pustka

[Gość: malami]

no i juz. koniec tego dobrego - zacznie sie znowu syf. Moja siostra wyjezdza
daleko - niezonbaczymy sie dlugo, tata tez. I znowu zostane z cierpieniami i
meczenstwem mojej mamy.
znowu mialam szanse nie byc sama. znowu odwazylam sie troszeczke zblizyc do
faceta, aby nagle sie wycofac do swojej slodkiej rutynki. Boje sie to zmieniac,
bo wydaje mi sie ze to jest optymalne rozwiazanie (dla innych moze tak, ale dla
mnie sama nie wiem): szkola, maturka, silownia, szkola, maturka, silownia,...od
czasu do czasu impreza, ale z przeswiadczeniem ze nie mam czasu na facetow, a
ja ich przeciez potrzebuje!!
nie umiem juz nawet odwzajemniac czulosci. kiedy jestem z kims blisko
sztywnieje jak kloda...a wczoraj wto juz w ogole - tak mi walilo serce i bylo
mi zimno, ze myslalam ze sie wykoncze..
bledne kolo
pomocy!!!!

[Gość: Toi]

Dlaczego nie umiesz odwzajemniac czulosci, dlaczego sztywniejesz jak kloda,
czego sie boisz? Dlaczego pustka?
Pozdrawiam cieplo

[Gość: malami]

..nie wiem,moze dlatego bo tak rzadko czulosc i szczere zainteresowanie
otrzymuje,
...a moze dlatego, ze nie chce byc wykorzystana?
...a moze z zazenowania, ze mam19 lat i zadne doswiadczenia

[Gość: Toi]

Gość portalu: malami napisał(a):

> ..nie wiem,moze dlatego bo tak rzadko czulosc i szczere zainteresowanie
> otrzymuje,

W ogole od ludzi? Co z przyjaznia, i relacjami kumplowsko-serdecznymi zwlaszcza z
facetami?

> ...a moze dlatego, ze nie chce byc wykorzystana?

Wiesz, przy odrobinie instynktu samozachowawczego i bazie znania sie mozna sie
zorientowac czy facet chce Cie wykorzystac

> ...a moze z zazenowania, ze mam19 lat i zadne doswiadczenia

Litosci, dziewczyno. Wstydz sie, ze zazenowanie z takiego powodu przychodzi Ci do
glowy, jezeli juz musisz byc zazenowana. :) Kto ustala normy w tym zakresie???
Zreszta, 19!!! Co to jest? A wstyd jest sprawa naturalna, o ile nie staje sie
chorobowa bariera-murem, co w fajnej relacji dziac sie nie powinno.

I powtarzam pytanie: dlaczego pustka?

A Kajet bardzo nieglupio pisze.

Usciski
Toi

[Gość: Kajet]

Może obawiasz się mężczyzn? A może boisz się odrzucenia? Lęk przed bliskością?
Interesujące byłoby spojrzenie na relacje panujące między Twoim ojcem - matką -
a Tobą. Piszesz, że matka cierpi, ojciec chyba często podróżuje. Myślę, że to
ważne ważne tropy. Zastanów się, czy masz wyrobione jakieś stereotypy dotyczące
relacji między kobietą i mężczyzną? Pomocną wskazówką może być też analiza
Twojego poglądu na seks.
Pzdr,
kajet

[Gość: malami]

dlaczego pustka? bo nikogo nie ma wkolo, wszyscy mnie opuszczaja, a kontakty z
ludzmi naokolo bardzo powierzchowne. bo ja mam zawsze takie cholerne
przeswiadzenie, ze jak facet czegos ode mnie chce, to tylko jednego
a ja w sumie bardzo mam ochote. wrecz jestem napalona, ale chyba nie mozna
zaufac byle komu?

faktycznie, stosunki miedzy moimi rodzicami sa dziwne: ojca po prostu ubustwiam
i podziwiam - jest inteligentny, dowcipny, dobry - taki wlasnie ideal faceta,
tylko jest skryty
z mama natomiast ciagle sie tylko scieram. denerwuje mnie jej cierpietnicze
podejscie do zycia: "ile ja mam na glowie, nikt mi nie pomoze, wszystko musze
sama, wysluguja sie mna"...itp

a tak w ogole to dziekuje za cieple slowa.
wlasnie teraz tego potrzebuje

[zdezorientowana]

Gość portalu: malami napisał(a):

> dlaczego pustka? bo nikogo nie ma wkolo, wszyscy mnie opuszczaja, a kontakty z
> ludzmi naokolo bardzo powierzchowne. bo ja mam zawsze takie cholerne
> przeswiadzenie, ze jak facet czegos ode mnie chce, to tylko jednego
> a ja w sumie bardzo mam ochote. wrecz jestem napalona, ale chyba nie mozna
> zaufac byle komu?
>
Rzeczywiście, lepiej nie ufać byle komu. W końcu nie jesteś byle kim.

> faktycznie, stosunki miedzy moimi rodzicami sa dziwne: ojca po prostu ubustwiam
>
> i podziwiam - jest inteligentny, dowcipny, dobry - taki wlasnie ideal faceta,
> tylko jest skryty
> z mama natomiast ciagle sie tylko scieram. denerwuje mnie jej cierpietnicze
> podejscie do zycia: "ile ja mam na glowie, nikt mi nie pomoze, wszystko musze
> sama, wysluguja sie mna"...itp
>

Wiesz myślę, że powinnaś łagodniej podejść do swojej mamy, ja mam kilka lat
więcej, i chyba trochę zrozumiałam. Moja mama też była taka cierpiętnicza,
dopiero po jej śmierci zrozumiałam jaka była nieszczęśliwa. Twój tata jest na
pewno wspaniały, ale moze Twoja mama czuje się przytłoczona praktyczną stroną
życia. Okaż jej trochę serca i czułości, a na pewno wasze relacje poprawią się.
>
A tak na koniec chciałabym dodać, że czas studiów przed tobą, i wtedy odżyjesz.

Pozdrawiam serdecznie

[Gość: fragola]

Ja tez odnoszę wrażenie,że kontakty międzyludzkie stały się
powierzchowne.Myślę,że wielu forumowiczów odkrywa się w necie,bo w rzeczywistym
życiu brak czasu(?)... na długie rozmowy.A moze to jednak coś innego...Z Twoich
wypowiedzi wnioskuję,że jesteś młodą osobą.I to fakt,że chłopcy w Twoim wieku
często myślą o jednym,chociaż ja będąc licealistką lubiłam z nimi rozmawiać,
droczyć się, wygłupiać, ale zawsze to od dziewczyny zależy rodzaj kontaktów.I
to właśnie kolegom opowiadałam o zadurzeniach i pierwszych miłosnych
doświadczeniach.A teraz cieszę się,że w pracy też mam do czynienia z
facetami.Po prostu lepiej się z nimi porozumieć.Nie ufaj"byle komu",ale
kobiecej intuicji i trafnie celuj:)
Z ojcem nigdy nie mieszkałam(rodzice rozwiedli się),a z matką kłóciłam się jako
nastolatka.Teraz nie mieszkamy razem,ale jest silna więz miedzy nami.
Malami, to co odczuwasz jest chyba typowe dla myślących ,poszukujących młodych
ludzi.Pozdrawiam serdecznie.

Powierzchownosc kontaktow

[kwieto]

No ale czy powierzchownosc kontaktow nie zalezy od nas? Piszesz, ze brak nam
czasu. Dla mnie to po prostu zwykla kwestia priorytetow - czy wole spedzic
wieczor przed telewizorem, czy wybrac sie gdzies ze znajomymi / znajomych
zaprosic do siebie / przejsc sie do znajomych

To zalezy WYLACZNIE od odpowiedzi sobie samemu - co jest dla mnie wazniejsze...

[Gość: fragola]

Masz trochę racji.Zwróć uwagę jak ja napisałam o tym braku czasu(ze znakiem
zapytania).Przecież sama wiem,że to nie to...I cóż z tego,że spotykamy się z
wieloma ludzmi.Ja odnoszę wrażenie,że moje kontakty są powierzchowne,rozmowy
zdawkowe.Zawsze otoczona byłam mnóstwem znajomych.Teraz to
ograniczam.Potrzebuję po prostu spotkań prawdziwych,osobistych i istotnych.To
jest dla mnie ważne.Aha i jeszcze usiąść i móc słuchać tego co jest we mnie.
PS.Telewizji prawie nie oglądam.

[zdezorientowana]

Wydaje mi się, ze to od nas zależy rodzaj relacji łączących nas z innymi:
zaufanie rodzi zaufanie. Ja chyba odwrotnie, jestem czasami przesycona bardzo
długimi rozmowami o poważnych problemach, ale naprawdę bardzo się cieszę, że
mam z kim porozmawiać. I sama nigdy nie odmawiam rozmowy. Uważam, że bez
bliskich osób życie nie miałoby dużej wartości. Dobrze jest dzielić radości i
smutki z innymi.

[Gość: fragola]

Zgadzam się .Należy po prostu mieć grono naprawdę bliskich osób,a nie -tak jak
ja kiedyś- niezliczonych znajomych nazywanych górnolotnie przyjaciółmi.

[kwieto]

Wiecie co - ale ja bym tak nie ograniczal przyjaciol do malej grupki osob.

Kiedys doszedlem do wniosku, ze problem jaki sie rodzi np. gdy nas porzuci
ukochana osoba, czesciowo polega na tym, ze byla to osoba ktorej ufalismy
bezgranicznie, i zwierzalismy sie jej z "najglebszych sekretow". No i moim
sposobem na rozwiazanie sytuacji bylo wyciagniecie swoich sekretow na wierzch -
udostepnienie ich wszyskim, ktorzy tylko zapytaja. Rewelacja! Bo po pierwsze
kompleksy natychmiast same zniknely, po drugie rozmowy zrobily sie o wiele
ciekawsze a wiezi poglebily, po trzecie - taka gleboka wiez jestem w stanie
nawiazac praktycznie z kazdym, co skutecznie mnie uodparnia na stresy zwiazane
z odrzuceniem przez kogos zaufanego (skoro wszyscy sa zaufani...).
I o wiele fajniej mi sie teraz ze znajomymi rozmawia... Natomiast funkcjonuje
nieformalny podzial na ludzi z ktorymi da sie na dany temat pogadac, a z
ktorymi nie. Czyli z grubsza wiem z kim sie wybrac na jakis film do kina, a kto
sie na pewno nie da na to namowic, za to chetnie przejdzie sie na jakis
koncert - wiec po prostu "wymieniam" sobie znajomych zaleznie od potrzeby :")))

[Gość: fragola]

Byłam taka w liceum.Ze względu na dość szerokie zainteresowania miałam grono
znajomych,a to od chodzenia na koncerty,a to od rozmów o filmach.Bardzo chętnie
opowiadałam też o sobie.Od pewnego momentu(dramatyczne przeżycie,o którym nie
chciałabym pisać na forum) uświadomiłam sobie,że moje problemy nie są ich
problemami,a słowa"wiem co czujesz"to tylko słowa.Niczyja w tym wina.Po prostu
z wiekiem ograniczyłam grono znajomych,a odkrywam się też nie przed wszystkimi.

[kwieto]

Z drugiej strony - liczyc na to, ze wszyscy dookola Cie zrozumieja tez nie
mozna - kazdy jest inny, dla kogos Twoje problemy moga byc idiotyczne, dla
Ciebie idiotyczne moga byc te jego... Ale czy wszyscy musza wszystko co mnie
dotyczy rozumiec?

Na przyklad bardzo lubie spektakle takiej grupy teatralnej "Montownia". Sek w
tym, ze z moich znajomych, ludzie ktorzy podlapia ta konwencje, ten styl ktory
owa "Montownia" proponuje - stanowia znikoma mniejszosc... Czy mam sie obrazac
na pozostalych, albo przestac sie z nimi spotykac? Bez sensu!

[Gość: Toi]

fragola nie o tym, k. drogi, nie o wspolnych upodobaniach i opiniach...
Tez nie dziele sie wszystkim ze wszystkimi, a z niektorymi lubianymi niemal
niczym, nawet przez Internet gdzie nigdy do konca nie mamy twarzy i z tego
powodu, zdawaloby sie, moze byc latwiej o dobrowolna wiwisekcje. 'Wyciaganie
swoich sekretow na wierzch' tym co pytaja powierzchownie, gleboko i co nie
pytaja potrafi - mnie osobiscie - wrecz razic, choc jestem raczej otwarta
osoba. Ja po prostu wiem komu, co i kiedy chce powiedziec i komu moge - nie
wiem jak to sie dzieje, ale chyba mowie duzo a jeszcze nigdy nie przejechalam
sie na tym pomijajac oczywiscie zapomniane dziecinstwo. A sprawy
najintymniejsze tez ujawniane sa w roznym stopniu i roznym osobom. (Tzn. nie
wszystkie jednej.) Zreszta co jest intymne, a co nie, zalezy od kontekstu. Dla
kazdego co innego, nie ma recepty na 'niepowierzchownosc', zaufanie i
uniwersalny plaszcz ochronny, komfort psychiczny czy poczucie bezpieczenstwa,
prawda? I nawet w milosci 'co leb urywa' (hmm, moze stworzymy slownik
forumowych powiedzonek i pojec, subiektywny literacki zbior roznosci? Copyright
Toi, 2002 Wszelkie prawa zastrzezone) i miala szczescie byc prawdziwa
przyjaznia plukana przez czas i krzywa podloge jest miejsce na wlasne szuflady
na klucz... Ja chce taka, chocby pusta, chocby tylko do chowania prezentow,
chocby bez klucza bo ufam

[kwieto]

Alez ja tez o tym - tylko tlumaczac znajomych - ze nie wszystkim da sie
powiedziec wszystko, nie wszystkim chce sie powiedziec wszystko, i tak dalej

Ale czy jesli nie opowiadalem nigdy kumplowi od piwa swoich traum z dziecinstwa
- to czy wystarcza to do nazwania relacji powierzchowna? Poza tym, te
"powierzchowne" relacje tez sa potrzebne, Boze - gdyby wszyscy dookola pelnili
role moich spowiednikow/powiernikow/wyplakiwajek, to moje zycie byloby
koszmarne!

[kwieto]

Ja jestem ciekaw, kto wymyslil stwierdzenie, ze mezczyznom to tylko na seksie
zalezy??

Bo czesto jest tak, ze ten "czysty seks" interesuje wlasnie kobiete, ale
oczywiscie sama zainteresowana tez twierdzi, ze to faceci mysla o seksie, a ona
nie...

Dla mnie seks jest naturalny na pewnym etapie - po prostu potrzeba bliskosci,
czulosci, czy seksu pojawia sie wraz z rozwojem milosci czy zakochania jak kto
woli. I nie wyobrazam sobie po prostu milosci platonicznej, aseksualnej - nie
wytrzymalbym tego na dluzsza mete. Co nie znaczy, ze "rzucam sie na wszystko co
sie rusza".

A co do pustki - sproboj moze ja zapelnic w jakis inny sposob? Chocby przez
kumpelstwo, jak pisala Toi. Nie chodzi o ucieczke od problemu, w jakies mnostwo
zajec i innych takich - chodzi o raczej zmiane podejscia do problemu, tak aby
przestal byc problemem. Trzeba tak zorganizowac sobie zycie, aby brak faceta
nie burzyl calej tej ukladanki. Uniezaleznienie sie od jego obecnosci/
nieobecnosci w swoim zyciu. Co nie znaczy, ze sie na jakiegos interesujacego
nie mozesz skusic :"))) I randki wtedy nie beda takie stresujace...

[Gość: Renka]

A ja uwazam, ze ty chcesz, ale sie boisz.Potrafisz byc odpowiedzialna?Jezeli
tak, to badz soba.I bierz zycie calymi garsciami, abys nie przepuscila swojej
szansy na szczesliwe zycie.Oniesmielenie w stosunku do chlopcow przejdzie ci,
jesli bedziesz wiecej przebywac w ich towarzystwie. Po prostu jak masz okazje
spotkac sie, to sie spotykaj.Ale lepiej trzymaj ich na pewien dystans*) tak
dlugo jak sie da.
*)mam na mysli seks, powinien byc ODPOWIEDZIALNY, albo bezpieczny

SŁOWO

[garp]

PO CO JEST MIŁOŚĆ I ŚMIERĆ NA ŚWIECIE? CZY MOŻNA ROZMOWĄ ZATOPIĆ SAMOTNOŚĆ-NA
CHWILĘ? CZY KTOŚ MNIE OSWOI...I CZY NIE UCIEKNĘ-W KAMIEŃ...? A TO NOWY ROK
NASTAŁ. NOWA DROGA. SŁÓW SIĘ CHCE, JAK POWIETRZA.