to po sobie a i inne osoby, które tego doświadczyły, nie są w
stanie zapomnieć mimo psychoterapii...
Tak więc pozostaje Ci wybaczenie, o ile chcesz.
Ja chyba jednak nie potrafiłbym. Sam zostałem zdradzony i mimo
wielu prób, nie udało się.Poza tym, osoba która zdradziła nie jest
już tą samą osobą.Wierzyłeś bezgranicznie, robiłeś wszystko dla
domu- jak piszesz.
Taaaak, miałem tak samo, tyle że jeśli chodzi o sex, to nie było z
tym u mnie zle.Ale dowiedziałem się, że zostałem zdradzony, bo.....
za mało chodziliśmy razem do knajp czy w ogóle na imprezy.
Jak ktoś chce zdradzić, to każda wymówka jest dobra.
Pomyśl, że może nie zasłużyła na Twoją miłość, albo Ty nie byłeś
TYM facetem dla niej.

[krzyccc]

Wicie co, najbardziej absurdalne jest to, że to ja w tej chwili chcę
bardziej, jeśli ktokolwiek, poskładać rozsypane życie. Myślę, że w
międzyczasie zgasła miłość, z czego nie do końca zdawałem sobie
sprawę. Niedawno przekroczyłem 30, więc myślę dość racjonalnie -
takiego życia jakie się przed nami rysowało nie warto było
poświęcać, dla chwili słabości. Nie ważne, że uczucie przygasło w
ostatnich miesiącach - taki stan, moim zdaniem należy przetrwać, aby
odkryć się na nowo.
Nie jestem pewien, czy mógłbym wybaczyć. Może tak. Ale przeraża mnie
to, że dzień po fakcie, chyba jestem już tylko sam, który chce
cokolwiek odbudowywać... Boże drogi...

[shangri.la]

W pojedynkę nie uda Ci się zbudować związku. Do tego potrzeba woli obu osób,
nawet jeśli podzieliło je coś strasznego....
To ona powinna zabiegać o wybaczenie, bo ona Cię skrzywdziła.
Trzymaj się!:)

[nieznajomymotylek]

krzyccc napisał:

> Wicie co, najbardziej absurdalne jest to, że to ja w tej chwili
chcę
> bardziej, jeśli ktokolwiek, poskładać rozsypane życie. Myślę, że w
> międzyczasie zgasła miłość, z czego nie do końca zdawałem sobie
> sprawę. Niedawno przekroczyłem 30, więc myślę dość racjonalnie -
> takiego życia jakie się przed nami rysowało nie warto było
> poświęcać, dla chwili słabości. Nie ważne, że uczucie przygasło w
> ostatnich miesiącach - taki stan, moim zdaniem należy przetrwać,
aby
> odkryć się na nowo.
> Nie jestem pewien, czy mógłbym wybaczyć. Może tak. Ale przeraża
mnie
> to, że dzień po fakcie, chyba jestem już tylko sam, który chce
> cokolwiek odbudowywać... Boże drogi...

Czytam czytam i jeztem w szoku czuje to samo, tylko ja po zdradzie
mego meza nie chce nic budowac bo uwazam ze sie juz nie da czlowiek
albo ufa alb nie, albo kocha calym sercem albo wcale. W ciągu chwili
gdy prysło zaufanie prysła radość życia i jego sens .Moja jedna
Kochana przyjaciółka powiedziała mi kiedyś, że to co nas w życiu
spotyka nie dzieje sie bez przyczyny,nie ma znaczenia czy jest to
dobre czy zle, Wazne jedynie jest to co jest w nas i bezwgledu na
wszystko nalezy to w sobie pielegnowac.

a ja podejrzewam zdrade emocjonalna.

[bramasole2]

2 misiace temu urodzilo nam sie dziecko, na wiosne bedziemy budowac
dom...a on nie chce sie kochac ze mna od dluzszego czasu....(pol
roku).zaczelam sprawdzac mu telefon..dzwoni czesto do kolezanki z
ktora pracowal wczesniej...wczoraj poklocilismy sie i tez do niej
dzwonil. Nie wytrzymalam i zapytalam a on na to "dzwonilem by
zapytac sie jak jest z wychowawczym dla meza" bo ponoc sie zna na
tych sprawach bo ma 2 dzieci...hehe, jak uwazacie, wedlug mnie 100%
kituje. Co myslicie o tym Panowie?

[krzyccc]

Zapala się czerwona lampka. Nie musi to oznaczać od razu zdrady,
moze po prostu flirtować (jesli tego nie uznasz za zdradę), aby
poprawić sobie samopoczucie, zwrócić Twoją uwagę. Odgrywa się za
coś? Często łóżko podąża za problemami natury nieseksualnej. Wiec,
coś pewnie do siebie macie.
Jednakże sam fakt braku współżycia, może być niepokojacy (my też
przez to przeszliśmy w ostatnich tygodniach...). Zachowaj zdrowy
rozsądek. Może przyczyna jest inna - zmeczenie? Budowa domu wykańcza
człowieka. Wierz mi. Załóż, że mówi prawdę i rozmawiaj. Sprawdzaniem
telefonu i tak go nie nakryjesz, jesli jest sprytny, a wpędzisz Was
w większe problemy. Rozmawiaj, rozmawiaj, rozmawiaj. Jeśli buduje
dom, to powinien być z tego dumny. Okaż mu to, że CI to imponuje. To
naprawdę mega przedsięwzięcie dla jednostki.

[bramasole2]

ale kiedy ja probowalam porozmawiac to on powiedzial ze powinnam isc
do psychiatry....a flirt owszem uwazam za zdrade..moje granice w tej
kwestii sa malo elastyczne.Nie chce obudzic sie z reka w
nocniku...Co robic?

[krzyccc]

Nie wygląda to dobrze. Trudno tu mówić o jakimś wyborze. Tak
naprawdę, to nie ma jasności, czy cokolwiek zaszło. Czasem pozory
składają się w bardzo przekonującą całość, a rzeczywistość jest
inna. Nie żyj tą obsesją. Czy rozważyłaś, że mąż może poczuć sie
osaczony, i w ten sposób zareagował. Nic za tym nie musi stać.
Zorienotwałem się, że ludzie potrzebują różnego stopnia swobody.
Rozmowa z koleżanką nie musi być flirtem - to błąd mojego wyrażenia.
Opisana przez Ciebie sytuacja wzmaga czujność, ale nie może być
powodem oskarżenia. Jeśli to mozliwe, rozmawiajcie dużo, może
powstrzymując się od wyrzutów.

[elipsoida1]

z tego co piszesz wynika, ze bardzo duzo robiles dla was, dla zwiazku, aby wasz
zwiazek byl stabilny, do tego jeszcze dom..dla wielu kobiet to spelnienie marzen
miec takiego mezczyzne u swojego boku, ale twoja kobieta nie docenila tego, moze
zanim podejmiesz jakakolwiek decyzje spotkajcie sie i porozmawiajcie - jak ona
widzi dalsze zycie..moze ta rozmowa przyniesie jakies rozwiazanie. Ja uwazam, ze
jeseli jest milosc to do konca powinno sie walczyc o siebie, ale jest
pytanie-jesli ona zdradzila ciebie z innym mezczyzna to czy to jest z jej strony
milosc...? zycze powodzienia

[renia1970]

Hej.
Może to zabrzmi banalnie, ale tak to już jest...
Czasami w życiu zdarzają się takie słabości. I to, że się zdarzają
wcale nie musi oznaczać, że to już koniec definitywny. Czasami to
manifest. Wołanie o uwagę, modlitwa o miłość.
Absurd-powiecie? Nieeee... W życiu dążymy przede wszystkim do tego,
żeby kochać i być kochanym. Żeby nas akceptowano. Czasem się o to
prosi jawnie, czasem skrycie. A czasem robi się głupoty.
Podświadomość dąży do tego, żeby zamanifestować, świadomość się
burzy, potem jest zgrzyt, poczucie winy...
Zanim tak całkiem oskarżysz tą swoją kobitę, poprzyglądaj się trochę
temu. Ona bardzo żałuje. Niekoniecznie musi tak być, że to tylko Ty
chcesz ratować waszą miłość. Może jej poczucie winy teraz triumfuje
do tego stopnia, że nie wie jak z Tobą rozmawiać i jak Cię
przepraszać...
To że Ci o tym powiedziała świadczy niewątpliwie o dojrzałości uczuć
i pokonaniu się w wewnętrznej walce. No i oczywiście o przyjęciu
własnej klęski i ułomności.
Cholera, kto jest bez winy niechaj pierwszy rzuci kamień...

[krzyccc]

A wiesz Renia, że bardzo mnie ujął twój komentarz. Jest dużo racji w
tym co piszesz, a przynajmniej zgadza się to z tym, co słyszę od
mojej (nie jestem w stanie napisać 'byłej'...) narzeczonej. Były
sprawy, które przwdopodobnie zaniedbałem, ze względu na obowiązki
praca / budowa. Z tym, że ta forma manifestu jest destrukcyjna. Dla
mężczyzny jest to skrajne upokorzenie (nie wiem, czy mam rację, ale
może kobieta przeżywa to bardziej w płaszczyźnie psychicznej). Czuję
się pokonany, przez jakiegoś szubrawca, który wykorzystał moją
największą w życiu Wartość. A potem wypluł, nie robiąc złudzeń. To
atawistyczna reakcja, myślę ogółu męskiego społeczeństwa.
Nie wiem, czy to tylko ja chcę naprawić związek (szalone, ale nadal
wierzę, że jest więcej wart, niż moje upokorzenie). Może ta
obojetność to obrona przed wyrzutami sumienia? Znowu ją tłumaczę...
I tak było zawsze...

A ja ujme to tak...

[bramasole2]

Sa dwa rodzaje mezczyzn: 100% samce bez pierwiastka zenskiego i
samce z pierwiastkiem zenskim. Oczywiscie ci z tej drugiej grupy to
doskonaly material na opiekunczego meza, z ktorym mozna cos
stworzyc. Niestety tacyu faceci najczesciej wiaza sie z kobietami,
ktore tego nie doceniaja. Takim kobietom sie nudzi w zwiazku-maja za
dobrze. Ja jestem ze 100% samcem i zycie z nim to ciagla
walka..czasami chcialabym odpoczac. Nie wyobrazam sobie bym mogla go
zdradzic.ZDRADA wyniszcza, a swoja ofiare przenosi w swiat
kompleksow i poczucia winy. Nie daj sie przeniesc w ten
swiat..Mieliscie trudny okres w zyciu, byles zmeczony...nie
upowaznia to jej do wskakiwania z innym facetem do lozka!!!

[kozica111]

Problem polega na tym ze ty juz nie masz wyboru, ktos bez twojej
zgody zabral ci dawne zycie.Czy mozna wybaczyc zdrade- tak, czy
mozna zapomniec- nie.
Kobietom generalnie jest łatwiej, latwiej zyc ze swiadomoscia zdrady
bo to uderzenie glownie w zwiazek, dla mezczyny to atak na zwiazek
ale tez w jego ego, poczucie meskosci, dlatego uwazam ze juz nic z
tego nie bedzie.

[nangaparbat3]

A mnie sie bardzo podoba myśl, ze zwiazek jest dla Ciebie wazniejszy niz
upokorzenie. Dla mnie to znak, ze jestes silną osobą, ktora tak znowu bardzo
samym soba sie nie przejmuje. To rzadkość.
Wydaje mi się, ze gdby mnie zdradził ktoś, kogo bym bardzo kochala, ale potem
chciał byc ze mną i widzialabym, ze mnie kocha - nie żądalabym zadnego
specjalnego starania i blagań o wybaczenie. Za to na pewno zrobiłabym wszystko,
byśmy byli w naszym zwiazku bardziej szczerzy, bardziej otwarci, i tez bardziej
wzajemnie troskliwi. Żebym nie wpadła w schizę wiecznej podejrzliwości.
Uczono mnie, ze kobieta zdradza tylko wtedy, kiedy czuje, ze w zwiazkiu cos jest
nie tak - sam piszesz, ze nie bylo. Moze się czuła niekochana po prostu? I moze
wcale nie chodzi tu o lożko, ale o takie pierdoly jak przytulenie, poglaskanie,
czasem po prostu o usmiech i uwazne wysluchanie?

[aserath]

i właśnie dlatego nie należy mówić o zdradach....

no ale co się stało to się nie odstanie. Moim zdaniem, powinienieś teraz jakiś
czas sie z nią nie kontaktowac, samemu pomysleć na czym ci zalezy, co jest w
zyciu wazne, na ile ona jest wazna.
nikt nie podejmie za ciebie decyzji i mnie ciężko jest ocenić czy ten wyskok, to
jak napisala renia - to wołanie o milość, czy jawna głupota spowodowana brakiem
milości, chęcią przezycia przygody itd.

martwi mnie coś innego, to ze napisałes: " najwspanialszy seks w swoim życiu z
wykładowcą". ten "najwspanialszy" to jest tutaj słowo lkluczowe. Bo
najwspanialszy seks to się ma albo jak chemia buzuje na całego i dwoje ludzi po
prostu świata za sobą nie widzi, albo jak się ludzie mocno kochają i są ze sobą
blisko. Naprawde to sporadyczne przypadki (nie wykluczam oczywiście ich
istnienia) ze najwspanialszy w zyciu seks uprawia się z gościem do ktorego sie
nic nie czuje, ktorego sie dobrze nie zna i z ktorym cie nic nie łączy....

aserath

[nangaparbat3]

My nie wiemy, czy to BYŁ najwspanialszy seks w jej zyciu - wiemy tylko, ze tak
POWIEDZIAłA. Mnie sie zdaje, ze takie rzeczy mozna mowic tylko po to, by komus
strasznie dokuczyć - moze chciala go za cos ukarac po prostu?

[synvilla]

To co sie stalo...To jej sposób rozmowy z toba. Jej rodzaj
komunikacji, który mówi:"mamy problem." "Ja mam problem"

Oboje jesteście jeszcze bardzo młodzi i wiele mozecie zmienić.

Gdyby nie było w tej kobiecie za krztynę honoru, nigdy byś się nie
dowiedział o jej zdradzie. Robiłaby to skutecznie za twoimi plecami.
To ze ci to powiedziała, to jest jeszcze nadzieja w tym.Ona chce
się dostac do twoich uczuc.

Czy nie można wyjść ze zdrady? MOŻNA. A nawet w wielu wypadkach
trzeba. Ludzkie jest bładzić.Wszyscy jesteśmy gdzies tam słabi
podnosimy się i upadamy i tak w kółko.

Co ja ci radzę z perspektywy moich lat.
Sptkaj się z nią. Moze w neutralnym miejscu. Porozmawiaj. Spytaj
czego jej brak. I czy ty jesteś w stanie to jej dać. Bo na tym
polega miłosć. Nie na oczekiwaniu ze się dostanie, a na tym ze sie
da.
Takie wydarzenie moze was zbliżyć. A moze tez i oddalić. wszystko
zależy czy umiesz poskromnic swoje Ego i swój egoizm.
Nie daj sie Ego to zły doradca w miłości....
Rozmawiaj rozmawiaj i rozmawiaj i to jak najszybciej to mozliwe i
pamietaj, jako urazony egosita nic nie wygrasz w tym zyciu.

[asidoo]

Jarzębiak na dywanie

[putea]

zdrada boli,boli tak bardzo, ze jedynym wyjsciem wydaje sie byc rozstanie. ale
co potem ? nowy zwiazek z nowa kobieta budowany na urazach starego zwiazku i
cieniem wielkiej, niespelnionej milosci ?
stalo sie ..trudno.
jesli ja kochasz, wybacz jej.
zainwestuj w ratowanie tej milosci ta energie, ktora musialbys zainwestowac by
zbudowac cos nowego.
nowego nie oznacza lepszego- to wielka niewiadoma.
tu wiesz, co Cie czeka.wiesz,ze jest to fantastyczna osoba.
kochasz ta kobiete, ona zbladzila.
oddala swoje cialo,tylko cialo, sercem jednak jest nadal przy Tobie.
tylko cialo, poniewaz wiedziala, ze to Cie zaboli, a mialo zabolec, zebys sie
ocknal,ona czula sie samotna.
gdyby przestala Cie kochac, pokochalaby kogos innego.Oddalaby mu nie tylko
cialo, ale i dusze.
Wtedy nie byloby czego ratowac.
Tak latwo jest przekreslic wszystko, tak trudno zawalczyc.
Oczywiscie musicie chciec tego obydwoje.
Czasem cos musi umrzec,by moglo narodzic sie cos nowego.
ALE KOCHAC TO ZNACZY ZOSTAC, GDY WSZYSKO KRZYCZY : UCIEKAJ !

[shangri.la]

"Gdy wszystko krzyczy; uciekaj" to UCIEKAJ, bo drogo zapłacisz za swoją
opieszałość(!)
Autor wątku ma jednak dość mieszane uczucia i "nie wszytko" każe mu uciekać,
dlatego ci ludzie mają jeszcze szansę na szczęście....:)

[kasiek132007]

wiesz krzyccc nie wiem jak mogę ci pomóc i jak pocieszyć więć napiszę Ci że ja
byłam w podobnej sytuacji i zdawało się ze to już koniec.Ale kiedy jest z jednej
strony miłość i z drugiej nie ma jeszcze nic straconego.Na pewno bardzo cierpisz
i uwierz mi że ja to rozumię, na pewno nie wiesz co zrobić bo tęsknisz ale z
drugiej strony jakbyś ją spotkał nie wiedział byś co ze sobą zrobić, więc daj
sobie trochę czasu a potem działaj. Próbuj ją odzyskać a zobaczysz ze jeszcze
będziesz szczęśliwy(oczywiście trochę to potrwa ale czas leczy rany i ja się o
tym przekonałam).

[mona.blue]

Jest szansa, że uda Wam sie odbudować Wasz związek, jeżeli obydwoje
naprawdę będziecie tego chcieli, i jeżeli będziesz chciał i mógł
Jej przebaczyć. Ale napewno teraz będzie trudniej, Twoje zaufanie
zostało zawiedzione i chyba trudno będzie je odbudować.

[krzyccc]

Jestęcie wspaniali. Bardzo dziękuję, za tak liczne komentarze.

Teraz Was pewnie zaskoczę. Jeszcze dziś, dzień po informacji,
przekonałem sam siebie, że muszę uczynić wszystko, aby uratować ten
związek. Wszystko, włącznie z upokorzeniem i podeptaniem swojej
godnosci... Wybrałem się dziś do Niej, z prośbą, abyśmy wspólnie
uratowali to co było takie piękne. Obiecałem, że poradzę sobie z
moim upokorzeniem, abyśmy odzyskali siebie. Nie chciałem nawet o tym
rozpamiętywać. Reakcja była dość rozczarowująca, o czym miałem Wam
napisać, jako końcu całej historii.
Po powrocie do domu, rozmawialiśmy telefonicznie - głównie mój
monolog. Reakcja już zupełenie inna. Niezbedny będzie czas, ale to
co pewne, to wbiłem kij miedzy szprychy maszyny destrukcji,
trawiącej już nasz związek. Mam wrażenie, że dewastacja została
powstrzymana, i żyję nadzieją, dalej nie ruszy.
Może weźmiecie mnie za idotę. Wszedłem właśnie na bardzo
niebezpieczną drogę, ktora może kosztować mnie jeszcze więcej
cierpienia, ale wierzę, że powstrzymałem ogarniająca nas nicość...
Wielkim kosztem. Nie byłoby mnie na to pewnie stać za miesiąc, może
nawet za tydzień. Uczucie powoli umiera.
Wracając do człowieka, z którym mnie zdradziła. Napisałem, że czuje
sie przez niego pokonany, i tak jest nadal. Rozmyślam o
wyrafinowanej zemście, ale co to odwróci? Przerażające jest to, że
człowiek o wiele starszy od mojej narzeczonej, wykładowca, wzór,
ostoja, w tych kluczowych sekundach wybrał drogę zaspokojenia swojej
podłej żądzy. Mógł zatrzymać zło. Wiedząc, że nasz związek przeżywa
kryzys. Wytłumaczyć. Wesprzeć. Dać nadzieję... Jakiego szlachetnego
dzieła by dokonał. Uratowałby być może szczęście młodej osoby, a
obok i moje własne. Swoim upóstem pogrzebał dwa naraz.
Moja ukochana jeszcze nie jest do końca świadoma, że sama została
upokorzona. Błądzi. Jej wspaniałe serce wypełnili fałszywi ludzie i
fałszywe idee.
Przed nami wielka niewiadoma. Równocześnie, wkrótce, oddam się w
ręce psychologa. Sytuacja przerosła moje doświadczenie życiowe.
Rada dla wszystkich w podobnym kłopocie. Jeśli widzicie cień
nadziei, warto ratować dobry związek wszelkim kosztem. Nawet
zdeptanym honorem. Czuję to, mimo, że jeszcze nie wiem, gdzie ta
droga nas zaprowadzi...

[szarylemur]

"Przerażające jest to, że
człowiek o wiele starszy od mojej narzeczonej, wykładowca, wzór,
ostoja, w tych kluczowych sekundach wybrał drogę zaspokojenia swojej
podłej żądzy. Mógł zatrzymać zło."

twoja narzeczona tym bardziej mogla " zatrzymac zlo", a dotyczylo jej ono
znacznie bardziej bezposrednio niz wykladowce - satyra

Wiedząc, że nasz związek przeżywa
kryzys. Wytłumaczyć. Wesprzeć. Dać nadzieję... Jakiego szlachetnego
dzieła by dokonał. Uratowałby być może szczęście młodej osoby, a
obok i moje własne."
a dlaczego on akurat mialby dbac o twoje szczescie? na tej zasadzie to i ty
moglbys wykazac sie szlachetnoscia, pojsc i pogratulowac mu, albo lepiej nawet
in obojgu, milych chwil...

"Moja ukochana jeszcze nie jest do końca świadoma, że sama została
upokorzona. Błądzi. Jej wspaniałe serce wypełnili fałszywi ludzie i
fałszywe idee."
jej wspaniale serce
z piernika
pozarl czas

wiem ze boli, ale stworzyles sobie wlasnie obrazek swietej zbrukanej przez zlo
wcielone.
moze masz racje ale raczej nie

[shangri.la]

Podziwiam Twój hart ducha i determinację.
Jedno tylko odradzam stanowczo, nie "oddawaj się w ręce " żadnych psychologów(!)
O własne życie musisz walczyć sam i nie pomoże Ci żaden rozdrapujący Ci duszę za
Twoje własne pieniądze, psycholog.
Powodzenia:)

[renia1970]

Oj, ludziska.
Ja tam chylę czoła przed Krzychem. Super, że są jeszcze na tym
świecie Prawdziwi Mężczyźni, którzy potrafią powiedzieć KOCHAM,
WALCZĘ,WYBACZAM.
Jasne, że to trudne. Jasne, że boli. Oczywiście, że nie da się
zapomnieć. Za to da się wyciągnąć wnioski i naukę na przyszłość. I
da się starać i zabiegać o lepsze. I często jest tak, że wstrząs
powoduje nowe, konstruktywne spojrzenie.
Może dzięki temu będziecie uważniejsi na siebie i przed kolejnym
kryzysem usiądziecie i rozgadacie sobie problem zamiast go sobie
udowadniać naocznie...

Re

[ania.mimi]

Bardzo dobrze zrobiłeś nawiązując kontakt z Twoją ukochaną bo zapewne nadal nią
jest. Pisałeś,że ostatnio mieliście mało czasu dla siebie być może to było
przyczyną takiej sytuacji. Powinieneś zastanowić się nad tym, czego zabrakło w
waszym związku, co umknęło Twojej uwadze. Kobieta dopuszcza się zdrady gdy w
związku naprawdę coś nie gra zwłaszcza gdy kocha. Może za mało ciepła jej
dawałeś i znalazła to u innego mężczyzny?Musicie szczerze porozmawiać. Dużym
plusem jest fakt, że powiedziała Ci o zdradzie. Gdyby zależało jej naskokach w
bok to prawdopodobnie nigdy nie dowiedziałbyś się o tym. Ludzie popełniają błędy
i każdy zasługuje na szansę. Ale tak naprawdę wszystko zależy od Ciebie, czy
będziesz umiał wybaczyć i nauczyć się żyć z tym, bo nie zapomina się zdrady tak
łatwo. Powodzenia:)pamiętaj miłość dużo potrafi wytrzymać...

[nieznajomymotylek]

krzyccc napisał:

> Jestęcie wspaniali. Bardzo dziękuję, za tak liczne komentarze.
>
> Teraz Was pewnie zaskoczę. Jeszcze dziś, dzień po informacji,
> przekonałem sam siebie, że muszę uczynić wszystko, aby uratować
ten
> związek. Wszystko, włącznie z upokorzeniem i podeptaniem swojej
> godnosci... Wybrałem się dziś do Niej, z prośbą, abyśmy wspólnie
> uratowali to co było takie piękne. Obiecałem, że poradzę sobie z
> moim upokorzeniem, abyśmy odzyskali siebie. Nie chciałem nawet o
tym
> rozpamiętywać. Reakcja była dość rozczarowująca, o czym miałem Wam
> napisać, jako końcu całej historii.
> Po powrocie do domu, rozmawialiśmy telefonicznie - głównie mój
> monolog. Reakcja już zupełenie inna. Niezbedny będzie czas, ale to
> co pewne, to wbiłem kij miedzy szprychy maszyny destrukcji,
> trawiącej już nasz związek. Mam wrażenie, że dewastacja została
> powstrzymana, i żyję nadzieją, dalej nie ruszy.
> Może weźmiecie mnie za idotę. Wszedłem właśnie na bardzo
> niebezpieczną drogę, ktora może kosztować mnie jeszcze więcej
> cierpienia, ale wierzę, że powstrzymałem ogarniająca nas nicość...
> Wielkim kosztem. Nie byłoby mnie na to pewnie stać za miesiąc,
może
> nawet za tydzień. Uczucie powoli umiera.
> Wracając do człowieka, z którym mnie zdradziła. Napisałem, że
czuje
> sie przez niego pokonany, i tak jest nadal. Rozmyślam o
> wyrafinowanej zemście, ale co to odwróci? Przerażające jest to, że
> człowiek o wiele starszy od mojej narzeczonej, wykładowca, wzór,
> ostoja, w tych kluczowych sekundach wybrał drogę zaspokojenia
swojej
> podłej żądzy. Mógł zatrzymać zło. Wiedząc, że nasz związek
przeżywa
> kryzys. Wytłumaczyć. Wesprzeć. Dać nadzieję... Jakiego
szlachetnego
> dzieła by dokonał. Uratowałby być może szczęście młodej osoby, a
> obok i moje własne. Swoim upóstem pogrzebał dwa naraz.
> Moja ukochana jeszcze nie jest do końca świadoma, że sama została
> upokorzona. Błądzi. Jej wspaniałe serce wypełnili fałszywi ludzie
i
> fałszywe idee.
> Przed nami wielka niewiadoma. Równocześnie, wkrótce, oddam się w
> ręce psychologa. Sytuacja przerosła moje doświadczenie życiowe.
> Rada dla wszystkich w podobnym kłopocie. Jeśli widzicie cień
> nadziei, warto ratować dobry związek wszelkim kosztem. Nawet
> zdeptanym honorem. Czuję to, mimo, że jeszcze nie wiem, gdzie ta
> droga nas zaprowadzi...


Nie myśl o wyrafinowanej zdradzie, nie rób niczego w życiu czego
kiedys byś żałował, i mimo iż los wystawia Cię na próbę wierz
głeboko wierz w siebie. Zło może tylko być zniszczone przez siłę
jakie niesie w sobie szlachetne dobro.

[kasiek132007]

witaj krzyccc to ty jesteś wspaniały ze dajesz swojej ukochanej szanse. bardzo
się ciesze i myślę ze będziesz bardzo szczęśliwy, chodź wiem że do tego droga
długa.Jeśli jest po między Wami wielka miłość (jak w moim przypadku)to
przetrwacie ten kryzys. Z całego serducha życzę szczęścia:-)

[nieznajomymotylek]

kasiek132007 napisała:

> witaj krzyccc to ty jesteś wspaniały ze dajesz swojej ukochanej
szanse. bardzo
> się ciesze i myślę ze będziesz bardzo szczęśliwy, chodź wiem że do
tego droga
> długa.Jeśli jest po między Wami wielka miłość (jak w moim
przypadku)to
> przetrwacie ten kryzys. Z całego serducha życzę szczęścia:-)

Kasiek132007 ty zdradziłaś czy Ty wybaczyłaś?

[lilka1970]

Zachowujesz sie podobnie jak ja kiedyś ,zdradził mnie mąż , bolało
bardzo i 6 lat trwało otrząsanie się z tego ale było warto , dla
nas , dla dziecka!POradziłam sobie z tym sama , bez pomocy
psychologa i Tobie życzę tego samego , nie poddawaj się , o ile jej
zależy na Tobie. Jesteś wspanałym facetem i trzymam kciuki za Ciebie

[nieznajomymotylek]

Witam,

Los sprawil, że i Ty i Ja znalezliśmy sie w podobnej sytuacaji ja
tylko z tą mała różnicą jestem kobietą o wszystkim dowiedziałam się
też kilka dni temu :( Z moim mężem jestem prawie 10 lat rocznica
miała być w grudniu tego roku. Polecam Ci książkę Zdrada w
Związku "Anna Jakubowska Paweł Zaremba-Śmietański. Jeśli będziesz
chciał pogadać odezwij się na emaila [e-mail]. to
podam Ci nr gg.

Pozdrawiam


krzyccc napisał:

> Błagam o pomoc. Życie posypało mi sie w kawałki. 7 lat bez pamięci
> zakochany we wspaniałej dziewczynie. Zaręczyny, wspólne plany,
> budowa domu, choć jeszcze nie ślub (jestem dobre kilka lat
starszy).
> Nie zawsze było jak w bajce, ale nie tego przecież oczekiwałem.
> Problemy każdy ma.
> Dzisiaj wyrzuciłem swoją ukochaną z domu, dowiedziawszy się, od
> niej, że przeżyła najwspanialszy seks w swoim życiu z wykładowcą
ze
> swojej uczelni... Zaledwie kilka dni temu. Żałowała. Wydaje mi
się,
> że nawet bardzo. Spokojnie pomogłem sie jej spakować i odwiozłem
do
> rodzinnego domu...
> Serce krwawi, bo to był związek zbudowany na bezgranicznym
zaufaniu,
> miłości i szczerości. Nadal chcę wierzyć, że wzajemnej.
> Postąpiłem instynktownie, choć nadal myślę, że w jedyny słuszny
> sposób. Jedno, co mnie przeraża, to to, że nadal ją kocham!!! Czy
to
> inercja uczuć, czy też nie da się tak łatwo zniszczyć 7 lat bardzo
> silnych i pięknych uczuć.
> Kontekst zdrady wskazuje na wydarzenie chwiliowe i jednorazowe.
> Jeśli można jeszcze mówić o zaufaniu, to tak to mi zostało
> przedstawione. Fakt, że przez ostatnie kilka miesiecy mieliśmy
> raczej pod górę... Związek dostał zadyszki po tylu latach. A ja
> przemęczony pracą i budową domu (0 czasu wolnego), nie byłem w tym
> czasie ogierem w sypialni...
> Ludzie, błagam o pomoc i radę. Z jedej strony, serce mi pęka na
> myśl, że to, co było między nami takie wspaniałe, ma zostać teraz
> pogrzebane. Naprawdę było dobrze, za wyjątkiem ostatnich kilku
> miesiecy. Z drugiej natomiast, nie mam pojecia jak można
przywrócic
> teraz zaufanie, miłość, nie mówiąc już o tak przyziemnej sprawie,
> jaką jest dzielenie łóżka. Dał sobie ktoś z tym radę?
> Czy jeśli dziewczyna robi taki numer, to czy nie nosi w sobie
takiej
> skłonności? Sytuacja mogłaby się powtórzyć. Podobnych okolicznosci
> (słabnace uczucie), może zdarzyć sie jeszcze w życiu kilka. Boże,
> nadal ją kocham... Co zrobić, żeby się otrząsnąć?

[synvilla]

sa rozne opinie, jednak mysle ze wiekszosc owych psychologow to
ludzie z doswiadczeniem i dosc madrzy aby szukac u nich pomocy.

Co do twojej osoby to napewno dobrze ci powinno to zrobic, ale nie
tylko ty powinienes skorzystac z pomocy psychologa.
Twoja dziewczyna tez!
Zdradzajac cie pokazala ze ma problemy. Moze sa to problemy
osobowosci? Moze brak dojrzalosci emocjonalnej, sklonil ja do
ucieczki w zdrade? Cokolwiek by to nie bylo jako para macie oboje
problem i oboje powinniescie szukac pomocy u kogos kto jest dobrym
psychologiem.
jak juz zostaniesz sam to sam dla siebie tez szukaj pomocy.

Tak piszac o sobie prywatnie, to przeszlam przez dobrego i zlego
psychologa.
Po moim rozwodzie szukalam pomocy u kogos kto mi pomoze wyjscze
slepego zaulka.
Znalazlam kobite-psycholog ale bardzo dziwna. Bardzo zly psycholog.
psycholog ktory sam powinien pojsc do psychologa.
Dopiero po jakims czasie trafilam na dobra psycholog. I dzieki niej
wyszlam z klopotow. Choc to zabiera czasem wiele czasu.
na psychologow trzeba bardzo uwazac, jednak jak trafi sie na kogos
madrego to jest to zlota warte.

[krzyccc]

masz rację, że oboje tego porzebujemy, ale to przyjdzie z czasem.
Jeszcze za wcześnie, żeby wydawać opinie o psycholog, którą dzisiaj
spotkałem. Zdaję sobie sprawę, że z tym, to jak z każdym lekarzem,
tylko, że fuszera wiele więcej szkodzi, niż wizyta u złego
internisty. Trzymaj kciuki. Dzięki.

[ania1022]

W jeden dzien znalazles psychologa? hmmm..........

[krzyccc]

a jakbym szukał tydzień, to coś bym zyskał? swój rozum mam, to
szybko się przekonam, że z wyboru wyszła lipa. to, przez co teraz
przechodzę, jest 1000 razy trudniejszym zadaniem. nie przesadzaj.

[ania1022]

Nie o to chodzi. Watpie poprostu w prawdziwosc tej opowiesc ale
ladnie piszesz, powinienes to opublikowac.

[krzyccc]

Jezu drogi!!!!!!!! Aniu, ja tez chcę wątpić w prawdziwość tej
opowieści, ale niestety nie moge. To się dzieje. Tu i teraz! Z całym
szacunkiem, gdzieś mam publikacje. To forum pełne jest takich samych
problemów. Wszyscy mają tu rację. To, że piszę, co się teraz ze mną,
nami dzieje, dodaje mi siły. Nie będę Cię przekonywał. Sam chciałbym
obudzić się jutro rano i powiedzieć, koszmar, bujda na resorach.

[nadusia00]

szkoda stracic to. co przezyliscie razem.MOIM ZDANIEM MUSICIE
USIASC I SPOKOJNIE POROZMAWIAC GDY OPADNA EMOCJE CZAS NAJLEPSZYM
LEKARZEM .TY MUSISZ SIE USPOKOIC A ONA PRZEMYSLEC CZY WARTO
BYLO.POZA TYM MUSISZ BYC PEWNY CZY BEDZIESZ MOGL ZAPOMNIEC I NIGDY
DO TEGO NIE WRACAC.BO TO BEDZIE RYSA .ZYCZE POWODZENIA

[verdifirst]

W/g mnie powinieneś ją zostawić...
Jeśli stwierdziłaby że kocha Cię i chce to naprawić to ona powinna wykonać
pierwszy krok a nie Ty. Czy myślisz iż pozbędziesz się z głowy owego pytania
które brzmi: Co ona teraz robi? Jeśli mnie znów zdradza?... W każdej drobnostce
zaczniesz doszukiwać się drugiego dna.
Walcz o własne zdrowie (psychiczne) i dobre samopoczucie a nie o związek który
już nigdy nie będzie taki jak był.
Nic już nie będzie takie same..

Pozdrawiam i życzę szczęści!
Trzymaj się!

[krzyccc]

To WAŻNE. KTO MOŻE, NIECH CZYTA!
Wszyscy macie rację. Zdrada, zamach na naszą miłość, usprawiedliwia
wyrzucenie jej z domu, obrócenie się plecami na całe życie, zemstę
itp. Jest to tak jednoznaczna sytuacja (szerszy kontekst, którego tu
nie przytaczam, może jeszcze bardziej w tym upewnić), że pewnie nie
było by trudno znaleźć potwierdzenie dla takiego działania.
Ja jednak wiem, nawet nie czuję, wiem, że moja ukochana tragicznie
zbłądziła. Nie szukam usprawiedliwienia dla jej zdrady, bo takiego
nie ma. Kropka. Coś, co w tym wszystkim jest najistotniejsze, to, że
moja miłość przetrwała tę najwyższą próbę. Wyznaję to przed Wami.
Jeszcze kilka dni temu, przed wszystkim, nie byłem w połowie pewien
tego uczucia.
Co do niej, patrząc z zewnątrz, tej miłości tam teraz nie
znajdziecie. Nie widzi tego sama ona, chociaż jest to głęboko w jej
sercu, otoczne pancerzem zwątpienia, żądzy odmiany. Pewnie jedno i
drugie byłoby samospełniającą się apokalipsą tego związku, gdyby
postąpić jak radzisz Verdifirst. Za co Ci i tak dziękuję.
Sęk w tym, że znam ją od tak dawna, że widzę jak błądzi. Jak działa
na swoją szkodę, nie potrafiąc oszacować teraz ogromu strat. Widzę,
jak w swojej młodej, niedoświadczonej duszy, ulega fałszywej poezji
pewnego podstarzałego fiuta, który żeruje na jej ciele, ale do duszy
i tak nie trafi. Papier wszystko zniesie - umiejętną manipulację
słowem, która ma wyrażać miłość, której marny poeta nigdy nie
zaznał. A prawdziwa poezja pisana jest przez życie, w takich
chwilach jak ta, gdzie nie ma mowy o nagrodzie, odwzajemnieniu
uczucia. Nie jest to może spisane ozdobnym językiem, ale jest
prawdziwe i nieśmiertelne. Bo to co sie właśnie dokonało w imię
prawdziwej miłości, nie zostanie już nigdy odwórcone.
Więc, panie marny poeto, wykładowco Akademii Pedagogiki Specjalnej w
Warszawie, jest pan fałszerzem miłosci. Pana pismo nigdy nie
pomieści tej siły, jaką ona niesie!!!
Moje zadanie się skończyło. Przetrwałem, kochając moją narzeczoną.
Więcej nie bedę walczył, choć nadal na Ciebie czekam. Czas pokaże
jak długo.
Ku wątpliwosciom wszystkich borykających się kiedyś, obecnie lub w
przyszłości z podobnymi dramatami; nie żałuje ani chwili z naszego
wspólnego życia. Nie żałuję swojego upokorzenia, zdeptanego honoru i
złamanego serca. Było warto. Miłość wygrała tę próbę.
Polecam to jako temat do dalszej pracy na poezją w wykonaniu pewnego
sk...syna z APS. Póki co, nic takiego panu nie wyszło.
Adios. Dalszego ciągu na razie nie przewidziano... Dziekuje
wszystkim.

[madziejka2]

Powiem Ci, że jesteś fantastycznym człowiekiem. O wielkim sercu i
miłości tak ogromej i pełnej, którą nie wszyscy potrafią zrozumieć.
Twoja opowieść, smutna z ogromym bólem przypomniała mi moje życie. I
powiem tak: trzymam za Ciebie kciuki, walcz, delikatnie, jak trzeba
wycofaj się na jakiś czas, ale zawsze rób tak by Twoja Ukochana
wiedziała, że wystarczy telefon i w każdej sprawie może na Ciebie
liczyć, że mimo wszystko zawsze będzie dla Ciebie najważniejsza.
Obawiam się, że taka miłość pomimo wielu starań by ją wyciszyć nigdy
na to nie pozwoli, bo to ta prawdziwa, na całe życie. Ludzi, którzy
by potrafili się tak zachować jak TY, jest niewielu, bo i niewielu
kochało na prawdę. Kochaj...po prostu kochaj i mam ogromną nadzieję,
że Ona to zauważy, zrozumie jak wielkie to uczucie... nie po latach,
a teraz. Wszystkiego dobrego.

[krzyccc]

Madziejko, twoim pięknym wpisem dodałaś mi siły, aby trwać w
miłosci. Dziękuję.

Hmm...

[saksalainen]

krzyccc napisał:

> Co do niej, patrząc z zewnątrz, tej miłości tam teraz nie
> znajdziecie. Nie widzi tego sama ona, chociaż jest to głęboko
> w jej sercu, otoczne pancerzem zwątpienia, żądzy odmiany.
(...)
> Sęk w tym, że znam ją od tak dawna, że widzę jak błądzi.

Piszesz jak ktos, kto... uwaza ze zna druga osobe lepiej niz ona sama. Byc moze w jakims stopniu tak jest, ale: To dorosła osoba.

Dla mnie to wyglada tak:

Jezeli jej miłosc do Ciebie sie wypaliła (jezeli dla niej to tak wyglada), to czekanie na nia tez niewiele da. Raczej ocknie sie w momencie kiedy zobaczy ze moze Cie stracic na zawsze. Na Twoim miejscu przyzwyczaiłbym sie do mysli ze to koniec i zaczał rozgladac sie za innymi kobietami (moze teraz nie jestes w stanie, ale za jakis czas).

Jezeli, jak piszesz, jest gdzies głeboko w niej resztka miłosci do Ciebie, to wróci - ale nie dlatego ze czekałes. Ludzie bardziej cenia cos, co jest nieosiagalne, o co trzeba walczyc, niz cos co moga miec zawsze. Dlatego lepiej ułóz sobie zycie tak jakby jej nie było - jesli jeszcze trochę Cię kocha, powstrzyma Cię w porę.

[krzyccc]

Saksalainen, dzięki, bo wspierasz tym wpisem. Może znam nie tyle
lepiej, co dobrze. Na tyle dobrze, aby wiedzieć, że to co słyszę w
tej chwili i widzę, to fasada, zbudowana z potrzeby odsunięcia od
siebie poczucia winy, bądź po prostu zagubienia w tej tragicznej
sytuacji.
Ucieczka w nowe życie, do nowej kobiety, jest pewnym wybiegiem,
który ma dość prędko uświadomić kochanej wciąż osobie, że Cię traci.
Myślę, że to może pomóc w niektórych sytuacjach, ale mam takie
wewnętrzne przekonanie, że cierpliwość popłaca, bo decyzja podjęta
tą drogą, jest solidna, bez presji.
Czas płynie. Uczucie nie trwa wiecznie, na co nie możemy wpłynąć.
Tymczasem kocham Ją bardzo i czekam.

Spoko Krzycccc-u :)

[nemo1968]

Dobrze robisz :). Też bym tak postąpił na Twoim miejscu.
Pozdrawiam
Nemo :)

[nemo1968]

A tak przy okazji, to zobaczysz, jak Cię to wszystko wzmocni.
W sensie dojrzałości. Rozumiesz? To jest Twoja męska inicjacja.
Mocne wejście w dojrzałe męskie życie. Wygrywasz....:)

[nieznajomymotylek]

krzyccc napisał:

> > Ku wątpliwosciom wszystkich borykających się kiedyś, obecnie lub
w
> przyszłości z podobnymi dramatami; nie żałuje ani chwili z naszego
> wspólnego życia. Nie żałuję swojego upokorzenia, zdeptanego honoru
i
> złamanego serca. Było warto. Miłość wygrała tę próbę.


Nie żałujesz, bo kochałeś w zgodzie z samym sobą. Była dla Ciebie
wszystkim :) Słońcem w ciągu pochmurnego jesiennego dnia, gwiazdą w
ciemną noc, natchnieniem, wiarą w lepsze jutro........ I jeśli nawet
pozostanie wspomnieniem to warto było własnie dla tych pięknych
chwil, które na zawsze będą w Twoim umyśle i sercu. Zawsze
pozostaną :)

Cytat z naszego ślubnego zaproszenia:

"Gdy dwie dusze, które nie wiadomo jak długo szukały się tłumie,
wreszczie się odnajdują; gdy widzą, że pasują do siebie, że sa
solidarne, zgodne, jednym słowem, że są do siebie podobne,wtedy
nawiązuje się między nimi więź,płomienna i czysta, tak jak one same.
Więź, która zaczyna się na ziemi, a trwa w niebie. Ta więź to
miłość, która jest "religią", która "ubóstwia" tego, kogo kocha;
która żyje dzięki poświęceniu i pasji, dla której największe ofiary
są najsłodzymi rozkoszami.
WIKTOR HUGO (1802-1885) do ADELLE FOUCHER

[kleofas55]

to bardzo indywidualna decyzja i nie ma zlotego srodka. musisz zdecydowac co dla
ciebie wazniejsze, a moze po prostu potrzeba ci nieco wiecej czasu

[crysstiano]

krzycc dobrze zrobiles,czasem jst tak ze sie zdradza osobe ktora sie kocha nad
życie i czlowiek sam nie wie czemu tak robi- otem żaluje ze uległ impulsowi. ja
tak zdradzilem, niestt nie 1 raz i w koncu dostalem za swoje nie ma juz mojej
milosci, odszedl a ja go wciaz kocham, z..em cholernie

[krzyccc]

To odwrotna sytuacja, ale też zaskakująco podobna. Gorszym skutkiem
zdrady, z punktu widzenia jej ofiary, jest to, że możemy się
bezpowrotnie utracić. Widzisz, ja uwierzyłem, że był to właśnie
impuls. Miłość ma dla mnie nadal wiekszą wartość.
Przykro mi z powodu twojego smutku, Crysstiano. Patrzysz na to
bardzo uczciwie, a to już solidna podstawa, aby budować nowe życie.
Z Nim, jesli to możliwe, lub nie. Powodzenia. Wspieram.

[krzyccc]

To odwrotna sytuacja, ale też zaskakująco podobna. Gorszym skutkiem
zdrady, z punktu widzenia jej ofiary, jest to, że możemy się
bezpowrotnie utracić. Widzisz, ja uwierzyłem, że był to właśnie
impuls. Miłość ma dla mnie nadal wiekszą wartość.
Przykro mi z powodu twojego smutku, Crysstiano. Patrzysz na to
bardzo uczciwie, a to już solidna podstawa, aby budować nowe życie.
Z Nim, jesli to możliwe, lub nie. Powodzenia. Wspieram.

[iskaska]

Krzycc, Ty to taki trochę bohater romantyczny jesteś... Daj jej
szansę, my, kobiety, robimy różne głupie rzeczy. Z Wami, facetami,
wcale nie jest inaczej. Nigdy nie możesz mieć pewności, że Ty czasem
kiedyś tam nie zwariujesz. Dasz się ponieść emocjom, a potem
normalnie wrócisz do domu, który sobie zbudowałeś. I będziesz żył
dalej, jakby się nic nie stało. I nie mów, że tego nie zrobisz, bo
tego nie wiesz.

[veroy]

jeśli wiesz ,że cię kocha i żałuje to jej wybacz - jeśli tak jest,
ona już nigdy więcej tego nie zrobi.

[emik78]

Skad mozesz wiedziec, ze tak juz nigdy niezrobi?
Nigdy w niczym niemamy i niemozemy miec 100% pewnosci, jest tylko
nasza wiara.
Wiecej bym pomyslala o tym, w JAKI SPOSOB ONA MI O TYM POWIEDZIALA i
dlaczego, w jakim kotenkscie. I wcale niejestem za tym
jednorazowe "akcje" ujawniac, bo to nieprawda, ze taki czlowiek jest
uczciwy, taki czlowiek jest wlasnie nieodpowiedzialny i chce rzucic
czesc odpowiedzialnosci na druga polowke! I jesli o "nic waznego"
niechodzilo, neipeowinno sie o tym mowic, bo sie traci zaufanie w
zwiazku!!!
I jesli by mi wykrzyczala i nazwala, ze to, co przezyla z innym byl
najwspanialszy sex, to bym pomyslal o niej jako o bardzo chlodnej
osobie, ktora nieumie wczuc sie w druga osobe.

Zgadzam sie z tym, ze ona powinna o Ciebie teraz zabiegac a nie Ty.
Ty powinienes myslec o sobie, o swoim wnetrzu. Dopiero, kiedy ona do
Ciebie przyjdzie, zobaczysz skruche i chec odnowienia zwiazku-
dopiero powinniscie zaczas RAZEM odbudowywac go, samemu niema sensu,
do tanga trzeba 2!

3maj sie!

[krzyccc]

Emik78, jedynie w części mogę się z Tobą zgodzić.

To fakt, że do tanga trzeba dwojga. Trudno z tym dyskutować. I mam
wrażenie, że tak właśnie w tej chwili się dzieje z nami.

Tyle, co jest jasne i defniowalne. Dwoje ludzi, żyjąc ze sobą przez
lata, przeżywa pewnie niejednokrotnie okresy zwątpienia, słabości
uczuć. Niekiedy ma to tak dramatyczny przebieg, jak było to naszym
udziałem. Wtedy stoisz przed dylematem: zostawić wszystko i budować
życie u boku innej, czy też wyciągnąć rękę do najblizszej Ci osoby i
pomóc jej odnaleźć się na nowo. To delikatna kwestia, nie poddająca
się uogólnieniom. Każdy kontekst zdrady i miłości jest indywidualny.
Mój wybór znasz.

Mam duże obawy co do teorii 'nie mówienia', aby uniknąć dalszych
kłopotów. Co wart jest związek obciążony taką zatajoną winą. Jaką
wartość ma wypowiedziane później 'kocham'?

Praktycyzm nie jest dobrym doradcą w miłości. Moje skromne zdanie.
Szczerość i uczciwość budują coś trwalszego, choć bardziej
wrażliwego na niezamierzony cios. Nadal wierzę, że warto.

I apropos wiary. Tak naprawdę, to właśnie motto miłości i życia.
Skąd ja wezmę 100% pewności w czymkolwiek? Zwłaszcza, jeśli chodzi o
tak skomplikowane i emocjonalne realcje między dwojgiem ludzi.
Wybieram, ufam, bo kocham. Nawet, o ile nie zwłaszcza teraz...

[kozica111]

Radze zajrzec do tego linka, jakos mi to znajomo brzmi; ten kolega
Ci powie czy było warto
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=72908010

[nemo1968]

Te historie się znacznie różnią. Podobieństwo jest pozorne :).

[kozica111]

Schemat podobny.Panie ktore same nie wiedziały czego
chciały /oczywiscie wiedzialy od poczatku tylko oszukiwaly same
siebie i partnerow/Ja mam obawy / choc nie pewnosc/ ze historia
Krzyccc-a za jakis czas bedzie miala podobny final.Dlatego szkoda
jego czasu.

[ala.l]

potem bedzie po zdradzie..

heh...

[nameni]

kazdy moze sie otrzasnac, ze wszystkiego, to zalezy jaka osoba jestes, wiec nie
ma tu zlotego srodka, choc sam przed chwila napisales na mojego posta, to jednak
nie zamierzam ci dawac rad, bo niepotrafie.
Mozna zaufac na nowo, tego jestem pewny, a wszystkie zle wspomnienia (bo chacha
caly czas pracuje, a znam to z autopsji) to w koncu zapomina sie o tym i po
pewnym czasie przestaje sie wyrzucac oraz nawiazywac, to porostu przemija,
pytanie czy tego chcesz, musisz zadac samemu sobie. Nikt ci na nie odpowie, sam
musisz do tego dojsc.

[nieznajomymotylek]

nameni napisał:

> kazdy moze sie otrzasnac, ze wszystkiego, to zalezy jaka osoba
jestes, wiec nie
> ma tu zlotego srodka, choc sam przed chwila napisales na mojego
posta, to jedna
> k
> nie zamierzam ci dawac rad, bo niepotrafie.
> Mozna zaufac na nowo, tego jestem pewny, a wszystkie zle
wspomnienia (bo chacha
> caly czas pracuje, a znam to z autopsji) to w koncu zapomina sie o
tym i po
> pewnym czasie przestaje sie wyrzucac oraz nawiazywac, to porostu
przemija,
> pytanie czy tego chcesz, musisz zadac samemu sobie. Nikt ci na nie
odpowie, sam
> musisz do tego dojsc

Z upływem dni,
serce na nowo coraz mocniej zaczyna bić,
oczy dostrzegają prawdziwą prawdę,
a uszy słyszą muzkę,która uskrzydla duszę,
i znów powolutku zaczyna być pieknię.
Szkoda tylko, że tak powoli.......