diagnoza rak

[Gość: S]

Czy w Polsce lekarze mowia pacjentowi , ze ma raka ?
Czy informuja rodzine ?

[Gość: kalinosia]

a co mają mówić? Że ma Pan/Pani anginę? Często najpierw lekarze informują
rodzinę, żeby ta zadecydowała w jaki (i czy wogóle) sposób powiedzieć o tym
choremu. Lekarz nie może trzymać w tajemnicy przed pacjentem i jego rodziną
diagnozy.

[Gość: Majka]

Gość portalu: kalinosia napisał(a):


> Często najpierw lekarze informują
> rodzinę, żeby ta zadecydowała w jaki (i czy wogóle) sposób powiedzieć o tym
> choremu.

Nie wiem czy rzeczywiście tak postępują lekarze, ale ja z takim sposobem nie
zgadzałabym się. Moim zdaniem chory powinien zdecydować czy i kogo z rodziny
poinformować o chorobie. Czasami z troski o najbliższych chorzy nie mówią całej
prawdy o swojej chorobie a czasami mają ku temu inne powody np. sprawy
majatkowe.

[pia.ed]

A w Belgii nie informuja???
Przeciez jesli maja operowac czy naswietlac, to MUSZA pacjenta poinformaowac!
A jesli mu zostalo pare miesiecy zycia, to musza powiedziec zeby zdazyl
uporzadkowac swoje sprawy.

Czasem rodzinie WYDAJE SIE , ze ktos ma raka, ale ze lekarz nie chce tego
powiedziec z jakis wzgledow, ale to sie nie zgadza z prawda.

[susia_333]

Tak, lekarze o tym informują... Rodzinę też (miałam tę okazję :( )
można też oczywiście zobaczyć przecież wyniki swoich badań i postawione
diagnozy (obecność markerów, i takie tam). Jeśli ma się problemy z łaciną -
zawsze pozostaje internet (Ca. = Carcinoma --> rak). Pozdrawiam serdecznie!

[Gość: ww]

Oczywiscie, ze informuja, bo prawo nie pozwala na zatajanie takich informacji
przed pacjentem. Co do informowania rodziny, to zalezy, czy i kogo pacjent
upowaznil do powiadamiania o swoim stanie zdrowia.

[mariolkax]

Oczywiście że mówiom, a ty myślisz że jak to się odbywa.Przecież nie mogą cię
oszukać,bo co pożniej;powiedzą że te kroplówki z chemią to co glukoza na
wzmocnienie tylko że troszeczkę zwali cię z nóg.

[Gość: yustynag]

mówią, kochanie, mówią. AŻ ZA DUŻO. Wszyscy onkolodzy są wyjątkowo "taktowni".
Dla przykładu - lekarze w rybnickim szpitalu mojej mamusi(nieżyjącej już
niestety) powiedzieli tak:
"A CZEGO SIĘ PANI SPODZIEWA? PRZECIEŻ MA PANI RAKA TEGO, TEGO, TEGO, NIE
WYJDZIE PANI Z TEGO, NIE MA PANI SZANS!" To się nazywa traktowanie pacjenta,
prawda? A tyle się mówi o tym, że chorzy przede wszystkim potrzebują wsparcia,
ludzkiego traktowania, również od lekarzy, ludzi, którym powierzają swoje
życie. Dodam, że lekarz "wsparł na duchu" moją mamusię po rannym obchodzie, ot
tak sobie. Nie muszę chyba mówić, w jaką histerię wpadła moja mamusia po tym co
usłyszała. Lekarz nie pomyślał nawet o tym, by tą "rewelacją" podzielić się z
pacjentem w inny sposób, by go nie przerazić, nie mówiąc już o tym, że powinien
zaczekać na najbliższą rodzinę pacjenta, która przychodziła przecież
codziennie. Nawet zła wiadomosć przekazana w inny sposób, w otoczeniu
najbliższych została by inaczej przez pacjenta odebrana. A tak to najłatwiej -
zostawić rozhisteryzowanego, przerażonego pacjenta samemu sobie na szpitalnym
łóżku i iść sobie do swojego gabineciku na kawkę. To jeden przykład. Drugi
jest chyba jeszcze lepszy. Po 2 - 3 miesięcznej przerwie moja mamusia
pojechała na kolejne badania do Instytutu Onkologii w Gliwicach. (leczyła się i
w Rybniku i Gliwicach, ale do Gliwic jeździła rzadziej). Tuż po wejściu do
gabinetu, już w progu usłyszała takie słowa "PANI J...?? TO PANI JESZCZE
ŻYJE??" Takimi słowami przywitała ją doktor Trela, onkolog.
TACY SĄ NASI POLSCY LEKARZE. Zapominają, o tym jakie znaczenie w walce z taką
chorobą ma nastawienie pacjenta, ale przecież można "dobijać" pacjenta, krócej
będzie żył. A o to im chyba chodzi.

[janka111]

Tak mówią bo czuja sie zdrowi, pewni ze moga zapanowac nad swoi zdrowiem i ze
nie oni tym razem umrą. Ten "pacjent" umrze wkrotce a lekarz zostanie zywy,
zdrowy, bogaty. Smierc to dla nich sprawa zawodu. Tak jak dla grabarza. Moze
nawet satysfakcji.
"O młodszy odemnie i taki chory,wkrotce go juz nie bedzie, a ja jade na
Majorke za tydzien".
Wybierajac taką specjalizacje wiedzieli ze beda mieli do czynienia ze smiercia.
Sami maja dostep do wszelkich badan. Robia je sobie i swoim bliskim na czas i
bez dodatkowych oplat. A cala reszta..... no coz .. to juz bylo w poprzednim
liscie.

[fruttini]

taaaaaaaaaaaa:(
onkolodzy to najbardziej nietaktowni lekarze jakich miałam okazję poznać...
traktują człowieka jak rzecz.
Nie wszyscy pewnie i jak przy każdym uogólnieniu ktoś może poczuć się
dotknięty, ale niestety moje doświadczenia wskazują na kompletny brak wyczucia
sytuacji i pacjenta:(