Depresja????????

[monija]

- spowolnienie
- poczucie winy
- myśli negatywne
- nadmierna senność
- utrata energii życiowej
- trudności z koncentracją
- poczucie beznadziejności życia
- płaczliwość
- przygnębienie
- wzmożony apetyt

Jestem smutna przez większa część dnia. Często płaczę.
Nie jestem zainteresowany wykonaniem codziennych czynności przez większa
część dnia, prawie każdego dnia.
Czuje się zmęczona prawie każdego dnia.
Mój apetyt się zmienił, straciłam na wadze.
Źle sypiam cierpię na nadmierna senność.
Czuję się niespokoja; inni też to zauważają.
Mam trudności ze skupieniem uwagi i myśleniem niemal każdego dnia. Nawet
proste zadania wydają się trudne do rozwiązania, a decyzje niemożliwe do
podjęcia.
Czuje się bezużyteczna i mam poczucie winy prawie codziennie.
Odczuwam napięcie.
Myślę o śmierci, o samobójstwie.

Czy to sa objawy depresji?
Co mam ztym zrobić gdzie się udać? Czy lekarz mnie nie wyśmieje? Juz nie mam
na nic sił. Nie chce mi się nawet czasem wstać z łużka.

[Gość: łyżeczka]

Ja takie stany miałam po braniu tabletek hormonalnych- tylko wiedziałam czemu
tak sie dzieje.
Radzę iść do lekarza, nie ma powodu by miał Ciebie wyśmiać!
A tak praktycznie: ja, jak dzieje mi się coś takiego, staram się mówic
sobie: "spokojnie, to tylko te tabletki." (bo to chyba po nich)
U Ciebie to też pewnie tylko ten stan, rzeczywistość nie jest taka zła!
Pozdrawiam i trzymam za Ciebie!

[monija]

Ja nie biorę żadnych tabletek hormonalnych. Jedyne tabletki jakie łykam to
Falvit. Mam dwoje dzieci i powinnam się nimi cieszyć ale nie mam sił.

[vitalia]

Obok masz forum depresja..tam zapytaj napewno Ci pomogą.Tak czy inaczej
powinnaś zasięgnąć porady lekarza psychiatry.To nie żaden wstyd.Lekarz od duszy
i to wszystko...Trzymaj się.

[Gość: Ania]

Ja miałam depresję i miałam też takie objawy.Dochodził jeszcze lęk.
Idz do psychiatry,bo depresja sama nie przechodzi.
Brałam leki przeciwdepresyjne , one bardzo pomagają.

[Gość: ula__]

A może to tarczyca jest winna?
Koniecznie idż do lekarza!Skieruje Cię na badania,jak powiesz mu to co
napisałaś to napewno nie zbagatelizuje sprawy.
Są tu stare wątki o tarczycy, nerwicy - poczytaj,porównaj objawy. A choćby
jakichś środków ziołowych uspokajających też nie bierzesz?
Też się tak czułam kilka miesięcy temu, lekarka rodzinna skierowała mnie do
endokrynologa, neurologa - stwierdzili że to depresja, leki antydepresyjne
brałam tylko 10 dni - czułam sie po nich jeszcze gorzej, nie spałam, straciłam
apetyt, trzy tygodnie nie wychodziłam z łóżka, nie chciałam nikogo widzieć, nie
miałam na nic siły, do tego jeszcze temperatura nie przekraczała 35 stopni a
serce waliło chwilami jak oszalałe!
Kilkakrotnie mąż wzywał pogotowie przerażony moim stanem - dostawałam zastrzyk
na uspokojenie i reprymendę że nie biorę przepisanych leków!
Zaczęłam brać najrozmaitsze uspokajające i nasenne środki ziołowe, coś wreszcie
pomogło i poczułam się lepiej!
U mnie to było na tle nerwowym, tyle że "wybuchnęło" dopiero w kilka miesięcy
po tym jak zniknęły powody tych nerwowych przeżyć i dlatego nie chciałam
uwieżyć że przyczyną mojego stanu mogą być takie "zaszłości"!
Teraz czuję się już dobrze tylko z rzadka odczuwam jakiś niepokój ale wtedy od
razu biorę Validol albo łyżeczkę Nervosolu i przechodzi.
Jeszcze raz radzę - pójdź do lekarza i powiedz to co tutaj napisałaś, napewno
zleci badania a dorażnie weż coś ziołowego - napewno nie zaszkodzi!
Pozdrawiam serdecznie!

[Gość: łyżeczka]

Chodziło mi tylko o to, że u mnie przyczyną prawdopodobnie były tabletki, które
mogą powodować stany depresyjne. Przyczyny depresji mogą być różne, u mnie było
to chyba to.
pzdr

[Gość: ula__]

Ja też do końca nie wiem co było przyczyną mojego stanu, ale wyszłam ztego
właściwie dzięki sobie - zmuszałam się do wykonywania codziennych prac w domu
choć wiele mnie to kosztowało! Przez 7-8 godzin byłam wtedy sama - nie
odbierałam telefonów (tylko gdy widziałam że to mąż), nie chciałam żeby
ktokolwiek mnie odwiedzał, pomagał, litował się i pocieszał.

Kiedy po 3 tygodniach po raz pierwszy udało mi się ugotować dzieciom zupę - to
był sukces! i przełom! Mąż i dzieci cieszyli się i chwalili mnie jakby to był
jakiś świąteczny wystawny obiad! Wierzyli we mnie, nie mogłam ich zawieść -
wyzdrowiałam dla nich!

[Gość: an_amt]

Tak droga łYŻECZKO tosą objawy typowe dla depresji. Sam byłem prawie przez 4
lata chorowałem na głęboka depresje . Nie życzę takiej choroby nawet
najwiekrzemu wrogowi (choć nie mam wrogów).chcialem 2 razy z soba
skonczyc ,tylko zbieg okoliczności mnie uratowal,ze żyję.Depresje można
pokonać ,choć nie łatwo, ale można ,bo sam jużsię od niej wyrwałem. Koniecznie
musisz zebrać siły i trafic do specjalisty. ja tak zrobiłem .Wspaniałe
rezultaty przynosi obok leków , picie dziurawca, i łykanie leku z dziurawca o
nazwie DEPRIM.życze ci wytrwałości w walce z tą ciężka chorobą-ale warto bo
jest do pokonania.

[Gość: Agnieszka]

Jeśli czujesz ze nie mozesz sie odbic...i mimo ze czasem nie jest tak zle to za
kazdym razem jest gorzej to idz do psychiatry. Wyjasnij problem, mysle ze
pomogłaby ci mała dawka leku w połaczeniu z psychoterapią.(lek przez kilka
miesiecy a potem po odstawieniu wzmozona psychoterapia-poniewaz czesto po
odstawieniu przychodzi trudny okres i nie mozna pozwolic by to wróciło) I
przede wszystkim nie bój sie, ta choroba niszczy tez innych w około ciebie i
tracąc w nich oparcie czujesz sie jeszce bardziej winna ze to przez ciebie-
powstaje błedne koło. Najwazniejsza w tym musi byc miłosc... ona zwycięzy
wszystko.Trzymaj sie ciepło. Aniołki są z Tobą :)

[Gość: Agnieszka]

Acha i bardzo wazne...skontroluj tsh(hormon przys. mózgowe odpowiedzialny za
pracę tarczycy).

[Gość: an_amt]

WITAJ MONJIA.Oczwiście że swoje rady kieruje do CIEBIE, ale też do innych
którzy się wzmagają z tą chorobą.PRZEPRASZAM że w powitaniu w poprzedniej
porady omyłkowo wymieniłem Łyżeczke>Ta porada była skierowana głównie do
CIEBIE.Jeszcze raz, życzę CIĘ wytrwałości-zobaczysz wszystko minie i będzisz na
nowo cieszyć się życiem.Jesli chcesz i zbierzesz troche sił to możemy o tej
chorobie porozmawiać oto mój adres maila. [e-mail]

[Gość: Artur]

Depresja jest jest bardzo prawdopodobna wg opisu. Prawdopodobnie wymagasz
leczenia i nie, nikt cie nie wysmieje. Jezeli to depresja to leczeniem zajmuje
sie psychiatra (metoda farmakologiczna) lub psycholog (metoda psychologiczna).
Sa tez ksiazki dla pacjentow z depresja na podstawie, ktorych mozna sobie samej
pomoc bo depresje mozna tez poprawic metodami psychologicznymi (tylko te mniej
nasilone depresje oczywiscie). Takie ksiazki moga niekiedy u umotywowanej osoby
zastapic leczenie psychologiczne.

[Gość: brydzia]

witaj!ja takie objawy mialam przez dluzszy czas. do tego wypadanie wlosów ,
suchosc skóry ,nieznaczne zaburzenia miesiaczkowania. winowajca sie znalazl-
niedoczynnosc tarczycy .ale przede wszystkim wez sie w garsc i szukaj
pomocy .trzymam kciuki!!!

[ewax100]

Mam takie same objawy.Lecze sie u psychiatry od kilu lat.Leki owszem pomagaja
ale tyle tylko ze łagodza te objawy.Dlatego bezwzglednie razdze isc do
psychiatry.Jednak trudno sie wyleczyc z depresji jesli sie ma problemy z
ktorymi trudno zyc a jednoczesnie ma sie swiadomosc tego ze nie mozna nic
zmienic bo człowiek jest np. bezradny.Ja np.czuje sie
przygnebiona,smutna,płaczliwa,mam poczucie
winy,beznadziejnosci,bezwartosciowosci,bezradosci,jestem ciagle zmeczona i nie
mam ochoty do zycia z powodu trudnosci finansowych a przyczyna jest brak
pracy.Jestem na rencie,nie moge pracowac z powodu złego stanu zdrowia/rente
moga mi za miesiac zabrac/a wiem ze pracy podjac nie moge bo sie zle czuje i
jestem w wieku/50 lat/ze mnie nigdzie nie przyjma.Nie widze przed soba zadnych
perspektyw na lepsze i stad tez moja depresja.Gdyby nagle sytuacja finansowa
polepszyła sie co jest niemozliwe to z pewnoscia samopoczucie przynajmniej
psychiczne by sie poprawiło.Tak wiec mysle ze depresja nie jest tak sama z
siebie,zawsze jest jakas jej przyczyna.Dopoki mozna walczyc i widzi sie sens
czegos a przede wszystkim zycia-jakas pozytywna perspektywę to mozna z tego
wyjsc jesli nie to niestety nie widze szans na wyzdrowienie.Pozdrawiam