Boję się jechać sama

[gold_paula]

Problem tkwi w tym, że ja boje się jechać sama gdzieś dalej np. poza swoje
miasto. Gdy czeka mnie taki wyjazd to strasznie to przezżywam, nie moge spać,
cały czas o tym myślę i chcę żeby jak najszybciej było to za mną. Boję się, że
nie trafie na właściwe miejsce, że się spóźnię, że się autobus zepsuje, że
będę dalej od domu. A jeszcze jak sobie pomyśle, że ma to być w ziemie kiedy
rano jest ciemno, zimno, wszędzie pełno śniegu to już w ogóle koszmar. Co ja
mam robić? Przecież to chyba nienormalne. czy to jest jakaś fobia? Jak z tym
walczyć?

[shangri.la]

pl.youtube.com/watch?v=6yfeMkrJPdU&feature=related

[gold_paula]

Haha dobre, dobre ;)

[green_land]

Bo może za dużo o tym myślisz?
Wyszukiwanie na siłę zagrożeń, myślenie, "co by było, gdyby" może
przynieść totalnie odmienne efekty, od zamierzonych.

Pomyśl, tyle razy wyjeżdżałaś, tyle razy byłaś sama i nieźle sobie
radziłaś, więc dlaczego tym razem miało by być inaczej?

[veroy]

jezdzic czesciej. to wynika z niepoznania - boimy sie tego, co
nieznane i niedoswiadczane. popodrozujesz, oklepiesz sie z
tym ,bedziesz wiedziala co i jak i zasmiejesz sie z dawnego leku.

[m-i-l-v-a]

> Jak z tym walczyć?

Tak jak się walczy z innymi fobiami... można na przykład stopniowo poddawać się
coraz silniejszym bodźcom lękowym i próbować je przezwyciężać. Jeżeli to za
trudne można zacząć od myślenia o przedmiocie lęku, a potem dopiero stanąć z nim
" oko w oko". Niektórzy zalecają też hipnozę....
Mnie w zwalczaniu mojej fobii pomogło prowokowanie sytuacji wywołujących strach
i radzenie sobie z nimi...

[only_isabelle]

ten sposób nie eliminuje źródła lęku, uczymy się się z nim żyć,albo walczyć,
no cóż nerwica lękowa, może początek, chociaż problem ze snem, myślenie,
natrętne myśli to już poważna rzecz,
psycholog, psychiatra, psychoterapia

[aiczka]

Na poczatek zamiast sie zamartiwac mozna sprobowac po prostu dokladnie
przygotowywac sie do podrozy. Sprawdzac i drukowac sobie wszystko co moze byc
potrzebne - adresy, mapki, telefony, rozklady jazdy. Wtedy czlowiek czuje sie
bezpieczniej, jak ucieknie jeden autobus, to wiadomo, kiedy nastepny itd.

[www00]

Jak z tym walczyć? radziłabym nie walczyc, ale zrozumieć. do tego - kontakt z
psychologiem, lepiej - z psychoterapueta.
problem zawsze jest gdzies indziej, gdzies glebiej, ale znajduje sobie ujscie
poprzez "codzienne", zwykłe sprawy. są oczywiscie sposoby leczenia fobii, ktore
koncentruja sie na zachowaniach - sa skuteczne do czasu, az problem nie znajdzie
sobie ujscie w innej dziedzinie zycia. dowodem na to poczucie, ze to
irracjonalny strach jest, ze to bezsensowne, ze nie wim, dlaczego i skad.
Dla siebie samej, przed nastepna podróżą, pomyśl, -co musialoby zaistniec, zebys
czula sie bezpieczniej, zebyś sie nie bała - albo zeby lek się zmniejszył. łap
pierwsze, nawet niezwazane z tym mysli, obserwuj, gdzie pamieć wedruje, o czym
myslisz. staraj sie łapać swoje mysli i zadawać im (sobie samej) pytania.
polecam zrobic to w ten sposob, zebys sobie usuadla sama w ciszy, wziela 3
glebokie oddechy z brzucha i zadala w myslach pytanie: czego potrzebuję, zebym
czuła sie bezpiecznie i zebym sie nie lekala podróży? i zobzacz, co sie pojawi.
mysl, obraz, wspomnienie. Np. - pierwsza mysl - musialoby byc jasno. no to
pytasz - a czego potrzebuję, zeby czus sie bezpieczniej w ciemnosci? odp-zeby
ktos byl ze mna. Kto konkretnie? - .... - cokolwiek sie pojawi. oczywiscie, tem
ktos nie moze realnie z toba jechac, ale mozesz np. "umowic sie " ze swoim
niezyjacym dziadkiem, ze zawsze jest wtedy z Toba i dba o to, zeby sie nic nie
wydarzylo. wyobraz go sobie, ze idziecie razem, ze mozesz szeptac "jestes,
dziadku..." czy cokolwiek. to taki pzryklad od czapy - nie wiem, dokad
zaprowadza Cie Twoje mysli.
albo druga droga - ukonkretnic strach, przyjrezc sie temu lękowi. czyli pytac,
czego sie boje. przykład - boje sie, ze ... autobus sie zepsuje. czego sie boje
w tym, że autobus sie zepsuje? i nie wymyslaj, tylko bierz pierwsza mysl, nawet
jesli nie pasuje. zobacz, do czego dotrzesz. nie spiesz sie. i pytaj - co moge
zrobic, kiedy autobus sie zepsuje?
to tak doraźnie. a na długofalowo - kontakt z pschyoterapeuta, ktory pomoze
skonkretyzowac strach i odniesc go do jego źródel - i tam przepracowac.

[gold_paula]

Ciekawe jest to co napisałaś, przeczytałam z zaciekawieniem i chyba rzeczywiście
muszę sobie siąść w ciszy i pomyśleć...
Czy Ty masz coś wspólnego z psychologią? :)

[www00]

ano mam:)
pozdrawiam:)

[gold_paula]

Pewnie jesteś psychologiem :)
Czy mam rację? :)

[www00]

wiesz co, nie jestem psychologiem:) jednak rzeczywiscie trochę w tym obszarze
działam, mając pewne podstawy i doswiadczenie. tyle o mnie:)
I nie koncentruj sie na mnie, tylko na tym, jak pomoc sobie:)) daj znac, czy cos
działa. mozesz na maila.