brak motywacji i chęci prawie do wszystkiego

[bez_energii]

Witam,
mam 29 lat. Mieszkam z rodzicami, jestem mało samodzielny. Od kilku miesięcy
pracuję. Kiedyś miałem urojenia i depresję. Cały czas biorę leki. Nic mi się
nie chce, no może oprócz seksu (którego i tak nie mam). Byłem w 4 letnim
związku, ale rozpadł się z powodu moich wad - braku samodzielności,
niezaradności, "nieprzeciętej pępowiny", itp. Chodzę do psychologa, psychiatry
i ostatnio do seksuologa. Nie wiem już co mam robić. Wszystko kończy się u
mnie na gadaniu, a nie na czynach. Jestem załamany i straciłem praktycznie
jakąkolwiek nadzieję na zmianę własnej osoby. Przede wszystkim chciałbym
odzyskać energię i mieć motywację do życia - taką jaką mają normalni ludzie.
Wiem, że powinienem się wyprowadzić z domu, ale nic z tym nie robię - nie chce
mi się :(
Pomóżcie, proszę...

Re; @:)

[shangri.la]

[xcvfpedsczjx]

pociesze Cie, kiedys Twoi rodzice umrą, prawdopodobnie wczesniej niz Ty

[bez_energii]

Przecież wiem do doskonale, wiem że powinienem się usamodzielnić.
Tylko u mnie kończy się na gadaniu, analizowaniu. Twoja odpowiedź
nie jest zbyt miła, nic nie zmienia w moim postępowaniu (bo
wielokrotnie o tym myślałem i na nic to nie wpłynęło).
Ja chciałbym zmienić się teraz, a nie za jakiś czas. Męczący jest
ciągły brak energii...

[clarissa3]

a na silownie chodzisz? Witaminy przyjmujesz? Co jesz?
Zadbaj o cialo!

[bez_energii]

Chodzę na siłownię regularnie od 15 lat. Obecnie straciłem
calkowicie motywację do treningu (zmuszam się od momentu jak
wystąpiła u mnie choroba, czyli od 8 lat; teraz z tym zmuszaniem
jest najgorzej). Mam nadwagę po lekach - przytyłem ponad 30 kg w
kilka miesięcy (8 lat temu). Witamin nie przyjmuję, ani żadnych
odżywek. Jem dużo mięsa, bo bardzo lubię. Nie przepadam za warzywami
i owocami :(. Bardzo chciałbym się odchudzić, ale nie udaje mi się. :
( Znowu chyba za mała motywacja (bo nie widać efektów), albo siła
woli. 2 lata temu schudłem ponad 10 kg (rok czasu utrzymałem niższą
wagę). Jadłem tylko jeden posiłek dziennie u rodziców. Motywacja
była okropna. Jeździłem do mojej dziewczyny i nie chciałem u niej
jeść jedzenia, bo dokładałem się finansowo (na żywność) - chyba
jakoś chciałem pokazać, że nie korzystam z tego co daje. Pokrętna ta
motywacja, sam do końca jej nie rozumiem, byłem w szoku, że tyle
schudłem (że wytrzymywałem okropny głód wieczorem i w nocy).

[clarissa3]

no to juz odpowiedziales - podales nam przyczyne braku energii! Zle
sie odzywiasz i wszystko nawala, wiec. Zajmij sie tym!
75% tego co jemy w ciagu dnia powinny byc wazywa i owoce! Miesa maly
plasterek, jak dlon, nie wiecej! Najlepiej kurczak, indyk lub ryby.
Nie tykaj wieprzowiny. Poczytaj o zywieniu! Powodzenia;)

[bez_energii]

clarissa3 napisała:

> no to juz odpowiedziales - podales nam przyczyne braku energii!
Zle
> sie odzywiasz i wszystko nawala, wiec. Zajmij sie tym!
> 75% tego co jemy w ciagu dnia powinny byc wazywa i owoce! Miesa
maly
> plasterek, jak dlon, nie wiecej! Najlepiej kurczak, indyk lub
ryby.
> Nie tykaj wieprzowiny. Poczytaj o zywieniu! Powodzenia;)

Jakoś do końca mnie to nie przekonuje, bo ludzie jedzą dużo mięsa i
normalnie funkcjonują. Ale z drugiej strony myślę sobie, że warto by
było spróbować jeść więcej warzyw i owoców - tylko ja ich nie lubię :
( Gadanie, gadanie, a nie czyny...

[clarissa3]

ludzie jedza i - zobacz sobie, moze w przychodniach i szpitalach -
co sie pozniej z ich cialem dzieje! Wyobraz sobie, do tego, warunki
w jakich to mieso jest przygotowane do sprzedazy, ile od uboju
zajelo zanim trafilo na twoj stol, kto sie nim zajmowal i czym zanim
je ubito je zywiono - to ochota ci przejdzie:)
Odzywianie - jak samo slowo wskazuje - sluzy do odzywiania organizmu
a nie przyjemnosci. Od ciebie zalezy jak je odzywisz!

[bez_energii]

> Odzywianie - jak samo slowo wskazuje - sluzy do odzywiania
organizmu
> a nie przyjemnosci. Od ciebie zalezy jak je odzywisz!

Zawsze jedzenie smacznych potraw (w tym opartych na mięsie), było
dla mnie ogromną przyjemnością.

[clarissa3]

ustaw odpowiednio priorytety - najpierw wartosci odzywcze a potem
sie smakiem zajmuj! Zdrowe tez jest smaczne! - to tylko co innego w
garnku i moze byc bardzo pyszne;))
Kwestia zmiany nawykow.

[xcvfpedsczjx]

no.. duzo czasu nie trzeba zeby sie przyzwyczaic i polubic nowe smaki

[malakas]

> Nie tykaj wieprzowiny.

Zwłaszcza irlandzkiej:-)
Warzywa i owoce, błe...zęby rosną jak w Transylwanii

[malakas]

Zawsze mozna sie napić:-) Daje kopa. No chyba, że nawet do sklepu Ci
sie nie chce wyjść...
Komputer mama włączyła?

[bez_energii]

Daruj sobie takie złośliwe komentarze. Proszę o pomoc, a nie o
szydercze uwagi!!!

[malakas]

Ok, odbijam, chciałem Cię tylko odrobinę rozerwać.
Zatem sam sie napiję i będe sobie podczytywał mądre rady
mądrzejszych. Po nich jutro będziesz zdrów jak ryba.

[bez_energii]

Jeśli Twoim zamiarem było rozerwanie mnie, to źle to odczytałem.
Kompa sam włączam, bo akurat do tego potrzebna jest prawie zerowa
energia ;-)

[xcvfpedsczjx]

prosisz o pomoc czy o mile slowa? a moze o pomoc ale w uzalaniu sie nad soba?

Pierwszy krok

[psychoguru]

bez_energii napisał:

> Witam,
> mam 29 lat. Mieszkam z rodzicami, jestem
mało samodzielny. Od kilku miesięcy
> pracuję.

To juz jednak jest cos. Jesli ktos chodzi do
lekarzy, robi terapie, bierze leki i nic nie
pomaga to moga byc po prostu podstawowe
problemy w regulacji i nastrojeniu mozgu,
nic sie nie da zrobic na obecnym etapie
wiedzy medycznej.

Wtedy nie ma innego wyjscia niz to ze sam
mozg na poziomie swiadomym bedzie w stanie
podjac decyzje zmian samodzielnie. Jest tez
tak ze nastrojenie mozgu ulega zmianie w
czasie, na przyklad w miare uplywu wieku
zmniejsza sie wydzielanie hormonow (np.
zwiazanych z popedem seksualnym) i w koncu
zmiany staja sie mozliwe.

Podobne sprawy zwiazane sa z alkholizmem czy
zachowaniami asocjalnymi (np.przestepczosc),
w miare uplywu wieku jakas czesc ludzi sama
z tego wychodzi i stabilizuje sie choc
wczesniej nic nie skutkowalo.


Jesli podjales prace to jest juz pierwszy
dobry krok. Wiesz jaki powinien byc
nastepny: usamodzielnienie sie i
wyprowadzenie od rodzicow. To moze byc
trudne ale jesli przynajmniej zaczniesz
myslec jak to zrobic to wyjscie moze sie
znalezc przynajmniej byc moze system
planowania aktywnosci zyciowej w mozgu
zostanie pobudzony.

[bez_energii]

> To juz jednak jest cos. Jesli ktos chodzi do
> lekarzy, robi terapie, bierze leki i nic nie
> pomaga to moga byc po prostu podstawowe
> problemy w regulacji i nastrojeniu mozgu,
> nic sie nie da zrobic na obecnym etapie
> wiedzy medycznej.

To akurat jest dobijające :(

> Wtedy nie ma innego wyjscia niz to ze sam
> mozg na poziomie swiadomym bedzie w stanie
> podjac decyzje zmian samodzielnie. Jest tez
> tak ze nastrojenie mozgu ulega zmianie w
> czasie, na przyklad w miare uplywu wieku
> zmniejsza sie wydzielanie hormonow (np.
> zwiazanych z popedem seksualnym) i w koncu
> zmiany staja sie mozliwe.

Co ma do tego wszystkiego akurat popęd seksualny? Myślałem, że to
głównie on daje nam kopa do działania. Chęć posiadania potomstwa
chyba powinna motywować do dalszego rozwoju osobistego,
usamodzielniania się, zarabiania kasy, itd.

> Jesli podjales prace to jest juz pierwszy
> dobry krok. Wiesz jaki powinien byc
> nastepny: usamodzielnienie sie i
> wyprowadzenie od rodzicow. To moze byc
> trudne ale jesli przynajmniej zaczniesz
> myslec jak to zrobic to wyjscie moze sie
> znalezc przynajmniej byc moze system
> planowania aktywnosci zyciowej w mozgu
> zostanie pobudzony.

Mam nadzieję, że w końcu wykonam ten krok i wyprowadzę się (za
kilka, kilkanaście miesięcy będę miał dokąd). Tylko jakoś nie cieszę
się, że mam taką możliwość. Normalni ludzie nie mogą się doczekać
tej chwili. U mnie jak zwykle pod górkę :(

[sankanda]

bez-energii, zostales cudownie uzdrowiony :)))

[bez_energii]

sankanda napisała:

> bez-energii, zostales cudownie uzdrowiony :)))

Tylko jakoś nie widzę efektów...

[sankanda]

ale za to jaka radosc sprawiasz rodzicom tym, ze doceniasz stworzone
przez nich gniazdo domowe ;):))

[bez_energii]

sankanda napisała:

> ale za to jaka radosc sprawiasz rodzicom tym, ze doceniasz
stworzone
> przez nich gniazdo domowe ;):))

Pewnie tak, ale jak uwolnić się od myślenia, że np. mamie będzie
przykro jak się wyprowadzę?

[sankanda]

bedzie jej ciebie brakowalo, ale bedzie z tym szczesliwa :)

[bez_energii]

sankanda napisała:

> bedzie jej ciebie brakowalo, ale bedzie z tym szczesliwa :)

Bo wyprowadzi się pasożyt?

[sankanda]

ha ha ha:)))
bedzie szczesliwa, bo kazda kochajaca matka cieszy sie jak jej
dziecko robi postepy :)

[anaisanais]

widzisz ciezko ci cos radzic bo ty doskonale wiesz co masz robic -
usamodzielnic sie, zrobic pierwszy krok
ale ty nie chcesz dzialac kiedy wlasnie to dzialanie ci jest
potrzebne, wiec jakiej innej rady oczekujesz?

energia sie zacznie jak zaczniesz cos robic

[bez_energii]

anaisanais napisała:

> ale ty nie chcesz dzialac kiedy wlasnie to dzialanie ci jest
> potrzebne

To sedno sprawy. Jak wykonać ten pierwszy krok? Jak się odważyć? Jak
przerwać ten marazm? Czemu uważasz, że nie chcę działać?

>wiec jakiej innej rady oczekujesz?

Jak się przełamać? Jak odzyskać utraconą energię?

> energia sie zacznie jak zaczniesz cos robic

Pewnie tak będzie. Od czego zacząć na obecnym etapie, jeśli ciągle
nic mi się nie chce? Do tego mam słomiany zapał :(

[clarissa3]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=88432147&a=88454404

[anaisanais]

tak uwazam bo jakby ci sie chcialo to bys zadzialal

moze zacznij od rzeczy ktore lubilbys, ktore cie jakos pasjonuja,
zacznij je realizowac?
powrot do zrodel jest druga rzecza ktora moglbys zrobic

co do utraconej energii, to nie uwazam ze utraciles ja, ona jest ale
sie nie wyzwala bo jej nie pozwalasz. energia sie wyzwala w ruchu w
dzialaniu

[bez_energii]

anaisanais napisała:

> tak uwazam bo jakby ci sie chcialo to bys zadzialal

U mnie jest jakaś blokada, marazm. Trudno się z tego wyrwać.

> moze zacznij od rzeczy ktore lubilbys, ktore cie jakos pasjonuja,
> zacznij je realizowac?

Uwielbiam seks, ale z kim? Jestem nieśmiały, mam problemy - która by
mnie chciała (a nie szukam kogoś, kto by mi się nie podobał).

> powrot do zrodel jest druga rzecza ktora moglbys zrobic

To były raczej dziecinne rzeczy, typu gra na kompie. Uwielbiam
jeździć na nartach, ale w tym przypadku trzeba zoorganizować wyjazd,
kupić narty, strój... :(

> co do utraconej energii, to nie uwazam ze utraciles ja, ona jest
ale sie nie wyzwala bo jej nie pozwalasz. energia sie wyzwala w
ruchu w dzialaniu

Może nie utraciłem. Ostatnio miałem dużo energii jak moja była
zaproponowała mi jednorazowy seks. Ale mi się dobrze trenowało przed
tym na siłowni - to co robię czasem w 2 h, zrobiłem w 50 min. :-)
Teraz znowu marazm.

Nie damy rady

[iwona334]

bez_energii napisał:
> Pomóżcie, proszę...

Nie damy rady
brakuje nam sily, energii
i motywacji.

[bez_energii]

iwona334 napisała:

> bez_energii napisał:
> > Pomóżcie, proszę...
>
> Nie damy rady
> brakuje nam sily, energii
> i motywacji.

Tak, Wam normalnym ludziom zwłaszcza. :-)

[xcvfpedsczjx]

tez nie mam energi ani motywacji do zmian.

A taka dziewczyna - czy oklamywanie kogos ze sie cos do niego czuje - tylko po
to zeby miec perspektywe seksu - jest fair?

[sun-80]

> A taka dziewczyna - czy oklamywanie kogos ze sie cos do niego
czuje - tylko po
> to zeby miec perspektywe seksu - jest fair?

Odnosisz ten przypadek jakoś do mnie? Niezbyt rozumiem.

[xcvfpedsczjx]

raczej nie, pierwszy raz ten nick tutaj widze w tym temacie ;)

[marys23.net]

Hej
Powiem ci czytam i czytam Forum przez ciebie zaczętę i az mnie krew
zalewa.Piszesz by szukać pocieszenia,dzielisz się z
problemami,szukasz wspatrcia i rady.A co nie którzy piszą takie
GŁÓPOTY aż przykro się robi.Ludzie nie macie co ze sobą robić to
rozwiązujcie sudoku w domu a nie dobijajcie osoby która ropaczliwie
szuka pomocy,traktując jego problem jak nic kompletnie ważnego.
Sorry na tym forum może szukać pomocy twój brat,przyjaciółka ktoś
bliski i napewno nie chiałabym by inni tak podeszli do prawy.
Kolego głowa do góry,rozumiem że ci ciężko.Są lepsze gorsze chwile w
życiu,dobrze że masz pomoc specjaliśtów przy boku-oni wiedzą co
robią.Najważniejsze że się z tym nie kryjesz i mówisz o tym :)
Jestem z tobą!

[xcvfpedsczjx]

to nie jest forum z gwarancja pomocy!
zreszta co nam ludziom po takich idiotach co korzystaja tylko z jednego zrodla
informacji

[bez_energii]

Dzięki marys23.net za wsparcie :-)

Samo sie nie zrobi ale jest niezle

[psychoguru]

bez_energii napisał:

> > nic sie nie da zrobic na obecnym etapie
> > wiedzy medycznej.
> To akurat jest dobijające :(

Oczywiscie bo ty bys chcial bez wysilku zeby piguly i lekarze ci
mozg podregulowali. Niestety przynajmniej na teraz nie da sie ale z
poziomu swiadomego mozesz wplywac na dzialanie mozgu jesli
podejmiesz wysilek.

> Co ma do tego wszystkiego akurat popęd seksualny? Myślałem, że to
> głównie on daje nam kopa do działania. Chęć posiadania potomstwa
> chyba powinna motywować do dalszego rozwoju osobistego,
> usamodzielniania się, zarabiania kasy, itd.

Tak zwykle jest. Ale tu chodzilo o to ze mozg osoby z problemami
jest rozstrojony a nastrojenie zalezy tez od rownowagi hormonalnej.
Z uplywem wieku poziom hormonow sie zmienia, np regulujacych poped
seksualny wiec nastrojenie mozgu tez moze sie zmienic.

> Mam nadzieję, że w końcu wykonam ten krok i wyprowadzę się (za
> kilka, kilkanaście miesięcy będę miał dokąd). Tylko jakoś nie
cieszę
> się, że mam taką możliwość. Normalni ludzie nie mogą się doczekać
> tej chwili. U mnie jak zwykle pod górkę :(

Tak, ale mimo wszystko objawy sa bardzo pozytywne. Czesto bywa tak
ze ludzie maja powiklania w mlodosci i w okolicach 30 sie jakos
stabilizuja i zaczynaja zyc bardziej rozsadnie. Wyglada na to ze to
moze byc tez i twoj przypadek.

[brak-chmur]

psychoguru napisała: > Tak, ale mimo wszystko objawy sa bardzo pozytywne. Czesto
bywa tak
> ze ludzie maja powiklania w mlodosci i w okolicach 30 sie jakos
> stabilizuja i zaczynaja zyc bardziej rozsadnie. Wyglada na to ze to
> moze byc tez i twoj przypadek.


Po 40-tce zaczynają obserwować objawy starzenia się, po 50-tce na prawdę się
starzeją , a po 60-tce dziecinnieją.
Psychogie jest po 60-tce...:(

[bez_energii]

psychoguru napisała:

>Tak, ale mimo wszystko objawy sa bardzo pozytywne. Czesto bywa tak
>ze ludzie maja powiklania w mlodosci i w okolicach 30 sie jakos
>stabilizuja i zaczynaja zyc bardziej rozsadnie. Wyglada na to ze to
>moze byc tez i twoj przypadek.

Nawet nie wiesz jak BARDZO bym chciał, żeby było tak jak napisałeś.

[psychoguru]

bez_energii napisał:

> psychoguru napisała:
>
> >Tak, ale mimo wszystko objawy sa bardzo pozytywne. Czesto bywa
tak
> >ze ludzie maja powiklania w mlodosci i w okolicach 30 sie jakos
> >stabilizuja i zaczynaja zyc bardziej rozsadnie. Wyglada na to ze
to
> >moze byc tez i twoj przypadek.
> Nawet nie wiesz jak BARDZO bym chciał, żeby było tak jak
napisałeś.

Wbrew temu co pisze chmurzasta wyzej na pewno widac pozytywne
objawy i mozna je wiazac z wiekiem. Ostatecznym testem bedzie czy
zdolasz sie calkowicie usamodzielnic.

jestes uzalezniony od seksu n/t

[morderator]

[bez_energii]

Po czym to wnioskujesz? Znasz mnie na tyle?

[bez_energii]

Mam jeszcze następujący problem. Rozstałem się z moją byłą. Na wstępie powiem,
że był to toksyczny związek. Ona nie akceptowała we mnie wielu cech i zachowań,
ale jakoś tkwiliśmy w tym związku, bo ja łagodziłem spory (do tego nie jestem
asertywny, a raczej uległy :( ). Mi w niej też nie odpowiadało parę rzeczy
(największy problem mam chyba z akceptacją jej dziecka z poprzedniego związku).
Jakiś czas temu rozstaliśmy się - ona spotyka się z pewnym facetem (ale mówi, że
go nie kocha - jest z nim, bo dała mu nadzieję i nie chce go zawieść). Wiem, że
nie zbliżyli się fizycznie. Mam straszny dylemat. Gdybym się zmienił, wiem że
ona chciałaby do mnie wrócić. W tej chwili mam drogę zamkniętą, bo cały czas
jestem taki sam. Wiem, że gdyby chciała mnie, to bym wrócił do niej. Z drugiej
strony wiem, że to toksyczny związek - pasujemy chyba tylko pod względem seksu.
Nie wiem co mam dalej robić, bo nie umiem się od niej oderwać myślami. Cały czas
dzwonię i rozmawiam na gg. Nie potrafię przestać, chyba nawet nie chcę. Jestem
na tyle nieśmiały i czuję się mało wartościowy, że nie potrafię sobie kogoś
znaleźć na jej miejsce (może wtedy problem by się rozwiązał). Męczę się w tym
wszystkim (do tego dochodzą problemy z brakiem chęci - jak napisałem wcześniej).
Nie wiem co mam wybrać, czy być z nią jeśli będzie taka możliwość (pewnie jak
zamieszkam najpierw sam), czy odpuścić sobie - tego obecnie nie potrafię :(
Myślę że ją kocham (napisałem "myślę" a nie "wiem", bo sami widzicie jakie mam
dylematy). Nikt nie mówił, że życie będzie łatwe, ale ja na prawdę mam już dość.
Nie da się tak żyć.

podbijam post, nie wiem czy moje powyższe pytanie

[bez_energii]

zostało zauważone...