Maz-kawaler

[kasiek15021]

Witam.
Mam problem i w zasadzie nie wiem czy z mezem,czy sama ze soba.Otoz dla meza
liczą sie bardziej koledzy niz my(czyli nasz synek 5lat i ja).Dla kolegow
zawsze ma czas,jak zadzwonią do niego zeby im pomogl to jest w stanie wyjsc z
domu(oczywiscie powie mi o tym)mimo ze umawialismy sie wczesniej ze bedziemy
cos robic razem.Jest czas ze co drugi dzien idzie do znajomego.Mieszkamy w
Niemczech i jestesmy teraz na urlpie w Polsce.Chcial jechac sam na tydzien
zeby mogl miec ten czas dla siebie ,a ja z dzieckiem po tygodniu jego zycia
kawalerskiego mielismy dojechac.Wyszlo na to ze razem pojechalismy i jestesmy
w Polsce,ale mimo wszystko jego tydzien wolnosci musial sie odbyc.Nie rozumie
tego.Jest to normalne,ze chce sie spotkac ze starymi znajomymi,ale nie jest
juz kawalerem,malo tego nie w sposob jaki wymyslil.A moze poprostu
przesadzam,jest mi z tym ciezko.Doradzcie mi prosze czy tak jest ok???

[czarny-michu77]

kasiek15021 napisała:

Pytasz czy tak jest O.K. więc posłuchaj tego, co napisała pewna mądra kobieta:
" dla meza liczą sie bardziej koledzy niz my(czyli nasz synek 5lat i ja).
Dla kolegow zawsze ma czas,jak zadzwonią do niego zeby im pomogl to jest w stanie wyjsc z domu(oczywiscie powie mi o tym)mimo ze umawialismy sie wczesniej ze bedziemy
> cos robic razem.
Jest czas ze co drugi dzien idzie do znajomego.
Chcial jechac sam na tydzien zeby mogl miec ten czas dla siebie ,a ja z dzieckiem po tygodniu jego zycia kawalerskiego mielismy dojechac.Wyszlo na to ze razem pojechalismy i jestesmy
> w Polsce,ale mimo wszystko jego tydzien wolnosci musial sie odbyc.
Myślisz że to jest w porządku?
A może lepiej jest tak :
" dla meza liczymy się my(czyli nasz synek 5lat i ja) bardziej niż koledzy.
Dla mnie zawsze ma czas,jak zadzwonię do niego zeby mi pomogl to jest w stanie wyjsc od kolegi(oczywiscie powie mu o tym)mimo ze umawiali sie wczesniej ze bedą cos robic razem.
Jest czas ze idzie do znajomego, na męskie pogaduchy.
Razem pojechalismy na wakacje i jestesmy w Polsce, cieszymy się sobą.
Myślisz że to jest w porządku?

[40cztery]

kasiek15021 napisała:
> Mam problem i w zasadzie nie wiem czy z mezem,
> czy sama ze soba.

Ktoś kiedyś bardzo mądrze napisał:
Kobieta wychodząc za mąż ma nadzieję, że zmieni swojego męża
Mężczyzna żeniąc się ma nadzieje, że jego żona się nie zmieni

Oboje się mylą. Każdy facet (według mnie) potrzebuje trochę samotności. Nie
zabieraj mu jej, bo nauczy się szukać tej samotności tak, że nie będziesz o tym
wiedziała. A stąd już tylko krok do zdrady, bo skoro będzie potrafił się urwać
sam to kiedyś wpadnie na pomysł, żeby się urważ z kobietą. Z drugiej strony jak
często następują takie zachowania? Jeśli kilka razy w tygodniu to coś nie tak z
mężem. Jeśli raz w miesiącu to z Tobą. A po środku? Trudno powiedzieć

40cztery

[kasiek15021]

Znamy sie z mezem 9 lat jestesmy malzenstwem 6lat.Wiec jestem pewna,bo
doswiadczylam tego,ze jesli koledze pomaga i ja zadzwonie to powie ze za
godzinke skoczy i przyjdzie.A w rezultacie przychodzi za 2 godz.Idac do sklepu
nie ma go po poltorej godziny,bo jeszcze wejdzie do kolegi.Jesli wychodzi i mowi
,ze bedzie za 2 godz.Zjawia sie po 3 godz.Dziecku obiecuje ze pogra z
nim,niestety przychodzac do domu o 17 godz.z pracy 5 dni w tygodniu i idac co
drugi dzien jest juz zmeczony.NO i w koncu czas na weekend.W sobote badz
niedziele jedzie wedkowac.....wiec co?Jeden dzien w tygodniu,a w zasadzie pol
dnia........

[czarny-michu77]

Wynika z tego, że nie bardzo szanuje czas Twój i dziecka. No 5 letni człowiek to
już potrzebuje czasem ojca zobaczyć, prawda?
Jasne że każdy potrzebuje mieć chwile samotności i odpoczynku nawet od
kochającej rodzinki, ale to co opisujesz, uważam za postawę chłopaka, który nie
wyrósł jeszcze z kolegów i krótkich spodni, a nie za postawę dorosłego,
odpowiedzialnego mężczyzny.
Słuszna uwaga, co do tego, że może wpaść na pomysł...:)
A swoją droga, dlaczego on tak z tego domu ucieka? Co jest na rzeczy? A może kto?

[kasiek15021]

Jesli chodzi o "kto" to jestem pewna ,ze nie ma nikogo.Nawet obiecal mi,ze jak
przyjedziemy do Polski to pojdzie do psychologa,moze on mu powie czemu tak sie
dzieje.Bo w Niemczech jestesmy zaledwie 2 lata i jeszcze nie zna tak jezyka zeby
biegle sie dogadac.Tylko,ze jest maly problem ,bo gdy juz jestesmy w kraju,to
nagle zmienil zdanie....

[czarny-michu77]

Ech, ciśnie się słowo "normalne". A jak wrócicie to znów obieca, że następnym
razem, to już na pewno...tylko że gdy przyjedziecie to wtedy...itd.
Zakładam że chcesz tego związku, więc znajdź sobie dobrego psychologa lub
terapeutę, żeby nie pogrążać tego bardziej.
Wiesz, to trochę dziwne, jechać samemu na tydzień urlopu. Nie chcę Cię dołować
czy straszyć, ale co on sam tam miał by robić?
Opisz może jeszcze jakieś jego charakterystyczne zachowania.
Pozdrawiam.

[kasiek15021]

Jednego czego jestem pewna to tego,ze napewno nie ma "tej drugiej".Tak jak mi
powiedzial,ze chce sie spotykac z kolegami tak robi.Choc tlumaczylam mu,ze jest
to dziwne co mowi,poniewaz urlop powinien spedzic z nami z rodzina.Mimo,ze ma
caly czas kontakt ze znajomymi to jemu jest wiecznie malo.Nie mam pomyslu co mam
robic.W tym momecie rozkladam rece.Po urlopie zas bedzie to samo.Coraz bardziej
sie poddaje...nie daje sily.Mysl o synku dodaje mi sily,bo nie chce zeby
wychowywal sie bez ojca.Moj maz ma zwyczaj mowic."Nie bije cie,nie wyzywam
cie,wiec co mam jeszcze zrobic?".........

[czarny-michu77]

oki, nie ma drugiej, ale sama zauważasz, że koledzy i czas z nimi jest dla niego
istotny. A może on się boi odpowiedzialności rodzicielskiej?
Ponownie zapytam również, co w domu? Z kim mieszkacie? Czego on sie w domu
obawia? Uśmiecham się na te słowa "Nie bije cie,nie wyzywam
> cie,". - jaki ludzki człowiek :)))
Myślę, że trudno jest wskazywać tu najlepsze rozwiązania, ale skoro ważne jest
dla Ciebie to małżeństwo, to poważnie pomyśl o terapii rodzinnej, bo tylko Twoja
zmiana niewiele pomoże.
Zapytaj go, jakie ma oczekiwania względem Ciebie, jaka jest rola męża i żony,
według niego.
Pozdrawiam.

[kasiek15021]

Ja rowniez zawsze sie usmiecham jak to mowi.Mieszkamy sami z synkiem.A jak
pytalam czemu nie potrafi usiedziec w domu,to jego odp.brzmi"to nie moja wina,ze
ty nigdzie nie wychodzisz,ja mam gdzie isc",tylko,ze szkoda,ze on wychodzi
przewaznie"najczesciej"w godzinach,gdzie lada moment trzeba dziecko wykapac i
polozyc spac.Wiec co mam robic.....siedze w domu.Jesli nie idzie do
kolegow,jestesmy w domu,albo idziemy gdzies razem to jest ok.Normalna szczesliwa
rodzinka.Coz z tego jak w srodku jest "bomba",koledzy,przyjaciele,znajomi.Nie
raz juz mu tlumaczylam,ze do kolegi sie nie przytuli,kolega nie wesprze goo tak
jak najblizsi.Przyznaje mi racje,ale coz z tego......

[czarny-michu77]

Witaj.
A od kiedy jest taka sytuacja? Popatrz na to od tej strony, a jak uchwycisz ten moment, to zastanów się co takiego wydarzyło się wtedy.
A jeszcze zapytam w jakim wieku jesteście?
To co piszesz to dość symptomatyczne "on wychodzi
> przewaznie"najczesciej"w godzinach,gdzie lada moment trzeba dziecko wykapac i polozyc spac"
Czy nie mógł by kłaść dziecka i czytać mu bajki?:)))
A swoją drogą, to gdzie do kogo i po co on wychodzi (i na jak długo) skoro dziecko w łóżku i tylko mu żona do dyspozycji zostaje? ;)
Pozdrawiam.

[kasiek15021]

W zasadzie byl to moment,kiedy wyjechalismy do NIemiec.Wczesniej maz jezdzil do
Holadnii,wiec i tak wiecej go nie bylo niz byl,ale po zaglebieniu sie,musze
stwierdzic,ze i tak go nie bylo wiecej niz byl w domu,podczas pobytu w kraju.Ja
mam 26 lat,a maz 30lat.Maz ma dwoch znajomych.Sa to bracia.Jeden kawalerd,drugi
zonaty(bez dzietny)

[czarny-michu77]

Witaj.
A jak Twoje relacje z żoną tego kolegi? Może warto tu o jakimś "sojuszu" pomyśleć, znaleźć w niej wsparcie?
Kiedy tak na prawdę szczerze i otwarcie rozmawialiście o sprawach dla was ważnych, o ustalaniu pewnych zasad i reguł waszego związku, o Waszych oczekiwaniach względem siebie i związku? Co takiego macie z "bycia razem"? Dlaczego jesteście? Nie zrozum mnie, że namawiam Cię do zostawienia go, to nie jest celem. Myślę, że warto podjąć trud ratowania związku, dla Ciebie, dla Niego, dla Was no i dla Dziecka. Ale nie sztuka jest być razem tylko dlatego, żeby dziecko miało ojca czy matkę, bo tu chodzi również o JAKOŚĆ tego bycia.
Proste pytania do Twojego męża? Ale odpowiedzi znacznie trudniejsze.
Powodzenia.
P.S.
Jeżeli w jakis sposób jeszcze mogę pomóc...

Kasiak + czarny michu. Zycie to nie wiezienie...

[kajpirinja27]

Kasiak - zaakceptuj swojego meza takim jakim on jest... Dlaczego
wyliczasz mu godziny...? Gdyby zmienily sie w dnie, tesknilabys za
godzinnymi opoznieniami. Daj mu ta jego wolnosc, jakiej
najwidoczniej potrzebuje. Nie chce stracic kolegow i nie chce
stracic rodziny. Mezczyzni ( niestety ) tak juz mysla, ze kiedy maja
zone i dziecko - o nic wiecej starac asie nie musza. W sumie i nie
musza, ale wiadomo, ze kazda kobieta pragnie uwagi partnera. Moze w
jakis sposob sprobuj ja na sobie skupic. Zamiast wyliczac czas i
proponowac psychologow( sygnalizujesz mu tym nienormalnosc w twoich
oczach), daj dziecko dla niani, zrob kolacje i uwiedz wlasnego meza.
Pozatym - zajmij sie soba, jakies hobby, jakas szkola, praca,
sport... Maz - to nie wszystko. Ciesz sie, ze go masz u boku i
kochaj go takiego jakim jest. Wydaje mi sie, ze ma problemy z
pobytem za granica... Mezczyzni czesto strasznie tesknia za
kumplami, ale nie lubia sie do tego, bo to slabosc przyznac... Bac
mu pomoca, a nie wrogiem. Moze on po prostu pragnie abys kochala go
takim - jakim jest. Ach i cos jeszcze - te wypady z kolegami, te im
pomaganie ( sprawa honoru meskiego - bardzo wazne dla nich! ) - to
fazy... Uwierz mi i zreszta sama pomysl i popatrz na was z innej
perspektywy- czy naprawde jest tak zle...? Nie rob z igly widly,
badz cierpliwa, nie badz jedza, ale zrob cos aby on byl ( znowu..? )
szczesliwy. Co za tym pojdzie ze i Ty nia bedziesz... Powodzenia.

Czarny mnichu - dlaczego uwazasz, ze to jak on sie zachowuje to
raczej nienormalne...? To co dla Ciebie lub dla mnie jest normalne
nie musi byc normalne dla mojego partnera... Moj narzeczony tez
czasem przychodzi pozniej... Ale ja nie lubie sie umawiac z nim...
Generalnie ni elubie sie umawiac... :-) Istnieje pewna klasa i
poziom i tego trzeba sie trzymac. Do tego nalezy takze - lekka
dyplomacja... Czy ona ma przestac go kochac, tylko dlatego bo on
potrzebuje kilku godzin z kolegami...? W tej ekstemalnej sytuacji -
tych w PL, bo mieszkaja w Niemczech... Michu... Ona go kocha...
Dlaczego ma z niego rezygnowac? Jak by go zabraklo - wtedy by
dopiero za nim zatesknila - z jego wadami i zaletami...

Zycze wam obu - powodzenia.

[czarny-michu77]

Witaj.
Za "nie normalne" a nie "nienormalne" uważam wychodzenie z domu
podczas gsy dziecko mozna, należy wykapać, położyc spać, poczytać
bajkę. To są momenty bardzo wazne, wrazliwe, zbliżające i pełne
milości i wzajemnej bliskości, więc myślę, że szkoda je tracić,
ponieważ nie wrócą, dziecko dorosnie i koniec.
Absolutnie i wcale nie twierdzzę, że ma z niego rezygnować.
Napisalem powyżej że warto być razem, starać się o trwanie tego
związku, ale o zmianę jakości. Chyba musiałaś mnie źle zrozumieć. W
pełni popieram to co piszesz, że gdyby go zabrakło to wtedy by
tęskniła za wadami i zaletami. Rozwód to też olbrzymia trauma dla
dziecka, więc wcale to a wcale nikomu tak nie życzę.
Trud ratowania związku, pomimo trudu, jest chyba dużo lżejszy do
udźwignięcia, niż zdawało by się banalnie prosty rozwód.

[kajpirinja27]

Ale moze on tego potrzebuje wlasnie teraz - wyjsci z domu zamiast
zajmowac sie dzieckiem i kapaniem... Watpie, czy kocham swojego
partnera bo wyzuca smiecie, bo pierze pieluszeki, bo czyta
dziecku... Sa ta na pewno mile sprawy, ale wiem, ze to jeszcze nie
wszystko.
Wydaje mi sie ze w tym zwiazku brakuje pewnosci siebie ze strony
koebiety i zaufania do meza.
A jakosc o ktorej piszesz kazdy definiuje inaczej. Nie radze na sile
zmieniac jakosc zwiazku, ale sprobowac wyluzowac, okazac akceptacje
i milosc oraz przedewszystkim zajac sie soba.
Nie wiem dlaczego rozwod mialby byc tak olbrzymia trauma, gdzie
prawie polowa malzenstw zawartych jest rozwedziona a te dzieci jakos
zyja i sa wsrod nich napewno szczesliwe.
Niech ta para postara sie o przyjazn w zwiazku i sama odnajdzie co
jest dla nich najlepsze.

[czarny-michu77]

> Nie wiem dlaczego rozwod mialby byc tak olbrzymia trauma, gdzie
> prawie polowa malzenstw zawartych jest rozwedziona a te dzieci jakos
> zyja i sa wsrod nich napewno szczesliwe." - tylko do tego się odniosę - rozwód to jest trauma, najlepszym dowodem na to jest to, że w 100 punktowej skali traumatycznych przeżyć w życiu człowieka ma 80 punktów, więc nie uważam, że jest bez znaczenia. Dzieci szczęsliwe po rozwodzie rodziców? Dobre sobie. Owszem, nie chodzą i nie obnoszą się ze swoim cierpieniem, ale jednak cierpią i ślad w ich psychikach zostaje.

[olga85]

wiesz, istnieje różnica pomiędzy kilkoma godzinami w tygodniu, a kilkoma
godzinami w ciagu dnia.
Normalne by było wtedy gdyby raz na jakis czas wychodził- to sie należy, ale
CODZIENNIE?
powinien pomyśleć o utracie wolności przed ślubem.
Ponieważ Ona go kocha to ma sie godzić na wszystko? a On? Kocha ją?
Kasiak- zapytaj go w prost czy nie jest gejem. tylko na poważnie. ja bym sie
zaczęła nad tym zastanawiać, gdy mój mąż dzień w dzień chodził do dwóch facetów-
kawalera i żonatego. Jezeli sie boisz zapytać o to wprost kup na allegro
długopis z kamerą i włóż mu do kurtki, albo do spodni- perfidne, ale skuteczne.

[tojatojatoja]

kasiek15021 napisała:

> Moj maz ma zwyczaj mowic."Nie bije cie,nie wyzywam
> cie,wiec co mam jeszcze zrobic?".........

Uważam, że ten tekst zasługuje na miano NAJBARDZIEJ IDIOTYCZNEJ MĘSKIEJ
WYPOWIEDZI ROKU (sic!)

No chyba, że chłopak ma specyficzne poczucie humoru i tylko tak sobie żartuje... ;-)

[hella_79]

przepraszam, ze sie wtrącam, ale byc 2 lata w obcym kraju i nie poznać dobrze języka??? po 2 latach to średnio rozgarnięty człowiek powinien mówić biegle, ale warunek jest jeden - musi mu sie chcieć poznać dany język.

a co do meritum - masz wiecznego chłopca/kawalera w domu i bynajmniej nie masz co liczyć, ze on się zmieni.

[niutka19]

Brawo czarny-michu77 :)) nareszcie chociaż raz wypowiedział się
mężczyzna taki jaki powinien być :)) gratuluję i pozdrawiam

[cloclo80]

A nie przyszło ci do głowy, że oni nim manipulują. Przecież takie wzywanie przez
telefon to zwyczajna manipulacja. Jeśli trafi się na gościa który nie umie
odmawiać facet zatonie. Trzeba gościa przekonać, że jest wykorzystywany. To
powinno do niego trafić.

[mamaancia]

Zrób tak samo jak Twój mąż. "Wróć" na tydzień do panieńskiego życia.
Jeden raz wystarczy, żeby zrozumiał.

[delfina77]

Wyglada na to, ze maz jeszcze nie dorosl do pewnych kwestii, choc to troche
dziwne skoro synek ma juz 5 lat. Moj tez czasem wzdycha, ze kiedys to mial
wolnosc a teraz jest w kieracie ale do jasnej cholery, jestesmy w tym oboje wiec
niby dlaczego tylko on ma odpoczywac? Owszem, pozwalam mu czasem wyjsc z
kolegami ale nastepnym razem to ja wychodze sama. Trzeba porozmawiac z mezem i
go naprostowac

[hermilion]

Jest jedno bardzo proste rozwiązanie - przy
najbliższej okazji jak będzie szedł do kolegów
- wyjdz wczesniej zostawiając małego i zapowiadając
że ma się nim zająć - może wziąść do kolegów, może
zostać .. cokolwiek .. jego problem.

I tak powtarzaj aż dojdzie do właściwych wniosków.

[czarny-michu77]

Cóż, czasem samotne macierzyństwo lepsze, niż "niby bycie razem" z
wiecznie nieobecnym ojcem. Lepsze dla niej i dla dziecka.
Co do macicy, no skoro jestes funstein na świecie, to również
dzięki temu, że jakaś kobieta nosiła Ciebie w swojej i za to
powinieneś być jej wdzięczny.

[funstein]

a ta wdzięczność to za co konkretnie?

za zrealizowanie przez macicę swojego instynktu, potrzeby,
konieczności i żądzy?

wdzięczność się należy za świadome dobro a nie za nieświadomą
realizację instynktu.

[czarny-michu77]

Rozpatrzmy to na dwa sposoby widzenia:
Pierwszy Twój mówiący o nieświadomej realizacji instynktu:
Twoja matka, oraz macica Twojej matki realizując nieświadomy instynkt macierzyński, przedłużenia gatunku i reprodukcji spotkała Twojego ojca i jego penisa, którzy również chcieli zaspokoić swój pierwotny instynkt zapłodnienia swoimi samczymi plem,nikami kobietay w ceklu przekazania genów, przedłużenia gatunku, reprodukcji. Teoria ta zakłada kompletny brak miłości, co najwyżej bio-chemiczny udział mózgu i nadnerczy wyrzucających spore ilości substancji odurzających, zaburzających rozsądek, logiczne myślenie i postrzeganie. W każdym razie doszło do zbliżenia tych dwojga zupełnie nieswiadomych organizmów, w wyniku którego połączyła sie komórka jajowa matki z plemnikiem ojca, z którego to połączenia miałęś szczęście, lub nieszczęscie, narodzić się Ty. Zanim jednak do tego doszło, zapłodniona komórka zupełnie nieświadomie musiała zagnieździć się w macicy Twej matki i pokonując wiele różnorakich trudności, trwała tam niepomiernie przez dziewięć miesięcy, (281+-22 dni). W tym czasie rosłeś, rozwijałeś się, dojrzewałeś, aby w pewnym momencie się narodzić, zupełnie nieświadomie, instynktownie. Gdy już do tego doszło, macica twej matki stała się dla Ciebie zbędna, ale w tym miejscu zaczyna się zupełnie inna historia...

Drugi mój o świadomym, dobrym działaniu : nie wnikając w głębokie szczegóły jak (a to chyba jasne jak) z kim, gdzie i dlaczego, Twoja matka zaszła w ciążę. Mogła sie jej pozbyć, ale zupełnie świadomie zdecydowała się trwać w tym stanie i urodzić noszone w sobie dziecko. Przez dziewięć miesięcy (281+-22 dni)nosiła Ciebie w swojej macicy, karmiła Cię, dbała, głaskała, dźwigała. Trochę tak jak w komórki do wynajęcia, wynajęła Tobie siebie, swoją macicę. W pewnym momencie doszło do akcji porodowej, a ona, wytężając swoje zmęczone ciążą ciało, prąc, pokonując ból i strach, doprowadziła do tego, że pojawiłeś się na świecie. Co było dalej, a to już zupełnie inna historia...

Reasumując - czy popatrzysz na to z Twojego czy mojego punktu widzenia, pochyl nisko głowę i chociaż szeptem powiedz jej "Dziękuję". Dziękuję za to że jestem, że oddycham, że znam smaki i zapachy, że potrafie wiele, że jestem. Dziękuję za to, że mogę to przeczytać i nawet napisać odpowiedź. Tylko tyle. Aż tyle.

Pozdrawiam Cię.

[siodmykrasnoludek]

zostaw mu dziecko i tez sobie zrob tydzien wolnego. niech zobaczy
jak to jest opiekowac sie rodzina. tylko nie daj sie zlamac!

[komnen3]

Cześć

1) Powiedz mężowi: nie wychodź do nich tym razem, niech oni przyjdą do Ciebie -
może z tą żoną kolegi także.
2) Powiedz: pójdę z tobą, dziecko zostaw babci, czy wynajmij kogoś.
Nie cały czas, bo to byłoby nieznośne, oczywiście
3) Sama niespodziewanie wyjdź i zostaw dziecko pod jego opieką, tak, jak
sugerowali inni.
4) Przykro mi to stwierdzić, ale już inni sugerowali że coś może być na rzeczy
między twoim mężem a jednym lub dwoma z tych braci. Może być homo, może być bi.

[theorema]

już na którymś forum pisałam w podobnym tonie, powiem jeszcze raz - gdyby tylko jakiś facet, nie daj Bóg mąż, uważał, że teraz to już koniec z czasem dla siebie, kolegów, trwonionym czasem na niepożyteczne, ale przyjemne głupoty, byłoby szybko po związku. Związek nie jest po to, żeby się zadręczać swoją obecnością, tylko nią cieszyć. I nie po to,żeby się wzajemnie rozliczać. A dziecko im szybciej się nauczy, że nie jest pępkiem świata -tym lepiej dla niego. Szantażowanie dzieckiem i że ono potrzebuje tatusia obróci się w końcu przeciwko dziecku, podświadomie nawet. Wraca trzeźwy, śpi w domu, jest po powrocie w dobrym humorze -świetnie. zamiast czekać na niego - sami się z dzieciakiem czymś zajmujcie, żeby mu opowiedzieć jakie atrakcje stracił pod nieobecność. A nie wymówki! no chyba, że świat ma się wzbogacić o jednego kawalera z odzysku...polecam książki Magdaleny Samozwaniec - wcale nie są bardzo archaiczne, a dużo tam sposobów, jak żyć, dając też żyć mężowi:)

[agastrusia]

theorema napisała:

> Związek nie jest po to, żeby się zadręczać swoją obecnością,
> tylko nią cieszyć. I nie po to,żeby się wzajemnie rozliczać.

Tyle, że do związku trzeba dwojga, a tu jedna ze stron ciągle ucieka

> A dziecko im szyb
> ciej się nauczy, że nie jest pępkiem świata -tym lepiej dla niego. Szantażowani
> e dzieckiem i że ono potrzebuje tatusia obróci się w końcu > przeciwko
dziecku,
> zamiast czekać na niego - sami się z dzieciakiem czymś zajmujcie, ż
> eby mu opowiedzieć jakie atrakcje stracił pod nieobecność. A nie > wymówki!


Tyle, że jeszcze troche a tatuś zacznie być obcą osobą dla dziecka. Poza tym,
gdyby autorka chciała wychowywać samotnie dziecko nie wychodziłaby za mąż.



> Wraca trzeźwy, śpi w domu, jest po powrocie w dobrym humorze
> -świetnie.

To żaden argument - do hotelu też można przyjść trzeźwym i wesołym.

[evi85]

ja mam jeszcze gorzej :-/
moj maz swoj wolny czas dzieli na kolegow i hobby
wobrazcie sobie ze od miesiaca po pracy leci prosto do garazu i przychodzi o 3
nad ranem i tak od ponad miesiaca...
jak zwracam mu uwage to mowi "masz co jesc, gdzie spac" po co narzekasz...
rece mi juz opadaja
bo ja siedze caly dzien z 2 dzieci, a on wklada turbo do samochodu i go
"upieksza" bo musi na zlot jechac i sie poscigac w warszawie :-/
dodam ze nawet az tak bardzo mi nie przeszkadza jego nieobecnosc, ale bardzo
malo pomaga mi przy dzieciach, jak co drugi dzien przyjdzie wykapac jedno z nich
to juz szczyt szczytow jego mozliwosci (dodam ze to ja musze mu jeszcze o tym
powiedziec-nic sam od siebie) , zastosowalam juz metode zadbaj o siebie,
schudlam 10 kg, nowe wloski, opalenizna, nowe super ciuszki
i to jest ok, ale kiedy porobuje raz w tygodniu wyjsc do kolezanki czy do klubu
jemu zawsze "wypada" pilna robota i musze zostac w domu albo musze wracac szybko
do domu
dzis to samo, caly tydzien siedzialam w domu, zadnych wyjsc, na sobote bylam
umowiona ze szwagierka ze idziemy do klubu, przygotowalysmy sie , solarium, nowe
buty, a maz dzis musial jechac "stroic" samoch0od do warszawy wroci kolo 2 w
nocy :-/.
no rece mi opadaja :(
nie mam juz sily i checi, nie wiem co moglbym jeszcze zrobic dodajac fakt ze
tesciowa uwaza ze moje miejsce jest w domu
ona siedziala cale zycie w domu z dziecmi, robila za sluzaca ktorej niz sie nie
nalezy, nawet kolezanka i ode mnie wymaga tego samego
moja mama jest zupelnie innego zdania i porobuje mi pomoc
ale co to da ze ona popilnuje dzieci kiedy powinien robic to moj maz
troche mi lzej...
nie licze na zlote srodki, bo chyba nie ma takich

[spiritshot]

Posłuchaj panno żono.
Będziesz miała męża, jak będzie dla Ciebie ważniejszy niż synuś. To znaczy, że ma pierwszeństwo przed dzieckiem we wszystkim. Jeśli będziesz stawiała synka przed nim, to zostanie Ci wkrótce tylko synek.

Druga sprawa jest taka, że to co wytykasz mężowi, powinnaś sama zrobić. Dobra impreza z koleżankami, wizyta, kawa, cokolwiek. Znajdź sobie pani przyjaciółki, a na czas spotkania z nią/nimi zostaw dziecko mężowi.

To tyle. Należy się 100zł za terapię.

[dagusia333]

Nic nie zrobisz, ten typ tak ma, nie jest domatorem, nie potrafi sobie w domu
znaleźć zajęcia, a nawet gdyby miał co robić to mu się nie chce, woli wyjść do
kolegów, bo oni mu niejako wypełnia czas bez wysiłku z jego strony.Ten typ tak
ma, lubi przesiadywać z kolegami, na meczach, przed telewizorem, albo nad
jeziorem z wędką.Rodzina bardzo szybko mu się nudzi, bo ciągle coś ktoś od niego
chce, albo może chcieć, a jemu się nie chce,

[gardenia_nowak]

Moim zdaniem twój mąż był taki zawsze, ale być może tego nie dostrzegałaś/nie
przeszkadzało Ci/jemu przestało tak zależeć/wstaw dowolną przyczynę.

Są tacy faceci, którzy nie powinni się w ogóle wiązać z nikim, a tym bardziej
mieć dzieci, bo się do tego domowego ciepełka po prostu nie nadają. No chyba, że
to nie przeszkadza kobiecie, tyle że dziecku przeszkadza z całą pewnością. No bo
niby jest tatuś, ale go nie ma.

Mnie się wydaje, że jeżeli teraz nie tupniesz nogą to koleś i tak prędzej, czy
później się zmyje. Tupnięcie może oczywiście ten proces przyspieszyć, ale może
też wyjść Wam na dobre.

Niestety przygotuj się na to, że na początku to Ty będziesz musiała wszystko
zorganizować. Proponuję zacząć od wspólnego wyjazdu na ryby - niech ojciec
pokaże synkowi jak się łowi, Ty sobie weź książkę i się postaraj wyluzować.
Możesz też zorganizować rodzinną wyprawę na basen. Na zasadzie. Mąż przychodzi z
pracy, Ty gotowa, dziecko przebrane i mówisz: No dobra Zdzisiu ;-), tu masz
torbę z kąpielówkami i klapkami, jedziemy do Aqua Parku a potem na pizzę. I
żadne tam jestem zmęczony, nie chce mi się etc., - odpoczniesz sobie w jacuzzi.

Ten typ tak ma

[o-kurde.pl]

Jak ktoś słusznie zauważył. I nie ma co liczyć, że się zmieni.
Chyba , że zachoruje, i będzie siedział w domu od rana do nocy. Ale
to chyba jeszcze gorzej.

Kasiek, a jak WY spędzacie czas razem?

[yoko0202]

czy przypadkiem nie jest tak, że wieje nudą, rutyną i zniechęceniem;
że macie tylko tematy dotyczące co należy załatwić, jakie rachunki
zapłacić itp.?
kiedy np. ostatni raz wyszliście razem do knajpy, bez dziecka,
zaskoczyłaś go romantyczną kolacją, wypożyczyłaś jego ulubiony film
i schłodziłaś 6 browarków:-)?
człowiek ucieka z domu, jeżeli nie czuje się tam dobrze, a twój mąż
z jakiegoś powodu nie czuję się dobrze. Przecież życie to nie tylko
praca, kąpanie dziecka, naprawianie kranów i zakupy w hipermarkecie.
coś was połączyło przecież, odnajdź to, bądź tą dziewczyną w której
się zakochał, on z pewnością odwdzięczy się tym samym a za chwilę
nie będziesz się mogła od niego opędzić:)

[netuszka]

yoko02 ma rację, to jest zreszta częsty problem związków że wchodzi taka rutyna
nie wiadomo kiedy, ze rozmowy dotyczą tylko dziecka i zakupów i co na obiad.
Ja jeszcze chciałam dodać, ze wolałabym aby moj facet tak miał czas tylko dla
kumpli, gorzej jeśli facet ma bliskie koleżanki, ooo to o wiele gorzej! więc
może spójrz łaskawszym wzrokiem na niego i jak on spotyka się z kolegami ty umów
sie z koleżanką na kawe czy na piwko, dziecko macie spore to może zostać z
babcią a ty sobie poplotkujesz z koleżanką, pośmiejesz się i od razu ci ulży i
nie bedziesz sie złościć o jego kolegów.

[kasiek15021]

Po przeczytaniu wszystkich watkow,cale szczescie ze mniejsza polowa.Jest
napisana przez osoby,ktore maja zycie uslane rozami,czyli domek z ogrodkiem,maz
pod krawatem przynoszacy co drugi dzien kwiatki itd.,itp..Osoby te pisza o mnie
jak o jakims potworze!Przeciez nie pisalam o tym ze najchetnej bym chciala zeby
kazda wolna chwile poswiecal nam.Bo nie jest tak.Zamiast pisac mdle moraly,nie
lepiej zadac pytanie?No coz zacofanie i tepota ludzka nie zna granic.Natomiast
dziekuje tym,co bynajmniej probowli mnnie zrozumiec.Wiem,ze nie kazdy moze
zrozumiec i wczuc sie w moja sytuacje,ale mozna pisac to w sposob
bardziej.......ludzki.