jak pomóc rodzicom - zdrada

[dorota.m1976]

Nie wiem jak pomoc rodzicom . bardzo ich kocham a jednak . 20 lat
temu mój ojciec zdradził .Znalam tamtą , pamiętam jak przyjeżdzała
do nas kiedy nie było mamy,pracowały razem w tym samym pokoju. Mama
niczego nie podejrzewała a ja mialam zaledwie 10 lat i nie
rozumialam tej sytuacji.
Mama dowiedziała się dość szybko ploty ploteczki , ta sama firma .
Wiedziała ale nic nie mowiła. Rok temu odeszla na emeryturę więcej
czasu dla siebie i dla mysli i zaczeła drązyc temat. Zagroziła
wyprowadzeniem sie od ojca . Przyznał się beczą oboje. On mówi ze
bał sie przyznac ze go zostawi i chcial zakopac ta tajemnice jak
najgłębiej , ona ząs szukala prawdy i chciala to usłyszeć od niego.
Sa w kiepskim stanie, oboje mowia ze nie chcą zyc, ze zycie w
klamstwie tyle lat to udręka. jak im pomóc ?

[parawan77]

jesli tez tak uwazacie to pomozcie zdradzonym !!!

zdradzi-cie.pl

[mruff]

nie pomagaj im
to ich problem na płaszczyźnie mąż-żona
i dziecko nie ma tu nic do gadania

SAMI muszą sobie poradzić z tym problemem

[dorota.m1976]

ale ja o tym wiem, a oni mowia ze nie chca zyc. Moja mama mówi ze
nachodza ja myli jak odejść z tego świata . czekac ? patzreć ? a
potem miec yrzuty ze nic nie zrobilam ?

[moreno68]

Wysłac, pomóc załatwic pierwszą wizytę na terapię małżeńską.Więcej
nic sama nie zrobisz, nawet psycholog nie leczy własnych np.znajomych

[teklana]

Uważam,że nie powinnaś pomagać.Dziwię się,że Twoi rodzice sami Ci
tego nie powiedzą,byś się zdystansowała do tego,bo sprawa Ciebie nie
dotyczy.Może nie zdaja sobie sprawy jak Cie to dręczy.Uważam ,że
poradzą sobie z tym sami.Taki obrót sprawy dowodzi temu,że nia ma co
podmiatać problemów pod dywan.Nie doradzaj,nie odradzaj,nie
komentuj,wogóle spróbuj się z tego wycofać.Może powiedz im jak
bardzo Cię ta sytuacja męczy.

Idealisci?

[moon_witch]

Sam fakt att te negatywne uczucia wychodza na zewnatrz jest juz
terapia. Ojciec bardzo zle postapil ale kolezanka nie byla w tym
wypadku lepsza. Sytuacja ciezka dla matki. Czasami moze byc trudno
mieszkac razem pod wspolnym dachem. Przerwa na jakis czas moze
pomoc, albo namowic ich na wspolny wyjazd, gdzie podejma decyzje
dla nich najlepsze.

20 lat...

[ewiku]

dziewczyno, teraz po 20 latach rodzice nagle się "obudzili" i wyjaśniają sobie
przedawnione sprawy? A co robili do tej pory, udawali szczęśliwe małżeństwo?

Tu nie chodzi o tą starą zdradę tylko o wiek obojga i podświadomy lęk przed
ewentualnym opuszczeniem. A w takiej sytuacji możesz zrobić jedno, doradzić (ale
tylko w jednej rozmowie), żeby sobie to ostatecznie wybaczyli oboje nawzajem (bo
nie szuka się romansów na boku jeżeli małżeństwo jest zgodne, więc już te 20 lat
temu nie wszystko między nimi było ok), powiedzieć, że kochasz ich oboje i
zaakceptujesz cokolwiek postanowią ale nie chcesz mieć z tą sprawą nic wspólnego
bo od tego są oni sami albo fachowcy - doradcy.

A tak na marginesie, jeżeli Twoi rodzice mówią o śmierci to nie o zdradę tu
chodzi a raczej o jakieś stany depresyjne a w takim wypadku to już naprawdę
tylko konkretna terapia pomaga.
Ale do tego się namawia bo albo człowiek chce, żeby mu było lepiej albo użalanie
nad sobą stanowi treść jego życia. Więc tym bardziej trzymaj się od tego z daleka.


----------------------------------------------
Sztuką jest minąć koniec i iść dalej...

[dekadencja1]

Nie pomagać im, a to dlatego że nie jesteś w stanie im pomóc.
Możesz - jak Ci już tutaj radzono- podjąć próby nakłonienia rodziców
do wizyty u specjalisty i to tyle.
Czytając Twój post zasatanawiam się jednak nad czymś zupełnie innym.
Jak Ty radzisz sobie z takim rodzinnym dziedzictwem?

[truskawkowa_margerita]

współczuję. i rozumiem, niestety. sama jestem córką rodziców
przechodzących właśnie etap "on mnie zdradził/zdradza" itd. nie
wiadomo, jak to się skończy.
Mój wniosek - nie warto się angażować.
Rodzice to dorosli ludzie, mają prawo do własnego życia, w
szczególności do własnych dramatów.
Ja powiedziałam raz - kocham was, jesteście moim rodzicami, zróbice
tak, żebyście byli szczęśliwi. razem czy osobno, jesli każde będzie
zadowolone z własnego życia, wszyscy będą wygrani...
Nie chcę słuchać szczegółów, wiedzieć, co było, czego nie było. To
mnie nie dotyczy. Nie ma znaczenia, kto jest winien BARDZIEJ. Czy
jeśli jedna ze stron udowodni, że za rozpad związku BARDZIEJ
odpowiada ta druga osoba, to czy ten związek przez to rozpadnie się
MNIEJ?

Małżeństwo jako instytucja nie po to jest stworzone, żeby było
szczęśliwe, ale żeby było trwałe. Jeśli ktoś w wieku 50-60 lat nie
zrozumiał tego jeszcze...

Pozdrawiam serdecznie.
Edi

powiedz im zeby sie stukneli

[iwona334]

(kazde z osobna) w glowke - i to wielokrotnie
skoro rozdrapuja problemik sprzed 20-tu lat
dzis bez znaczenia.

[kol.3]

Wydaje mi się, że między rodzicami może w ogóle być nieciekawie z
wielu innych powodów, a zdrada sprzed 20 lat, przypomniana sobie
właśnie teraz, jest dodatkowym elementem rozgrywki. Gdyby miedzy
nimi było wszystko dobrze, to po kiego grzyba matka rozdrapywałaby
dawne rany?