Mity o ganji

[Gość: Albin S]

Od tłumacza: W celu redukcji dezinformacji przetłumaczyłem jeden z często
przewijajacych się plików.
Tłumaczenie jest czysto amatorskie i bez zgody autorów, więc poniższy text moze
być użyty jedynie w celach informacyjnych, bez możliwosci powielania.
Składnia jest niepoprawna ze względu na moje amatorstwo, brakuje także polskiej
terminologii.
Jak czegos nie byłem pewien to pisałem orginal/przypuszczenie w nawiasie po (?
co to).
Tytuły prac i nazwiska starałem się zachować jak najbardziej podobne do
orginału (niezmienione).
Źrodło avaliable under request. (jest gdzies na sieci, poszukaj w jahóó "mj
myths" lub "marihuana myths"

Grupy dyskusyjne : alt.drugs,talk.politics.drugs,alt.hemp
Od: "Paul Hager" (orginalny autor)
Temat : Ostatnia, poprawiona wersja "Mitów o Marihuanie" (Marijuana Myths)
(20-July-93)

Mity o Marihuanie
Paul Hager
Chair, ICLU Drug Task Force

1. Marihuana powoduje uszkodzenia mózgu

Najbardziej sławne studium, które utrzymuje iż pokazuje uszkodzenia mózgu jest
to badanie rezusów (rhesus monkey) Dr. Robert Heath, sporządzona w późnych
latach "70.
Praca ta była recenzowana przez wyróżnionych (?wybranych) naukowców
sponsorowanych przez Institute of Medicine i National Academy of Sciences.
Rezultaty były opublikowane pod tytułem "Marijuana and health" w 1982r.
Praca Dr. Heath była ostro krytykowana ze względu na zbyt małą ilosć próbek
(tylko cztery małpy), niemożnoscią kontroli uprzedzenia eksperymentu (?its
faliure to control experimental bias) i błędną identyfikacją (?
misidentyfication) prawidłowego
mózgu małpy jako "uszkodzonego". Obecne studia na ludzkiej populacji
użytkowników marihuany nie ukazują żadnego dowodu na uszkodzenie mózgu.
Dla przykładu, dwie prace z 1977 opublikowane w Journal of the American
Medical Association (JAMA) nie wykazały żadnego uszkodzenia mózgu u "cieżkich"
użytkowników marihuany (?heavy users of marihuana). Tego samego roku American
Medical Association (AMA) oficjalnie wystąpiło z propozycją dekryminalizacji
marihuany. To nie jest rzecz której możnaby spodziewać się od AMA jeżeli
marihuana uszkadzałaby mózg.

2. Marihuana uszkadza system rozrodczy (reproductive system - genitalia?)

Ten pomysł jest bazowany głównie na pracy Dr. Gabriel Nahas, który
eksperymentował z tkankami (komórkami) izolowanymi na szalkach petriego, a
także na pracach badaczy którzy podawali zwierzętom niemal-smiertelne (near-
lethal) dawki kanaboidów (np. upajającymi (intoxicating) składnikami
marihuany). Generalizacje Dr. Nahas"a (?przenoszenie wyników z szalek petriego
na ludzi) na temat doswiadczeń z szalkami petriego zostały odrzucone przez
srodowisko naukowe jako nieprawdziwe (?invalid).
W przypadku doswiadczeń na zwierzętach, te które przetrwały swoje doswiadczenie
powrociły do normalnego stanu w czasie mniejszym niż 30 dni od zakończenia
eksperymentu. Badania na ludzkich populacjach nie były wstanie udowodnić iż
marihuana niekorzystnie wpływa na system reprodukcyjny.

3. Marihuana jest narkotykiem "wejsciowym" (?gateway - brama do sprobowania
czegos "mocniejszego") - prowadzi do ciezkich narkotykow (hard drugs)

To jest jeden z bardziej upartych mitów (one of the more persistent myths).
Rzeczywistym przykładem tego, co nastapi gdy marihuana będzie powszechnie
dostępna może być Holandia. Holandia częsciowo zalegalizowała marihuanę w 1970.
Od tej pory użycie twardych narkotyków: heroiny i kokainy - stale ZANIKAŁO.
Jesli marihuana byłaby rzeczywiscie narkotykiem "wejsciowym" możnaby się raczej
spodziewać iż używanie twardych narkotyków zwiększy się, a nie zmaleje.
Negatywne wejscie (?negatywna brama - negative gateway) zostało także
zaobserwowane w Stanach Zjednoczonych. Badania czynione we wczesnych latach "70
pokazują ujemny współczynnik (?powiazanie - correlation) pomiedzy używaniem
marihuany i używaniem alkoholu.
Studium Rand Corporation z 1993 roku, która porównuje używanie narkotyków w
stanach, gdzie marihuana została zalegalizowana i w stanach, gdzie marihuana
jest nielegalna pokazują iż tam gdzie marihuana jest ogólnie dostępna - czyli
tam gdzie jest ona legalna - używanie twardych narkotyków, mierzone w ilosci
wypadków na oddziałach reanimacyjnych (?emergency room), zmalało.
W skrócie, nauka i aktualne doswiadczenia pokazują nam iż marihuana nie ma
skłonnosci do bycia substytutem dla znacznie niebezpieczniejszych narkotyków,
takich jak alkohol, kokaina i heroina.

4. Marihuana oslabia system odpornosciowy

Tak jak w przypadku badań ukazujących uszkodzenia systemu rozrodczego, ten mit
jest bazowany na badaniach w których
zwierzętom zostały podane ekstremalnie wysokie - w wielu przypadkach niemal
smiertelne dawki kannaboidow. Wyniki te
nie zostały nigdy powtórzone w przypadku ludzi. Interesującym jest fakt, iż
dwie prace wykonane w 1978 i jedna w 1988 wykazały, że haszysz i marihuana
stymulowała układ odpornosciowy u badanych ludzi

5. Marihuana jest bardziej niebezpieczna niz tabaka (tyton)

Palona marihuana zawiera mniej więcej tyle samo kancerogenów ile zawiera taka
sama ilosć tytoniu. Wszakże powinno być przypomniane iż ciężki użytkownik
tytoniu konsumuje znacznie więcej tytoniu niż ciężki użytkownik marihuany
konsumuje marihuany.
Jest to spowodowane tym, iż palenie tytoniu, z 90% odsetkiem uzależnienia, jest
najbardziej uzależniające ze wszystkich narkotyków, podczas gdy marihuana jest
mniej uzależniajaca niż kofeina. Dwa inne czynniki powinny być uwzględnione -
pierwszy dotyczy bezsensownych praw skierowanych przeciwko użytkownikom
marihuany (?nie pozwalaja one na bezpieczne palenie marihuany). Prawa te
powodujż iż fajki wodne i bonga są niedostepne, a one to (fajki wodne i bonga)
powodują filtracje większosci kancerogenów z dymu.
Druga rzecz polega na tym, iż jeżeli marihuana byłaby legalna byłoby bardziej
ekonomiczne picie konopiastych (?cannabis) napoi takich jak bhang (tradycyjny
napoj na srodkowym wschodzie) lub herbat, które to są całkowicie nie-
kancerogenne.
To silnie kontrastuje z "bezdymowymi" produktami tytoniowymi takimi jak tabaka
(?snuff) które powodują raka ust i gardła. Podsumowując - jest jasne iż
odwrotnosć jest bardziej prawdziwa: Marihuana jest dużo BEZPIECZNIEJSZA niż
tabaka.

6. Legalizacja marihuany zbierze żniwo na autostradach

Wprawdzie marihuana, używana do oszołamiania (?intoxication), wpływa (?
uposledza -impair) na czas reakcji w sposób podobny do alkoholu, obecne badania
pokazują iż udział marihuany w częstosci występowania wypadków samochodowych
sugeruje iż marihuana zawiera MNIEJSZY faktor ryzyka niż alkohol.
Kiedy badano przypadkowe ofiary wypadków, stwierdzono, iż marihuana była
powiazana z RELATYWNIE taką samą iloscią wypadków co alkohol.
Innymi słowy, liczba ofiar wypadków oszołomionych marihuaną względem ilosci
użytkowników marihuany w społeczeństwie dało współczynnik podobny do
współczynnika ilosci ofiar oszołomionych alkoholem względem ilosci użytkowników
alkoholu w społeczeństwie. ACZKOLWIEK bliższe badanie ofiar wypadków wykazało,
iż 85% ofiar wypadków oszołomionych marihuaną BYŁO TAKŻE OSZOŁOMIONYCH
ALKOHOLEM.
Dla osob oszołomionych tylko marihuaną współczynnik ten jest znacznie niższy
niż dla samego alkoholu. To odkrycie zostało potwierdzone przez inne
doswiadczenie, używajace całkowicie innych metod.
Przykładowo analiza ekonomiczna (?economic analysis - analiza statystyczna?)
efektów dekryminalizacji marihuany pokazały iż w stanach, które zredukowały
kary za posiadanie marihuany doswiadczyły wzrost zużycia marihuany połączony ze
spadkiem zużycia alkoholu, który to spowodował spadek ilosci wypadków
drogowych.
To sugeruje, iż daleko od "zbierania żniwa", legalizacja marihuany może ocalic
wielu ludziom życie.

7. Marihuana "splaszcza" fale mozgowe

Jest to (?out-and-out - powracajace??) kłamstwo spreparowan

[Gość: dr jacek]

Mój tata zmarł na raka płuc od papierochów - są legalne.

Trawka która jest wykorzystywana w terapii wielu schorzeń - jestem lekarzem -
prowadzi do więzienia. Chory system.
Nielegalna jest głównie dlatego iż lobby producentów papierosów, alkoholu,
papieru ( papier z marihuany jest tańszy i nie niszczy lasów) etc. trzyma łape
na kasie mając w nosie prawde i ogłupiając Was wszystkich.

Poczytajcie u żródeł - British Medical Journal, Raport WHo i tysiące publikacji
nawet na stronach www. poważnych instytucji.

Skończmy z hipokryzją i zaściankowością.

A propos medycyny:

RAKLekarstwa używane do zwalaczania raka są jednymi z najsilniejszych i
najbardziej toksycznych substancji używanych w medycynie. Oprócz komórek
nowotworowych, zabijają także i zdrowe, wywołując wyjątkowo nieprzyjemne i
niebezpieczne efekty uboczne. Najczęstszym objawem są całe dni lub tygodnie
wymiotów, torsji i nudności, po każdej kuracji. Poczucie braku kontroli na
odruchami wywołuje depresje; pacjenci mają duże problemy z jedzeniem, tracą na
wadze i odporności. Niektórzy nie mogąc uporać się z cierpieniem podczas
leczenia, przerywają je, wybierając śmierć.

Kanabis może być używany jako lek przeciwwymiotny, łagodzący nudności i
pozwalający pacjentom jeść i żyć normalnie. Jest bezpieczniejszy, tańszy i
nieraz bardziej skuteczny niż lekarstwa syntetyczne. Palenie kanabisu jest też
bardziej efektywne niż jedzenie go (lub jego syntetycznego zamiennika,
Marinolu), ponieważ pacjenci mają problemy z utrzymaniem zawartości żołądka do
czasu, gdy lek zacznie działać. Palenie wywołuje natychmiastowy efekt i
znacznie ułatwia dawkowanie. Dodatkowo, euforyczne efekty kanabisu działają
przeciwdepresyjnie, a wzmożony apetyt pozwala zachować odpowiednią masę ciała i
zwiększa szanse na wyleczenie.

Opinie pacjentów:
Lester Grinspoon relacjonuje, jak jego trzynastoletni syn używał marihuany
podczas leczenia białaczki.
Mae Nutt opowiada jak jej syn Keith odkrył przeciwwymiotne właściwości
marihuany i pomagał innym pacjentom zdobyć ją do celów medycznych.
Mona Taft opisuje jak kanabis pomógł jej mężowi wytrzymać ostatnie dwa lata
życia.
Stephen Jay Gould opowiada o swojej pomyślnej walce z rakiem.
Fakty naukowe:
Vincigeurra i in. stwierdzają, że u 78% z ogólnej liczby 56 pacjentów
odczuwających nudności i nie reagujących na standardowe lekarstwa, marihuana
zlikwidowała niepożądane objawy.
Chang i in. zauważają że palenie kanabisu jest bardziej efektywne niż
przyjmowanie doustne.
Doblin i Kleiman rozesłali formularze do onkologów w USA. 44% respondentów
zaleciło nielegalne stosowanie kanabisu, a połowa przepisałaby go, gdyby był
legalny.
Referencje:
Chang et al., (1979) Delta-9-THC as an Antiemetic in Cancer Patients Receiving
High Dose methotrexate. Ann. Internal Med. 91 819-824
Vincigeurra, Moore and Brenan, (1988) Inhalation Marijuana as an Anti-emetic
for Cancer Chemotherapy. NY State J. Med. 88 525-527
Doblin and Kleiman, (1991) Marihuna as Anti-emetic medicine: A Survey of
Oncologists' Attitudes and Experiences. J. Cli. Oncology 9 1275-1280

JASKRA
Standardowe leczenie pociąga za sobą nieprzyjemne efekty uboczne i ma niewielki
wpływ na poprawę stanu w końcowej fazie choroby. Kanabis natomiast radykalnie
obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe, nie wywołując poważnych efektów ubocznych.
Pacjenci, u których standardowe lekarstwa nie przyniosły polepszenia,
stwierdzają że kanabis szybko poprawił ich wzrok. Wielu pacjentów cierpiących
od dawna na jaskrę, przy pomocy marihuany utrzymało swój wzrok przez 20 do 25
lat i uniknęło stopniowej, bolesnej utraty wzroku, która w innym przypadku
byłaby pewna.

Starsze pokolenie pacjentów, które znajduje się w grupie najwyższego ryzyka,
miało zastrzeżenia do euforycznych efektów kanabisu oraz jego działania na
układ krążenia. Jest nadzieja, że uda się wyprodukować krople do oczu
pozbawione tych niepożądanych efektów, choć jest to trudne gdyż kanabinoidy są
nierozpuszczalne w wodzie.

Jak na ironię, odkrycie że kanabis obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe,
zawdzięczamy policji! Funkcjonariusze sprawdzali czy marihuana powoduje
rozszerzenie źrenic, dzięki czemu mogliby łatwiej rozpoznawać i łapać palaczy.

Opinie pacjentów:
Elvy Musikka w 1988 roku została oczyszczona z zarzutu posiadania marihuany,
gdyż udowodniła że potrzebuje jej do leczenia.
Robert Randall jako pierwszy pacjent w USA otrzymał pozwolenie na posiadanie
marihuany, po tym jak zaskarżył rząd za aresztowanie go pod zarzutem
nielegalnej uprawy. Randallowi w 1972 roku powiedziano, że będzie widział przez
najwyżej 3 lata. Od tego czasu jego wzrok się nie pogorszył.
Fakty naukowe:
Wpływ kanabisu na ciśnienie wewnątrzgałkowe u zdrowych osób został dokładnie
zbadany, lecz efekty u chorych na jaskrę są mniej znane, z powodu małej liczby
pacjentów. Tylko w jednym doświadczeniu użyto marihuany, w innych podano
pacjentom kanabinoidy.

Hepler i Frank (1978) zauważyli że spożyty lub spalony kanabis u osób zdrowych
zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe na okres 4 do 5 godzin "bez oznak
szkodliwego działania (...) na zmysł wzroku i strukturę gałki". Stwierdzili oni
że kanabis może być bardziej użyteczny niż konwencjonalne środki i
prawdopodobnie działa w inny sposób.

Niemalże wszystkie testy z użyciem kanabinoidów były podwójnie ślepe i z
zastosowaniem placebo. Dwa eksperymenty dotyczyły wpływu spożytego i spalonego
THC na ciśnienie w gałce ocznej u zdrowych osób. Hepler i in. (1976)
stwierdzili że spadek ciśnienia jest zależny od dawki. Jones i in. (1981)
odkryli że tolerancja na w.w. efekty rozwija się bardzo szybko, a po
zaprzestaniu leczenia ciśnienie wzrasta ponad stan początkowy. Kolejne dwa
badania polegały na dożylnym podawaniu kanabinoidów. Perez-Reyes i in. (1976)
odkryli, że tylko psychoaktywne kanabinoidy mają wpływ na spadek ciśnienia.
Cooler i Gregg (1977) stwierdzili zmniejszenie ciśnienia połączone z
podenerwowaniem. Wpływ kanabinoidów na poziom ciśnienia został też potwierdzony
w licznych eksperymentach na zwierzętach, co opisali Adler i Geller (1986).

Wszystkie doświadczenia z kanabinoidami przeprowadzano na małej grupie
pacjentów. Hepler i in. (1976) odkryli, że kilkumiesięczne regularne palenie
kanabisu przez pacjentów sprawia, że ciśnienie w gałkach ocznych stabilizuje
się i utrata wzroku zostaje zatrzymana. Niestety, tylko u 7 z 11 pacjentów
zaobserwowano ten efekt. Merrit i in. (1980) w przeprowadzonych podwójnie
ślepych testach z użyciem placebo, stwierdzili zauważalny spadek ciśnienia
połączony z ubocznym wpływem na układ krążenia i efektami euforycznymi.

Podawanie kanabinoidów bezpośrednio do oczu powinno zlikwidować efekty uboczne,
jednak ze względu na nierozpuszczalność w wodzie, jest znacznie utrudnione.
Merrit i in. (1981) podali THC tylko do jednego oka u 8 pacjentów, ale
zaobserwowali efekty w obu oczach. Oznacza to, że najprawdopodobniej
kanabinoidy przeniknęły do krwi. Mimo to, pacjenci nie zauważyli działania
psychoaktywnego.

Referencje:
Adler, M.W., & Geller, E.B., (1986) Ocular effects of cannabinoids. In
Cannabinoids as Therapeutic Agents ed. R Mechoulam CRC Press pp51-70.
Cooler, P. & Gregg, J.M. (1977) Effect of delta-9-tetrahydrocannabinol on
intraocular pressure. Southern Medical Journal 70: 951-954.
Hepler, R.S. & Frank, I.M. (1971) Marihuana smoking and intraocular pressure.
J.Am.Med.Ass. 217, 1392.
Hepler, R.S., Frank, I.M. & Petrus, R. (1976) Ocular effects of marihuana
smoking. In The Pharmacology of Marihuana ed. M.C. Braude & S. Szara. Raven
Press, New York, pp815-824.
Merritt, J.C., Crawford, W.J., Alexander, P.C., Anduze, A.L. & Gelbart, S.S.
(1980) Effect of marijuana on intraocular and blood pressure in glaucoma.
Ophthalmology 87: 222-228.
Merritt, J.C., Olsen, J.L., Armstrong, J.R. & McKinnon, S.M.(1981) Topical
delta-9-tetrahydrocan