Przyjaźń

[matrek]

Dużo ostatnio dzieje sie w moim życiu wokół moich przyjaźni, a także
przyjaźni różnych znanych mi ludzi. Mam więc sporo refleksji na ich temat i
na swój własny użytek, chyba znalazłem jakąś formułę przyjaźni.

Przyjażń to coś bardzo idealnego, stad nie łatwo ją znaleźć. Ona po prostu
jest, albo jej nie ma. Często bierzemy za przyjażń coś, co tak naprawdę nie
ma z nią nic wspólnego. Coś co uważamy za przyjaźń, często jest tylko
koleżeństwem, dobrą znajomością i niczym więcej. W przyjaźni z definicji nie
ma bowiem miejsca na uczucia takie jak zazdrość, zawiść, zaborczość -
przyjaźń to chęć osiągnięcia szczęścia przez kogoś, dla kogo jestesmy
przyjacielem. Nie przez nas samych, lecz przez tego kogoś właśnie. Dla
przyjaciół, wzajemna przyjaźń jest wartością samą w sobie. Jeśli jestem komuś
przyjacielem, nie chcę zawłaszczyć go dla siebie, nie tylko pozwalam mu być
szczęśliwym z kimś innym, lecz nawet staram się pomóc mu w osiągnięciu tego
szczęścia. Znam jakieś tam przypadki z życia przyjaciół - trawestując pewien
tytuł - przypadki zazdrości o znalezienie dobrej pracy, zazdrości o
pozyskanie dobrej koleżanki, zazdrości o znalezienie faceta, a nawet
wynikające z tej zazdrości szkodzenie przyjacielowi. Czy to przyjaźń ? Mam
spore wątpliwości, dlatego uważam mówienie o przyjaźni w większości wypadków
za tezy na wyrost. Przyjaźń jest czymś tak rzadkim, jak wygrana w totolotka,
i dlatego jest czymś tak bardzo cennym.