BULIMIA POMOCY

[Gość: dorota]

Dziewczyny mam bulimię. Jestem tego świadoma a i tak nie potrafię przestać.
Boję się iść do lekarza. Może któraś z was wyleczyła się z tego sama? Pomóżcie
mi
Pozdrawiam

[agatka_to_ja]

na forum ANOREKCJA I BULIMIA powinnas znalezc duzo wiadomosci:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=592

[agatka_to_ja]

mialo byc oczywiscie "ANOREKSJA"

[Gość: zuza]

na forum anoreksja to ona sie dowie, jakie to wspaniałe i nobilitujące
choroby ;-(
nie masz sie czego bać - jeśli chcesz wyzdrowieć, to zaciśnij zeby i do lekarza!

[matya]

moze wybralabys sie do psychologa? to nie jest choroba ktora sie leczy tabletkami, jeli cierpisz na bulimie
to masz problem znacznie glebiej siedzacy i moze sobie z tego nie zdajesz sprawy.

[Gość: dorota]

Właśnie zdaję sobie sprawę, że to coś złego jest z moją kondycją psychiczną. Od
jakiegoś czasu mam okropne huśtawki nastroju i poczucie jakiegoś ogólnego
rozbicia. Ale nie każdy kto ma depresję musi iść od razu do psychologa. Czy jest
jakaś szansa, że sama sobie z bulimią poradzę?? Są na to jakieś metody? Wiem, że
potrzebuję psychicznego wsparcia od najbliższych(które dostaję) Fizycznie
również nie czuję się dobrze (mam tu na myśli fakt, że czuję się ciągle głoda,
ponieważ mój żoładek jest naprawdę pojemny....) Jak dać sobie z tym radę??

[matya]

masz jakies hobby? moze srobuj sie zajac swoim hobby bardzo intensywnie, moze zajmij sie czyms
nowym, zmien krag znajomych... jestes z kims zwiazana? samotne wieczory i weekendy nie pomagaja...

[Gość: dorota]

Właśnie jakiś czas temu rozstałam się i leczę rany Moje wymiotowanie zaczęło
się w lato i to bardzo sporadycznie. Później poznałam kogoś i przestałam na
jakiś czas. Teraz jestem sama i znowu zaczęłam i czuję, że wymyka mi się to
wszystko spod kontroli. Do tego nie lubię swojego ciała, a chciałabym w końcu
być atrakcyjna, ale dla samej siebie. Mam nadwagę, może nie dużą, ale źle mi z
nią. Zawsze byłam szczupła i teraz wpadam w depresję przed lustrem.... Wiem, że
wystarczy mieć silną wolę, zająć się czymś innym, nie jedzeniem. Czeka mnie
teraz ciężki okres, (sesja) więc raczej pomysł z hobby odpada.
Matya... myślisz, że jak zacisnę zęby to wygram z tą bulimią sama? Czy konieczna
jest pomoc specjalisty?

[matya]

mi sie nie udalo bez pomocy...
ale to nie znaczy ze Tobie sie nie uda sesja to faktycznie kiepski czas na problemy? mieszkasz sama,
moze z jakas kolezanka ze studiow? mozesz sie umawiac z kims na wspolna nauke? towarzystwo jest
bardzo wskazane

[Gość: dorota]

No mieszkam z dwoma facetami: bratem i kotem Nie cierpię więc na
samotność... Ogólnie liczę, że dam sama radę... Obiecałam sobie, że jeśli
dalej będę w to brnęła, pójdę od psychologa. Teraz strasznie mnie ściska w
żołądku, ale walczę
Domyślam się, że Ty masz to za sobą. Gratuluję
Pozdrawiam i dzięki za rady.

[matya]

wiesz... chyba sie tego nigdy nie ma za soba... wiem ze ciagle gdzis siedzi i czycha ale jestem czujna

[matya]

zawsze jakbys chciala pogadac to napisz na priva albo odezwij sie na gg 2319244

[Gość: dorota]

Oki, napewno skorzystam z propozycji i zycze wytrwalosci (Tobie i mi)!!!

[niusia80]

Ja poradziłam sobie sama.Zwyczajnie zaczęłam się racjonalnie odżywiać.Na
początku było super ciężko,ale nie dawałam sobie upustu na zapychanie się i
jakoś poki co trzymam się z pół roku.Od czasu do czasu jak mam doła to łapie
mnie ta chęć co by się napchać i iść do toalety.Już żadko bardzo więc napewno
się da tylko trzeba chcieć.U mnie to była fala raz z górki raz pod.Nie wiem jak
u Ciebie jest to zaawansowane więc trudno mówić,chyba jednego lekarstwa dla
wszystkich nie ma.Życzę powodzeniaNajważniejsze,że nie jesteś z tym sama

[Gość: ell]

Na Twoim miejscu poszukałabym do dobrego psychologa w miejscu Twojego
zamieszkania lub w pobliżu i zgłosiła się do niego po pomoc. Psycholog to zawód
zaufania publicznego, ma obowiązek dotrzymania tajemnicy. Wszystko co mu
powiesz zostanie między wami.
Jeśli uznasz, ze wizyty u psychologa nie beda Ci pomagały lub psycholog tak
uzna no to byc moze skieruje Cię do psychiatry.
Zgloś się najpierw do psychologa, nie ma się czego wstydzić.

[Gość: K]

Na pewno psycholog najlepiej Ci pomoże. Ale zadbaj też o to, byś miała dużo
zajęć, byś nie siedziała nigdy bezczynnie. Może zapisz się na areobik? Na
basen? Może jakiś wolontariat? Staraj się jak najwięcej czasu spędzac poza
domem albo z kimś...

[joanna.c]

Dobrze,że szukasz pomocy-to już jest pierwszy krok. Ja mam 42 lata, kiedyś o
tych chorobach się w ogóle nie mówiło. Wiedziałm,że muszę zajmować się czymś,
chodziłam na areobik-intensywne ćwiczenia, przeszłam od grupy początkującej do
zaawansowanej w trzy lata i miałam lepsze "wyniki" niż nastolatki, malowałam
wazony, pływałam, chodziłam po górach, pracowałam do upadłego [osiagnięcia
zawodowe na miarę osoby z życiorysem do emerytury]. Byle nie być w domu, bo
wtedy się zaczynało-obżarstwo, łazienka, obżarstwo, łazienka. Zycie osobiste
nie poukłądane z róznych przyczyn, czasami ode mnie niezależnych.
W mediach w ostatnich latach sprawa anoreksji i bulimii zaczęła być głośna, a
mnie było głupio,że taka stara baba jak ja ma problem nastolatki. Jednak dwa
lata temu obejrzałam przypadkowo fragment programu, w którym okazało się,że
wcale nie jestem wyjątkiem, są starsze kobiety i maja ten problem.
Jak dokładnie rok temu czułam,ż eoprócz "tradycyjnej" bulimii dochodzi zupełne
zniechecenie do zycia, zupełny brak radości nawet z ulubionego areobiku, ciągły
płacz i zawalanie pracy-udałam się od razu do psychiatry.
Dziś juz jest lepiej. I żałuję,że wcześniej nie zrobiłam tego kroku. Leczę sie
z depresji i bulimii.Mam silna nerwicę, na która złozyły się różne wypadki w
dzieciństwie i młodości oraz później.
Jak pójdziesz do specjalisty [psycholog, psychiatra]to bedzie wielki krok do
przodu. Nie wstydź się. Nie musisz każdemu zaraz tego rozgłaszać, bo ludzie
jednak są jacy są [nie zawsze przychylni i wyrozumiali].Zyczę Ci, abys spotkała
dobrego lekarza. Nie musisz iśc prywatnie. Poszukaj w swojej miejscowości
ośrodka leczenia nerwic czy poradni psychologicznej. Poszperaj w Internecie.
Zyczę powodzenia i wytrwałosci
Joanna
moze tu znajdziesz adres poradni:
www.anoreksja.org/
inne strony:

www.psychologia.edu.pl/index.php?dz=slownik&op=spis&id=766
www.psychologia.apl.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=38&Itemid=44
prace.sciaga.pl/18376.html
www.poradnia.pl/podstrony/czytelnia/anoreksja.html

Pozdrawiam. Będzie dobrze!
Joanna

[venus22]

samemu jest bardzo trudno - nie wiadomo od czego i jak zaczac, co robic,
brakuje wsparcia i zrozumienia jak potrzeba, wiec tez jestem za tym abys
szukala fachowej pomocy.
dlaczego ma ci sie nie udac.

Venus

[Gość: dorota]

Dawno tu nie byłam... a piszę żeby powiedzieć, że od ostatniego postu, nie
wymiotowałam.. wiem że to nie jest nic wielkiego, ale już coś...prawie 2tyg...
fakt było ciężko... ale czuję, że coś pękło... a i nie poszłam do lekarza...
czuję, że dam sama radę!!
trzymam kciuki za inne dziewczyny!!!

[lilith76]

trzymaj się mocno!