Pytanie filozoficzne 2

[grgkh]

"Wiem, że nic nie wiem"

Ładne, ale bez sensu. A dlaczego? Ponieważ:

1) Gdyby było prawdziwe, to już by coś wiedział, a więc byłoby jednak fałszywe.
2) A gdyby było fałszywe, to musiałby jednak coś wiedzieć, a więc kłamałby.

Sofizmat, czy mi się tylko wydaje?

Sztuczka z "niemożnością dowiedzenia, że Bóg istnieje, bo tego nie da się dowieść" opiera się na analogicznym rozumowaniu.

[jotkajot49]

Słowo "nic" potraktujmy jako przenośnię. Znaczy: troszkę, mało , odrobinę, ciut.
I już z sensem, ale nie tak ładne.

[grgkh]

A więc jednak sofizmat. A jakże często kierujemy się w życiu podobnie "chwiejnymi" zasadami życiowymi. To one niszczą w nas wyczucie fałszów i przygotowują podatny grunt na ideologie takie jak religie. To one pozwalają słuchać szczekaczy PiSu i nie zauważać, że jedynym ich celem jest zmanipulowanie nas.

[jotkajot49]

To zdanie jest fałszywe.

[grgkh]

Czyli jest sofizmatem, wystarczy spojrzeć na spis takich "cudeniek" tutaj pl.wikipedia.org/wiki/Sofizmat

[jotkajot49]

Argumentum ad ignorantiam i onus probandi - tamże.

Niektóre z sofizmatów sa piękne:
- precz z preczem,
- zabrania się zabraniać
- nigdy nie mów nigdy

[grzrzybek]

"precz z preczem" to moj ulubiony ))

[grzrzybek]

oj tam, nie tyle zaraz sofizmat, co po prostu rodzaj przenosni, uproszczenia. i
nie jest to zadna zasada, ale skromne wyznanie madrego czlowieka, tak madrego,
ze potrafil zdac sobie sprawe, jak mala jest jego ludzka wiedza wobec tego, co
ciagle nieznane tak mala, ze prawie jej nie ma wlasciwie powinno byc to
podstawowym mottem naukowcow
"wiem, ze nic nie wiem" - czyli jestem otwarty na kazdy nowy punkt widzenia.

[radzimir11]

grzrzybek napisała:

> "wiem, ze nic nie wiem" - czyli jestem otwarty na kazdy nowy punkt widzenia.

Mozna tez chyba smialo to ujac tak, jak J.W. Goethe:
"Pewnym swojej wiedzy jest sie tylko wtedy, kiedy wie sie malo.
Wraz z wiedza, rosna watpliwosci."
albo tak:
"Prawdziwa wiedza, to swiadomosc wlasnej ignorancji." - Konfucjusz

radzimir11 - ignorant