zmarnowalam zycie

[bylla]

Nie moge odzalowac swoich zyciowych decyzji.

Wyjechalam z POlski poza Europe(daleko) z rodziacami jako mloda nastolatka.
Ojciec nas robil nam pranie mozu od dziecinstwa ze mamy sie wstydzic sie ze
jestesmy POlakami.Izolowal nas. Nie mielismy zadnego kontaktu z
rodakami.Czulam sie taka idizolowana.Wpadlam w depresje z ktora dotad
walcze.Psychiatrzy, lekarstwa na nic sie zdaly.

Gdy pojechalam do POlski rok temu,z powodu choroby wujka, dopiero poczulam
jak u siebie w domu.Czuje sie dobrze z Polskimi mezczyznami.Zaluje ze nie
pojechalam wczesniej.

Ale juz jest pozno. Jestem w obcym kraju, samotna kobieta, ktora jest za
stara na dzieci.

Do niczego nie doszlam. POdjelam tyle zlych decyzji w zyciu. Nieodpowiednie
wyksztalcenie, praca. Juz wiem za pozno zeby cokolwiek odkrecic.

Czy chociaz moglibyscie mi poradzic jakis sposob myslenia, ktory by mi pomogl
przetrwac to pieskie zycie?

[Gość: Imaginje]

Nie ty jedna je zmarnowalas. Wiekszosc z nas, o ile nie wszyscy. Ci, ktorym
sie wydaje, ze wygrali zycie, to tez tylko WYDAWANIE sie, nic innego.
Zreszta tego zycia nie mozna wygrac, i tak sie skonczy i ta bariera odbiera
praktycznie cel temu zyciu, z prostej przyczyny: nie bedzie juz tego, kto
mialby zbierac plony lub oceniac swoje postepowanie. Tak, wiem,
pozostawimy pomniki w spizu ryte i inne bzdety, beda dzieci, tylko jaki to ma
zwiazek ze mna, z moja ochota do zycia, nie wiem. I nikt nie wie.
Pociecha moze byc wiara w boga, w rajski odpoczynek, czy chociazby w karme i
powracanie tu na ziemie. Ale to tylko pociecha, i niejeden zamienia to na
kieliszek, trawke czy chustawke, wszystko jedno.
Wiec w penym sensie nie zmarnowalas tego zycia, ono takie jest. Masz jedno
wyjscie tylko: SMIAC sie z tego wszystkiego. Szczerze i do rozpuku.
Potrzebujemy endorfinow, tych naturalnych znieczulaczy, wiec smiej sie.
Pozdr, Imagine.

[Gość: girlfriend]

"Pociecha moze byc wiara w boga, w rajski odpoczynek, czy chociazby w karme i
powracanie tu na ziemie. Ale to tylko pociecha, i niejeden zamienia to na
kieliszek, trawke czy chustawke, wszystko jedno.' powiedział Imagine.
"dlaczego potrzebujesz pociechy Imagine?" zapytała narzeczona i postanowiła
jeszcze poczekać na odpowiedź

znowu image wsadza nos do czyjegos zycia

[Gość: Witold]

jak ten czlowiek image sie popisuje !!!!!!!!!!1
nie na to slow.
ty tylko bys ludzi wsadzal jeszcze do wiekszego ognia
czy wielszego problemu.
Sam masz problem ze swoja swiadomoscia!!!!
I wyrzywasz sie na biednnych ludziach
Twoje rady to sobie mozna w d......wsadzic.
Taki stary jestes taki upierdliwy.
Daj ludziom spokoj ze swoimi radami.

W

czego tak się lękasz drogi Witoldzie, hihi? ;)))

[Gość: girlfriend]

fju, fju... ;)
a nawet fju, fju, fju... ;))))

[Gość: girlfriend]

to co napisał Imagine, zabrzmiało dość ponuro, więc ja Ci napiszę jutro tak
samo tylko lepiej :)))))))

ale jutro, bo musze pomyśleć

[Gość: Imagine]

"to co napisał Imagine, zabrzmiało dość ponuro" - zaszczebiotala narzeczona.
"realistycznie, po upadku z biurka, pod biurko" - odszczeknal Imagine.

[Gość: girlfriend]

> "to co napisał Imagine, zabrzmiało dość ponuro" - zaszczebiotala narzeczona.
> "realistycznie, po upadku z biurka, pod biurko" - odszczeknal Imagine.
"realizm nie jest właściwą strategią na życie" - uśmiechnęła się do Imagine'a
narzeczona-wcale-nie-zrażona - "życie nie jest tylko tańcem po różach, świat
pełen jest również fiołków" - dodała uśmiechając się jeszcze bardziej :)

[jmx]

nie mów do niej "narzeczona" bo Cię wyklnie ;-))))

Do Autorki: to ja bedę na przekór - nie zmarnowałaś; Twoje życie ułożyło tak
jak się ułożyło, ani lepiej, ani gorzej; zawsze nam się wydaje, ze wszędzie
dobrze gdzie nas nie ma. W Polsce też nie było (i nadal nie jest) cudownie,
miło i wszystkim dobrze. A na zmiany nigdy nie jest za późno, tak myślę,
czasem trzeba dojśc do jakiegoś zakrętu by coś odkryć nowego, ważnego. Jeśli
wiesz teraz co chcesz robić, jak żyć - to zacznij. Powolutku, po troszeczku,
nic na siłę. I nie warto tracić energi na myslenie "jestem za stara, nic mi
sie nie uda". Lepiej zająć umysł działaniem i zajmowaniem się sposobem "jak".
Czego Ci bardzo życzę :-))

[Gość: Imagine]

"nie mów do niej "narzeczona" bo Cię wyklnie ;-))))" - napisala jmx
" jak juz byc wykletym, to przez nia. Fajna laska, niezle tarmosi za rekawy,
hihihihihi" - zripostowal Imagine.

[jmx]

> " jak juz byc wykletym, to przez nia. Fajna laska, niezle tarmosi za rekawy,
> hihihihihi" - zripostowal Imagine.

"no jak to? Przecież rękawy już dawno oberwane" - zdziwiła się jmx

[Gość: girlfriend]

> "nie mów do niej "narzeczona" bo Cię wyklnie ;-))))" - napisala jmx
> " jak juz byc wykletym, to przez nia. Fajna laska, niezle tarmosi za rekawy,
> hihihihihi" - zripostowal Imagine.
"Wyklnąć? Wyklnę. Nie wyklnąć? Nie wyklnę. As you wish. " uśmiechnęła się fajna
laska , hihihi

co to znaczy zmarnować życie?

[Gość: girlfriend]

Imagine ma rację - zmarnować/nie zmarnować, złudzenie.
Przecież gdybyś nie wyjechała, może uważałabyś, że zmarnowałaś szansę?
Nie zobaczyłabyś świata, nie poznałabyś ludzi, których znasz.

A tam Polakami. Chińczykami, Czukczami, Niemcami, Brazylijcykami, Łemkami,
Bantu, Baskami. Jakie to ma znaczenie tak naprawdę?
Wiem, tęskni się do języka. Dlatego tylu ludzi z zagranicy pisze na tym
portalu. Do języka. Dlatego bliski mi mężczyzna (bardzo dorosły) mówi "mój
najukochańszy na świecie, najcudowniejszy język, ach, ach, kocham jak mówisz po
polsku!" :)

Czy powrót do Polski jest aż tak nierealny? Ejże...
Praca nieodpowiednia? Ejże...
To nie prawda, że kiedykolwiek jest za późno. To Ty wybierasz rolę "za późno"
lub "nie za późno".

Mężczyźni? A tam. Trawa w ogrodzie sąsiada jest zawsze bardziej zielona.
Polandia to dość konserwatywny kraj, w ktorym artysci stają przed sądami.
Przyjechałaś na trochę - podobało Ci się. Ale czy po roku tu byłoby tak samo?
polacy w Polsce niemal się nie uśmiechają. No nie wiem.

Co to znaczy dojść do czegoś? Ile trzeba mieć, żeby powiedzieć dość?

Życie jest permanentnym rozstajem dróg. Codziennie tysiąc nowych szans, nie da
się wszystkich wykorzystać. Problem w tym, ze łatwo je przeoczyć.

Ja znam 1 sprawdzone lekarstwo na smutek: przestac się zajmowac sobą i
zastanowić czy komuś przypadkiem nie jest gorzej.

Wiesz, że ludzie w hospicjach nie żałują że za mało pracowali? podobno wszyscy
jak jeden mąż żałują, że za mało kochali. Tak mówi moja koleżanka, ktora tam
pracowała.

Imagine ma rację, trzeba się śmiać. Jak nie jest wesoło, to idzie się na
komedię, a nie słucha bluesa ;) chyba że ktoś wybiera rolę smutnego, ale to już
inna historia

pozdrawiam :)

[bylla]

bylam w POlsce ponad rok i wrocilam do obecnego kraju bo opiekuje sie matka.

[bylla]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> Imagine ma rację - zmarnować/nie zmarnować, złudzenie.
> Przecież gdybyś nie wyjechała, może uważałabyś, że zmarnowałaś szansę?
> Nie zobaczyłabyś świata, nie poznałabyś ludzi, których znasz.
>
> A tam Polakami. Chińczykami, Czukczami, Niemcami, Brazylijcykami, Łemkami,
> Bantu, Baskami. Jakie to ma znaczenie tak naprawdę?
> Wiem, tęskni się do języka. Dlatego tylu ludzi z zagranicy pisze na tym
> portalu. Do języka. Dlatego bliski mi mężczyzna (bardzo dorosły) mówi "mój
> najukochańszy na świecie, najcudowniejszy język, ach, ach, kocham jak mówisz
po
>
> polsku!" :)
>
> Czy powrót do Polski jest aż tak nierealny? Ejże...
> Praca nieodpowiednia? Ejże...
> To nie prawda, że kiedykolwiek jest za późno. To Ty wybierasz rolę "za późno"
> lub "nie za późno".
>
> Mężczyźni? A tam. Trawa w ogrodzie sąsiada jest zawsze bardziej zielona.
> Polandia to dość konserwatywny kraj, w ktorym artysci stają przed sądami.
> Przyjechałaś na trochę - podobało Ci się. Ale czy po roku tu byłoby tak samo?
> polacy w Polsce niemal się nie uśmiechają. No nie wiem.
>
> Co to znaczy dojść do czegoś? Ile trzeba mieć, żeby powiedzieć dość?
>
> Życie jest permanentnym rozstajem dróg. Codziennie tysiąc nowych szans, nie
da
> się wszystkich wykorzystać. Problem w tym, ze łatwo je przeoczyć.
>
> Ja znam 1 sprawdzone lekarstwo na smutek: przestac się zajmowac sobą i
> zastanowić czy komuś przypadkiem nie jest gorzej.
>
> Wiesz, że ludzie w hospicjach nie żałują że za mało pracowali? podobno
wszyscy
> jak jeden mąż żałują, że za mało kochali.

Ja nigdy nie mialam milosci w zyciu a i na dziecko za pozno, bo mam swoje lata.

[Gość: girlfriend]

> Ja nigdy nie mialam milosci w zyciu

miłośc jest do dawania , bylla, nie do brania :)
trafiłaś na forum gdzie obrońcy tej tezy są wprawdzie w mniejszości, ale za to
bronią jej jak lwy :))) i obronią :)

dobranoc :)

[goscia2]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

>
> > Ja nigdy nie mialam milosci w zyciu
>
> miłośc jest do dawania , bylla, nie do brania :)
> trafiłaś na forum gdzie obrońcy tej tezy są wprawdzie w mniejszości, ale za
to

Wielka z Ciebie idealistka girlfriend. Czy Ty bys mogla przezyc zycie bez
otrzymania milosci? To Ci wlasnie tego zycze. I jak sobie wyobrazasz dawanie
milosci w praktyce? Pytam powaznie.

[alfika]

Idealistka???
Chyba realistka!

To akurat zostało nie raz potwierdzone, że im więcej z siebiedajemy, tym
jesteśmy szczęśliwsi - akurat wtedy tylko, jeśli nie żądamy niczego w zamian...
A im więcej do siebie ciągniemy, tym większy niedosyt, niespełnienie, zmiany -
bo znowu mi nie pasuje - i ogólna gonitwa "za własnym ogonem".

Każdy - poza niemowlakami - kto kocha, otrzymuje sygnały zwrotne.
Dlatego najwięcej miłości otrzymują ci, którzy najwięcej dają. Miłosci, nie
samej wdzięczności - zresztą czasem z innego źródła niż tego, które miłoscią
nasyciliśmy.
I tu nie ma sensu myśleć: czy JA przeżyję bez miłości - tu jest jedynie miejsce
na: jak mam żyć BEZ DAWANIA miłości i siebie.

[cossa]

odnosze wrazenie, ze brak milosci nie wynika z tego, ze
bylla nie spotkala milosci, nikt jej nie ofiarowal tego
uczucia itp. Odnosze wrazenie, ze problem tkwi w
nieumiejetnosci dawania (i brania). Tego tez tez trzeba
sie nauczyc ..

pozdrawiam
cossa

alfika napisała:

> I tu nie ma sensu myśleć: czy JA przeżyję bez miłości -
tu jest jedynie miejsce
>
> na: jak mam żyć BEZ DAWANIA miłości i siebie.
>

[Gość: girlfriend]

> Wielka z Ciebie idealistka girlfriend. Czy Ty bys mogla przezyc zycie bez
> otrzymania milosci?

moje ego nie jest smutne, nie musze go dopieszczać
traktuję fakt, że jetem kochana jak cudowny bonusik :)

> To Ci wlasnie tego zycze. I jak sobie wyobrazasz dawanie
> milosci w praktyce? Pytam powaznie.

prosto:
1.jego ponad moim
2.musi wiedzieć że jest kochany
3.żadnych barterów
4.musi słyszeć że jest kochanyn i że jest absolutnie cudowny
5.zawsze mam dla niego czas i to wtedy, kiedy on tego potrzebuje
6.rozśmieszam go
7.nie nudzę go i nie marudzę
8.robie tak, zeby się mną mógł chwalić
9.rozumiem go, słucham, wybaczam, zakładam dobre intencje, przyjaźnię sie z nim
10.zachwycam się nim wszem i wobec
11.zjadam serca jego wrogów
12.wie, że może mi zaufać - nie wystwiam rachunków za szczerość
13.stać mnie na czułość
14.jestem z takim, ktory mnie autentycznie pasjonuje, więc niczego nie udaję

czy dość?

to nie idealizm
ja jestem dowodem empirycznym, że tak można kochać i powiem Ci w sekrecie, że
jest to bardzo łatwe (nie myl tego broń bóg z poświęceniem!) i że , jak
slusznie zauważyła Alfika, to wraca do człowieka :)

[jmx]

bylla napisała:

> Ja nigdy nie mialam milosci w zyciu a i na dziecko za pozno, bo mam swoje
lata.

O czym Ty mówisz?? Kochać da się tylko swojego faceta/męża/narzeczonego?
A co z rodziną - babcie, ciotki, rodzeństwo, rodzice? Nie kochali Cię?
A w ogóle jak zaczniesz kochać to i Ciebie zaczną, i miłość się znajdzie :-))))

[Gość: Malwina]

Ile masz lat ????

jest tylu samotnych mezczyzn na Zachodzie...

[Gość: bez]

ja co prawda mam zone, ale tez czuje sie samotny...
ale mysle o tych naprawde samotnych i Polakach...
mozesz ich znalezc w kosciele...
a polecam tez program GADU-GADU (inetenetowy program do dyskusji)
poprzez ten program mozesz sobie w internecie znalezc mezczyzne o
odpowiadajacym Ci wieku w dowolnym kraju...
na uczucia nigdy nie jest za pozno...

moze nie wylada tak zle.

[Gość: Witold]

Napisz na moj email. Nie bede pisal tutaj bo nie mam ochoty pisac do przesmiewcow

[e-mail]

[Gość: urthona]

jak ktos chce widziec czarno swoje zycie to takim ono bedzie sie stawac.
Zreszta pesymizm to nalog ludzi gorzkniejacych, kamieniejacych, majacych
pretensje do przyslowiowych innych, Boga, swiata, przypadku, przeznaczenia etc.
czyli normalna dawka 'kokainy' rozkapryszonych cierpietnikow.
A moze by tak adoptowac jakie dziecie? Tyle jest niekochanych, porzucanych. A
moze by tak w Polsce na dluzej, zeby zobaczyc jak jest sie traktowanym nie od
swieta tylko na codzien (zeby docenic ten wiecznie niedoceniany dar od
tatusia), a moze by tak cos konkretnego w zyciu sobie spelnic? Ksiazki czekaja
na pulkach i smaza sie z utesknienia za zadna natchnienia wyobraznia. Swiaty
duchowe nie moga sie doczekac Twojej woli. Cala wewnetrzna jasnosc lezy ugorem.
Ech, szkoda gadac!
Smiech jako dystans wobec utozsamiania sie ze swoim niespelnionym (samoistnie?)
losem jest zdrowy, ale nie cyniczny, realtywizujacy wszelkie wartosci. Twoj
stan jest wypaleniem przed nowym urodzeniem. Ale wszystko w Twoich rekach.
Jak to mowia, same modlitwy nie orza.

[sdfsfdsf]

zgadzam sie z poprzedniczka, chcesz byc smutasem i jestes, chocbys nawet
poznala faceta itd.itp. to zawsze znajdzie sie powod do powiedzenia ze jest zle
i bedzie jeszcze gorzej, i bedziesz nadal tak jeczala bo problem tak naprawde
tkwi w tobie a nie w okolicznosciach przyrody (zawsze pieknych)

[Gość: Richelieu*]

no i co to za określenie o zmarnowaniu życia. Ilu ludzi tyle żyć i każde
jednako ciekawe. Odkręcać życie? Po co? Pochodź po dniach i powybieraj te
słoneczne to nawiniesz niezły sznur. A potem ubierz ten sznur na szyję.

a potem powiedzą, że chciałoby się tak przeżyć życie aby pod koniec być z
niego zadowolonym. I pod koniec życia oczywiście jest się zadowolonym bo tego,
żee nie ma dzieci, że praca męcząca całe życie, że to i tamto, nie pamięta
się, a może to demencja starcza.

[ph6i5]

wiesz dokladnie ze zycie zmarnowalas a wlasciwie zmarnowano ci je.
to znaczy ze wyobrazasz sobie ze powinno byc inne niz bylo to dopiero bylabys
szczesliwa. moze tak a moze nie. czlowiek to taki stwor co zawsze chce nie
tego co ma.ale wracajac do tego zmarnowanego zycia to moim zdaniem zmarnowalas
to co bylo do tej pory. to co bedzie dzisiaj jutro pojutrze zalezy ciagle od
ciebie. przejrzyj swoje karty zobacz atuty i pomysl ze zycie moze byc jeszcze
piekne. i wybacz ojcu bo on tez zyl po raz pierwszy.

[m.malone]

Jesli człowiek ma odczucie, że zmarnował życie, to znaczy, że go nie zmarnował,
znaczy, że Żyje a nie żyje.
Pozdrawiam Cię i życzę dobrego Życia:)
66MM

[anushka2]

Jest tu na forum wątek : Co dobrego przychodzi do nas z wiekiem
I tam alfika napisała , coś co mnie zachwyciło :
"Świadomość, że marzenia się nie spełniają, a mimo to życie tętni spełnieniem.
(czasami)"
Pozdrawiam

do Malwiny:-)

[bylla]

Mam juz niestety 51 lat i dlatego juz szansy na zalozenie rodziny nie ma.
Wlasciwie z wiekiem wiele opcji sie zamyka.

Dziekuje ze piszecie do mnie, kazdy post pomaga mi spojrzec na sytuacje inaczej
:-).

do bylli :)

[Gość: girlfriend]

o yesoo 51 lat! jedną nogą w grobie dosłownie, hihi ;)
dobrze że taka Deneuve nie czyta po polsku, bo by sie zmartwiła ze od 6 lat już
niemal nie zyje hihi ;)

a musisz koniecznie urodzić dziecko, żeby być szczęśliwą?
eee...tam

[jmx]

Dopóki możesz to nie chcesz. Nie możesz - zaczynasz pragnąć.
Dziwne to wszystko...

[m.malone]

bylla napisała:

> Mam juz niestety 51 lat i dlatego juz szansy na zalozenie rodziny nie ma.
> Wlasciwie z wiekiem wiele opcji sie zamyka.
>
> Dziekuje ze piszecie do mnie, kazdy post pomaga mi spojrzec na sytuacje
inaczej
> :-).

Bylla:-)>
Spójrz na numerek w moim poprzednim poście przed mmmamnogramem MM i zapytaj te
dziewczyny wokół. Opowiedzą Ci jaki ze mnie smutas. I co?
Pozdrawiam
MM

bylla,ja odpowiadam, chociaż mnie nie pytają :-)))

[Gość: girlfriend]

>
> Bylla:-)>
> Spójrz na numerek w moim poprzednim poście przed mmmamnogramem MM i zapytaj
te
> dziewczyny wokół. Opowiedzą Ci jaki ze mnie smutas. I co?
> Pozdrawiam
> MM

Antysmutas :-)

Ja MM co prawda za dziewczynkę nie wzięłam, więc odpadam w przedbiegach, ale za
to wzięłam Go za o połowę młodszego (chociaż podejrzanie dużo wiedział ;) co
jest koronnym argumentem na poparcie tezy, że SAMI SOBIE WYBIERAMY WIEK.

pzdr :)

[m.malone]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> Antysmutas :-)
>
> Ja MM co prawda za dziewczynkę nie wzięłam, więc odpadam w przedbiegach, ale
za
>
> to wzięłam Go za o połowę młodszego (chociaż podejrzanie dużo wiedział ;) co
> jest koronnym argumentem na poparcie tezy, że SAMI SOBIE WYBIERAMY WIEK.
>
> pzdr :)

Oj dziewczyny, dziewczyny!:)))
Trzymajcie tak, trzymajcie!!
Yessoo (jeśli wolno Girl:) - jak ja to lubię!
No to co, że jak osioł ucieka?
za ogon, za grzywę, hop i jazda
(Bylla pomysli, że tu same świrki:)

MM(pozdrawiam)
ps. Widzisz Bylla?

[jmx]

Gość portalu: girlfriend napisał(a):

> Ja MM co prawda za dziewczynkę nie wzięłam, więc odpadam w przedbiegach,
ale za
>
> to wzięłam Go za o połowę młodszego (chociaż podejrzanie dużo wiedział ;) co
> jest koronnym argumentem na poparcie tezy, że SAMI SOBIE WYBIERAMY WIEK.
>
> pzdr :)

No, ja bym coś powiedziała ale znowu będzie rykoszet... ;-))))))))

PS. Z antys.... to racja :-)))

[Gość: anna]

Nie jesteś sama, ja też zmarnowałam swoje życie, i teraz widzę, że podejmowałam
same złe decyzje. Co prawda mam męża i dzieci, ale z mężem nie mogę się
dogadać,a przez to że są dzieci nie mogę od męża odejść. I nawet myślę, że
byłoby mi lepiej w życiu bez dzieci i bez męża, oczywiście takiego.Może nawet
szukałabym jeszcze dalej swojego mężczyzny? Teraz mam związane ręce i marne
szanse na poprawę egzystencji, ale jeszcze się łudzę, że może zdarzy się coś
pięknego w życiu?

[martyna14]

Gość portalu: anna napisał(a):

> Nie jesteś sama, ja też zmarnowałam swoje życie, i teraz widzę, że
podejmowałam
>
> same złe decyzje. Co prawda mam męża i dzieci, ale z mężem nie mogę się
> dogadać,a przez to że są dzieci nie mogę od męża odejść. I nawet myślę, że
> byłoby mi lepiej w życiu bez dzieci i bez męża, oczywiście takiego.Może nawet
> szukałabym jeszcze dalej swojego mężczyzny? Teraz mam związane ręce i marne
> szanse na poprawę egzystencji, ale jeszcze się łudzę, że może zdarzy się coś
> pięknego w życiu?

A moge spytac czemu nie mozesz odejsc od niego bo sa dzieci?

[Gość: Anna]

Pewnie nic by mi to nie dało gdybym od niego odeszła, bo i tak mam jeszcze małe
dziecko, które wymaga dużo opieki. Sama byłabym więc jeszcze bardziej
uwiązana.Poza tym, z mojej pensji nie utrzymam rodziny, a mieszkając z nim mam
wrażenie że dostanę więcej niż nędzne alimenty. Chociaż narazie to on sam
dostaje tylko nędzny zasiłek chorobowy, ale myślę że kiedyś pójdzie do pracy i
wreszcie się poprawi. No i wreszcie nie chcę go zostawiać teraz, kiedy jest
żle/ choroba, bieda/.Wolałabym go zostawić, kiedy będzie wszystko dobrze, żebym
nie miała wyrzutów sumienia, że zostawiam go w biedzie.

[Gość: Terry]

A co ci zrobił, że chcesz go zostawić ? Poznałaś może swoją największą miłość ?

[melitele]

Daj spokoj, nie wolno tak mowic. "Jutro jest pierwszy dzien z reszty twojego zycia". Nie
zmarnuj go. Musisz pokochac siebie - wtedy znajda sie inni. Jets tylu fajnych ludzi na
swiecie!
A to, ze nie masz dziecka, to przeciez nie przekresla twojego zycia. Jest tyle biednych,
niechcianych dzieci. Jak pomozesz jednemu - zrobisz cos wielkiego,ale nie dlatego, ze
bedziesz miala dziecko, tylko dlatego, ze uratujesz czlowieka.
Kazdy dzien niesie jakas okazje, zeby zrobic cos dobrego. Nie mysl o sobie, szukaj
innych dookola!

[Gość: ryb]

Podobnie jak Ty wyjechalem z Polski majac nascie lat. Widzialem duzo, oh
bardzo duzo. Zawsze twierdzilem i nadal twierdze, ze emigracja nie wplywa
dobrze na psychike wiekszosci kobiet. Tesknota za krajem, z biegiem lat
wyolbrzymia ich wyobrazenie o kraju z ktorego pochodza. Ma to bardzo
destrukcyjny wplyw na te kobiety, na ich rodziny itd. Nigdy sie nie zapuscily
korzeni w nowym kraju. W swoich myslach mieszkaja w Polsce. Najmniejsze
niepowodzenia i oczywiscie tekst jest zawsze taki sam: "Tam mialabym lepsze
zycie". No coz, tego nikt nie wie tak do konca. Moze tak, moze nie, chyba
raczej nie, ale wytlumaczyc cos takiego osobie, ktora mieszka w kraju A, a
myslami jest w Polsce, jest prawie niemozliwe...
Jedyne co Ci moge poradzic to, wez zycie w swoje rece, mieszkaj tam, gdzie
uwazasz ze powinnas mieszkac i rob to co lubisz. W koncu jestes wolna...A,
mala przestroga. Zanim podejmiesz decyzje dobrze sie zastanow, zebys czasami
nie zaczela tesknic za tym co pozostawisz w kraju z ktorego wyjedziesz...


Powodzenia zycze


ryb

życie jest do zmarnowania

[fnoll]

wyjazd z kraju dzieciństwa wydaje się być czymś szczególnym, czymś co cię
wyróżnia, co można uznać za przyczynę niepowodzeń - no i w dodatku ojciec kazał
ci wstydzić się tego kraju

ale twoje historia jest historią każdego z nas

każdy z nas wyemigrował z dzieciństwa, a potem był zawstydzany, karany, gdy
zachowywał się dziecinnie

każdemy z nas nasiąka wiarą, że dorosłość jest czymś super fajnym, czego warto
chcieć, bo jest się wtedy takim dużym i silnym

a gdy stajemy się dorośli nie patrzymy już na sibie zachwyconymi oczyma
dziecka, jesteśmy jednymi z wielu dorosłych, wcale nie tacy silni, wcale nie
tacy duzi

no to niektórzy w tym momencie zaczynają marzyć o Bogu i o tym, by stać się
takim jak On, to taka powtóka z "emigracji z dzieciństwa"

ale... czy można niewyemigrować?

chyba nie, chyba nie... jesteśmy jak mrówki, które siedzą okrakiem na słoniu i
którym się czasem wydaje, że nim kierują

a kurde o to chodzi, żeby nie spaść!

całe życie na to, żeby nie spaść... co za marnotrawstwo... ...

[Gość: policjant]

A ja myślę, że twoje życie jest zmarnowane. Jeśli chcesz możesz zmarnować je do
końca, na przykład nie robiąc tego na co masz ochotę, zrób to prędko. Twoje
życie musi być zmarnowane do końca. Wtedy będziesz doskonałym przykładem jak
nie należy postępować, a to już coś proszę pani.

[Gość: unknown10]

do autorki - nie wiem, czy moja rada przyda Ci sie do czegos, ale sproboj
rozejrzec sie dookola siebie i znalezc z pobytu w emigracyjnym kraju jakies
korzysci dla siebie, cos co Ci da poczucie zadowolenia i satysfakcji. Ty
najlepiej wiesz co to moze byc - moze praca jako wolontariuszka z korzyscia dla
innych, moze podroze, moze studia, bo w USA nie ma limitu wieku i studiowac
mozna majac nawet 100 lat. Wyjdz ze swojej skorupki a zobaczysz, ze miejsce w
ktorym przyszlo Ci zyc ma swoje uroki. Potraktuj zycie jak przygode.
To byl moj sposob na radzenie sobie z nostalgia za miejscem ktore zostalo
daleko za mna. Sposob skuteczny, bo ja tez dopoki, dopoty nie zmienilam swojego
wewnetrznego nastawienia do otaczajacej mnie rzeczywistosci jedyne co robilam
to chcialam uciekac spowrotem. I teraz jestem zadowolona, ze zycie dalo mi
szanse na taka wspaniala przygode jakim nazywam emigracje.

Ryb,
jaki widzisz ja naleze do tej wspomnianej przez Ciebie mniejszosci a w dodatku
nie znam kobiet z Twojej "wiekszosci", natomiast znam mezczyzn, ktorych mozna
byloby tam umiescic - nigdy sie nie zaaklimatyzowali na emigracji i przez ponad
20 lat jecza, ze chcieliby wyjechac do Polski -ale jakos nigdy tez tego nie
zrealizowali.
No i kto ich tam zrozumie??
:)



Podobnie jak Ty wyjechalem z Polski majac nascie lat. Widzialem duzo, oh
bardzo duzo. Zawsze twierdzilem i nadal twierdze, ze emigracja nie wplywa
dobrze na psychike wiekszosci kobiet. Tesknota za krajem, z biegiem lat
wyolbrzymia ich wyobrazenie o kraju z ktorego pochodza. Ma to bardzo
destrukcyjny wplyw na te kobiety, na ich rodziny itd. Nigdy sie nie zapuscily
korzeni w nowym kraju. W swoich myslach mieszkaja w Polsce. Najmniejsze
niepowodzenia i oczywiscie tekst jest zawsze taki sam: "Tam mialabym lepsze
zycie". No coz, tego nikt nie wie tak do konca. Moze tak, moze nie, chyba
raczej nie, ale wytlumaczyc cos takiego osobie, ktora mieszka w kraju A, a
myslami jest w Polsce, jest prawie niemozliwe...
Jedyne co Ci moge poradzic to, wez zycie w swoje rece, mieszkaj tam, gdzie
uwazasz ze powinnas mieszkac i rob to co lubisz. W koncu jestes wolna...A,
mala przestroga. Zanim podejmiesz decyzje dobrze sie zastanow, zebys czasami
nie zaczela tesknic za tym co pozostawisz w kraju z ktorego wyjedziesz...