Żylaki-operować czy nie?

[juska2]

Z żylakami mam problem od około 5 lat. Mam je wyłącznie na lewej nodze, ale
prawie na całej długości po wewnętrznej stronie. Właściwie nie mam z ich
powodu większych dolegliwości, ale nie wygląda to zbyt ładnie. Lekarka
rodzinna nie doradziła mi nic konkretnego, wręcz zniechęcała mnie do zabiegu
bo potem podobno puchnie się i prawdopodobnie prędzej czy później pojawią się
na nowo. Ja jednak zastanawiam się nad zoperowaniem tych żylaków ze względów
estetycznych(w lecie to naprawdę krępujące, zwłaszcza, że mam dopiero 25
lat).Czy któraś z was ma podobny problem , a moze któraś ma za sobą taki
zabieg? Z góry dziękuję za odpowiedzi.J

[kociak19]

W marcu kończę 20 lat. Jestem 1,5 roku po takim zabiegu.
Też nie miałam żadnych specjalnych dolegliwości, ale lekarz stwierdził, że ze
względu na to, że moja babcia męczy się z żylakami od kilkudziesięciu lat, a
mama ma na nogach baaaaaardzo dużo popękanych naczynek, lepiej usunąć je teraz
niż zanim "wyjdą" na wierzch jeszcze bardziej.
Nie bardzo wiem czego chciałabyś się dowiedzieć, więc pytaj, a ja postaram się
odpowiedzieć.
Buziaki

[juska2]

Dzięki za odpowiedź. Interesuje mnie czy np. faktycznie po zabiegu nogi puchną
i jaka jest gwarancja,że żylaki nie pojawią się ponownie? A swoją drogą to
pewnie jest to kosztowne, a może jest szansa na zabieg nieodpłatnie? U mnie ten
problem również jest rodzinny. J

[kociak19]

Czy puchną?? Ja czegoś takiego nie miałam. Miałam przez jakieś 2-3tyg duuuże
siniaki. Lekarz kazał smarować żelem Lioton 1000, żeby się szybciej wchłonęły.
Gwarancji, że się nie pojawią znowu nie ma. Ponieważ te żyły, które
są "zażylakowane" są usuwane; ale (jeśli to jest uwarunkowane genetycznie)
pewnie wyjdą na wierzch inne żyły (te które zostały). Ja tak mam teraz
(wychodzi mi następny pod kolanem)
Ja miałam robione nieodpłatnie.
Poszłam do lekarza rodzinnego po skierowanie do chirurga naczyniowego.
Po wizycie u chirurga zrobiłam usg żył. Ustaliliśmy termin operacji.
Do szpitala poszłam w nd, w pn rano miałam operację; byłam znieczulona od pasa
w dół i "uśpiona". Trwało to jakąś godzinę. Przez następne 24h miałam zakaz
podnoszenia się z łóżka, nie mogłam nawet podnieść głowy (powiedzieli, że to
przez to znieczulenie, które miałam). Jeść mogłam dopiero wieczorem, albo
następnego dnia (nie pamiętam). W śr rano wyszłam do domu.
Miałam tylko jeden szew(w pachwinie; mam teraz bliznę), reszta "dziurek", przez
które były wyciągane żyły były pozaklejane specjalnymi plasterkami (do kupienia
w aptece; dzięki nim nie mam teraz blizn po tych dziurkach).
Po tygodniu poszłam na zdjęcie tego szwu i odklejanie plasterków.
Od operacji przez ponad miesiąc musiałam bandażować całą nogę łącznie ze stopą.

Ale się rozpisałam...
Mam nadzieję, że pomogłam choć trochę

[bartoszka_72]

Ja również mialam operowane żylaki w lewej nodze.Wzeszłym roku w marcu.Miałam
identycznie wszystko jak koleżanka.Niestety ja smarowałam tylko maścią
Przyśpieszającą gojenie ran i mam teraz blizny -kropki o średnicy
ok.3mm.Niestety znowy mnie zaczynają męczyć chyba nowe żylaki ,bo wieczorami
zaczynają mnie strasznie swędzić nogi ,prawdopodobnie zaczynają wychodzić nowe
żylaki.Wspomnę tylko że moja babcia i mama również mają zylaki,a mam 32 lata.Na
wszelki wypadek biorę codziennie Cerutin-wzmacnie on ścianki naczyń
krwionośnych i zauważyłam że wtedy mniej mi się te żylaki dają we znaki.A tak w
ogóle to radzę Ci pójść do chirurga,on obejrzy żylaki i stwierdzi co z nimi
zrobić .Ale specjalista raczej cię skieruje na zabieg bo się boją że mogą
pęknąć.Pozdrowienia.

[juska2]

Dziękuję raz jeszcze za odpowiedzi, naprawdę mi pomogłyście i chyba faktycznie
wybiorę się na wizytę do chirurga, zobaczymy co z tego wyniknie. Pozdrawiam. J

[Gość: krakuska]

Jak chodzi o opuchliznę, to chyba jest ona zależna od stopnia zaawansowania
żylaków. Pół roku temu mój tata (48 lat) przeszedł taka operację i miał miesiąc
wyjęty z życiorysu. Opuchlizna i krwiaki były ogromne i bardzo bolesne - przed
dwa tygodnie miał bardzo duże problemy z chodzeniem, nie mógł sie samodzielnie
ubrać i prawie przez miesiąc nie był w stanie prowadzić samochodu. Ale przed
operacją jego żylaki były w katastrofalnym stanie, więc rekonwalescencja
pooperacyjna jest chyba zależna od stanu przed operacją.

[juska2]

A ja jeszcze coś chciałabym zapytać. Gdzie w Krakowie najlepiej się udać na
zabieg, jeśli już miałabym skierowanie? Pozdr.

[kociak19]

no tutaj Ci niestety nie pomogę.
Ja jestem z Łodzi, a zabieg miałam w szpitalu w Pabianicach.

[Gość: Jaga]

Właśnie jestem po takiej operacji, w Krakowie w szpitalu Bonifratrów i ciągle
na zwolnieniu, ale chodzę i noga nie boli. Na pierwszej wizycie byłam w
Chirurgii Dnia Jednego wizyta 80 zł, a potem termin ustalony i zabieg w jednym
dniu, na drugi dzień wychodzisz do domu, płacisz tylko za opiekę pielęgniarską
140 zł. Pozdrawiam, do przeżycia, a jak będzie potem zobaczymy.

[kociak19]

tylko jeszcze takie małe wtrącenie.
Zauważyłam, że ja mam teraz dużo słabsze naczynia krwionośne; wystarczy, że się
lekko uderzę, a już mam siniaka. Nie wiem czy to przez tą operację, ale
wcześniej nie miałam aż tak.
Pozdrowionka

[wierzgalska1]

Miałam usuniętą jedną dużą zatoczkę, wybrzuszenie, które zrobiło się wewnątrz
żyły, wyczuwalne jako niezidentyfikowany guzek, który się przesuwał wraz z
naczyniem. Zazdroszczę poprzedniczkom braku śladów po zabiegu, mikrootworków,
braku szwów, potraktowania tymi plasterkami. Osobiście mam bliznę 1,5 cm (były
szwy), twardą jak ten guzek przed zabiegiem. Ale to moje to nie był pewnie
zwykły żylak. W zasadzie nie spodziewano się nawet, że to co tam było,
siedziało w żyle...
Przed zabieiem byłam bardzo za, w celach przede wszystkim diagnostycznych, ale
gdybym wiedziała wcześniej, że ten mały otworek okaże się cięciem ok 2 cm,
gdybym była poinformowana o technice - chyba wycofałabym się...
Nie polecam, nie odradzam.
Jednak lepiej pytać o wszystko przed zabiegiem.
Pozdr.

[kociak19]

co do pytania się o WSZYSTKO to ja też jestem za.
Mimo, że lekarz zrobił to naprawdę profesjonalnie, nic nie mówił mi przed
zabiegiem. NIC!!
Byłam przestraszona okropnie!!
A jak mnie rozbandażowali pierwszy raz, to się poryczałam jak maleńkie dziecko
przez te siniaki. Nikt mi nie mówił, że takowe będę, a były ogromne. Byłam w
dole przez natępny tydzień; nie mogłam na siebie patrzeć!!


Więc jeśli ktoś ma w planach taką operację, to niech się pyta lekarza o
WSZYSTKO, bo później będzie płacz i zgrzytanie zębami.
Pozdrowionka i Buziaki