stary temat on i ona

[wizina]

witam wszystkich
bardzo kocham mojego męża , jednak mam problem
mamy dwójkę dzieci - malutkich, on w ogóle sie nimi nie zajmuje.
Ciągle pracuje. Nie ma czasu na ich wspólne wychowanie. Znajduje
sobie jakieś męskie roboty , często z kolegami a mi jest tak
strasznie żal ,że nie uczestniczy tak naprawdę w naszym życiu
rodzinnym,że czas mija a on nawet nie zna swoich dzieci i nigdy ich
nie pozna bo się nimi nie zajmuje.Jest mi tak smutno z tego powodu.
nie potrafimy ze sobą rozmawiać- on uważa ,że sobie coś wymysliłam.
Nie wiem co robić,ale mam już tego dość jak można mieć czas dla
kolegów i masy innych rzeczy a nie mieć czasu dla kobiety , którą
sie ponoć kocha i dzieci.

[solaris_38]

to model bardzo częsty
z powodu naszych płciowych odmienności
powstawały zawsze kręgi męskie i kobiece
i tam sie realizowało to czego z partnerem sie nei da

znajdź kobiece towarzystwo z którym będziesz dzieliła sie radościami
zrozumieniem i przeżywała wspaniałe chwile

[kanapony]

> to model bardzo częsty
> z powodu naszych płciowych odmienności

bzdura
znam rodziny, gdzie faceci olewają swoje dzieci i znam takie, w
których są wspaniałymi ojcami
a nawet takie, gdzie ojcowie muszą się zajmowac dziecmi, bo matki je
olewają (kawa z przyjaciółkami, fryzjer czy kosmetyczka są
ważniejsze!)

po prostu mąż autorki wątku ma je w głębokim poważaniu, bo takim
jest człowiekiem
gdyby miała te dzieci z kimś innym, kto wie, może byłoby inaczej?

moim zdaniem, jeśli autorka zamknie się w jakimś "babskim kółku
adoracji" to będzie jeszcze gorzej - przestanie się starac, by mąż
zauważył dzieci
albo on to tak odbierze i się ucieszy, że ma wreszcie spokój i
jeszcze głębiej będzie miał rodzinę...

propozycja znalezienia towarzystwa nie jest zła, ale to nie mogą byc
same kobiety, pewnie jeszcze do tego zgorzkniałe czy
jakieś "poturbowane przez życie"!
chyba lepiej znaleźc kilka młodych rodzin z dziecmi - i zaprzyjaźnic
się
by ten palant zobaczył, że inni - prawdziwi - mężczyźni dają dużo z
siebie rodzinie, dzieciom i niczego im w ten sposób nie ubywa
że spotkania z kumplami też, ale nie przedewszystkim

[bene_gesserit]

Moze wystarczyc iskierka, zeby maz zrozumial, ile wspanialych
rzeczy go omija.
Sprobuj zorganizowac wasz wspolny czas tak, zeby byl sklonny z wami
sie gdzies udac. Jesli lubi ryby - jedzcie razem na ryby, jesli do
lasu - urzadz wycieczke do lasu. Mozecie zamontowac foteliki dla
dzieci na rowerach, itd itd

Mozliwe, ze twoj maz zaskoczy, kiedy dzieci beda juz troche
podrosniete. Wielu mezczyzn nie kwapi sie do opieki nad zupelnymi
malcami, zeby nawiazac z nimi dobry kontakt, kiedy juz sa w miare
samodzielne i kumate. Wynika to, imo, po trosze z meskiego egoizmu
(opieka nad maluchem jest absorbujaca i moze bywac nuzaca), po
trosze z kultury (mezczyzna z malym dzieckiem na placu zabaw to
zawsze jest kuriozum i rodzynek).

Nie trac ducha i probuj.
Jesli w koncu skojarzy przebywanie z dziecmi jako przyjemne,
dostrzeze tez jakie jest wazne - dla nich i dla niego.

[leda16]

Wynika to, imo, po trosze z meskiego egoizmu
> (opieka nad maluchem jest absorbujaca i moze bywac nuzaca)


Ja powiem bardziej dosadnie - jest ogłupiająca! Po trzech latach urlopu wychowawczego wyłam z nudów. Rozmowy innych matek - wokół kupek, zupek, ząbkowania to też jeden koszmar. Rwałam do pracy jak zając w kapustę. Mąż pracuje, żeby dostarczyć podstaw bytu ekonomicznego rodzinie i młoda mama powinna to doceniać. Wcale mnie też nie dziwi, że po ciężkiej pracy chce odpocząć w sposób, do jakiego przywyknął, zamiast wsłuchiwać się w mało rozrywkowe gaworzenie dzieciaków. Ona znudzona brakiem towarzystwa, skazana na dzieci, z którymi w tym wieku nie ma żadnego kontaktu intelektualnego, pewnie chciałaby chociaż w weekendy móc do kogoś dorosłego usta otworzyć. Wyjście rzeczywiście jest takie, o jakim Bene piszesz + przyjęcia towarzyskie w domu, przynajmniej raz na 2 tygodnie.

[blue_red]

Ale Ty Ledo jesteś zgorzkniała.Każdemu musisz tak dowalać? Opanuj się ! Więcej
pogody ducha.Pozdrawiam.