Dodaj do ulubionych

Nienawidzę wszystkich ludzi!!!!

23.06.08, 11:28
Nienawidzę ludzi, każdy człowiek jest z gruntu zły, podły, wyrachowany, na
pewno ma złe intencje i na pewno chce mnie skrzywdzić. Nie mam żadnych
znajomych ani faceta, bo są mi do niczego niepotrzebni. Po co mi wstrętni i
zakłamani ludzie, którzy będą tylko czegoś chcieli, a na koniec i tak mnie
skrzywdzą? Karmię się tym gniewem, tą nienawiścią, złością. Mężczyźni budzą we
mnie wstręt, nie potrzebuję żadnego towarzystwa, bo kiedyś ludzie dali mi w
kość i jestem przekonana, że nie warto utrzymywać z nikim kontaktów. Lubię w
zaciszu domowym popluć jadem, pooczerniać znanych mi ludzi, sąsiadów. Każdy ma
jakąś wadę. Każdy jest chodzącym złem.
---
To w skrócie postawa mojej mamy - 60-latki, wdowy mieszkającej ze mną i
starszym bratem. Zero znajomych, tkwienie w domu i narzekanie na cały świat.
Ja mam 30 lat, brat 41. Mamy swoje życie, znajomych, pracę i staramy się
normalnie żyć. Mamie nie podobają się wszyscy nasi koledzy czy znajomi, mimo
że ich nie zna osobiście, a jedynie z opowieści. Są to normalni ludzie, na
poziomie (nie żaden tzw element). Zwłaszcza ja jestem pod ostrzałem - mama
oczekuje, że będę jedynie siedziała w domu i dotrzymywała jej towarzystwa.
Każde wyjście (rzadkie zresztą) ze znajomymi jest okupione kazaniem, że ją
zostawiam samą, ona się przecież źle czuje, po co mi znajomi, po co utrzymuję
kontakt z X czy Y, bo przecież to debile etc.

Poznałam fajnego, dobrego człowieka - problem w tym, że jest trochę niesprawny
ruchowo. Mnie to nie przeszkadza, zwracam uwagę na charakter człowieka, a nie
na urodę, dobrze się rozumiemy, świetnie czujemy w swoim towarzystwie, być
może nawet będziemy razem. Ale dla mojej mamy to czysta abstrakcja -
dowiedziałam się, że jestem głupia, że to połamaniec, który na pewno mnie
wykorzysta i skrzywdzi i mam kategorycznie zerwać tą znajomość. Jakbym miała
8lat i spotkała nieodpowiednie dziecko do zabawy. Wybrałam się do niego w ten
weekend, na wspólne zaproszenie jego i rodziców, którzy chcieli mnie poznać i
przyjęli bardzo ciepło i serdecznie pod swój dach do tego stopnia, że
zapowiedzieli, iż mogę wpadać zawsze jak będę miała ochotę. Nocowałam rzecz
jasna w pokoju gościnnym;) I oczywiście ruszyła lawina pretensji, że to
chłopak nie dla mnie, po co pojechałam, jak mogłam przenocować, nadużyłam
gościnności, jestem bezwstydna, głupia etc., id. Przegrzebała mi torebkę,
dorwała się do mojego telefonu i przeczytała wszystkie sms-y. O mnie mówi, że
zachowuję się jak 16-latka, a sama zachowuje się po prostu dziecinnie. Jak
można zachowywać się w ten sposób? Mnie by do głowy nie przyszło, aby szperać
komuś w rzeczach lub czytać sms-y nie adresowane do mnie!

Nie wiem skąd w mamie takie pokłady nienawiści do ludzi. I skąd w niej
energia, aby się tą nienawiścią karmić. Wiem, że stara się mnie przytrzymać w
domu, aby mieć opiekę na starość i towarzystwo, ale niech nie oczekuje, że na
jej życzenie skończę jako zdewociała, zdziwaczała stara panna, na dodatek
samotna.

To, że ona sama idzie przez życie nie oznacza, że i ja muszę tak postępować.
Nie jest moją winą, że życie mamie ułożyło się jak ułożyło. Sama wybrała sobie
chłopaka na męża, wcześnie wyszła za mąż ( w wieku 18lat) i nikt nie ingerował
w jej życie! Rodzice mieli znajomych, jeździli na wakacje, mama namawiała tatę
na te wyjazdy, na kupno auta, na zmianę mebli etc. Kiedy słucham tych
opowieści, to jakby to były 2 różne osoby. Bo wtedy szła do przodu i
namawiała ojca na korzystne zmiany, a ja mam cieszyć się tym, co mam - nawet
wizja zrobienia prawa jazdy i kupna auta jest dla niej obecnie idiotyczna, bo
przecież po co mi samochód.

Staram się pomagać jak mogę, utrzymuję cały dom, pomagam jej finansowo, bo dla
mnie to oczywiste i normalne, ale takie usilne przytrzymywanie mnie przy sobie
uważam za koszmar.I te kazania, jaka to jestem wstrętna, podła, głupia i
egoistyczna, bo np, spotkam się z chłopakiem (rzecz jasna nieodpowiednim) lub
wyjadę raz-dwa razy w roku na urlop tygodniowy. Do czego mam chyba prawo jak
każdy normalny, pracujący człowiek.

Już nie wiem, jak przetłumaczyć mamie, że to moje życie i moje sprawy. I że
mam prawo do własnego życia, bo to, że mnie urodziła i wychowała nie oznacza,
że jestem jej własnością. Jeżeli ten związek nie wypali, to będzie to mój
problem, a nie mamy, brata czy sąsiada. Na pewno nie zwrócę się do nich o
pomoc i sama poniosę konsekwencje błędów.

Ktoś pewnie powie, że powinnam wynająć mieszkanie - z chęcią bym to uczyniła,
ale wtedy musiałabym utrzymywać 2 domy (mama jest na rencie i nie dałaby rady,
a brat to truteń), a na to mnie nie stać, zwłaszcza w warunkach warszawskich.
Cała sytuacja jest chora i beznadziejna.
Obserwuj wątek
    • kalina-123 Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 12:18
      To, że ona sama idzie przez życie nie oznacza, że i ja muszę tak postępować.
      Nie jest moją winą, że życie mamie ułożyło się jak ułożyło. Sama wybrała sobie
      chłopaka na męża, wcześnie wyszła za mąż ( w wieku 18lat) i nikt nie ingerował
      w jej życie! Rodzice mieli znajomych, jeździli na wakacje, mama namawiała tatę
      na te wyjazdy, na kupno auta, na zmianę mebli etc. Kiedy słucham tych
      opowieści, to jakby to były 2 różne osoby. Bo wtedy szła do przodu i
      namawiała ojca na korzystne zmiany, a ja mam cieszyć się tym, co mam - nawet
      wizja zrobienia prawa jazdy i kupna auta jest dla niej obecnie idiotyczna, bo
      przecież po co mi samochód.

      *****

      Twojej mamie chyba bardzo brakuje kogoś, kto mógłby sie nią opiekować i to nie
      koniecznie fizycznie. Ale żeby był. Skoro nie ma nikogo - to jesteś ty, twój brat.
      Rozumiem to, o czym piszesz. To koło zamknięte.

      A jak twój brat sobie z tym wszystkim radzi? masz w nim oparcie?
      • hazzard Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 12:39
        brat chodzi swoimi ścieżkami. Jemu mama nie ma odwagi marudzić, bo on jest
        wybuchowy i mogłaby wyniknąć karczemna awantura. Wygłosił ostatnio 3 zdania - że
        nie podoba mu się ten mój chłopak z uwagi na jego stan (nie widział go nawet),
        ale i tak zrobię co zechcę bo jestem uparta i nie ma sensu dyskutować. Nie mam w
        nim oparcia, ale też szczególnie nie wtrąca się w moje sprawy.
        • kalina-123 Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 13:37
          Skoro nie masz w nim oparcia, skoro interesuje ciebie nowo poznany chłopak i nie
          masz żadnych zastrzeżeń, skoro akceptują ciebie jego rodzice - postaw wszystko
          na jedna kartę!
          Może w tym kimś znajdziesz to wszystko, czego brakuje ci w rodzinie. Moze da ci
          uczucie, jakiego nie masz. Moze z nim uda ci się wyjść z domu na tyle, żeby
          zacząć budować samodzielne życie. Jak się posypie to trudno, ale zrobisz krok.
          Bedąc z tym chłopakiem będzie ci też łatwiej pomagać matce, w końcu nie zostanie
          sama, ma jeszcze syna. A najlepiej byłoby, gdybyś potrafiła nauczyć się żyć
          samodzielnie, bez zwracania uwagi na innych. Taki egoizm, który pomoże ci stanąć
          na nogi. Nie wiem tylko, czy to wszystko jest realne?
          • kalina-123 Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 13:39
            Aha, i zrób koniecznie praw jazdy. o samochód nie jest dziś aż tak trudno.
            Mobilność to forma niezależności. I jest to naprawdę dobre. Wierz mi!!!
    • dotyk_wiatru Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 14:05
      Przerażające!!!! :((((
      Tak naprawdę Twoja Mama działając w ten sposób wije sama na siebie
      bat...bo na pewno byłoby inaczej, gdyby Ciebie wspierała i rozumiała
      Twoje potrzeby...Sącząc jad na Ciebie i innych ludzi, ograniczając
      Ciebie, zniechęcając do czegokolwiek, tak naprawdę zniechęca do
      siebie...Gdyby wzięła się w garść, szukała wyjścia z sytuacji,
      poszukała sobie towarzystwa do rozmów, byłoby i Jej i Tobie lżej...A
      jeszcze gorsze, że nie masz wsparcia w Bracie...:(
      Musisz być silna i walczyć o siebie i swoje szczęście...Nie pozwól
      sobie na to, by Twoja Mama wygrała...
      Nigdy Ciebie nie korciło, żeby powiedzieć Jej co czujesz? Przecież
      nie jesteś marionetką a żywą istotą, która ma swoje potrzeby,
      pragnienia, problemy...Chyba pora uświadomić to Twojej
      Mamie...Powiedz Jej to co napisałaś tutaj, spokojnie...

      A! I zrób prawko:)

      • stazystka5 Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 16:51
        Wnioskuję,że Twoja mama zgorzkniała przez męża,a Twojego
        ojca.Wcześniej była inną kobietą,jak piszesz.Taki stan dopada żony
        po odejściu męża.Powinnaś z nią o tym porozmawiać,zwrócić jej uwagę
        na siebie,a może wtedy zastanowi się nad swoim zachowaniem.
      • hazzard Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 24.06.08, 14:12
        Próbuję z nią rozmawiać, wczoraj rozmawiałyśmy na spokojnie, ale ja swoje a ona
        swoje. Wiem, że chłopak nie jest w pełni sprawny, że nie pójdziemy na dyskotekę
        czy nie podjedzie po mnie samochodem. Zdaję sobie sprawę, że nie we wszystkim mi
        pomoże, ale z 2 strony ilu zdrowych facetów na 100 pomaga kobiecie w pracach
        domowych, zakupach etc???? Jednak funkcjonuje samodzielnie, chodzi, pracuje,
        dojeżdża spoza Wawy i daje sobie radę - ale mama i brat oceniają go tylko na
        podstawie wyglądu, a nie charakteru. Twierdzą, że spotykając się z nim narażam
        się na spojrzenia ludzi, pośmiewisko i że zaniżam swoją wartość.

        Nie jest ważne, że jesteśmy sobie bliscy, że mamy podobne poglądy na życie,
        wyznajemy podobne wartości, że jest on ciepłym, pogodnym, wrażliwym, dobrym
        człowiekiem, z którym po prostu czuję się dobrze.

        A mama z bratem oczekują, że zerwę taką znajomość! Człowiek to nie śmieć,
        którego wyrzuca się do kosza, zwłaszcza na czyjeś żądania. A jaką mam gwarancję,
        że zdrowy facet nie okaże się pijakiem, damskim bokserem czy oszustem? Jaką mam
        gwarancję, że spotkam jeszcze w życiu kogoś takiego jak ten chłopak?
        • dotyk_wiatru Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 24.06.08, 14:41
          Pisałaś, że kiedyś Twoja Mama była inna...Widocznie będąc sama przez
          tyle lat zdziczała, zdziwaczała itp. Mimo wszystko próbuj, rozmawiaj
          z Nią...Czy nie jest dla Niej istotna Twoja przyszłość? Przecież Ona
          nie będzie żyła wiecznie...Jeśli poznałaś tego Chłopaka, jeśli Go
          kochasz, bądź z Nim...Może wspólnie uda się Wam przekonać Twoją
          Mamę? A jeśli nawet nie, to trudno...
          Oczywiście Twoja Mama ma rację, że będziecie na siebie zwracać
          uwagę, ale...co z tego? Czy Ktoś taki jak ON nie zasługuje na
          uczucie? Zwłaszcza jeśli jest taki jak napisałaś...i daje sobie
          radę...Masz rację, że nikt Tobie nie da gwarancji, że ktos inny
          byłby lepszy...i nie okazałby się katem...Trzymaj się tego więc tego
          Chłopaka...:)
          Dla kochających się osób, radzących sobie ze wszystkim, nie istnieją
          inni...nie widzą ich spojrzeń, nie słyszą złośliwych docinków...a
          wartość? O raju! Zaniżają ją sobie osoby, które oceniają na
          podstawie tego co widzą...i wyśmiewają się...

          Dla Was największym zwycięstwem będzie, że będziecie razem mimo
          tego, co Was może czekać...ze strony Twojej Rodziny i obcych ludzi...
        • mar.lena Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 26.06.08, 16:01
          To w ogole nie jest problem z tym mezczyzna. Nie problem w tym jaki
          on jest a jaki nie jest, czy ma 3 nogi czy jedna. Przepraszam za
          dosadnosc.

          Problem w tym, ze jestes narazona na te dolujace dyskusje, szarpania
          itede bo na to pozwalasz. Jestes uzaleniona od rodziny emocjonalnie,
          oni gadaja bo Ty ich sluchasz. Bo przejawiasz emocje, ich slowa
          Ciebie rania, a ich to w jakims stopniu satysfakcjonuje. To jest na
          pewno manipulacja emocjonalna, a moze nawet molestowanie.

          Wyprowadz sie jak napisalam w nastepnym poscie, w przeciagu, dwoch
          trzech miesiecy. Tyle czasu wytrzymasz. Zaznacz sobie w kalendarzu
          date! Wez sobie gleboki oddech. Kiedy beda Cie meczyc, wychodz na
          spacer, poza dom. Musisz byc sam na sam ze swoimi myslami, zeby
          dobrze sobie zaplanowac swoja przyszlosc. Myskl sobie o przyjemnych
          rzeczach, ktore wreszcie bedziesz mogla robic. Nie pytaj o rade, nie
          opowiadaj szczegolow. Buzia w kubeł. Nie beda mieli pozywki.

          Zobaczysz, ze Twoja sytacja szybko ulegnie diametralnej zmianie.
          Musisz sie tylko uwolnic od ich zlych emocji. To Ty jestes w tej
          rodzinie najsilniejsza osoba. :o)

          Co do zwiazku uczuciowego, najpierw postaraj sie odnalezc siebie, bo
          ten ktory znalazlas, moze byc zwiazany troche z ucieczka od domowych
          prolemow. Nie musi, ale moze. Daj sobie czas i najpierw odnajdz w
          sobie to co najlepsze. Tylko wtedy bedziesz mogla stanowczo
          stweirdzic, czy ten zwiazek ma przyszlosc.

          No i trzymam kciuki!!!
    • zlotyswit Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 19:27
      hazzard napisała:

      > Nienawidzę ludzi, każdy człowiek jest z gruntu zły, podły, wyrachowany, na
      > pewno ma złe intencje i na pewno chce mnie skrzywdzić. Nie mam żadnych
      > znajomych ani faceta, bo są mi do niczego niepotrzebni. Po co mi wstrętni i
      > zakłamani ludzie, którzy będą tylko czegoś chcieli, a na koniec i tak mnie
      > skrzywdzą? Karmię się tym gniewem, tą nienawiścią, złością. Mężczyźni budzą we
      > mnie wstręt, nie potrzebuję żadnego towarzystwa, bo kiedyś ludzie dali mi w
      > kość i jestem przekonana, że nie warto utrzymywać z nikim kontaktów. Lubię w
      > zaciszu domowym popluć jadem, pooczerniać znanych mi ludzi, sąsiadów. Każdy ma
      > jakąś wadę. Każdy jest chodzącym złem.
      > ---
      ...
      a zapowiadało się tak interesująco
    • lux_occulta Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 20:30
      Skoro mama zachowuje się jak dziecko to jak dziecko ją potraktuj. Postaw się u diaska i tyle.
    • mona.blue Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 23.06.08, 20:33
      Tak naprawdę to masz pawo do własnego życia, w tym wieku rodzice nie
      mają nic dogadania poza przyjacielską radą, której mogą czasem
      udzielić. Naprawdę zastanów się nad wyprowadzką.
    • hazzard Rozwój sytuacji 25.06.08, 12:37
      Wczoraj wieczorem brat podjął się rozmowy ze mną nt. spotykania się z tym
      chłopakiem. Rozmowa w jego wykonaniu to krzyki i awantura z szarpaniem za rękę,
      gdyż nie udzieliłam mu takiej odpowiedzi, jakiej on oczekiwał - czyli czy zerwę
      z chłopakiem.
      Co najśmieszniejsze uzurpuje sobie prawo do decydowania o moim życiu, podczas
      gdy całe lata nie interesował się mną
      • dotyk_wiatru Re: Rozwój sytuacji 25.06.08, 13:54
        Nieporozumienie totalne!!! :(((
        Ja bym Go potraktowała jak małe dziecko i powiedziała coś w
        stylu 'jak się uspokoisz i zaczniesz normalnie rozmawiać to i ja
        będę rozmawiała...jesli nie, to sorry...ale nie będę wysłuchiwać
        krzyków...'
        Spójrz jak Twoja Mama i Brat boją się wzroku ludzi:))) Żenada na
        maksa! A gdzie w tym wszystkim jesteś Ty i Twoje szczęście???!
        Wiesz co? W tym momencie spakowałabym się...i wyprowadziła...choćby
        i do Niego...

        No nie! Ciśnienie mi rośnie hahahahah :D
    • wredzioszek Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 25.06.08, 22:59
      w tym wszystkim jedno wydaje mi się ważne-nie zapomnij o sobie, o tym czego Ty
      chcesz,jak Ty chcesz żyć, z kim i dlaczego. myśle, że w TWOIM WIEKU NIE MOżE BYć
      MOWY O TYM BY KTOś cI CZEGOś ZAKAZYWAł. przyjmij do wiadomosci zdanie drugiej
      osoby, przemyśl je bo czasami osoby postronne mają racje.ale jesli jestes pewna,
      że rację masz Ty to postępuj w zgodzie ze sobą. nie musisz nikomu się tłumaczyć
      ze swojego życia. jeśli chodzi o jakieś kwestie niepełnosprawności to jest
      naprawde wiele udanych małżeństw gdzie jedna ze stron jest niepełnosprawna i to
      w ogole nie przesadza o niczym.jest też wielu przystojniaków którzy są bardzo
      nieszczesliwi, wiec naprawde wyglad i sprawność to nie wszystko. Ty po prostu
      musisz wiedzieć czego chcesz i że zawsze masz prawo do wlasnego zdania i żadne
      gadanie nie powinno tego zmienić.moze innym sie nie powiodło ale Ty masz prawo
      do wlasnych wyborów i decyzji. pomysl tylko dobrze, czy Twoi bliscy nie mowia Ci
      czegos na co jestes slepa-przemysl czy nie są to wskazowki.ale jesli dojdziesz
      do wniosku że nie mają racji to , moim zdaniem, ocal siebie. praktycznie? jesli
      bedą Cię dręczyć to niestety ale pomysl o wyprowadzce. to nie jest zdrowe w tym
      wieku mieć na glowie utyskiwania calej rodziny.dlaczego tak łatwo wszystkich
      tłumaczysz.czy nie jestes przypadkiem ta dobrą osobą, która zadręcza się dla
      wszystkich.tymczasem może oni przetrwaliby i bez Ciebie. przemysl to dobrze.masz
      30 lat. to Ty decydujesz o sobie . takie jest moje zdanie.
    • jan_stereo Hazard, mamlesz... 26.06.08, 00:41
      i komu sie chce czytac takie tasiemce, niech Cie watroba nie boli...

      milych wakacji!


      czytelnik
    • mar.lena Re: Nienawidzę wszystkich ludzi!!!! 26.06.08, 15:35
      Twoja sytuacja jest chora i niesprawiedlwa.

      Moim zdaniem powinnas sie koniecznie wyprowadzic. Zrob to etapami.
      Zrob sobie biznesplan, zastanow sie ile mozesz dokladac mamie do
      renty, tak zeby starczylo Ci na jakas kawalerke (albo mieszkanie z
      koleznaka na poczatek, opcji jest wiele). Zapowiedz to bratu i mamie
      ze 3 miesiace wczesniej, przygotuj ich. Musisz byc jedank spokojna,
      zdecydowana, stanowcza, wiec wszystko sobie wczesniej obmysl. Nie
      wyprowadzaj sie od razu do tego faceta, lepiej miej czas pobyc ze
      soba sam na sam, bo jesli Wam nie wyjdzie, nie bedziesz pewna, czy
      umiesz zyc sama.

      Wiek 30 lat to ostateczny czas, zeby odciac pempowine z matka.
      Wytlumacz jej, ze jej zycie nie jest Twoim zyciem, ze czas sie
      rozdzielic. Zapowiedz, ze bedziesz ja odwiedzac, np. na poczatek 2,3
      razy w tygodniu. Potem zobaczysz na ile potrzebuje Twojej opieki.

      Twoj ruch wplynie na nia pozytywnie, bo bedzie musiala wyjsc do
      ludzi, ale nie oczekuj, ze stanie sie to szybko. Badz gotowa na
      wiele zalu i pretensji.

      Co do brata... jego zycie, jego bryloczek. Zrzuc go sobie calkiem z
      serca. To mu tylko pomoze dorosnac. Mozesz mu zapowiedziec jednak,
      ze oczekujesz, ze bedzie mame wspieral finansowo w tym samym stopniu
      co Ty. Daj mu jednak pewien czas, ustal go od razu, tak, zeby mial
      rzeczywiscie mozliwosc poszukac pracy/lepszej pracy.

      No, przemysl to sobie. Jak zaczniesz planowac firanki do swojego
      nowego pokoju, albo lampke nocna, czy tez jakie bedziesz sobie
      urzadzac tam milutkie spotkania chocby z zaufana kolezanka, od razu
      nabierzesz radosci zycia. Powodzenia!!!

      Twoje zycie nalezy tylko do Ciebie.
      • dotyk_wiatru Krótko i na temat.. 26.06.08, 16:40
        Myślę, że tak byłoby najlepiej...dla wszystkich...
        To będzie wymagało wiele siły od Hazzard, ale uważam, że
        warto...chociażby dla siebie i swojej przyszłości...

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka