Pytanie do fnolla

[Gość: fanka]

Dlaczego wybrałeś psychologię?
(być może pisałeś już na ten temat, ale ja nie dotarłam do tego, niestety)
Za odpowiedź z góry dziękuję.

[Gość: fnoll]

psychologia to nauka o zachowaniu czlowieka

to pokrywa sie z moimi zainteresowaniami :)


pzdr

fnoll

[Gość: roseanne]

czy moglbys sprawdzic moja strone, ta z watku prosba?
slicznie prosze, jako specjaliste (poniekad)

[Gość: fanka]

dzięki za odpowiedź - szkoda, ze tak skrótowo
ciekawa jeszcze jestem, czy Twoje zainteresowanie "zachowaniami człowieka"
wynikło z jakiś Twoich osobistych problemów (często tak bywa)- ale podejrzewam,
ze nie będziesz chciał na ten temat pisać
mam więc jeszcze jedno "pytanie dodatkowe" - czy studia spełniły Twoje
oczekiwania, dały dużo nowej, interesującej Cię wiedzy, czy trochę
rozczarowały?
Albo czy duża jest różnica między "psychologią akademicką" a "pop-psychologią"?
(wybacz, że Cię męczę
robię to z tego powodu, że podobają mi się -i z pewnością nie tylko mnie- Twoje
wypowiedzi - są w większości bardzo celne, do tego dowcipne - sądząc po nich
psychologowie to naprawdę mądrzy ludzie :)
poza tym ja też interesuję się zachowaniami ludzi)
Pozdrawiam

[Gość: fnoll]

droga fanko :)

nie uwazam bym byl reprezentatywnym przykladem studenta psychologii V-go roku, i
watpie, zeby w ogole taki istnial, a juz na pewno nie jestem reprezentatywny dla
grona pracujacych w zawodzie psychologow

odpowiadajac na twoje pytania: studia mnie nie rozczarowaly, bo nie mialem wobec
nich specjalnie wygorowanych oczekiwan, a czy daly mi duzo nowej interesujacej
wiedzy? jasne, jak to studia - chociaz kazdy kurs to inna historia, jedne
wyklady wysiedzialem rysujac sobie w zeszycie, i tylko czasem cos przyciagnelo
moja uwage, a inne chlonalem jak gabka - roznie bylo, ale nigdy sie nie
nudzilem, ani nie zalowalem, ta, jeszcze semestr, cztery ostatnie kursy,
magisterka - i koniec! alez ten czas leci...

aha - moje zainteresowanie czlowiekiem, a szczegolnie mozliwosciami zmiany
naszego sposobu bycia w swiecie naturalnie wyniklo z mojego wlasnego dyskomfortu
spowodowanego tym jaki jestem i gdzie jestem - a przede wszytkim z wiary, ze nie
jestem skazany na to, by przezywac jutro tak samo jak wczoraj, ze moge czynnie
stwarzac warunki sprzyjajace wlasnemu rozwojowi, przystosowywaniu sie,
uzdrawianiu

moj kolega wymyslil kiedys trzystopniowy model rozwoju studenta psychologii:
najpierw uwaza, ze z ludzmi jest cos nie tak i on sie dowie jak im pomoc; potem
zauwaza z przerazeniem, ze z nim tez jest cos nie tak i koncentruje sie na
sobie; a nastepnie odkrywa, ze i on i "reszta ludzkosci" plyna na tej samej
lodce i wyksztalca w sobie cnote pokory i wspolczucia - pomagajac innym pomaga
sobie

odnosi sie to raczej do specjalizacji w psychologii klinicznej, i rozwoj
naturalnie nie nastepuje automatycznie wraz z uplywem lat - mozna sie zatrzymac

poza tym obrazuje to raczej pewien uniwersalny rozwoj duchowy ;)

jeszcze jedna odpowiedz: jak jest roznica miedzy psychologia akademicka a pop-
psychologia? no coz, trudno ja zmierzyc ;), chociaz jest jeden sposob -
mianowicie bibliografia, czy ilosc odwolan zawartych w samej ksiazce

osobiscie roznice widze w tym, ze inny jest proces powstawania
produktow "akademickich" i produktow "pop" - produkty akademickie musza przejsc
przez sito krytykow, polemik, przedostac sie na lamy naukowych magazynow, a
nastepnie dopiero w formie sprasowanej trafiaja do studentow

produkty "pop" musza znalezc sobie wydawce, ktory uwierzy, ze da sie je sprzedac
i na nich zarobic - to jest dla nich najwazniejsza bariera do przeskoczenia

podreczniki akademickie tez musza sobie znalezc wydawce, ale tu rynek odbiorcow
jest ograniczony do studentow, no i przeszly wczesniej przez najwazniejsze dla
nich sito - publikacje w czasopismach naukowych; - co wplywa na jakosc produktu

takze roznica polega przede wszytkim na tym, ze "pop" to prawie wylacznie
biznes, wolny rynek, produkt ksztaltowany przez gust klienta, i trudno
przewidziec co to bedzie - czy psychotronika, czy reedycja freuda, czy kolejna
ksiazka o inteligencji emocjonalnej, czy moze graham masterton (niczego tu nie
oceniam)

a produkty "akademickie" sa wazne skierowane przede wszystkim do srodowisk
uniwersyteckich, gdzie oprocz checi zarobku i indywidualnych potrzeb istotne sa
takze motywacje "naukowe" oraz prawa oddzielajace to, co naukowe, od tego co
nienaukowe

zarowno "pop" jak i "akademickie" maja swoje plusy i minusy - "pop" jest
bardziej zywy, swobodny - a "akademickie" bardziej rzetelne, sprawdzone


no i dzieki za uznanie :)

pzdr

fnoll

no to na mnie kolej :)

[Gość: Pola]

Fnoll,

A czy nie zauwazyles u siebie tendencji podchodzenia do
kazdego problemu bez emocji, tylko zawsze szukajac
rozwiazan rozumowych, uzywajac wiedzy, ktora zdobyles na
studiach.
O co mi chodzi. Mam przyjaciolke, ktora jest wlasnie na
piatym roku studiow i czesto denerwuje mnie fakt, ze do
pewnych spraw nie potrafi podejsc subiektywnie, nawet
jesli dotycza one jej najblizszego otoczenia. Mnie to
czasem denerwuje i wydaje mi sie takie jakies
odczlowieczone :))
Hmm...trudno to opisac, wiesz o co mi chodzi?
Pozdrawiam
Pola

do Poli

[Gość: fnoll]

> wiesz o co mi chodzi?

pewnie ze wiem - z niektorymi studentami pierwszych lat psychologii to w ogole
nie da sie rozmawiac, bo zaraz cie analizuja i nagle z rozmowy o pogodzie robi
sie rozmowa o twoim dziecinstwie :))))))))))))

wynika to z czegos, co sie zwie "wola mocy", a po ludzku - potrzeba
kontrolowania, wladania, czy nawet - manipulowania innymi; jak w krakowie
badano pod tym katem studentow, to pierwsze miejsce zajela medycyna, a drugie
wlasnie psychologia

no, jest to pewien sposob na radzenie sobie z zyciem i nie ocenialbym go
jednoznacznie negatywnie - aczkolwiek terapeuta z taka motywacja nie bylby
zbyt dobrym terapeuta, natomiast naukowiec - czemu nie?

jesli chodzi o te pozbawione emocji stosowanie sie do wiedzy ze studiow to
coz, dla mnie ta wiedza jest rodzajem szkicowego rysunku zestawu roznych
narzedzi - musi nabrac ciala w doswiadczeniu, tak jest z kazdymi studiami, ze
rzeczywiste umiejetnosci zdobywamy na stazach, w pracy, w zyciu, a studia daja
na glownie pewne modele, aparaty pojeciowe do radzenia sobie z doswiadczeniem

takze w kontaktach prywatnych nie zachowuje sie jak na zajeciach z
psychologii, gdzie omawiamy mapy, modele, konstrukty itp. :)

ale ucieczka w swiat modeli jest kuszaca - daja to poczucie pewnosci i
kontroli, ktorego nie da ci bezposrednie doswiadczanie zycia; poza tym mozna
sie wlasnie przy pomocy "konstruktow teoretycznych" odgrodzic od wlasnych
emocji - jest to o tyle zludne, ze emocje zawsze przez te "konstrukty"
przeswiecaja (jak cie lubie, to ci powiem, ze jestes asertywna, a jak nie, ze
schizoidalna - na przyklad, calkiem chlodno)

w ogole my biali bylismy dla indian "gig head"...

mnie osobiscie studia nie zmienily za bardzo - bardziej rewolucyjnymi
doswiadczeniami bylo zalozenie rodziny i pierwsza praca zarobkowa

pzdr

fnoll

[Gość: Tomi]

Czesc,

nie wiem zbytnio kto to jest ten fnoll, zreszta nie chce mi sie jego dlugich
postow czytac, ale odpowiem na pytanie Poli dlaczego wydaje sie jej ze fnoll
jest taki bez emocji, tylko proponuje rozwiazania. w kazdej ksiazce o roznicy
plci znajdziesz, ze faceci mysla o rozwiazaniach, a kobietom bardziej zalezy na
budowaniu dobrej atmosfery, wyrazaniu uczuc. Po prostu roznica plci i tyle.

Milego dnia
Tomi

P.S. Po cos wiecej odsylam do ksiazek Gdanskiego Wydawnictwa Psychologicznego,
np. Autor: Weber Erika, Opperman Katrin, Tytuł: JĘZYK KOBIET - JĘZYK MĘŻCZYZN.
Jak porozumieć się w miejscu pracy.

[Gość: fanka]

Cześć
jeżeli nie wiesz kto to fnoll, to co robisz w wątku pt. "Pytanie do fnolla"?

(pytam z ciekawości)

[gtomik]

odpowiadam ze z ciekawosci wszedlem na ten watek, chcialem sie dowiedziec jaki
jest powod ze ludzie drugim probuja cos wmowic, probuja ich przekonac jakimi sa
i po co poszli na psychologie, itd.

Po co ?

Skrzywdzil Cie fnoll w poprzednich watkach czy to tez z czystej ciekawosci
wymyslono ten watek???

Tomi

[Gość: fanka]

gtomik napisał(a):

> chcialem sie dowiedziec jaki jest powod ze ludzie drugim probuja cos wmowic,
probuja ich przekonac jakimi sa i po co poszli na psychologie, itd.

o co Ci chodzi? (pytam z ciekawości)
wątek oczywiście założono też z ciekawości

Fnoll/Tomi

[Gość: Pola]

Fnoll - dziekuje za wyczerpujaca odpowiedz, mam nadzieje,
ze przyjaciolka zmieni troche podejscie do zycia i
ludzkich zachowan jak zalozy rodzine hihi :)
Aha, jeszcze jedno. To w sumie taki paradoks, bo jesli
psychologia jest nauka o zachowaniu czlowieka, a nie
podoba mi sie podejscie do pewnych spraw
pani-prawie-psycholog, no to juz sama nie wiem co mam
myslec :))

Tomi - zanim sie wypowiesz, przeczytaj dobrze post, do
ktorego nawiazujesz :)))

[Gość: fnoll]

Gość portalu: Pola napisał(a):

> Aha, jeszcze jedno. To w sumie taki paradoks, bo jesli
> psychologia jest nauka o zachowaniu czlowieka, a nie
> podoba mi sie podejscie do pewnych spraw
> pani-prawie-psycholog, no to juz sama nie wiem co mam
> myslec :))

a slyszalas przyslowie o szewcu, co boso chodzil? :)))) albo : lekarzu ulecz sie
sam? :)))))

psychologia to przeciez zwykle studia, a nie jakies centrum rozwoju duchowego,
mozna je przejsc wiele zapamietujac, lecz trzymajac te wiedze z dala od siebie

zreszta - jesli ktos specjalizuje sie np. w psychologii polityki, reklamy, czy
zarzadzania, albo w psychofizjologii, to i nie sa to kierunki spejalnie obfite w
tresci sklaniajace do autorefleksji

no i cos do Tomi:
bywaja meskie kobiety i kobiecy mezczyzni - rozejrzyj sie ;)

pzdr

fnoll

[Gość: fanka]

dzięki!!!
wspomniałeś o pracy - czy Twoja praca ma coś wspólnego z tym, co studiujesz,
czyli psychologią?
(obiecuję, że to już ostatnie pytanie!)

[Gość: frisky2]

Fnoll, cieszysz sie tu wielka sympatia i powodzeniem;))
Ale mam pytanko natury przyziemnej: czy po psychologii latwo dostac prace? Jak
to jest z Twoimi znajomymi? Czy moglbys napisac, gdzie sie pozatrudniali, jak
wielu pracuje w swoim zawodzie?
Pozdrawiam

do fanki i frisky2

[Gość: fnoll]

moja dotychczasowa praca to letnie wyszukiwanie samemu sobie domow do
renowacji polaczone z nawiazywaniem przyjacielskich stosunkow z ich
wlascicielami (taki inteligentny fizol wielofunkcyjny) - takze cos poniekad
zwiazanego z psychologia :))))))

o prace po psychologii latwo nie jest, a juz szczegolnie w krakowie, gdzie roi
sie od bezrobotnych psychologow - ale uwazam, ze z praca to jest tak, ze kazdy
ma swoja karme i trudno tu sie kierowac specjalnie ogolnym doswiadczeniem

zreszta - coz praktycznego jest w informacji, ze ten czy ow nie dostal pracy?
tylko apetyt odbiera; bardziej ciekawia mnie ci, co prace maja i zwykle widze
w nich pewna mieszanke determinacji z... po prostu umiejetnosciami

pzdr

fnoll

[Gość: frisky2]

Dzieki. Jasne, studia daja jakas podbudowe, a co bedzie dalej, to - jak piszesz
- mieszanka umiejetnosci, determinacji, zamilowan i tego co nazywasz karma. Ale
bylem ciekaw jak jest z psychologami, bo wydaje mi sie ze na dzisiejsze czasy
to powinni byc poszukiwani "specjalisci"

[Gość: fnoll]

przy okazji ciec w budzecie sluzby zdrowia pierwsi wylatuja z jej placowek
zwykle psycholodzy - mozna by rzec, ze nie ma czego zalowac, bo i tak zarobki
tam marne, ale odzwierciedla to jakos stosunek administracji panstwowej do tej
profesji, ze jest dla niej wobec medycyny drugorzedna, czy trzeciorzedna nawet

dla mlodego psychologa, takiego jak ja, kryzys w sluzbie zdrowia to cos, co
nie rysuje rozowo mojej przyszlosci - bo zeby np. uzyskac certyfikat
psychoterapeuty, ktory by mi dawal wiecej niezaleznosci, musze miec kontakt z
pacjentami w swojej pracy, czyli zwykle w placowkach sluzby zdrowia - a te
obecnie nie narzekaja na nadmiar wolnych etatow, szczegolnie dla psychologow

jesli chodzi np. o moich kolegow specjalizujacych sie w psychologii reklamy
czy zarzadzania - to rynek wydaje sie byc juz w duzej mierze nasycony, bo co
by nie rzec firmy reklamowe i szkoleniowo/konsultingowe to nie huty, i wielu
miejsc pracy nie oferuja

w swietle tych faktow, nie jestem specjalnie przywiazany do mysli, ze bede
pracowal w zawodzie :)

pzdr

fnoll

Dzieki

[Gość: roseanne]

Do fnolla

[Gość: Anna]

A czy nie moglbys zalozyc sobie prywatnego gabinetu i pomagac ludziom ?

[Gość: fnoll]

jakbym tylko mial gotowke na zalozenie takowego - bez problemu :)

dzialalbym na takiej samej zasadzie jak bioenergoterapeuci, wrozbiaze etc. -
wystarczy zarejestrowac dzialalnosc gospodarcza

nawet zdaje sie moglbym podpisac sie "psychoterapeuta" mimo braku
odpowiedniego certyfikatu (do ktorego uzyskania konieczna jest czynna praca z
pacjentami, mniej wiecej trzyletnie szkolenie i egzamin przed komisja z
Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego lub Psychologicznego)
co tam kwalifikacje... licza sie dobre checi! (no i chec zysku)

eee, nie, to jednak nie dla mnie - chcialbym nie tylko chciec, ale i potrafic

pzdr

fnoll